II SA/Kr 941/21

Dnia 23 listopada 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska Sędziowie: WSA Jacek Bursa (spr.) WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2021 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na decyzję Prezesa Sądu Apelacyjnego w K. z dnia 26 lipca 2021 roku, znak: [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej skargę oddala W dniu 11 maja 2021 r. do Prezesa Sądu Okręgowego w K. wpłynął wniosek R. S. o udostępnienie informacji publicznej poprzez udostępnienie kopii wszystkich wyroków z uzasadnieniami wydanych w roku 2019 w sprawach zarejestrowanych w repertorium C i Ca pod symbolem [...] i [...]. Prezes Sądu Okręgowego w K. po rozpoznaniu wniosku, działając w oparciu o przepisy art. 3 ust. 1 pkt 1 i art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2015 r. poz. 2058, dalej: "u.d.i.p.") oraz art. 104 § i art. 107 kpa, w dniu 21 czerwca 2021 r., wydał decyzję o odmowie udostępnienia R. S. żądanej przez niego informacji. W uzasadnieniu Organ I instancji podał, że w dniu 25 maja 2021 r. udostępniono Wnioskodawcy (za pismem) żądaną przez niego informację publiczną dotyczącą kopii wszystkich wyroków wraz z uzasadnieniami wydanych w 2019 r., zarejestrowanych w repertorium C pod symbolem [...] i [...] tj. wydanych przez Sąd Okręgowy w K., I Wydział Cywilny. Tym samym pismem poinformowano Wnioskodawcę, że informacja w zakresie II Wydziału Cywilnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w K. mają charakter informacji przetworzonej, celem jej udzielenia konieczna jest anonimizacja przedmiotowych orzeczeń wraz z uzasadnieniami w 41 sprawach, tj. około 350 stron. Organ I Instancji wskazał, że uzyskanie przedmiotowych danych wiąże się z bardzo dużym nakładem pracy II Wydziału Cywilnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w K., a w konsekwencji udzielenie informacji w tym zakresie wymagałoby dokonania wielu czynności sprawdzających, celem stworzenia na potrzeby Wnioskodawcy żądanego zestawienia - należałoby dokonać anonimizacji przedmiotowych orzeczeń wraz z uzasadnieniami w 41 sprawach, tj. około 350 stron, co spowodowałoby wyłączenie wyznaczonych pracowników z czynności jakie wykonują zgodnie z ustalonym zakresem czynności. Powołując w tym przedmiocie orzecznictwo Organ I instancji wskazał, że informacją przetworzoną jest informacja publiczna, opracowana przez podmiot zobowiązany przy użyciu dodatkowych sił i środków na podstawie posiadanych przez niego danych, w związku z żądaniem Wnioskodawcy i na podstawie kryteriów przez niego wskazanych, czyli informacja, która zostanie przygotowana "specjalnie" dla Wnioskodawcy wedle kryteriów przez niego wskazanych. Jest to zatem informacja, co do której podmiot zobowiązany do jej udzielenia nie dysponuje taką "gotową" informacją na dzień złożenia wniosku, ale jej udostępnienie wymaga podjęcia dodatkowych czynności. Organ I instancji podniósł także, że przetworzenie informacji może polegać na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby Wnioskodawcy, a zatem również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników - może być traktowana jako informacja przetworzona. Wobec powyższego pismem z dnia 25 maja 2021 r. Organ I instancji wezwał Wnioskodawcę do wskazania w terminie 14 dni szczególnego interesu publicznego, wymaganego dla uzyskania informacji przetworzonej. W odpowiedzi pismem z dnia l czerwca 2021 r. Wnioskodawca oświadczył jedynie, iż nie zgadza się on z zakwalifikowaniem żądanej przez niego informacji publicznej do kategorii informacji publicznej przetworzonej. Organ I instancji stwierdził, że zgodnie z przepisem art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 2176.) prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji publicznej przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego, którego Wnioskodawca nie wykazał. R. S. wniósł odwołanie wskazując, iż nie zgadza się z zakwalifikowaniem informacji o udostępnienie której wnosi jako informacji przetworzonej i powołując się na orzecznictwo Sądów Administracyjnych stwierdził, że proces anonimizacji orzeczeń oraz ich uzasadnień nie stanowi o przetworzonym charakterze informacji publicznej. Podniósł również, że sądownictwo powszechne dysponuje programem komputerowym do anonimizacji orzeczeń, wobec czego należy uznać, że anonimizacja orzeczeń nie sprawi Sądowi żadnego problemu, a już na pewno nie może świadczyć o przetworzeniu informacji publicznej. Prezes Sądu Apelacyjnego w K. decyzją z dnia 26 lipca 2021 r. nr [...] na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 16 ust. 2 u.d.i.p. w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu podano, iż w sytuacji gdy utworzenie zbioru informacji prostych wymaga takiego nakładu środków i zaangażowania pracowników, które negatywnie wpływa na tok realizacji ustawowych zadań, a w szczególności gdy wymaga to analizowania całego zasobu posiadanych dokumentów, w celu wybrania tylko tych, których oczekuje Wnioskodawca, to wówczas mamy do czynienia z przetworzoną informacją publiczną (wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 977/11; wyrok NSA z dnia 5 marca 2015 r., sygn. akt I OSK 863/14). Wnioskowana informacja jest przetworzoną informacją publiczną. Przygotowanie informacji według kryteriów wskazanych przez Wnioskodawcę wymagałoby od pracownika sądu weryfikacji 41 orzeczeń wraz z uzasadnieniami wydanych w 2019 r w sprawach zarejestrowanych w repertoriach Ca pod symbolem [...] oraz [...], co stanowi około 350 stron podlegających anonimizacji. Uważna lektura połączona z dokonaniem anonimizacji zajmuje około 20 do 30 minut w odniesieniu do jednego uzasadnienia o objętości około 15 stron, zatem zadośćuczynienie żądaniu Wnioskodawcy wymagałoby poświęcenia od około 13 do 20 godzin pracy pracownika (nawet posługując się programem komputerowym do dokonywania anonimizacji), który musiałby się zająć anonimizacją kosztem pozostałych obowiązków służbowych, a zatem realizacja przedmiotowego wniosku zajęłaby przynajmniej dwa dni robocze urzędnika, co prowadziłoby do dezorganizacji jego pracy, gdyż na ten czas zostałby oderwanych od powierzonych mu czynności służbowych. Sądy istotnie dysponują oprogramowaniem komputerowym do anonimizacji, jednak wbrew temu co chciałby wykazać Wnioskodawca proces anonimizacji nie odbywa się w pełni automatycznie, albowiem po dokonaniu wstępnej, automatycznej anonimizacji przy użyciu oprogramowania komputerowego cały podlegający anonimizacji tekst musi być przeczytany przez pracownika, który musi skontrolować efekty działania programu i dokonać ewentualnych korekt, a następnie sprawdzony przez drugiego pracownika, który zatwierdzi dokonaną anonimizację. Przygotowanie wnioskowanej informacji byłoby czasochłonne, ponadto wiązałoby się z intelektualnym zaangażowaniem tegoż pracownika, a w konsekwencji zakłóciłoby normalny tok działania II Wydziału Cywilnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w K. i utrudniło wykonywanie przypisanych mu zadań. Skoro zatem wnioskowana informacja ma charakter informacji przetworzonej, to na podstawie art. 3 ust. l pkt l u.d.i.p. Wnioskodawca zobowiązany był wykazać istnienie szczególnego interesu publicznego terminie 14 dni od doręczenia wezwania. Analiza akt przedłożonych przez Organ I instancji w wyniku złożonego przez Wnioskodawcę odwołania w pełni uprawnia twierdzenie Organu I instancji w przedmiocie nie wykazania przez Wnioskodawcę istnienia takiego interesu. Istota oraz charakter żądanych informacji wskazują, iż zrealizowanie wniosku nie będzie skutkowało uzyskaniem przez Wnioskodawcę realnego wpływu na funkcjonowanie organów państwa, a w konsekwencji, że odmowa udostępnienia przez Organ I instancji była zasadna. W przypadku udostępniania informacji przetworzonej nie wystarcza, aby jej uzyskanie było istotne dla interesu publicznego, ale musi mieć ono charakter kwalifikowany, tj. cechę szczególnej istotności. Ograniczenie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., dokonane aktem rangi ustawowej, odpowiada regulacji art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, w tym odnośnie proporcjonalności, i nie narusza w istotny sposób uprawnień obywatela do uzyskania informacji publicznej (wyrok WSA w Białymstoku z dnia 4 kwietnia 2019 r., sygn. akt II SA/Bk238/2019). Ponadto, wskazano na fakty znane Organowi z urzędu w przedmiocie liczby składanych wniosków przez R. S. o udzielenie informacji publicznej w postaci udostępnienia orzeczeń należących do różnych kategorii spraw. Tylko w roku 2020 R. S. złożył np. w Sądzie Okręgowym w T. w sumie 4 wnioski o udostępnienie informacji publicznej, tj. w miesiącach: styczniu, kwietniu, sierpniu oraz październiku 2020 r. Wnioskodawca systematycznie i w sposób uporczywy składa wnioski o udostępnienie orzeczeń należących do różnej kategorii spraw i w ten sposób w wysokim stopniu angażuje pracę administracji różnych Sądów, co również przesądza o przetworzonym charakterze informacji objętej wnioskiem. Odnotować również wypada, że wyrokiem z dnia 9 lutego 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę Wnioskodawcy na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego w T. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej, a która dotyczyła jednego z wielu wniosków składanych przez Wnioskodawcę o udostępnienie treści orzeczeń wraz z uzasadnieniami. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzję złożył R. S., podając tożsame argumenty, co w odwołaniu od decyzji, stwierdzając, że nie zgadza się z zakwalifikowaniem żądanej przez niego informacji publicznej jako informacji przetworzonej. Powołał się na orzecznictwo sądów administracyjnych, a ponadto wskazał, że anonimizacja orzeczeń jest dokonywana za pomocą systemu komputerowego, a zatem zanonimizowanie 41 orzeczeń nie może sprawić sądowi takiego problemu, aby uznać żądaną informację za przetworzoną. W odpowiedzi na skargę skarżony organ wniósł o oddalenie skargi podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że na mocy § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz.U. z 2020 r., poz. 491 ze zm.) w okresie od dnia 20 marca 2020 r. do odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej ogłoszono stan epidemii w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2. Do dnia dzisiejszego stan epidemii nie został odwołany. Zgodnie z art. 15zzs4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.; dalej: ustawa o COVID), w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. z 2020 r., poz. 875) w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich wojewódzkie sądy administracyjne oraz Naczelny Sąd Administracyjny przeprowadzają rozprawę przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, z tym że osoby w niej uczestniczące nie muszą przebywać w budynku sądu, chyba że przeprowadzenie rozprawy bez użycia powyższych urządzeń nie wywoła nadmiernego zagrożenia dla zdrowia osób w niej uczestniczących (ust. 2). Przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów (ust.3). W niniejszej sprawie Przewodniczący II Wydziału WSA w Krakowie, zarządzeniem, wyznaczył na dzień 23 listopada 2021r. posiedzenie niejawne Sądu w składzie trzech sędziów. Z tych względów Sąd rozpoznał na podstawie cytowanego powyżej art. 15zzs4 ust. 3 ustawy o COVID sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. Natomiast w przypadku nieuwzględnienia skargi, Sąd, w myśl art. 151 p.p.s.a oddala skargę. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Poza sporem w niniejszej sprawie pozostaje, że skarżony organ jest organem obowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Niesporne jest również, że wszystkie żądane przez skarżącego informacje, stanowią informację publiczną. Spór w sprawie sprowadza się do tego, czy żądana informacja stanowi informację publiczną przetworzoną, czy też prostą jak twierdzi skarżący. Podstawą materialnoprawną wydania przez organ decyzji odmownej stanowił art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. (Dz. U. z 2018 r., poz. 1330 ze zm., zwana dalej u.d.i.p.). Zgodnie z tym przepisem, prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Ustawa o dostępie do informacji publicznej posługuje się pojęciem "przekształcenia informacji" (art. 15) i "przetworzenia informacji" (art. 3 ust. 1 pkt 1). Zakres tych pojęć jest nieostry i brak jest ich ustawowej definicji, dlatego pojęcie "informacji przetworzonej" jest przedmiotem zarówno rozważań sądów administracyjnych jak i nauki prawa. Informacja prosta to taka, której zasadnicza treść nie ulega zmianie przed jej udostępnieniem. Może być ona pozbawiona danych wrażliwych, podlegających ochronie (np. danych osobowych), nie staje się jednak przez to informacją przetworzoną. Informacja prosta nie zmienia się w informację przetworzoną przez proces anonimizacji, bo czynność ta polega jedynie na jej przekształceniu, a nie przetworzeniu (por. wyrok NSA z 9 sierpnia 2011 r., I OSK 792/11). Również wtedy, gdy organ administracji publicznej posiada w swoich zbiorach dane objęte wnioskiem, wykonanie prostych czynności technicznych polegających na zliczeniu decyzji nie może być uznane za przetworzenie informacji publicznej (por. wyrok NSA z 9 grudnia 2010 r., I OSK 1798/10). Natomiast w przypadku informacji przetworzonej występować mogą dwie odmienne sytuacje. Pierwsza z nich ma miejsce wtedy, gdy informacja przetworzona jest jakościowo nową informacją, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci. Przetworzeniem informacji jest zebranie lub zsumowanie, często na podstawie różnych kryteriów, pojedynczych wiadomości, znajdujących się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego. Te pojedyncze wiadomości mogą być ze sobą w różny sposób powiązane i mogą występować w różnej formie. Przetworzenie jest równoznaczne z koniecznością odpowiedniego zestawienia informacji, samodzielnego ich zredagowania związanego z koniecznością przeprowadzenia przez zobowiązany podmiot czynności analitycznych, których końcowym efektem jest dokument pozwalający na dokonanie przez jednostkę samodzielnej interpretacji i oceny (zob. wyrok WSA we Wrocławiu z 19 grudnia 2005r., IV SAB/Wr 47/05). Druga sytuacja ma miejsce wówczas, gdy wniosek o udostępnienie informacji obejmuje wprawdzie informacje proste będące w posiadaniu obowiązanego, ale rozmiar i zakres żądanej informacji przesądza o tym, że w istocie rzeczy mamy do czynienia z żądaniem informacji przetworzonej. W pewnych wypadkach szeroki zakres wniosku, wymagający zgromadzenia, przekształcenia (zanonimizowania) i sporządzenia wielu kserokopii określonych dokumentów, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania adresata wniosku i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną. Potrzebę przetworzenia informacji nie zawsze należy utożsamiać z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji. Przetworzenie może również polegać na wydobyciu poszczególnych informacji z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Tym samym również suma informacji prostych może być traktowana jako informacja przetworzona. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo iż składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną, bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej (por. wyroki NSA: z 5 marca 2015 r., I OSK 863/14, z 4 sierpnia 2015 r., I OSK 1645/14). Przy uchwalaniu ustawy o dostępie do informacji publicznej intencją ustawodawcy nie było tworzenie instrumentów pozwalających na utrudnienie funkcjonowania jednostek wykonujących zadania publiczne, lecz zapewnienie każdemu możliwości realizowania jego konstytucyjnego prawa do uzyskania informacji publicznej. Przez uznanie informacji za informację przetworzoną wnioskodawca nie jest tego prawa pozbawiony. Jednak konieczność przetworzenia informacji i możliwość jej uzyskania słusznie została uzależniona od istnienia przesłanki szczególnie istotnego interesu publicznego (por. wyroki NSA: z 17 października 2006 r., I OSK 1347/05, LEX nr 281369; z 27 stycznia 2011 r., I OSK 1870/10; z 9 sierpnia 2011 r., I OSK 792/11; z 9 listopada 2011 r., I OSK 1365/11). W kontrolowanej sprawie zaskarżona decyzja dotyczyła kopii 41 wyroków wraz z uzasadnieniem, wydanych w 2019 r. w sprawach prowadzonych pod symbolem 056 oraz 056s, zarejestrowanych w repertoriach Ca. O ile zatem dotyczyło to informacji prostych, to jednak wymagało utworzenia zbioru takich informacji, co wymagało dużego nakładu środków i zaangażowania pracowników, które co do zasady negatywnie wpłynie na tok realizacji ustawowych zadań, a w szczególności gdy wymaga to anonimizacji dokumentów obejmujących wiele danych podlegających takiej anonimizacji, co jest oczywiste w przypadku wyroków sądów cywilnych i ich uzasadnień. Przygotowanie informacji według kryteriów wskazanych przez Wnioskodawcę wymagałoby przez pracowników weryfikacji 41 orzeczeń wraz z uzasadnieniami, co stanowi około 350 stron podlegających anonimizacji. Wskazane przez organ wyliczenie czasu anonimizacji jako konieczność poświęcenia od około 13 do 20 godzin pracy pracownika (nawet posługując się programem komputerowym do dokonywania anonimizacji), oznacza co najmniej dwa dni robocze urzędnika, co prowadziłoby do dezorganizacji jego pracy, gdyż na ten czas zostałby oderwanych od powierzonych mu czynności służbowych. Sąd orzekający w niniejszej sprawie, zgadza się z cytowanym wyżej poglądem, że w pewnych wypadkach szeroki zakres wniosku, wymagający zgromadzenia, przekształcenia (zanonimizowania) i sporządzenia wielu kserokopii określonych dokumentów, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania adresata wniosku i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną. W tym zakresie organ zasadnie wskazał na konieczność podjęcia szeregu pracochłonnych i czasochłonnych działań w celu uczynienia zadość żądaniu wnioskodawcy, co wymagałoby szeregu działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania adresata wniosku i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. W szczególności istotna była argumentacja organu odnosząca się do kwestii anonimizacji. Zanonimizowanie około 350 stron tekstu byłoby czasochłonne, ponadto wiązałoby się z intelektualnym zaangażowaniem pracownika Sądu, a w konsekwencji zakłóciłoby normalny tok działania II Wydziału Cywilnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w K. i znacząco utrudniło wykonywanie przypisanych mu zadań, co czyni z wielu informacji prostych zbiór stanowiący informację przetworzoną, z czym mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie. Zasadnie zatem z uwagi na przetworzony charakter żądanej informacji organ I instancji wezwał na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. do wykazania istnienia szczególnego interesu publicznego w terminie 14 dni. Skoro wnioskodawca w odpowiedzi podał jedynie, że nie zgadza się z zakwalifikowaniem żądanej informacji do kategorii informacji publicznej, to nie wykazał szczególnego interesu publicznego. Zasadnie organy oceniły, iż istota oraz charakter żądanych informacji wskazują, iż zrealizowanie wniosku nie będzie skutkowało uzyskaniem przez wnioskodawcę realnego wpływu na funkcjonowanie organów państwa, a w konsekwencji, że odmowa udostępnienia przez organ I instancji była zasadna. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalając skargę.