II SA/Kr 928/14

II SA/ Kr 928/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 21 listopada 2014 r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Krakowie Renata Ranicka po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi L. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 31 marca 2014 r. znak: [...] w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi p o s t a n a w i a przyznać radcy prawnemu A. S. wykonującemu zawód w Kancelarii Radcy Prawnego w K., ul. W. – od Skarbu Państwa, kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych), podwyższoną o należny podatek VAT tytułem nieopłaconej, przyznanej z urzędu pomocy prawnej II SA/ Kr 928/14 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2014 r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przyznał skarżącemu L. K. prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Pismem z dnia 28 sierpnia 2014 r. dziekan Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. wyznaczył dla skarżącego L. K. pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego A. S.. W piśmie z dnia 10 października 2014 r. pełnomocnik zawarł wniosek o przyznanie pełnomocnikowi z urzędu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej według norm prawem przepisanych. Wniosek ten został doprecyzowany na rozprawie w dniu 13 października 2014 r. przez upoważnionego aplikanta radcowskiego M. L., która oświadczyła, iż koszty te nie zostały opłacone ani w całości ani w części. W związku z powyższym na zasadzie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ), § 14 ust.1 pkt 1 lit.c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ( Dz. U. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.) należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia.