II SA/Kr 932/05

IISA/ Kr 932/05 POSTANOWIENIE Dnia 27 października 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Grażyna Firek po rozpoznaniu w dniu 27 października 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Powiatu P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] 2005 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zmniejszenia poziomu hałasu dopuszczalnego postanawia skargę odrzucić. IISA/ Kr 932/05 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uchyliło decyzje Starosty P. z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...] orzekającą o zobowiązaniu Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowo-Usługowego B. Sp. Jawna z siedziba w P. do zmniejszenia hałasu do poziomu dopuszczalnego tj. do 45 dB w terminie bezzwłocznym i przekazało sprawę do rozpatrzenia organowi I instancji. Skargę od tej decyzji wniósł organ, który wydał decyzje w I instancji. Stosownie do treści art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm./ uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, a także uprawnienie takie ma inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Ani z cyt. przepisu, ani z żadnego innego przepisu prawa nie da wywieść się uprawnienia organu I instancji do wniesienia skargi do sadu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego i taka inicjatywa organu zmierzająca do poddania kontroli sadowej odmiennego niż własne stanowiska organu odwoławczego jest niedopuszczalna. Jakkolwiek zatem stwierdzenie braku u skarżącego legitymacji do wniesienia skargi powoduje oddalenie skargi w wyroku, a nie jej odrzucenie /vide wyrok NSA z dnia 27 września 2000 r. II S.A. 2109/00 OSP 2001. nr 6 poz. 86 to oddalenie skargi nie dotyczy sytuacji, gdy skargę wnosi podmiot, który nie mieści się w żadnej kategorii podmiotów określonych w cyt. wyżej przepisie. Mając na uwadze przytoczone okoliczności na podstawie art. 58 pkt 6 cyt. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. skargę należało odrzucić.