II SA/Kr 926/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.G. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 17 maja 2012 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego postanawia skargę kasacyjną odrzucić. Postanowieniem z dnia 22 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę Z.G. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] maja 2012 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego, z powodu nieuiszczenia wpisu od skargi. Powyższe postanowienie doręczono skarżącemu w dniu 29 listopada 2012 r. W piśmie z dnia 6 grudnia 2012 r. (złożonym osobiście w dniu 7 grudnia 2012 r.) Z.G. zwrócił się do Sądu z prośbą o ponowne rozpatrzenie przyznania uprawnienia kombatanckiego. Podniósł, że jest osobą w podeszłym wieku (83 lata) i bardzo schorowaną. Zarządzeniem Sądu z dnia 18 grudnia 2012 r. wezwano skarżącego o wyjaśnienie charakteru jego pisma z dnia 6 grudnia 2012 r. dotyczącego "wznowienia sprawy sygn. akt II SA/Kr 962/12 z dnia 14 sierpnia 2012 r." w terminie 7 dni poprzez wskazanie czy pismo stanowi: skargę kasacyjną od postanowienia WSA w Krakowie z dnia 22 listopada 2012r., czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z urzędu, czy też skargę o wznowienie postępowania w sprawie II SA/Kr 962/12, wyjaśniając stronie wszelkie konsekwencje prawne uznania danego pisma za jedno z wyżej wymienionych. W piśmie z dnia 25 stycznia 2013 r. (złożone osobiście przez skarżącego w dniu 29 stycznia 2012 r.) Z.G. ponownie napisał, że zwraca się do Sądu z prośbą o ponowne rozpatrzenie przyznania uprawnienia kombatanckiego, wskazując na swój wiek i sytuację zdrowotną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: W ocenie Sądu pismo skarżącego z dnia 6 grudnia 2012 r. złożone w terminie otwartym do złożenia skargi kasacyjnej od postanowienia WSA w Krakowie z dnia 22 listopada 2012 r., w którym skarżący domaga się od Sądu ponownego rozpatrzenia sprawy należy zakwalifikować jako skargę kasacyjną. Pismo to stanowi bowiem wyraz niezadowolenia z nieprawomocnego rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. Po wniesieniu do sądu skargi kasacyjnej następuje jej badanie pod kątem wymagań formalnych jakie przewiduje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Zgodnie z art. 178 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Wyjaśnić przy tym należy, że niedopuszczalna jest skarga kasacyjna, która nie została sporządzona przez jedną z osób wymienionych w art. 175 powołanej ustawy, czyli adwokata lub radcę prawnego. W przedmiotowej sprawie skargę kasacyjną wniosła strona samodzielnie z pominięciem przymusu adwokacko-radcowskiego. Zgodnie bowiem z art. 175 powołanej wyżej ustawy skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Niedochowanie wymogu sporządzenia skargi kasacyjnej przez uprawnioną do tego osobę musi skutkować jej odrzuceniem z powodu niedopuszczalności skargi. Wskazać należy, że skarżący został pouczony o terminie wniesienia skargi kasacyjnej, jak i o obowiązku jej sporządzenia przez adwokata lub radcę prawnego przy okazji doręczenia odpisu zaskarżonego postanowienia. Stwierdzając zatem niedopuszczalność wniesienia skargi kasacyjnej orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na marginesie wyjaśnić należy, że jeżeliby przyjąć, że sporne pismo skarżącego z dnia 6 grudnia 2012 r. stanowi skargę o wznowienie postępowania w sprawie II SA/Kr 926/12, to podlegałaby ona odrzuceniu, gdyż zgodnie z art. 270 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga o wznowienie postępowania może zostać skutecznie wniesiona tylko od postanowienia kończącego sprawę, które jest już prawomocne. W przedmiotowej sprawie zapadło postanowienie kończące sprawę (o odrzuceniu skargi), które jest nieprawomocne, bowiem skarżącemu służyło nadal prawo wniesienia skargi kasacyjnej do NSA jak i zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej.