II SA/Kr 91/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie WSA Krystyna Daniel / spr. / WSA Aldona Gąsecka-Duda Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2010 r. sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. w K. na decyzję Wojewody [...] z dnia 28 października 2009 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala Prezydent Miasta K. , decyzją z [...] września 2009 r. podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art.34 ust. 4 i art. 36 ustawy z 7. 07. 1994r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, póz. 1118) po rozpatrzeniu wniosku z 29 czerwca 2009 r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla: Szkoły Muzycznej [...] na zamierzenie budowlane pn: "rozbudowa budynku usługowo-edukacyjnego (szkoła muzyczna) na cele usługowo-edukacyjne wraz z instalacjami wewnętrznymi: elektrycznymi, wod-kan, wentylacji mechanicznej i klimatyzacji, ogrzewczymi, stacji wymienników ciepła oraz przebudowa kolidującego przyłącza kanalizacji ogólnospławnej, rozbiórka istniejących obiektów budowlanych kolidujących z projektowaną rozbudową, zmiana sposobu użytkowania istniejących nieużytkowych pomieszczeń strychowych na pomieszczenia usługowo-edukacyjne na terenie działki nr [...] obręb [...] przy ul. [...] w K. ". Kategoria obiektu: IX. Organ nakazał spełnienie warunków określonych w następujących pismach: MPWiK - warunki przyłączenia do sieci wodociągowej i kanalizacyjnej z 09.07.2009r., MPEC - warunki techniczne zwiększenia dostawy ciepła dla potrzeb c.o. i c.w.u. planowanej rozbudowy z 06.04.2009r, [...] - warunki przyłączenia do sieci energetycznej z 07.04.2009r, pozwoleniu Nr [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków na prowadzenie robót budowlanych przy obiekcie wpisanym do rejestru zabytków z 16.07.2009 r., decyzji Prezydenta Miasta K. dotyczącej zezwolenia na usunięcie drzew z 30.07.2009 r., decyzji Prezydenta Miasta K. dotyczącej zezwolenia na usunięcie drzew z 30.07.2009r, decyzji Prezydenta Miasta K. dotyczącej zezwolenia na usunięcie drzew z 30.07.2009r., ZKUPSUT -uzgodnienie przyłącza kanalizacyjnego z 30.06.2009 r. W punkcie 2 nałożono na inwestora obowiązek zawiadomienia właściwego organu nadzoru budowlanego, co najmniej 21 dni przed zamierzonym terminem przystąpienia do użytkowania, o zakończeniu budowy/robót budowlanych. W uzasadnieniu organ l instancji podniósł że wniosek o wydanie pozwolenia na budowę został złożony w okresie ważności decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego znak: [...] Nr [...] z 20.04.2008r. Inwestor złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Nadto przedłożył ostateczną decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego znak: [...] dotyczącą wydania zgody "na odstępstwo od określonych przepisami warunków technicznych dotyczących braku oświetlenia światłem dziennym oraz zagłębienia poniżej poziomu otaczającego terenu pomieszczeń przyziemia budynku Szkoły Muzycznej". Organ wskazał, że zostało wydane postanowienie Prezydenta Miasta K. znak: [...] z [...].05.2009r. dotyczące wyrażenia zgody na odstępstwo od przepisów § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12. 04. 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75 poz. 690 ze zm.) "umożliwiające wykonanie w projektowanej rozbudowie budynku usługowo-edukacyjnego na działce budowlanej nr ew. [...] w K. , ściany bez otworów okiennych i drzwiowych, bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną nr ew. [...] ". Projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy, a także wymaganiami ochrony środowiska, nadto jest kompletny i posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia oraz informację dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Został wykonany przez osobę uprawnioną, która złożyła stosowne oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Projekt zagospodarowania działki jest zgodny z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi. Odwołanie od wyżej opisanej decyzji do Wojewody wniosła A. Sp. z o .o. w K. , domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, względnie uchylenia decyzji i orzeczenia o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: - art. 61 § 4 k.p.a. poprzez niezawiadomienie jej niezwłocznie o wszczęciu postępowania, chociaż jako właścicielka nieruchomości znajdującej się w obszarze oddziaływania obiektu jest stroną postępowania i zawiadomienie o toczącym się postępowaniu dopiero po prawie 40-stu dniach od jego postępowania, co skutkowało naruszeniem dalszym przepisów postępowania; - art. 78 § 1 i § 2 k.p.a. poprzez brak umożliwienia zgłoszenia wniosków dowodowych w sprawie, - art. 81 k.p.a. poprzez uniemożliwienie stronie wypowiadania się, w toku całego postępowania, na temat przeprowadzanych dowodów, wyznaczenie zbyt krótkiego terminu do wypowiedzenia się w tym przedmiocie oraz nieuzasadnioną odmowę przedłużenia terminu do zajęcia ostatecznego stanowiska w sprawie, art. 109 § 1 k.p.a. w zw. z art. 104 § 2 k.p.a. oraz art. 101 § 1 i § 3 k.p.a. poprzez rozstrzygnięcie sprawy decyzją administracyjną doręczenie go stronie odwołującej się przed doręczeniem, a więc także przed rozpoznaniem wniosku o zawieszenie postępowania, a tym samym przed upływem terminu do zaskarżenia postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania. W ocenie odwołującej się spółki przedstawione ww. punktach zarzuty świadczą o rażącym naruszeniu art. 10 § 1 k.p.a. polegającemu na pozbawieniu strony prawa do czynnego uczestniczenia w każdym stadium postępowania i obrony swoich praw w tym postępowaniu; - art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. polegające na niezawieszeniu postępowania w sprawie, w sytuacji, kiedy zachodzi przesłanka obligatoryjnego zawieszenia postępowania, - art. 35 ust. 1 pkt 1 oraz art. 35 ust. 3 prawa budowlanego, a także art. 54 oraz 56 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez nieuwzględnienie bezpośredniego związku pomiędzy treścią decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego z decyzją o pozwoleniu na budowę; - art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. poprzez brak należytego uzasadnienia faktycznego i prawnego skarżonej decyzji; art. 5 ust. 1 pkt 9 prawa budowlanego poprzez nieuwzględnienie przy wydawaniu decyzji uzasadnionych interesów strony skarżącej i innych osób trzecich, przy czym ochrona ta obejmuje w szczególności ochronę przed pozbawieniem dopływu światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi; - art. 9 ust. 3 prawa budowlanego w związku z art. 123 k.p.a. poprzez orzeczenie postanowieniem o odstępstwie od przepisów techniczno-budowlanych przed wszczęciem postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, bez udziału stron tego postępowania; - art. 123 k.p.a. poprzez nienadanie odmowie przedłużenia terminu do zapoznania się z aktami sprawy formy osobnego postanowienia; - art. 107 § 1 k.p.a. polegające na błędnym i niekompletnym powołaniu podstawy prawnej skarżonej decyzji, m. in. brak powołania w podstawie prawnej rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W uzasadnieniu strona odwołująca się wskazała, że złożyła wniosek o zawieszenie postępowania, gdyż przed Prezydentem Miasta K. zostało wznowione postępowanie w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla ww. inwestycji z uwagi na pominięcie spółki jako strony postępowania. Tymczasem już po wydaniu decyzji przez organ l instancji spółce zostało doręczone postanowienie odmawiające zawieszenia postępowania. Nadto strona odwołująca się została zawiadomiona o toczącym się postępowaniu po upływie 40 dni od daty jego wszczęcia, nie dając w ten sposób stronie odwołującej się możliwości czynnego udziału w postępowaniu, ograniczając jej uprawnienia do końcowego zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym. Powyższe nie pozwoliło jej na zakwestionowanie przedłożonych przez inwestora uzgodnień, czy decyzji które zezwalają na odstąpienie od przewidzianych rozporządzeniem wykonawczym warunków dokonywania inwestycji. W ocenie strony odwołującej się, nieprawidłowe było wystąpienie do Prezydenta Miasta K. o udzielenie zgody na odstępstwo od przepisu § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia wykonawczego przed wszczęciem postępowania w sprawie pozwolenia na budowę. Wskazała również, że 2 września 2008 r. złożyła wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla swojej nieruchomości. Wykonana analiza urbanistyczna oraz projekt warunków zabudowy zezwalają na wybudowanie budynku w granicy działki. Zatwierdzony obecnie projekt budowlany uniemożliwia realizację powyższego zamierzenia inwestycyjnego, gdyż zmniejsza możliwą powierzchnię zabudowy o 50 % z uwagi na konieczność ograniczenia wysokości ze względu na zacienienie dolnych kondygnacji z których wychodzi z tej strony ponad 30 okien. Nadto zaznaczyła, że istniejące kable na jej działce nie posiadają służebności gruntowej i znajdują się na działce bez jej zgody, zatem podłączenie się do nich i budowanie kolejnych kabli spotka się ze sprzeciwem spółki. .Hałas związany ze szkołą muzyczną będzie uciążliwy dla najemców i spowoduje zmniejszenie czynszu, co skutkować będzie stratami finansowymi po stronie spółki. Wojewoda decyzją z [...] października 2009 r., znak: [...] , na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. uchylił zaskarżoną decyzję w zakresie pkt "2" i w tej części orzekł: "2) przed przystąpieniem do użytkowania obiektu budowlanego inwestor jest zobowiązany do uzyskania ostatecznej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, wydanej przez właściwy organ nadzoru budowlanego". W pozostałej części utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że przedmiotowa inwestycja dotyczy obiektu budowlanego o kategorii IX, zatem zgodnie z art. 55 prawa budowlanego przed przystąpieniem do jego użytkowania należy uzyskać ostateczną decyzję o pozwoleniu na użytkowanie. Ustosunkowując się kolejno do zarzutów odwołania organ stwierdził, że nie doszło do naruszenia art. 61 § 4 k.p.a., gdyż zawiadomienie o wszczęciu postępowania z 04.08.2009 r. nastąpiło bezzwłocznie po uzupełnieniu w dniu 3.08.2009 r. wniosku inwestora i określeniu stron postępowania na podstawie wyznaczonego przez organ obszaru oddziaływania. Wskazał, że strona odwołująca się miała możliwość zgłaszania wniosków dowodowych w sprawie przez okres 7 dni wyznaczony w zawiadomieniu z 4.08.2009 r. Uczestnictwo w postępowaniu było możliwe od 07.08.2009 r. (tj. od dnia doręczenie zawiadomienia z 04.08.2009 r.) do czasu wydania decyzji organu II instancji, tj. przez ponad 2,5 miesiąca. Nadto organ podał, że nie doszło do naruszenia art. 109 § 1 k.p.a. w zw. z art. 104 § 2 oraz art. 101 § 1 i § 3 k.p.a., gdyż zgodnie z art. 143 k.p.a. wniesienie zażalenia na postanowienie wydane w toku postępowania, nie wstrzymuje jego wykonania, toteż organ nie musiał czekać z wydaniem decyzji w sprawie pozwolenia na budowę, do czasu kiedy postanowienie odmawiające zawieszenia postępowania stanie się ostateczne. W sprawie nie wystąpiła przesłanka obligatoryjnego zawieszenia postępowania, gdyż podniesione przez stronę odwołującą się okoliczności nie stanowią zagadnienia wstępnego warunkującego wydanie pozwolenia. Zwłaszcza, że w ocenie organu odwoławczego, prawdopodobnie spółka [...] brała udział w postępowaniu w sprawie UUCP, ale zgodnie z art. 53 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, powiadamiana była o pismach, postanowieniach i decyzji w drodze obwieszczenia. Organ odwoławczy podniósł, że zaskarżona decyzja posiada uzasadnienie, jakkolwiek dość lakoniczne. Nadto w ocenie organu odwoławczego art. 5 ust. 1 pkt 9 prawa budowlanego nie został naruszony, gdyż przy wydawaniu zaskarżonej decyzji nie pominięto uzasadnionych interesów strony odwołującej się i Innych osób trzecich, a w szczególności nie stwierdzono pozbawienia dopływu światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi. Działka nie posiada zabudowy z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi, natomiast projektowana zabudowa nie przekracza wyznaczonej decyzją ULICP nieprzekraczalnej linii zabudowy, tj. 4 m od granicy działki nr [...] i jest usytuowana w odległości 4,07 m od granicy działki nr [...]. Przepis art. 9 ust. 3 prawa budowlanego w związku z art. 123 k.p.a. także nie został naruszony, ponieważ przepis ten nie precyzuje, że orzeczenie postanowieniem o odstępstwie od przepisów techniczno-budowlanych ma nastąpić po wszczęciu postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, natomiast błędem organu l instancji było powołanie w podstawie prawnej postanowienia o odstępstwie wydanego przed wszczęciem postępowania - art. 123 k.p.a. Nienadanie odmowie przedłużenia terminu do zapoznania się z aktami sprawy formy osobnego postanowienia nie można uznać, w ocenie organu odwoławczego, jako naruszenie art. 123 k.p.a., ponieważ termin ten jest terminem porządkowym i nie jest kwestią wynikającą z toku postępowania. Wskazał również, że w podstawie prawnej decyzji o pozwoleniu na budowę nie podaje się rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, co wynika z wzoru określonego dla decyzji o pozwoleniu na budowę zawartego w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z 23. 06. 2003 r. w sprawie wzorów: wniosku o pozwolenie na budowę, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i decyzji o pozwoleniu na budowę (Dz. U. z 2003 r. Nr 120, póz. 1127, z późn. zm.), za uchybienie dotyczące podstawy prawnej uznał natomiast przy powołaniu ustawy prawo budowlane brak zwrotu "z późn. zm.", co czyni podstawę tę niepełną, lecz nie oznacza to, iż podstawa decyzji nie istnieje - zatem jest to uchybienie nie mające wpływu na rozstrzygnięcie w sprawie. Bez znaczenia dla sprawy jest także fakt, że przez działkę strony skarżącej przebiegają istniejące kable nieposiadające służebności gruntowej, do których podłączenie i budowanie kolejnych kabli nie jest przedmiotem niniejszego postępowania, dlatego nie ma wpływu na rozstrzygnięcie. Odnośnie zarzutu dotyczącego hałasu wskazał, iż zgodnie z projektem budowlanym zewnętrzną stolarkę zaprojektowano jako aluminiową o podwyższonej izolacyjności akustycznej, co powinno zapewnić spełnienie wymagań dotyczących norm hałasu. Projektant oraz sprawdzający złożyli oświadczenie o sporządzeniu przedmiotowego projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej również w tym zakresie. Nie stwierdzono także uniemożliwienia realizacji zamierzeń inwestycyjnych na sąsiedniej po stronie zachodniej działce nr [...], w sytuacji oddalenia projektowanego budynku szkoły od granicy działki o 4,07 m (wymóg ULICP: 4 m) i założonej wysokości krawędzi przesłaniającej okap ok. 10 m, przy gzymsie na wys. ok. 9,33 poprowadzonym jako kontynuacja gzymsu istniejącego (wymóg decyzji ULICP). Ponadto organ odwoławczy w pełni podzielił ustalenia i argumentację przedstawioną w uzasadnieniu decyzji organu l instancji. Podkreślił, że inwestor uzyskał wszystkie wymagane prawem opinie, ekspertyzy, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia, a organ nie jest uprawniony do dokonywania analizy rozwiązań projektowych projektu architektoniczne, pełna odpowiedzialność w tym zakresie spoczywa na projektantach obiektu. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła A. Sp. z o.o. w K. . Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: - art. 61 § 4 k.p.a. poprzez uznanie, że brak niezwłocznego zawiadomienia strony skarżącej o wszczęciu postępowania i dokonanie tego po prawie 40-dniach od daty wszczęcia są prawidłowym działaniem organu i nie narusza przepisów k.p.a. w tym art. 61 §4 k.p.a.; - art. 78 § 1 i § 2 k.p.a., a także art. 81 k.p.a. oraz zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego poprzez przyjęcie, że wystarczającym terminem na składanie przez stronę wniosków dowodowych i zgłaszanie zastrzeżeń jest 7-dniowy termin wyznaczony stronie na ich składanie, równocześnie z zawiadomieniem strony o toczącym się postępowaniu, a także przez uznanie, że wystarczające jest zapewnienie brania udziału przed organem II instancji; - art. 109 § 1 k.p.a. w zw. z art. 104 § 2 k.p.a. oraz art. 101 § 1 i § 3 k.p.a. poprzez uznanie za dopuszczalne i prawidłowe orzekanie merytoryczne przed zakończeniem toczącego się postępowania wyjaśniającego w sprawie i przed rozpoznaniem wniosków złożonych przez strony w tym postępowaniu, a nadto przez zaakceptowanie sytuacji, w której strona z uwagi na doręczenie jej postanowienia w przedmiocie zawieszenia postępowania już po doręczeniu decyzji w sprawie pozbawiona jest możliwości zaskarżenia tego postanowienia, co prowadzi również do naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania i pozbawienia strony prawa rzeczywistego udziału w postępowaniu. Wskazała, że wyżej przedstawione zarzuty odpowiadają rażącemu naruszeniu art. 10 § 1 k.p.a.; - art. 5 ust. 1 pkt 9 prawa budowlanego poprzez uznanie, iż postępowanie prowadzone bez rzeczywistego zapewnienia udziału w postępowaniu stronie nie spowoduje naruszenia interesów osób trzecich - w tym strony skarżącej - art. 9 ust. 3 prawa budowlanego poprzez przyjęcie, że orzeczenie postanowieniem o odstępstwie od przepisów techniczno-budowlanych przed wszczęciem postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, bez udziału stron tego postępowania, nie narusza interesów skarżącego; art. 123 k.p.a. poprzez uznanie, że odmowa przedłużenia terminu do zapoznania się z aktami sprawy nie wymaga formy osobnego postanowienia; art. 143 k.p.a. poprzez przyjęcie interpretacji przepisu, zgodnie z którą umożliwia on prowadzenie postępowania wyjaśniającego już po rozstrzygnięciu sprawy decyzją w danej instancji; - art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. poprzez brak należytego uzasadnienia faktycznego i prawnego skarżącej decyzji oraz błędnym i niekompletnym powołaniu podstawy prawnej skarżonej decyzji; - art. 7 i 77 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego zbadania stanu faktycznego sprawy. Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu l instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu powtórzyła argumentację przedstawioną w odwołaniu. Dodatkowo podniosła, że wydanie decyzji przed doręczeniem postanowienia w przedmiocie wniosku o zawieszenie postępowania skutkowało tym, że postanowieniem z [...]. 10. 2009 r. Wojewoda umorzył postępowanie zażaleniowe uznając, że stało się bezprzedmiotowe wobec zakończenia postępowania przed organem l instancji. W rezultacie strona skarżąca została pozbawiona możliwości zakwestionowania postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, póz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, w tym w zakresie legalności decyzji administracyjnych i stosują środki określone w ustawie (art. 1 i art. 3 p.p.s.a.). W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego lub przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, zgodnie z treścią art. 134 § 1 p.p.s.a Zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt. 1 sąd uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie jeżeli stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b), inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Przeprowadzona przez Sąd kontrola nie stwierdziła, aby zaskarżona decyzja naruszała prawo w takim stopniu, aby jej skutkiem mogło być uwzględnienie skargi. Zgodnie z art. 35 ust. 4 ustawy z 7. 07. 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. nr 156, póz. 1118 ze zm.) właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę gdy stwierdzi spełnienie wymagań określonych w ust. 1 oraz art. 32 ust. 4 tj. gdy stwierdzi zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska, z wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, a także kompletność projektu budowlanego (w tym posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń) wykonanego przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane. Nadto organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę gdy ustali zgodność projektu architektoniczno-budowlanego z przepisami w zakresie objętym regulacją z art. 5 i 32 ust. 4 Prawa budowlanego. Odnosząc powyższe do rozpatrywanej sprawy należy wskazać, że poddany ocenie projekt odpowiada prawu. Odnosząc się do zarzutu naruszenia przez organ l instancji dyspozycji z art. 61 § 4 k.p.a. polegającego na zawiadomieniu strony skarżącej o toczącym się postępowaniu dopiero po prawie 40-stu dniach od jego wszczęcia, co uniemożliwiło stronie zgłaszanie wniosków dowodowych i wypowiadanie się w toku całego postępowania należy stwierdzić, że co prawda zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 kpa datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej, a zgodnie z § 4 o wszczęciu postępowania z urzędu lub na żądanie jednej ze stron należy zawiadomić wszystkie osoby będące stronami w sprawie to należy mieć na uwadze, że wniosek inwestora z 29.06. 2009 r. zawierający braki został uzupełniony dopiero w dniu 3 sierpnia 2009 r., a wtedy organ l instancji bez zbędnej zwłoki tj. w dniu 4 .08. 2009 r. zawiadomił stronę skarżąca o toczącym się postępowaniu, wyznaczając równocześnie 7 dniowy termin na zgłaszanie wniosków dowodowych. Tym samym strona skarżąca nie została pozbawiona czynnego udziału w sprawie. Powyższe zawiadomienie strona skarżąca otrzymała 7.08. 2009 r., natomiast dopiero pismem z 13 sierpnia 2009 r. (data nadania pisma) zwróciła się do organu o zawieszenie postępowania ze względu na zbyt krótki termin do zapoznania się z aktami sprawy oraz wskazała na okres urlopowy. Trzeba również podkreślić, że w 18 sierpnia 2009 r. , a więc na trzy tygodnie przed wydaniem decyzji pierwszoinstacynej skarżąca zapoznała się z aktami sprawy, w tym z projektem, co potwierdza protokół z przyjęcia strony z dnia 18.08. 2009 r. Biorąc powyższe pod uwagę w ocenie Sądu dopiero uzupełnione w braków formalnych wniosku obliguje organ administracji publicznej do ustalenia pełnego kręgu stron i co za tym idzie zawiadomienia ich o wszczęciu postępowania stosownie do treści art. 61 ust. 4 .