II SA/Kr 920/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń Sędziowie: WSA Iwona Niżnik-Dobosz WSA Mariusz Kotulski (spr.) Protokolant: sekr. sądowy Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 października 2015 r. sprawy ze skargi S. T. i K. T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 3 czerwca 2015 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia skargę oddala Postanowieniem z dnia 10 marca 2015 r. nr [...], Wójt Gminy odmówił wydania zaświadczenia o zgodności zrealizowanego budynku mieszkalnego na działce nr [...] położonej w B. z ustaleniami obowiązującego na tym terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W uzasadnieniu podano, że według ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru dla miejscowości B. obowiązuje plan miejscowy zatwierdzony uchwałą Nr XXIX/275/2000 Rady Gminy Zabierzów z dnia 21.07.2000 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectw Bolechowice, Brzezie, Ujazd i Zelków w gminie Zabierzów (opublikowaną w Dz. Urz. W małopolskiego Nr 68 poz.646 z 15.09.2000r.) Wobec obowiązywania planu, urzędowego potwierdzenia zgodności rzeczowego zamierzenia z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego wymaga od wnioskodawcy przepis art. 48 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane. Zdaniem organu administracyjnego, zachodzi tu zatem formalnoprawna przesłanka wydania zaświadczenia, o jakiej mowa wart. 217 § 2 pkt 1 k.p.a. Z uwagi na to, organ dokonał sprawdzenia w aktualnie obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego przeznaczenia działki nr [...] położonej w B. na obszarze, której zlokalizowany jest przedmiotowy obiekt. Następnie ustalono, że wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie sygn. akt II SA/Kr 1775/12 z dnia 21 lutego 2013 roku stwierdzono nieważność części uchwały Rady Gminy Zabierzów z dnia 21 lipca 2000 r. Nr XXIX/275/20000 w: § 5 ust. 2 w zakresie słów: "liczonej od poziomu gruntu wzdłuż środkowej osi rzutu budynku do kalenicy" oraz § 5 ust. 3 w zakresie słów: "liczony od poziomu gruntu w punkcie wyznaczonym przez przecięcie się osi rzutu budynku". Wyrok jest prawomocny od dnia 16 kwietnia 2013 roku. Z poczynionych przez organ ustaleń wynika, iż przedmiotowy budynek mieszkalny zlokalizowany na działce nr [...] położonej w B., ujętej w obowiązującym planie miejscowym w terenach zabudowy jednorodzinnej (symbol planu "Ml"), gdzie zgodnie z zapisem § 12 ust. 1 podstawowym przeznaczeniem terenu jest lokalizacja budynków jednorodzinnych. A zatem rzeczowy budynek mieszkalny mieści się w przeznaczeniu podstawowym wskazanego terenu (M1) identyfikowanego na podstawie rysunku planu i ustaleń tekstowych. Jednak odpowiednio do zapisu § 12 ust. 5 "realizacja nowej zabudowy oraz modernizacja, rozbudowa i zmiana użytkowania istniejącej zabudowy (Ml) musi również spełniać warunki ustaleń obowiązujących dla całego obszaru objętego planem (Rozdział II, § 4 i § 5)." Dlatego organ przy syntezie badania zgodności budowy rzeczonego budynku mieszkalnego z ustaleniami planu miejscowego wziął pod uwagę zapisy § 4 i § 5. Z dokumentów (inwentaryzacji architektoniczno-budowlanej budynku mieszkalnego położonego na działce nr [...] w B.) przedłożonych przez wnioskodawcę wynika, iż rzeczony budynek mieszkalny jest budynkiem wolnostojącym, dwukondygnacyjnym (parter, poddasze użytkowe) o rzucie prostokąta 12.39 m x 6.25 m, wysokości 6.13 m, przykryty dachem dwuspadowym z lukarną. Kąt nachylenia lewej połaci dachowej - 29°, kąt nachylenia prawej połaci dachowej - 46°. Kąt nachylenia lukarny - 13°. Kolor dachu w tonacji ciemnej czerwiem, kolor elewacji żółty, podmurówka brąz. Mając powyższe na względzie organ zestawił ustalony w sprawie stan faktyczny z treścią ustaleń § 4 i § 5 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uznając, że w rozpatrywanej sprawie decydującym jednak o braku zgodności budowy budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...] w B. z ustaleniami obowiązującego na tym terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest zapis § 12 ust. 5 w związku § 5 pkt. 5, który stanowi "dachy budynków kształtować należy przy jednakowym nachyleniu połaci 37°-45°." Wymóg ten w odniesieniu do budynku będącego przedmiotem analizy nie został spełniony, albowiem przekryty jest on dachem o różnym kącie nachylenia połaci tj. 46°, 29° i 13°. Tym samym, zdaniem organu, zrealizowany budynek mieszkalny na działce nr [...] w położonej w B. należy uznać za niezgodny z ustaleniami obowiązującego na tym terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, albowiem nie spełnia on warunku wynikającego z § 5 pkt. 5 ustaleń obowiązujących dla całego obszaru objętego planem. Podsumowując powyższe, Wójt stwierdził, że przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne nie spełnia warunków wynikających z dyspozycji przytoczonych wyżej zapisów, a tym samym jest niezgodne z ustaleniami obowiązującego na tym terenie planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego ww. uchwałą. S. T. złożyła zażalenie na ww. postanowienie. W jego uzasadnieniu podniosła, że w roku 1992 zgodnie z uzyskanym pozwoleniem na budowę została rozpoczęta budowa domu mieszkalnego wraz z domem gospodarczym na działce [...] położonej w B.. Inwestycja z uwagi na sytuację finansową została ograniczona do ukończenia rozpoczętego budynku gospodarczego. Po upływie kilku lat zakończono budowę domu gospodarczego i przystosowano do celów mieszkalnych. Wystosowano stosowny wniosek o wydanie zaświadczenia o zgodności zrealizowanego budynku mieszkalnego z ustaleniami obowiązującymi planu miejscowego na terenie Gminy. W uzasadnieniu odmowy podano jedyny powód, polegający na tym, że nachylenie połaci dachu budynku nieznacznie odbiega od nachylenia połaci 37-45°, którego wymaga miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Kąt nachylenia połaci dachu budynku żalącej się mieści się w przedziale 30-46°. Zatem, w jej ocenie, taka minimalna różnica nie ma żadnego znaczenia dla funkcji mieszkalnej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, postanowieniem nr [...], z dnia 3 czerwca 2015r., działając na podstawie art. 217 § 1 i § 2, art. 218, art. 219 w związku z art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 267), utrzymało w mocy ww. rozstrzygnięcie organu I instancji. Uzasadniając swoje stanowisko, organ odwoławczy wskazał, że przedmiotowe postępowanie dotyczy wydania zaświadczenia, o którym jest mowa w przepisie art. 48 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 07.07.1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.). Przepis ten wymaga wydania zaświadczenia o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w sytuacji, gdy obowiązek przedstawienia takiego zaświadczenia nałożył właściwy organ w postanowieniu, o którym mowa w art. 48 ust. 2 ostatnio wskazanej ustawy. Przechodząc do sedna sprawy wskazano, że zgodnie z § 12 ust. 5 w związku § 5 pkt. 5 Uchwały Nr XXIX/275/2000 Rady Gminy Zabierzów z dnia 21 lipca 2000 roku w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectw Bolechowice, Brzezie, Ujazd i Zelków w gminie Zabierzów "dachy budynków kształtować należy przy jednakowym nachyleniu połaci 37°-45°." Wymóg ten w odniesie do budynku będącego przedmiotem analizy nie został spełniony, albowiem przekryty jest on dachem o różnym kącie nachylenia połaci tj. 46°, 29° i 13°. Kolegium Odwoławcze nie znajduje podstaw do kwestionowania rozstrzygnięcia organu I instancji, ponieważ oparte jest ono na treści aktu prawa miejscowego, a głównym dowodem w sprawie jest Inwentaryzacja przedmiotowego budynku z lutego 2015 r. sporządzona przez uprawnionego architekta. Ustosunkowując się w tym miejscu do zarzutów żalącej się - pomimo, że w stosunkowo niewielkim zakresie budynek mieszkalny na działce nr [...] w położony w B. jest niezgodny z ustaleniami obowiązującego na tym terenie miejscowego planu, to jednak wydane rozstrzygnięcie jest prawidłowe, albowiem nie spełniono warunku wynikającego z § 12 ust.5 w zw. z § 5 pkt 5 planu. Organ administracyjny nie dysponuje w tym zakresie możliwością działania uznaniowego, a wydanie zaświadczenia następuje w związku z urzędowym potwierdzeniem określonych faktów. Skargę na powyższe postanowienie wnieśli S. T. i K. T. (dalej: skarżący), podając w nim, że ww. rozstrzygnięcie jest dla nich krzywdzące i niesprawiedliwe. Skarżący, powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych w sprawach samowoli budowlanych, wnieśli o przychylenie się do lansowanej przez strony w toku postępowania argumentacji. Skarżący nie mogą pogodzić się z faktem, że po 24 latach użytkowania budynku gospodarczego, minimalna różnica w pochyleniu jego dachu okazała się przeszkodą do wydania przedmiotowego zaświadczenia. W odwiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie podtrzymując przy tym argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz.U. z 2014 r., poz. 1647), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia i to z przepisami obowiązującymi w dacie jego wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie podnieść należy, że z wnioskiem o wydanie zaświadczenia wystąpiła S. T.. Do niej też zostało skierowane postanowienie Wójta Gminy z dnia 10.03.2015r. Także zażalenie na to postanowienie składała tylko S. T. i wyłącznie ona była adresatem zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 3.06.2015r. Zatem tylko S. T. ma interes prawny w zaskarżeniu przedmiotowego postanowienia Kolegium z 3.06.2015r. W przedmiotowej sprawie takim interesem prawnym w zaskarżeniu przedmiotowego postanowienia nie legitymuje się natomiast drugi ze skarżących – K. T.. Nie żądał on wydania zaświadczenia o określonej treści, ani też żadne z wydanych postanowień nie było do niego skierowane. Dlatego też skarga K. T. podlega oddaleniu ze względu na brak interesu prawnego w niniejszej sprawie do wniesienia skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 3.06.2015r. Merytorycznemu rozpatrzeniu podlega