II SA/Kr 917/05

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 listopada 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Niecikowski Sędziowie: NSA Anna Szkodzińska NSA Joanna Tuszyńska (spr.) Protokolant Joanna Kłos po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2005r. sprawy ze skargi J.S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2000r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ja decyzję organu I instancji, 2. zasądza od Wojewodę [...] na rzecz skarżącego J.S. 10 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, 3. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. II SA/Kr 917/05 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...].10.2000r., wydaną na podstawie art.28 , art.33 ust. l , art. 34 ust. l i 4 , art.36 ust. l ustawy z dnia 7 lipca 1994r Prawo budowlane /Dz.U. Nr 89 poz.414 z późn.zm./ oraz art.104 kpa, po rozpatrzeniu wniosku inwestora z dnia 5.06.2000r., Starosta C. zatwierdził projekt budowlany i wydał H. i W. W. oraz E. i B. C. pozwolenie na budowę domu bliźniaczego dwurodzinnego wraz z budową przyłącza wodociągowego i energii elektrycznej położonego na działce nr "1", "2" w C. przy ul. K. W uzasadnieniu wskazano, że po ponownym rozpatrzeniu sprawy stwierdzono, iż wniosek o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę został złożony w terminie ważności decyzji z dnia [...].05.2000r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, inwestor wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, uzyskał uzgodnienie dot. możliwości włączenia do ulicy K. /mimo nieuregulowanego stanu prawnego dotyczącego gruntu ul. K. jest drogą publiczną, wyasfaltowaną, ogólnodostępną/. Lokalizacja obiektu jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta C. i nie narusza przepisów techniczno-budowlanych w tym zakresie. Organ stwierdził, że projekt został spięty w sposób uniemożliwiający dekompletację, niepotrzebne karty zostały wykreślone, projekt zagospodarowania został uzupełniony, wymiary uściślone. W odwołaniu od tej decyzji J.S. zarzucił, że do działek, odnośnie których wydano pozwolenie na budowę brak jest formalnie dojazdu, a w C. nie ma ulicy K. Nie wydano żadnej uchwały w tym przedmiocie. Nie ma odrębnej działki ewidencyjnej stanowiącej drogę dojazdową do przedmiotowej inwestycji. Nadto zarzucił, że zostało wszczęte postępowanie rozgraniczeniowe w celu ustalenia granic nieruchomości w rejonie objętym pozwoleniem na budowę, ale nie wydano jeszcze decyzji w tej sprawie. Projekty zostały wykonane bez oparcia o mapy katastralne, geodezyjne i wypisy z ksiąg wieczystych. Decyzją z dnia [...] listopada 2000r znak:[...], na podstawie art. 81 ust. l i art. 82 ust. 3 prawa budowlanego i art.138 § l pkt l kpa Wojewoda utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że proponowana inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego ogólnego planu zagospodarowania przestrzennego i warunkami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Nie narusza przepisów techniczno-budowlanych, projekt budowlany jest kompletny, posiada wymagane uzgodnienia i opinie i został wykonany przez osobę legitymującą się wymaganymi uprawnieniami budowlanymi. W odniesieniu do zarzutów odwołania organ stwierdził, że z akt sprawy wynika, że w ewidencji dróg lokalnych pod pozycją 57 zapisana jest ulica K. jako droga publiczna nr [...] a dojazd do działek objętych kwestionowaną decyzją stanowi istniejącą już, wyasfaltowaną drogę. Organ odwoławczy stwierdził , że kompetencje organu orzekającego w sprawie o pozwolenie na budowę ograniczają się do badania prawa do gruntu, na którym przewidziana jest realizacja inwestycji. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję J.S. podtrzymał zarzuty zgłoszone w odwołaniu. Podniósł, że w świetle art.73 ustawy z dnia 13.10.1998r. Gmina w C. nigdy nie zajęła części jego działki pod drogę, nigdy nie utracił prawa władania całą jego nieruchomością i nie gmina ją wyasfaltowała. Skarżący kwestionował również uzasadnienie zaskarżonej decyzji w części, w której organ podał, że "inwestor uzyskał zgodę Zarządu Miejskiego w C. na wykonanie wjazdów od ul. K.". Podkreślił, że ulica K. nie istnieje , że nie podjęto żadnej uchwały o nadaniu takiej nazwy jakiejkolwiek ulicy, że drogi takiej nie ma na żadnej mapie geodezyjnej. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art.97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Zgodnie z treścią art.3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi / art. 134 ustawy/. Skarga jest uzasadniona. Treść art.32 ust.4 prawa budowlanego w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji była następująca : Pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto: 1) złożył wniosek w tej sprawie w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym, 2) wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Zgodnie z definicją ustawową zawartą w przepisie art. 3 pkt 11, ilekroć w ustawie jest mowa o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane - należy przez to rozumieć tytuł prawny wynikający z prawa własności, użytkowania wieczystego, zarządu, ograniczonego prawa rzeczowego albo stosunku zobowiązaniowego, przewidującego uprawnienia do wykonywania robót budowlanych. Stosownie do przepisu art. 11 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych wyłączenie z produkcji użytków rolnych wytworzonych z gleb pochodzenia mineralnego, zaliczonych do klas I, II, III, Ula, Illb, oraz użytków rolnych klas IV, IVa, IVb, V i VI wytworzonych z gleb pochodzenia organicznego, a także gruntów, o których mowa w art. 2 ust. l pkt 2-10, oraz gruntów leśnych, przeznaczonych na cele nierolnicze i nieleśne -może nastąpić po wydaniu decyzji zezwalających na takie wyłączenie. Wydanie decyzji, o których mowa w ust. 1 i 2 tego przepisu , następuje przed uzyskaniem pozwolenia na budowę. W aktach sprawy administracyjnej znajduje się na karcie 22 pismo Starostwa Powiatowego w C. z dnia 29.05.2000r., stwierdzające, że nieruchomość położona w C., składająca się z działek nr "1" i "2" stanowiąca RV o powierzchni 0,0705 ha nie podlega przepisom cytowanej ustawy ze względu na mineralne pochodzenie gleby. W aktach nie ma jednak żadnego dokumentu potwierdzającego te okoliczność. Natomiast przepis art.35 prawa budowlanego stanowił: przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1.1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z: a) miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska, b) wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu, c) przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, 2) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, 3) wykonanie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. 2. Właściwy organ może badać zgodność projektu architektoniczno-budowlanego z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi i obowiązującymi Polskimi Normami, w zakresie określonym w art. 5. 3. W razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1 i 2, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin, a po jego bezskutecznym upływie, wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. 4. W razie spełnienia wymagań określonych w ust. l i 2 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. 5. Właściwy organ wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, jeżeli na terenie, którego dotyczy projekt zagospodarowania działki lub terenu, znajduje się obiekt budowlany, w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki. Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ budowlany zobowiązany był sprawdzić, czy spełnione zostały wymogi zawarte w art. 35, a także warunki zawarte w art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego. Dopiero w sytuacji spełnienia wskazanych wymagań organ zobowiązany jest do udzielenia pozwolenia na budowę. W przedłożonych aktach administracyjnych brak jest tak rysunku planu jak i opisu obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, brak jest też innego dokumentu potwierdzającego dokonanie przez organ obowiązkowego sprawdzenia zgodności projektu z planem. Dlatego też nie można stwierdzić, że organy dokonały obowiązkowego sprawdzenia w tym zakresie. Stosownie do art. 47 ustawy z 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, ustalone w decyzji, wiążą organ wydający pozwolenie na budowę. Mimo to sprawdzenie o jakim mowa w art.35 prawa budowlanego dotyczyć może zarówno tego, czy po dacie wydania decyzji, przewidzianej w art. 47 ustawy z 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym, nie zaszły zmiany w treści miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, jak i tego czy planowana inwestycja zgodna jest z nie zmienionym od tej daty wydania decyzji o wz i zt. planem zagospodarowania przestrzennego. Gdyby w trakcie realizacji kompetencji z art. 35 ust. l pkt la i b Prawa budowlanego organ dostrzegł niezgodność pomiędzy decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu a miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, powinien zainicjować wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu i do czasu rozstrzygnięcia tego zagadnienia zawiesić postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego, na podstawie art. 97 § l pkt 4 kpa. Nie wolno mu jedynie odmówić wydania pozwolenia na budowę w sytuacji dostrzeżenia takiej sprzeczności, gdyż ostateczną decyzją ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu jest związany. Zgodnie z treścią art. 34 prawa budowlanego projekt budowlany powinien spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym. W związku z tym podnieść należy, że zgodnie z decyzją wzizt z dnia [...].05.2000r., określono w niej wymóg starannego odprowadzenia wody na znaczną odległość poza obrys rzutu poziomego budynku, a to w związku z położeniem części działki nr "1" na terenie kategorii "B" zgodnie z "Warunkami przydatności do zabudowy terenu b. kopalni "M." w C. Warunku tego nie spełnia adnotacja dokonana w dniu 1.06.2000r. na opisie projektu budowlanego. Decyzja wzizt z dnia [...].05.2000r. nie obejmowała budowy przyłącza wodociągowego i energii elektrycznej, o czym mowa w decyzji o pozwoleniu na budowę. Decyzja wzizt nie obejmowała również ustalenia warunków zabudowy szamba. Zaskarżoną decyzją również nie udzielono pozwolenia na jego budowę, mimo, iż w przedłożonych aktach znajduje się projekt zbiornika na ścieki sanitarne. /Nie został on jednak zatwierdzony zaskarżoną decyzją. Została na nim umieszczona pieczątka - załącznik do decyzji z dnia [...].07.2000r., która to decyzja została uchylona przez organ odwoławczy/. Zakres i treść projektu budowlanego powinny być dostosowane do specyfiki i charakteru obiektu oraz stopnia skomplikowania robót budowlanych. Projekt budowlany powinien zawierać: projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich. Stosownie do przepisów rozporządzenia wykonawczego do prawa budowlanego, a w szczególności § 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 3 listopada 1998r w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego /Dz.U. Nr 140 poz.906/, w projekcie budowlanym należy na stronie tytułowej zamieścić: 1) nazwę, adres obiektu budowlanego i numery ewidencyjne działek, na których obiekt jest usytuowany, 2) imię i nazwisko lub nazwę inwestora oraz jego adres, 3) nazwę i adres jednostki projektowania, 4) imiona i nazwiska projektantów opracowujących wszystkie części projektu obiektu budowlanego wraz z określeniem zakresu ich opracowania, specjalności i numeru posiadanych uprawnień budowlanych, oraz datę opracowania i podpisy pod projektem, 5) spis zawartości projektu budowlanego wraz z wykazem załączonych do projektu wymaganych przepisami szczególnymi uzgodnień, pozwoleń lub opinii, także specjalistycznych, oraz, stosownie do potrzeb, oświadczeń właściwych jednostek organizacyjnych, o których mowa w art. 34 ust. 3. Karta tytułowa projektu znajdującego się w aktach sprawy , wymogów tych nie spełnia. W myśl § 5 omawianego rozporządzenia, wszystkie strony i arkusze stanowiące części projektu budowlanego oraz załączniki do projektu powinny być opatrzone numeracją. Części projektu w odrębnych oprawach oraz załączniki powinny mieć numerację zgodną ze spisem zawartości projektu. Warunek ten również nie został spełniony. Zważywszy, że projekt został zmieniany i adaptowany , nie wiadomo, która jego wersja została przez organ zatwierdzona. Na niektórych stronach projektu znajduje się pieczątka organu określająca , iż stanowi on załącznik do decyzji z dnia [...].07.2000r /uchylonej/. Opisany w aktach jako załącznik do pisma z dnia 22.05.2000r projekt zagospodarowania /bez metryki projektu/zawiera inne odległości od granic działki niż projekt znajdujący się w projekcie branżowym wod-kan. Wymiary rzutu parteru wg adaptacji z dnia 9.10.2000r są inne niż w rzucie parteru wg adaptacji z dnia 1.06.2000r. Nie wiadomo, która wersja została zatwierdzona decyzją. W opisie projektu wg adaptacji z dnia 1.06.2000r opisano instalację gazową. Dokumentacja nie zawiera takiej części branżowej. Rzuty parteru projektu budowlano-architektonicznego różnią się od rzutów parteru w projektach branżowych. Stosownie do § 8 rozporządzenia projekt zagospodarowania działki lub terenu powinien zawierać część opisową oraz część rysunkową sporządzoną na kopii aktualnej mapy zasadniczej lub mapy jednostkowej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Projekt winien zawierać dane informujące, czy działka lub teren, na którym jest projektowany obiekt budowlany, są wpisane do rejestru zabytków oraz czy podlegają ochronie na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a także orientację położenia działki lub terenu w stosunku do sąsiednich terenów i stron świata. Część rysunkowa, o której mpwa w ust. l, sporządzona na mapie zgodnie z § 7, powinna określać: orientację położenia działki lub terenu w stosunku do sąsiednich terenów i stron świata, granice działki budowlanej lub terenu, usytuowanie, obrys i układ istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, w tym urządzeń budowlanych z nimi związanych, z oznaczeniem wejść i wjazdów oraz liczby kondygnacji, charakterystycznych rzędnych, wymiarów i wzajemnych odległości obiektów i urządzeń oraz ich przeznaczenia, w nawiązaniu do istniejącej zabudowy terenów sąsiednich, rodzaj i zasięg uciążliwości, zasięg obszaru ograniczonego użytkowania, układ komunikacji wewnętrznej przedstawiony w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej komunikacji zewnętrznej, układ sieci i przewodów uzbrojenia terenu, przedstawiony z przyłączami do odpowiednich sieci zewnętrznych i wewnętrznych oraz urządzeń, w tym: wodociągowych, ujęć wody ze strefami ochronnymi, cieplnych, gazowych i kanalizacyjnych lub służących do oczyszczania ścieków, oraz określający sposób odprowadzania wód opadowych, układ linii lub przewodów elektrycznych i telekomunikacyjnych oraz związanych z nim urządzeń technicznych, przedstawiony w powiązaniu z sieciami zewnętrznymi, z oznaczeniem miejsca i rzędnych w miarę potrzeby, przyłączenia do sieci zewnętrznych i złączy z instalacją obiektów budowlanych oraz charakterystycznych elementów, punktów pomiarowych, symboli i wymiarów. Zatwierdzony przez organ projekt wszystkich tych elementów nie zawiera. Stosownie do § 11 rozporządzenia projekt architektoniczno-budowlany obiektu budowlanego powinien zawierać zwięzły opis techniczny oraz część rysunkową. Część opisowa projektu nie została sporządzona przez projektanta. Organ nie ustalił, czy dokonane zmiany mieszczą się w upoważnieniu projektanta z dnia 4.04.2000r – kl. akt. Decyzja o pozwoleniu na budowę narusza również przepis art. 33 ust.2 prawa budowlanego. W myśl tego przepisu do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć: 1) projekt budowlany wraz z opiniami, uzgodnieniami i pozwoleniami, wymaganymi przepisami szczególnymi, 2) dowód stwierdzający prawo dysponowania nieruchomością na cele budowlane, 3) decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym. Jak już wcześniej wykazano, projekt budowlany, wbrew stanowisku organów, posiada istotne braki. Wreszcie, odnosząc się o zarzutów skargi stwierdzić należy, że według Projektu zagospodarowania działki /nie wiadomo przez kogo sporządzonego/, wjazd na działki objęte pozwoleniem na budowę zaprojektowano od strony ul. P. Na załączniku graficznym do decyzji wzizt droga, do której przylegają działki inwestorów, również opisana została jako ul. P. Postanowienie uzgadniające z dnia 11.10.2000r. dotyczące lokalizacji ogrodzenia i wjazdów na posesje dotyczy drogi gminnej - ulicy K. W aktach sprawy znajdują się 2 mapy sporządzone przez geodetę S.C., przyjęte do zasobu w dniu 25.04.2000r. Na jednej wpisano nazwę ulicy K., a na drugiej P. Organ nie wyjaśnił tej rozbieżności. Stosownie do treści art. 3 pkt 11) prawa budowlanego, przez pojęcie "prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane" - należy rozumieć tytuł prawny wynikający z prawa własności, użytkowania wieczystego, zarządu, ograniczonego prawa rzeczowego albo stosunku zobowiązaniowego, przewidującego uprawnienia do wykonywania robót budowlanych. Z kolei § 14 ust. l warunków technicznych przewiduje, że: "Do działki budowlanej oraz do budynku i urządzeń z nim związanych należy zapewnić dojście i dojazd od drogi publicznej, odpowiednie do przeznaczenia i sposobu jego użytkowania oraz wymagań ochrony przeciwpożarowej, określonych w przepisach szczególnych. Szerokość jezdni nie może być mniejsza niż 3 m. Prawo do dysponowania nieruchomością należy oceniać według prawa cywilnego. Może ono wynikać zarówno z prawa własności i innych praw rzeczowych, jak i z umowy najmu lub dzierżawy bądź innych stosunków zobowiązaniowych, jeżeli wynika z nich prawo użycia nieruchomości na cele budowlane. O dysponowaniu nieruchomością na cele budowlane można mówić ponadto wtedy, gdy nieruchomość ta ma prawnie zagwarantowany dostęp do drogi publicznej. W myśl art. l ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. Nr 14, poz. 60 ze zm.) drogą publiczną jest droga zaliczona do jednej z kategorii dróg, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem i z wyjątkami określonymi w tej ustawie lub w innych przepisach szczególnych. Wynika stąd, że aby dana droga była drogą publiczną muszą być spełnione dwa warunki: prawny - zaliczenie drogi w określonym trybie do jednej z kategorii dróg wymienionych w ustawie oraz techniczny - musi nadawać się do korzystania przez wszystkich zgodnie z jej przeznaczeniem. Zgodnie z art.7 ustawy, do dróg gminnych zalicza się drogi o znaczeniu lokalnym nie zaliczone do innych kategorii, stanowiące uzupełniającą sieć dróg służących miejscowym potrzebom, z wyłączeniem dróg wewnętrznych. Zaliczenie do kategorii dróg gminnych następuje w drodze uchwały rady gminy po zasięgnięciu opinii właściwego zarządu powiatu. Przebieg dróg gminnych ustala zarząd gminy. W myśl art. 35 ust. 4 omawianej ustawy /wg stanu na dzień wydania zaskarżonej decyzji/, lokalizowanie zabudowy wzdłuż zarezerwowanych pasów terenu, nowo wybudowanych dróg (w tym obwodnic miejscowości) oraz istniejących dróg może nastąpić tylko w wypadku włączenia ruchu drogowego- spowodowanego tą zabudową - do istniejącej lub projektowanej drogi, wyłącznie w miejscach określonych przez zarząd drogi. Postanowienie z dnia [...].10.2000r. nie określa miejsca włączenia do drogi. Według przepisu art.8 ustawy, drogi nie zaliczone do żadnej kategorii dróg publicznych, w szczególności drogi w osiedlach mieszkaniowych, dojazdowe do gruntów rolnych i leśnych, dojazdowe do obiektów użytkowanych przez podmioty prowadzące działalność gospodarczą, place przed dworcami kolejowymi, autobusowymi i portami są drogami wewnętrznymi. Tak więc istotnym dla rozstrzygnięcia sprawy było ustalenie, czy prawidłowo organy administracji przyjęły, że działki inwestorów posiadają dostęp od drogi publicznej, w rozumieniu wyżej opisanym. Z planu zagospodarowania działki stanowiącego załącznik do pisma z dnia 22.05.2000r., nie wynika, jaką działkę ewidencyjną obejmuje ul. P. W aktach sprawy brak jest dowodu wskazującego kto jest właścicielem przedmiotowej działki. Wobec powyższego uznać należy, że przy wydaniu zaskarżonej decyzji naruszone zostały przepisy prawa procesowego /art.7 i 77 kpa / oraz art.33, art.34 i 35 prawa budowlanego. Stosownie do treści art. 145 § l pkt a i c ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Dlatego też, na podstawie powołanego wcześniej przepisu i art. 135 ustawy orzeczono jak w punkcie I wyroku . O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ustawy.