II SA/Kr 930/20

. Sygn. akt II SA/Kr 930/20 [pic] WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 listopada 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń Sędziowie: WSA Joanna Człowiekowska (spr.) WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi P. J. [...] na postanowienie nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] czerwca 2020 r., znak [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia oddala skargę. P. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie nr [...] z dnia 4 czerwca 2020 r. Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdzające, że zażalenie P. J. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia 31 stycznia 2019 r. wniesione zostało z uchybieniem terminu przewidzianego dla jego wniesienia w art. 141 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zaskarżone postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. (dalej także jako: "PINB") postanowieniem nr [...] z 31 stycznia 2019 r., znak [...], nałożył na P. J. obowiązek przedstawienia "ekspertyzy technicznej wraz z inwentaryzacją architektoniczno - budowlaną budynku gospodarczego nr [...], zlokalizowanego na działce nr [...] położonej w miejscowości L., uwzględniającej samowolnie dokonaną zmianę sposobu użytkowania budynku gospodarczego nr [...] na warsztat stolarski nr [...]". Powyższe orzeczenie doręczono skarżącemu w dniu 4 lutego 2019 r. Przesyłkę listową nr ([...] zawierającą postanowienie organu I instancji odebrał dorosły domownik. W dniu 25 lutego 2019 r. P. J. nadał przesyłkę zawierającą zażalenia na postanowienie PINB nr [...] z 31 stycznia 2019 r. Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem nr [...] z 4 czerwca 2020 r., znak: [...], na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego stwierdził, że zażalenie P. J. na postanowienie PINB z 31 stycznia 2019 r., nr [...], znak: [...], zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego dla jego wniesienia w art. 141 § 2 k.p.a. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ odwoławczy wskazał, że doręczenie postanowienia PINB z 31 stycznia 2019 r., nr [...], zostało dokonane w trybie tzw. doręczenia zastępczego. Przesyłkę listową nr [...] zawierającą postanowienie organu I instancji odebrał dorosły domownik. Analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w tym zwrotnego potwierdzenia odbioru ww. przesyłki pozwala na przyjęcie, że fakt doręczenia przesyłki w dniu 4 lutego 2019 r. został udowodniony. Powyższe potwierdza zarówno pieczęć datownika placówki oddawczej na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, jak również wydruk "Śledzenie przesyłek" dostępny na stronie internetowej Poczty Polskiej. Podkreślono, że pocztowy dowód doręczenia przesyłki jest dokumentem urzędowym potwierdzającym fakt i datę doręczenia i jako taki korzysta z domniemania prawdziwości. Zgodnie z art. 46 § 1 k.p.a. ustawodawca stawia jedynie wymóg własnoręcznego podpisu adresata służącego potwierdzeniu daty doręczenia pisma, natomiast data doręczenia pisma nie musi być własnoręcznie wpisana przez adresata, ale skuteczny jest także odcisk datownika lub wpisanie daty przez inną osobę. Skarżący nadał zażalenie w placówce pocztowej operatora "[...]" w dniu 25 lutego 2019 r., a więc z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 141 § 2 k.p.a. Podsumowując swoje rozważania, organ stwierdził, że doręczenie skarżącemu postanowienia organu I instancji było skuteczne, a zażalenie zostało wniesione z uchybieniem ustawowego terminu przewidzianego dla jego wniesienia. P. J. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zakwestionował powyższe rozstrzygnięcie i wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia i jego rozpoznania pod względem merytorycznym. Skarżący podniósł, że w dniu 11 lutego 2020 r. skontaktował się z PINB w W., celem uzgodnienia terminu w celu zapoznania się z aktami sprawy. Otrzymał informację, że następuje zmiana siedziby organu nadzoru budowlanego, a termin wyznaczony został na dzień 19 lutego 2020 r. W tym dniu został sporządzony protokół z przyjęcia strony, w którym opisano dokonane czynności oraz oświadczenie P. J. o zamiarze złożenia zażalenia na wydane postanowienie, co potraktował jako zgodę na przywrócenie terminu do złożenia zażalenia. W odpowiedzi na skargę Inspektor Nadzoru Budowlanego w całości podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu, wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2167) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia jego nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym. Skarga okazała się bezzasadna, bowiem zaskarżone postanowienie wydane zostało zgodnie z obowiązującym prawem. Podstawę prawną kontrolowanego postanowienia stanowił art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie Dz. U. 2020 r. poz. 256, dalej k.p.a.), zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Na podstawie art. 144 k.p.a. do zażaleń, w sprawach nieuregulowanych odpowiednie zastosowanie mają przepisy dotyczące odwołań. Jak słusznie wskazał Inspektor Nadzoru Budowlanego, warunkiem skuteczności czynności procesowej – wniesienia zażalenia – jest zachowanie ustawowego terminu do jego dokonania. Uchybienie terminowi uniemożliwia organowi odwoławczemu rozpatrzenie sprawy. Wobec tego, przed merytorycznym rozpatrzeniem zażalenia obowiązkiem organu było ustalenie, czy zażalenie wniesione zostało w terminie. Termin ten określa art. 141 § 2 k.p.a., zgodnie z którym zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustanie – od dnia jego ogłoszenia stronie. Stosowne pouczenie znalazło się w postanowieniu PINB nr [...] z 31 stycznia 2019 r. Postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. nr [...] z 31 stycznia 2019 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 4 lutego 2019 r. Przesyłkę odebrał dorosły domownik. Okoliczności tej skarżący nie kwestionuje. Również w ocenie Sądu doręczenie było prawidłowe i skuteczne w świetle art. 43 k.p.a., zgodnie z którym w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Wobec powyższego należało uznać, że termin do wniesienia zażalenia rozpoczął bieg 5 lutego 2019 r. (wtorek), a upłynął 11 lutego 2019 r. (poniedziałek). Tymczasem przesyłkę zawierającą przedmiotowe zażalenie nadano w dniu 25 lutego 2019 r. (dowód: koperta ze stemplem pocztowym, k. 10 akt adm. II instancji). Niewątpliwie zatem P. J. wniósł zażalenie po upływie ustawowego terminu, a ustalenia organu II instancji okazały się prawidłowe. P. J. w swojej skardze do Sądu nie podważył skuteczności doręczenia mu postanowienia organu I instancji, jak i ustaleń organu odwoławczego co do terminu jego wniesienia. Wyjaśnić należy przy tym, że okoliczności podane w skardze dotyczące zmiany siedziby organu pierwszej instancji, jak też dokonanych – w ocenie skarżącego – ustaleń z tym organem co do przywrócenia terminu, nie mają znaczenia dla oceny zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia. Kwestia dochowania (lub niedochowania) terminu jest kwestią obiektywną i nie zależy od uznania organu rozpatrującego zażalenie. Wobec przedstawionych okoliczności sprawy Inspektor Wojewódzki zobowiązany był stwierdzić, że zażalenie zostało wniesione z uchybieniem terminu. Nie mogło również odnieść zamierzonego skutku zamieszczenie w skardze do sądu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia przez sąd. Jak wskazano wyżej, sąd administracyjny nie prowadzi postępowania administracyjnego, lecz jedynie kontroluje działania organów administracji. Adresatem wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia mógł być, zgodnie z art. 59 § 2 k.p.a., organ właściwy do rozpatrzenia zażalenia, czyli [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego. W tym stanie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.