natomiast skarga S. T.. Zgodnie z treścią art. 217 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie. Z art. 217 § 2 k.p.a. wynika zaś, że zaświadczenie wydaje się, jeżeli: 1. urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa; 2. osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. Z treści ww. przepisów wynika, że zaświadczenie stanowi dokument urzędowy, zawierający potwierdzenie istniejących obiektywnie faktów lub stanu prawnego, wydawany na żądanie podmiotu mającego w tym interes prawny przez organ administracji publicznej. Należy przy tym wyjaśnić, że - zgodnie z art. 218 § 2 k.p.a., przed wydaniem zaświadczenia organ może przeprowadzić postępowanie wyjaśniające, ale jedynie "w koniecznym zakresie". Jest to postępowanie uproszczone, bez pełnego stosowania wszelkich reguł dotyczących przeprowadzania dowodów, wyjaśniające ewentualne wątpliwości związane z już istniejącymi faktami, czy też stanem prawnym, które mają zostać zaświadczone. Jak wynika z akt niniejszej sprawy, zaświadczenie o zgodności budowy z ustaleniami planu miejscowego było skarżącym potrzebne dla celów realizacji postępowania legalizacyjnego, dotyczącego istniejącego obiektu budowlanego. Rozstrzygnięcie w przedmiocie wniosku skarżących zapadło po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, polegającego na ustaleniu charakteru obiektu budowlanego istniejącego na działce skarżących oraz treści obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Podstawę prawną żądania skarżących stanowił cytowany powyżej przepis art. 217 § 2 pkt 1 k.p.a. W świetle treści sformułowanego przez skarżącą wniosku, pismo wszczynające postępowanie należało bowiem potraktować jako żądanie wydania zaświadczenia w trybie art. 48 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.) – dalej jako "ustawa- Prawo budowlane". Zgodnie z art. 48 ust. 1 tej ustawy właściwy organ nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. W myśl art. 48 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo budowlane, legalizacja takiego obiektu jest możliwa między innymi wtedy, jeżeli jest on zgodny z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Ubiegający się o legalizację obiektu budowlanego winien zatem przedstawić zaświadczenie wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostateczną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (vide art. 48 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane). Z powyższego wynika, że - rozpatrując wniosek skarżącej - organ wydający zaświadczenie prawidłowo zbadał zgodność inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obowiązującym w dacie wydawania zaświadczenia. Należy przy tym wyjaśnić także, iż w toku przedmiotowego postępowania organy prawidłowo ustaliły, że Rada Gminy Zabierzów w dniu 21 lipca 2000r. uchwaliła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego sołectw Bolechowice, Brzezie, Ujazd i Zelków w gminie Zabierzów (uchwała nr XXIX/275/20000, opublikowana w Dz. Urz. W małopolskiego Nr 68 poz.646 z 15.09.2000 r.) Odmowa wydania zaświadczenia o żądanej przez skarżącą treści nastąpiła w wyniku analizy zapisów ww. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w obrębie, którego znajduje się zabudowana przedmiotowym obiektem działka skarżących. Nie ma sporu co do tego, że działka skarżących o nr [...] położona jest w terenie przeznaczonym w ww. planie pod zabudowę (M1) – budynki jednorodzinne, oraz że budynek skarżących jest takim budynkiem. Wedle zapisu § 12 ust. 5 w związku § 5 pkt. 5 ww. planu "dachy budynków kształtować należy przy jednakowym nachyleniu połaci 37°- 45°." Wymóg ten w odniesie do budynku będącego przedmiotem analizy nie został spełniony, albowiem przekryty jest on dachem o różnym kącie nachylenia połaci tj. 46°,29° i 13°. Z omówionych powyżej zapisów uchwały Rady Gminy Zabierzów nr XXIX/275/20000, jasno wynika natomiast, że budowa ta nie jest zgodna z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, czego zresztą skarżący w istocie w toku całego postępowania – zarówno administracyjnego, jak i sądowego, nie kwestionowały. Organy nie mogły zatem wydać skarżącym zaświadczenia zgodnego z ich wnioskiem, choćby nawet z pozoru nieistotnej niezgodności z zawartym w § 12 ust. 5 ww. uchwały zapisem. Nie było więc możliwości wydania zaświadczenia o zgodności ww. obiektu z ustaleniami planu. W postępowaniu tym bowiem organ zaświadcza, to znaczy stwierdza, że obiekt jest zgodny albo nie jest zgodny z planem. Ustawodawca nie wyposażył organ administracyjny w narzędzia, pozwalające na rozstrzygniecie tej kwestii wedle uznania, stosownie do stopnia zaistniałego odstępstwa, z uwzględnieniem sytuacji życiowej skarżących. Kwestią pozostająca poza granicami rozpatrywanej sprawy pozostaje to, czy i w jakim trybie możliwe byłoby doprowadzenie obiektu do stanu odpowiadającego ustaleniom planu, stosownie do powołanej przez skarżących linii orzeczniczej sądów administracyjnych. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalono.