II SA/Kr 932/21

Kraków, dnia 22 września 2021r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w dniu 22 września 2021r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu Gminy B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2021r. nr [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia stanu poprzedniego postanawia: 1) odrzucić sprzeciw; 2) zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł (100) złotych tytułem uiszczonego wpisu od sprzeciwu. W niniejszej sprawie Samorządowego Kolegium Odwoławczego decyzją z dnia 6 lipca 2021r. nr [...] uchyliło decyzję Wójta Gminy B. z dnia 17 marca 2021r. nr [...] i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Wójt Gminy B. wniósł sprzeciw na powyższą decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Sprzeciw, jako niedopuszczalny, podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 64b § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 - oznaczona dalej jako p.p.s.a.) do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W myśl natomiast art. 50 § 1 - uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Z treści § 2 cytowanego przepisu wynika, że uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Wniesienie skargi do sądu administracyjnego przez podmiot inny niż wskazane w art. 50 p.p.s.a. ocenić należy jako niedopuszczalne, co daje podstawę do odrzucenia skargi na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W przedmiotowej sprawie skarga została wniesiona przez Wójta Gminy B., reprezentującego jednostkę samorządu terytorialnego, gminę B. podmiotu posiadającego osobowość prawną. W pierwszej kolejności należy wskazać, że w postępowaniu administracyjnym i sądowoadministracyjnym rola jednostki samorządu terytorialnego może być dwojaka. Jeżeli jednostka samorządu terytorialnego, jako osobą prawną, jest podmiotem praw lub obowiązków wyznaczonych prawem administracyjnym materialnym, przysługuje jej w toku postępowania administracyjnego przymiot strony, a w konsekwencji - prawo do zaskarżania zapadłych w tym postępowaniu decyzji administracyjnych do sądu administracyjnego, ponieważ posiada interes prawny, o jakim mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a. Od powyższej sytuacji należy wyraźnie oddzielić okoliczność, w której jednostka samorządu terytorialnego spełnia powierzoną jej przepisami prawa administracyjnego procesowego rolę organu administracji publicznej. W takiej sytuacji jednostka samorządu terytorialnego nie posiada interesu prawnego w danej sprawie, którą rozstrzyga orzekając w przewidzianej prawem formie. Może jedynie posiadać interes prawny, wyrażający się w możliwości albo obowiązku rozpatrzenia danej sprawy, taki interes nie mieści się jednak w zakresie pojęcia interesu prawnego, od którego zaistnienia przepis a art. 50 § 1 p.p.s.a. uzależnia legitymację do wniesienia skargi w trybie postępowania sądowoadministracyjnego. Pogląd taki wyrażany jest przez orzecznictwo sądowe (por. wyrok NSA dnia 16 lutego 2005 roku, sygn. akt OSK 1017/04, "Rzeczpospolita" 2005, Nr 43, str. C2, a także uchwała 7 sędziów NSA z dnia 19 maja 2003 roku, sygn. akt. OPS 1/03, ONSA 2003/4 poz. 115). Włączenie organów samorządowych do systemu organów administracji publicznej, prowadzących postępowanie w konkretnej sprawie, ogranicza zakres uprawnień procesowych tych jednostek jako osób prawnych. Oznacza to, że w zakresie, w jakim organ jednostki samorządu terytorialnego wykonuje funkcję organu administracji publicznej, nie jest on uprawniony do reprezentowania jej interesu prawnego, rozumianego jako interes osoby prawnej. Nie do przyjęcia jest stanowisko, że gmina może zajmować różną pozycję (raz organu wydającego decyzję, innym razem strony postępowania) w zależności od etapu załatwiania sprawy z zakresu administracji publicznej. Zatem gmina, której organ wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji nie ma legitymacji skargowej do wniesienia sprzeciwu do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego, wydaną w tejże sprawie. (por. co do skargi postanowienie NSA z dnia 27 listopada 2008r. sygn. II OSK 132/080). Z tego powodu sprzeciw gminy podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego. Wobec odrzucenia sprzeciwu należało stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zwrócić całość uiszczonego wpisu.