II SA/Kr 928/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi M.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 9 lutego 2012 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu wykonania przebudowy postanawia odrzucić skargę. Jak wynika z akt administracyjnych, zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] lutego 2012r. znak: [...] została doręczona stronom w następujących dniach: 1) W.K. – 28 lutego 2012r., 2) P.M. – 20 lutego 2012r., 3) P.M. – 20 lutego 2012r., 4) Staroście M. – 24 lutego 2012r., 5) Zarządowi Dróg Powiatowych w M. – 20 lutego 2012r. M.K. , który nie był stroną przedmiotowego postępowania administracyjnego i nie doręczano mu zaskarżonej decyzji, wniósł skargę 12 czerwca 2012r. (data stempla pocztowego). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270), w skrócie "ppsa", stanowi, że skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przywołany przepis, wyznacza początek jego biegu jedynie w wypadku doręczenia rozstrzygnięcia skarżącemu. Nie wskazuje natomiast wprost, od kiedy termin ten biegnie w sytuacji, gdy skarżącemu, rozstrzygnięcia tego nie doręczono. Pomimo braku w tym zakresie wyraźnego uregulowania ustawowego należy uznać, że skarżący, który nie był stroną w postępowaniu i któremu nie doręczono decyzji, może skorzystać z uprawnienia złożenia skargi przed upływem 30 dni od daty doręczenia decyzji innej stronie tego postępowania. Jeżeli z tego uprawnienia nie skorzysta, nie może skutecznie domagać się sądowej kontroli decyzji administracyjnej (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 22 marca 2007r. sygn. akt II OSK 48/06, Lex Omega nr 331969). Jak wskazano wyżej, najpóźniejszą datą doręczenia zaskarżonej decyzji SKO w K. był 28 lutego 2012r., a zatem ostatnim dniem do wniesienia skargi przez M.K. był dzień 29 marca 2012r. Tymczasem M.K. wniósł swoją skargę w dniu 12 czerwca 2012r., czyli po upływie terminu określonego w art. 53 § 1 ppsa i należało ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ppsa.