II SA/Kr 929/17

Kraków, dnia 30 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu M. W. i P. S. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 2 czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: odrzucić sprzeciw od decyzji Decyzją z dnia 2 czerwca 2017 r. nr [...] znak [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] orzekł na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego w ten sposób, że uchylił w całości decyzję PINB w [...] Powiat [...] z dnia11 kwietnia 2017 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki i przekazał sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. Decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] została doręczona pełnomocnikowi M. W. i P. S. w dniu 5 czerwca 2017 r. W dniu 7 lipca 2017 r. pełnomocnik skarżących wniósł za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] pismo zatytułowane "skarga" stanowiące w istocie sprzeciw od decyzji. W odpowiedzi na powyższe pismo organ wniósł o odrzucenie sprzeciwu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: W dniu 1 czerwca 2017 r. weszła w życie nowelizacja ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej: P.p.s.a., dokonana ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935 ze zm.). Do Działu III P.p.s.a. zatytułowanego "Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym" został dodany Rozdział 3.a zatytułowany "Sprzeciw od decyzji", zawierający artykuły 64a – 64e. Zgodnie z art. 64a P.p.s.a., od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 K.p.a., skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw, zwany dalej "sprzeciwem od decyzji". Stosownie do art. 64b § 1 P.p.s.a., do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 64c § 1, 2 i 3 P.p.s.a., sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji; sprzeciw od decyzji wnosi się za pośrednictwem organu, którego decyzja jest przedmiotem sprzeciwu od decyzji; termin, o którym mowa w § 1, uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła sprzeciw od decyzji wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd niezwłocznie wzywa organ, który wydał zaskarżoną decyzję, do przekazania sądowi kompletnych i uporządkowanych akt sprawy. Stosownie zaś do treści art. 64d § 1 P.p.s.a., sąd rozpoznaje sprzeciw od decyzji na posiedzeniu niejawnym w terminie trzydziestu dni od dnia wpływu sprzeciwu od decyzji. W art. 17 ustawy nowelizującej z dnia 9 kwietnia 2017 r. ustawodawca wskazał, że do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy (tj. 1 czerwca 2017 r.), stosuje się przepisy ustawy zmienianej, w brzmieniu dotychczasowym. Oznacza to, że do postępowań przed sądami administracyjnymi wszczętych już po dacie wejścia w życie nowelizacji, tj. gdy skarga została wniesiona najwcześniej w dniu 1 czerwca 2017 r., mają zastosowanie przepisy P.p.s.a. w brzmieniu znowelizowanym. W sprawie niniejszej już decyzja odwoławcza z dnia 2 czerwca 2017 r. została wydana w nowym stanie prawnym, zaś pismo zatytułowane "skarga" kwestionujące tę decyzję zostało wniesione w dniu 7 lipca 2017 r. Nie ulega zatem wątpliwości, że pismo to należy zakwalifikować jako sprzeciw od decyzji, o którym mowa w art. 64a i następne P.p.s.a. Oznacza to, że przedmiotowy sprzeciw powinien zostać złożony w terminie 14 dni od dnia doręczenia stronie decyzji organu odwoławczego, tj. najpóźniej dnia 19 czerwca 2017 r. (doręczenie miało miejsce w dniu 5 czerwca 2017 r.). To jednak nie nastąpiło, bowiem sprzeciw został złożony dopiero w dniu 7 lipca 2017 r. Jest zatem spóźniony. Jak wyżej wskazano, zgodnie z art. 64b § 1 P.p.s.a., do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. Zdaniem sądu, przepis ten ma odpowiednie (de facto: wprost) zastosowanie do spóźnionego sprzeciwu, bowiem w P.p.s.a. nie przewidziano innego skutku prawnego dla orzeczenia o sprzeciwie od decyzji wniesionym z uchybieniem czternastodniowego terminu. Sprzeciw od decyzji wniesiony w sprawie niniejszej podlega zatem odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 64b § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.