II SA/Kr 918/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie : Sędzia NSA Andrzej Niecikowski (spr.) Sędzia NSA Krystyna Daniel Protokolant : Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lutego 2009 r. sprawy ze skargi S. M - P. na decyzję Wojewody z dnia 21 stycznia 2000r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala . Decyzją nr [...] z dnia [...]1999 r., wydaną w sprawie [...] Wójt Gminy w Z. , działając na podstawie art. 28, art. 33 ust.1, art. 34 ust.4, art. 36 ustawy z dnia 7.07.1994 Prawo Budowlane (Dz.U. nr.89 poz.414 z późn.zm.- zwanej dalej Prawem Budowlanym z 1994 r.), zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę B. i R.G. budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z instalacjami i przyłączami wodno-kanalizacyjnymi i elektrycznymi mającego być zlokalizowanym w W. na nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów jako dz.ewid. 1. Odwołanie S.M-P. nie zostało uwzględnione i Wojewoda decyzją z dnia [...].2000 r. [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzje. W uzasadnieniu wskazano, że inwestycja jest zgodna z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego, wniosek o pozwolenie na budowę złożony został w terminie ważności decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, a inwestorzy wykazali się prawem do dysponowania nieruchomością. Przedłożony projekt jest kompletny i wykonany został przez osobę legitymującą się wymaganymi uprawnieniami. Podniesiony w odwołaniu problem nie ustabilizowania granicy miedzy działką inwestorów a działką odwołującej się, nie może być rozstrzygnięty w postępowaniu o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Inwestorzy posiadają dostęp do drogi publicznej poprzez dz.ewid. 2 3 i 4. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożyła S.M.-P. i wniosła o jej uchylenie. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że obie wydane w sprawie decyzje zawierają rażące błędy proceduralne. Organ l instancji nie uwzględnił wniosku skarżącej o dokonanie rozgraniczenia i ustalenie przebiegu granicy w terenie. Sytuacja ta doprowadziła do tego, że skarżąca została pozbawiona korzystania z drogi do jej nieruchomości. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga w sprawie niniejszej została złożona przed dniem 1.01.2004 r. Zgodnie jednak z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r., Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 -w skrócie p.o.p.s.a.). Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania powyższej decyzji. Skargę należy uznać za nieuzasadnioną. Trafnie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podniesiono, że w postępowaniu o zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę - organ rozpatrujący tę sprawę nie rozstrzyga kwestii przebiegu granic opierając się w tym względzie na aktualnych podkładach geodezyjnych wynikających z ewidencji gruntów, które jako dokumenty urzędowe korzystają z domniemania prawdziwości (art. 76 kpa). Domniemanie to może być obalone m.in. przez wszczęcie postępowania rozgraniczeniowego. Z akt sprawy wynika, że takie postępowanie nie zostało wszczęte, mimo, że skarżąca była informowana przez organ l instancji o możliwości jego wszczęcia (zob. pismo z dnia [...].08.1999 r. skierowane przez Urząd Gminy w Z. do skarżącej) Dodatkowo jak podała na rozprawie w dniu 11.02.2009 r., w trakcie postępowania administracyjnego - korzystała z pomocy prawnika. Dopiero wszczęcie postępowania rozgraniczeniowego, nakłada na organy obowiązek rozważenia, czy domniemanie prawdziwości dokumentu ewidencyjnego, może zostać podważone w postępowaniu rozgraniczeniowym - co w konsekwencji może prowadzić do zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt. 4 kpa - gdyż obowiązkiem organu orzekającego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę jest ustalenie prawa inwestora do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (art. 32 ust.4 pkt. 2 Prawa Budowlanego z 1994 r.). Zaś samo zakwestionowanie przebiegu granicy w postępowaniu o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę - takiego rezultatu odnieść nie może, gdyż orzekające w takiej sprawie organy są związane domniemaniem z art. 76 kpa. W tym stanie rzeczy skoro dokonana kontrola nie wykazała aby zaskarżona decyzja, czy poprzedzająca ją decyzja organu l instancji naruszały prawo, na podstawie art. 151 p.o.p.s.a , należało orzec jak w sentencji.