(por. wyrok WSA w Krakowie z 30.04.2009 r. sygn. akt. 337/09, Lex 558437). Odnosząc się natomiast do zarzutu dotyczącego zbyt krótkiego terminu na zgłaszania wniosków dowodowych należy wskazać, że jak wynika z akt sprawy, strona skarżąca miała możliwość zapoznania się z materiałem dowodowym oraz możliwość składania wniosków dowodowych i z możliwości tej skorzystała. Nadto trzeba stwierdzić, że zawiadomienie strony skarżącej dopiero w dniu 4 sierpnia 2009 o przedmiotowym postępowaniu toczącym się z jednoczesnym wyznaczeniem 7 dniowego terminu na zgłaszanie wniosków dowodowych stanowi uchybienie dyspozycji z art. 10 § 1 kpa, to jednak w ocenie Sądu uchybienie to nie miało istotnego wpływy na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c. ustawy p.p.s.a.) Tym samym nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania, ponieważ strony, w tym skarżąca, miały możliwość uczestniczenia w postępowaniu toczącym się przed organami i l i II instancji. Nietrafny jest także zarzut, naruszenia przepisów postępowania poprzez niezawieszenie postępowania w trybie art. 97 § 1 pkt. 4 kpa w sprawie o zatwierdzenie przedmiotowego projektu budowlanego i udzielenia pozwolenie na budowę ze względu na toczące się postępowanie w sprawie wznowienia postępowania dotyczącego wydania decyzji ustalającej lokalizację inwestycji celu publicznego z wniosku skarżącej spółki A. sp. z o.o. z siedzibą w K. na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Należy mieć przy tym na uwadze, że art. 97 § 1 pkt. 4 kpa stanowiąc, że organ administracji publicznej zawiesza postępowanie gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd nie określa w sposób wyraźny podstaw prawnych owej zależności. W związku z powyższym samo stwierdzenie, ze wynik innego postępowania, może mieć wpływ na wynik sprawy administracyjnej nie daje jeszcze podstaw do zawieszenia postępowania, w sytuacji gdy w chwili orzekania możliwe jest rozpatrzenie sprawy administracyjnej i wydanie decyzji. W przedmiotowej sprawie organy dysponowały ostateczną decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego znak: [...] Nr [...] z 20.04.2008r., a nadto organ odwoławczy wskazał, że istnieje prawdopodobieństwo iż A. sp. z o.o. brała udział w postępowaniu zakończonym wydaniem ww. decyzji. Nadto wg oświadczenia złożonego przez pełnomocnika skarżącej na rozprawie przez WSA w Krakowie w dniu 2.11. 2010 r. Sądu "według posiadanych przez niego wiadomości postępowanie lokalizacyjnej nie zostało wznowione". W ocenie Sądu nie doszło także do naruszenia prawa poprzez wydanie decyzji pierwszoinstancyjnej zanim postanowienie odmawiające zawieszenia postępowania stało się ostateczne, gdyż zgodnie z art. 143 k.p.a. wniesienie zażalenia na postanowienie wydane w toku postępowania, nie wstrzymuje jego wykonania. Odnosząc się do zarzutu niedopuszczalnego orzekania o odstępstwie od przepisów techniczno - budowlanych bez udziału strony skarżącej trzeba wskazać, że w przedmiotowej sprawie udzielenie zgody na odstępstwa od przepisów techniczno-budowlanych nie narusza dyspozycji z art. 9 ust. 3 Prawa budowlanego ani jednoznacznie ustalonej linii orzecznictwa i piśmiennictwa, iż odstępstwo musi być udzielone przed wydaniem pozwolenia na budowę. Oznacza to, że nie jest dopuszczalne uzyskanie odstępstwa po uzyskaniu decyzji o pozwoleniu na budowę (por. Prawo budowlane. Komentarz pod red. Z. Niewiadomskiego, C.H. Beck, W-wa 2006 s. 171; wyrok NSA z 21.10.1993 r. sygn. akt Sa/Ka 563/93, Wokanda 1994 nr 7, s. 31; wyrok NSA z 14. 05. 2003 r. sygn. akt II SA/Kr 1791/99 w: A. Gliniecki, Prawo Budowlane. Orzecznictwo sądów administracyjnych, Lexis, Nexis, W-wa 2007 s. 86). Mając na uwadze fakt, że art. 9 Prawa budowlanego, nie przewiduje, iż postanowienie wydane w trybie art. 9 ust. 2 o udzieleniu lub odmowie udzielenia zgody na odstępstwo od przepisów techniczno budowlanych może być zaskarżone w drodze zażalenia, w ocenie Sądu należy przyjąć, iż nie ma takiej możliwości, a w związku z tym orzekanie od odstępstwie przed wszczęciem postępowania o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę - a więc także bez udziału wszystkich stron - nie narusza prawa (por. wyrok NSA z 14.05. 2003, sygn. akt II SA/Kr 1791/99 w: A. Gliniecki, Prawo Budowlane. Orzecznictwo sądów administracyjnych, Lexis, Nexis, W-wa 2007 s. 86). A jeśli tak, to wbrew zarzutom strony skarżącej wydanie w niniejszej sprawie postanowienia Prezydenta M. K. z [...] maja 2009 r. udzielającego zgody na odstępstwo od przepisów § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12. 04. 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie nie narusza prawa. Wobec zarzutu naruszenia dyspozycji z art. 5 ust. 1 pkt. 9 Prawa budowlanego należy zgodzić się ze stanowiskiem organu odwoławczego, że decyzja zatwierdzająca projekt przedmiotowej inwestycji i udzielająca pozwolenia na budowę ww. zamierzenia na terenie działki nr [...] obr. [...] w K. zapewnia poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym interesów strony skarżącej, a w szczególności nie pozbawia dopływu światła dziennego zabudowy na terenie działki strony skarżącej (działka nr [...]). Nie można bowiem wskazywać na naruszenie interesów osób trzecich w sytuacji gdy inwestor zachowuje prawem przewidziane odległości sytuowania obiektu budowlanego w stosunku do granicy z nieruchomością oznaczoną jako działka nr [...] obr.[...] w K. Zgodnie z ustaleniami ostatecznej decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego z nr [...] z [...] kwietnia 2008 r, znak: [...] nieprzekraczalna linia zabudowy od granicy strony skarżącej została ustalona na 4 m, podczas gdy projektowana zabudowa sytuowana jest w odległości 4.07 m od granicy z działką skarżącego. Nadto należy podnieść, że działka nr [...] nie jest zabudowana pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi. Nie można się również zgodzić z zarzutami przedstawionymi w piśmie strony skarżącej z 14. 10. 2010 r. wskazującymi na niezgodność zatwierdzonego projektu budowlanego przedmiotowej inwestycji z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego z 20. 04. 2008 r. Niezrozumiałe jest kwestionowanie przez stronę skarżącą szerokości elewacji budynku szkoły muzycznej od strony ul. [...], która zgodnie z projektem została ustalona na 788 cm. W ocenie Sądu projektowana szerokość elewacji nie narusza ustaleń warunków zabudowy i zagospodarowania ww decyzji (załącznik nr 1), zgodnie z którymi szerokość elewacji frontowej dla istniejącego budynku i projektowanej dobudowy wyznaczono nieprzekraczalna linią zabudowy od budynku istniejącej stacji trafo, wynoszącej jak ww. 4 m od granicy z działką nr [...]. A tych ustaleń projekt nie narusza. Niezasadny jest zarzut naruszenia geometrii dachów poprzez zastosowanie dachu mansardowego od strony zachodniej projektowanej dobudowy w miejsce wymaganego dachu spadowego. W ocenie Sądu geometria dachu projektowanej dobudowy w części od strony zachodniej jest zgodna z wymaganiami decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Zgodnie z wymaganiami zawartymi w załączniku nr 1 pkt II lit. b dach ten powinien być dostosowany pod względem geometrii do dachu istniejącego budynku i wysokości kalenicy, co zostało spełnione w projekcie. Nieznaczne załamanie kształtu projektowanego dachu na krawędzi nie zmienia jego kształtu na dach mansardowy jak podnosi strona pozwana. Pozostałe uchybienia wskazane w skardze w tym przepisom art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 kpa także nie miały istotnego wpływu na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy, skoro sądowa kontrola nie stwierdziła aby zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu l instancji naruszały prawo w stopniu uzasadniającym ich uchylenie, mając za podstawę art. 151 ustawy p.p.s.a. -orzeczono jak w sentencji.