II SA/Kr 943/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie WSA Aldona Gąsecka -Duda AWSA Beata Cieloch ( spr.) Protokolant Joanna Kłos po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w K. na decyzję Wojewody [...] z dnia 14 marca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala Decyzją z dnia [...] listopada 2002 roku nr [...], wydaną na podstawie art. 28, art. 33 ust. l, art. 34 ust. 4 , art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku prawo budowlane (Dz.U. Nr 106 poz. 1126 z 2000r. z późn. zm. Dz.U. nr 109 poz.1157 z 2000r., Dz.U. nr 120 poz. 1268 z 2000r.) oraz na podstawie art. 4 ust. l pkt. 11 w związku z art. 38 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 roku o samorządzie powiatowym (Dz. U. Nr 91 poz. 578 z 1998 z późn. zm.) i art. 104 kodeksu postępowania administracyjnego , po rozpatrzeniu wniosku inwestora – S. sp. z o.o. w W. z dnia [...].11.2001 r., Prezydent Miasta K. zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę dla zamierzenia budowlanego : stacja paliw płynnych ze stanowiskiem tankowania gazu LPG, 3 dystrybutory na paliwo płynne, l dystrybutor na gaz LPG, 2 zbiorniki na paliwo płynne jednokomorowe V=50m3 , l zbiornik dwukomorowy V=50m3,/ 2x25 m3/ -stalowe podziemne dwuściankowe , l zbiornik podziemny V=20m3 na gaz propan-butan, sklep z myjnią samochodową, znak firmowy oraz infrastruktura techniczna - zlokalizowanego w K. przy ul. A. na działkach nr: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] obr. [...] i dz. nr [...] obr. [...] K.. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że wniosek o wydanie pozwolenia na budowę został złożony w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...].10.2000roku nr [...] znak: [...]. Inwestor wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, przedkładając stosowne dokumenty: odpis z księgi wieczystej i zgody właścicieli nieruchomości na przejście z uzbrojeniem. Ponadto organ podniósł, iż projekt zagospodarowania działki (terenu) jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Miasta Krakowa uchwalonego uchwałą nr VII/58/94 Rady Miasta Krakowa z dnia 16 listopada 1994r , wymaganiami ochrony środowiska , wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu ,przepisami techniczno-budowlanymi. Projekt budowlany wraz z raportem oddziaływania przedmiotowej inwestycji na środowisko został uzgodniony przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego decyzją z dnia [...].05.2002r. znak [...] oraz zaopiniowany w zakresie ochrony środowiska przez Wydział Gospodarki Komunalnej i Ochrony Środowiska Urzędu Miasta K. pismem z dnia [...].04.2002r. znak [...]. Obydwa organy w swoich rozstrzygnięciach przedstawiły warunki, jakie inwestor winien zachować celem spełnienia wszystkich wymogów wynikających z obowiązujących przepisów, a przyjętych w projekcie budowlanym w formie rozwiązań technicznych , oraz warunków prowadzenia budowy. Postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko oraz udział społeczeństwa w postępowaniu w sprawie ochrony środowiska zostały przeprowadzone zgodnie z przepisami art. 32 ust. l pkt. l ustawy z dnia 27.04.2001 r prawo ochrony środowiska (Dz.U. Nr 62 poz. 627). Podczas prowadzonego postępowania administracyjnego o udzielenie pozwolenia na budowę stronom postępowania zapewniono możliwość zapoznania się z materiałem dowodowym oraz dokumentacją, przedstawioną przez inwestora. Organ I instancji w uzasadnieniu decyzji odniósł się także do uwag i zastrzeżeń zgłoszonych w trakcie postępowania przez Polski Klub E. Okręg M. i wyjaśnił, że zgodnie z miejscowym planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego Miasta Krakowa zatwierdzonym Uchwałą Nr VIII 58/94 Rady Miasta Krakowa z dnia 16 listopada 1994 roku , teren pod projektowaną inwestycję położony jest: w obszarze mieszkaniowym MI 302 z podstawowym przeznaczeniem terenu pod zabudowę mieszkaniową wielorodzinną wraz z obiektami i urządzeniami towarzyszącymi o intensywności mieszkaniowej 1.2-1.6 liczonej w granicach projektu zagospodarowania działki. W obszarze tym dopuszcza się nadto lokalizację miedzy innymi urządzeń komunikacyjnych . Zdaniem organu I instancji teren przeznaczony pod projektowaną stację paliw mieści się w granicach dopuszczonych ustaleniami planu pod realizację obiektów z zakresu przeznaczenia dopuszczalnego w obszarze M 1. Plan zagospodarowania obejmujący lokalizację przedmiotowej inwestycji został również zaopiniowany przez rzeczoznawców : pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych, zgodności z przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz zabezpieczeń przeciwpożarowych. W sprawie zaś rozwiązań komunikacyjnych organ I instancji wskazał, że Wojewoda decyzją z dnia [...].05.2002r. znak: [...] udzielił pozwolenia na budowę inwestycji pn: "budowa pasa wyłączenia z ul. A. wraz z przebudową drogi dojazdowej -zlokalizowana w pasie drogowym drogi krajowej na działce nr [...] obr. [...] w K. - dojazd do stacji paliw płynnych z myjnią samochodową". Powyższa decyzja została utrzymana w mocy przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...].07.2002 r. znak [...]. Odwołanie od powyższej decyzji złożyli : Polski Klub E. Okręg M. z siedzibą w K. i Spółdzielnia Mieszkaniowa "N." w K.. Polski Klub E. Okręg M. wniósł o uchylenie decyzji i zarzucił ,iż planowana inwestycja jest niezgodna z podstawowym przeznaczeniem terenu - obszarem zabudowy mieszkaniowej. Ponadto podniósł, że lokalizowanie stacji benzynowej w pobliskim sąsiedztwie bloku mieszkalnego jest szkodliwe dla mieszkańców, zważywszy , że stacja będzie czynna całą dobę. Podniósł także, że lokalizacja stacji benzynowej tuż obok bloku jest niebezpieczna także z uwagi na płytkie zaleganie wód gruntowych ,co może spowodować ich zatrucie jak i na stalą możliwość nadzwyczajnych zagrożeń . Spółdzielnia Mieszkaniowa "N." w K. wniosła o uchylenie decyzji z powodu jej niezgodności z prawem . Przede wszystkim zarzuciła, iż powyższa decyzja nie mogła być wydana z uwagi na toczące się postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie to jest : w sprawie skargi na decyzję Głównego Inspektora Budowlanego w przedmiocie budowy pasa włączenia dla przedmiotowej inwestycji z ul. A. , w sprawie skargi na postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia [...].08.2002 roku o podjęciu zawieszonego postępowania dotyczącego przedmiotowej sprawy, w sprawie skargi na decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...].10.2000r. o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Zdaniem Spółdzielni dopóki stronie przysługuje skarga nie można mówić o prawomocności lub ostateczności decyzji. Dodatkowo podniosła ,iż wydana decyzja nie uwzględnia wniosków składanych przez Spółdzielnię dotyczących rozważenia możliwości zminimalizowania skutków istnienia i funkcjonowania stacji paliw dla mieszkańców sąsiedniego budynku mieszkalnego przy ul. A., czy to w postaci ekranów ochronnych czy też innych rozwiązań zabezpieczających takie niekorzystne wpływy. Decyzją z dnia 14.03.2003 roku znak : [...] , wydaną na podstawie art. 138 § l pkt l k.p.a w związku z art. 104 k.p.a. oraz art. 80 ust. l pkt 2, art.81 ust. l pkt 2 i art.82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 19994 roku - prawo budowlane ( Dz. U. Nr 106 poz. 1126 z 2000r. z późn. zm.) Wojewoda utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy . W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, iż decyzja o pozwoleniu na budowę została wydana na podstawie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego z dnia [...].10.2000 r. znak: [...] utrzymanej w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...].12.2000r. znak: [...]. Organ wskazał, iż wyżej wymienione decyzje były ostateczne, potwierdzały zgodność zamierzenia budowlanego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a wniosek o pozwolenie na budowę złożono w terminie ich ważności. Organ podniósł także , iż projekt budowlany wraz z raportem oddziaływania przedmiotowej inwestycji na środowisko został uzgodniony przez Państwowego Inspektora Budowlanego oraz zaopiniowany w zakresie ochrony środowiska przez Wydział Gospodarki Komunalnej i Ochrony Środowiska Urzędu Miasta K. z dnia [...].04.2002 r. i postępowanie to zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami ustawy z dnia 27.04.2001 r. - prawo ochrony środowiska. Dodatkowo organ II instancji wskazał , iż podane w projekcie zagospodarowania terenu odległości projektowanej zabudowy od obiektu na działkach sąsiednich nie wykazują naruszenia przepisów techniczno-budowlanych , w tym rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 20.09.2000r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych , rurociągi dalekosiężne do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 98 poz. 1067), jak również naruszenia uzasadnionych interesów osób trzecich w związku z usytuowaniem projektowanej zabudowy. Co do zarzutów , iż lokalizacja inwestycji jest szkodliwa dla mieszkańców i może spowodować zatrucie wód gruntowych organ II instancji uznał je za nieuzasadnione z uwagi na treść raportu o oddziaływaniu powyższej inwestycji na środowisko. Co do zaś zagrożenia pożarowego organ II instancji podniósł , iż projekt budowlany został pozytywnie zaopiniowany przez rzeczoznawcę d/s zabezpieczeń przeciwpożarowych. W związku z czym organ II instancji stwierdził, iż skoro inwestor spełnił wymagania określone ustawą prawo budowlane , to na podstawie art. 35 ust. 4 prawa budowlanego , organ właściwy nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Skargę na powyższą decyzję złożyła Spółdzielnia Mieszkaniowa "N." w K. i wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia [...].11.2002 roku oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu strona skarżąca powtórzyła zarzuty przedstawione w odwołaniu. Dodatkowo podniosła, iż realizacja stacji paliw w tym rejonie i w takiej odległości od budynku mieszkalnego jak najbardziej narusza uzasadnione interesy mieszkańców budynku przy ul. A.. Zdaniem skarżącej w toku postępowania inwestor w żaden sposób nie wykazał , że inwestycja ta nie wpłynie niekorzystnie na sąsiadujący budynek. Decyzja i projekt techniczny w żaden sposób nie chronią mieszkańców przed zwiększonym hałasem, zapachami i wibracjami. Ponadto strona skarżąca zarzuciła, iż inwestor nie wykonał badań odnośnie wpływu inwestycji na dopływ światła dziennego do mieszkań, nie zaprojektował żadnej ochrony przed hałasem, zapachami , wibracjami. Projekt nie spełnia zatem podstawowych wymogów przewidzianych prawem budowlanym w art. 5 ust. 2 pkt 2, 3, 4 i nie chroni uzasadnionych interesów mieszkańców spółdzielni. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Co do podniesionych przez stronę skarżącą zarzutów organ II instancji dodatkowo podniósł, iż interes prawny strony skarżącej i osób przez nią reprezentowanych ograniczony jest zakresem dotyczącej ją przepisów prawa materialnego. Zgodnie zaś z art. 5 ust. l pkt 9 i ust. 2 prawa budowlanego nie może być ona pozbawiona dostępu do drogi publicznej, możliwości korzystania z wody, kanalizacji, energii elektrycznej i cieplnej, środków łączności , dopływu światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, ani być narażona na uciążliwości powodowane przez hałas, wibracje, zakłócenia elektryczne, promieniowanie oraz zanieczyszczenie powietrza, wody i gleby. Zaskarżona decyzja zdaniem strony przeciwnej tych przepisów dotyczących uprawnień sąsiadów nieruchomości nie narusza. Nie zostało także wykazane, by naruszała także warunki techniczne lub normy obowiązujące w budownictwie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z przepisem art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz.1271 oznaczoną dalej p.p.s.a.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie Zgodnie z treścią art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.) Sądowa kontrola obejmuje zgodność z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej w dacie jej wydania. W niniejszej sprawie skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja Wojewody z dnia 14 marca 2003 roku oraz poprzedzająca ją decyzja Prezydenta Miasta K. z dnia [...].11.2002 r. zostały wydane w oparciu o obowiązujące, w dacie ich wydania, przepisy prawa materialnego - ustawę z dnia 7 lipca 1994 roku prawo budowlane ( Dz. U. nr 106 z 2000r póz. 1126 z późn. zm. ). Także postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone bardzo wnikliwie i na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego organ I jak i II instancji poczynił prawidłowe ustalenia. Zgodnie z treścią 35 ust. l ustawy - prawo budowlane, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji: "przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza : 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z : a) miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska, b) wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, c) przepisami, w tym techniczno budowlanymi, 2) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, 3) wykonanie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane". Odnosząc się po kolei do przedstawionych wyżej wymogów zdaniem Sądu zaskarżona decyzja wydana została zgodnie z ustaleniami obowiązującego na tym terenie, miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Miasta Krakowa, zatwierdzonego Uchwałą Rady Miasta Krakowa z dnia 16 listopada 1994 roku (Obwieszczenie Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 6.01.1995 r - Gazeta Urzędowa Miasta Krakowa nr 17). Zgodnie z powyższym planem teren pod inwestycję położony jest w większości, w obszarze mieszkaniowym Ml 302 z podstawowym przeznaczeniem terenu pod zabudowę mieszkaniową wielorodzinną wraz z obiektami i urządzeniami towarzyszącymi o intensywności mieszkaniowej 1.2-1.6 liczonej w granicach projektu zagospodarowania działki. W terenie tym dopuszcza się lokalizację urządzeń komunikacyjnych pod warunkiem zachowania zasady, aby takie obiekty i urządzenia projektowane i istniejące z zakresu użytkowania dopuszczalnego łącznie, nie zajmowały więcej niż 30 % danego obszaru. Zgodnie zaś z zapisem § 13 powyższego tekstu planu powierzchnia zajęta na cele z zakresu przeznaczenia dopuszczalnego dla danego obszaru może zostać powiększona nie więcej niż 10 % określonej w planie powierzchni przeznaczenia dopuszczalnego. Jak wynika z przedstawionego bilansu terenu powierzchnia projektowanej stacji mieści się w rezerwie przeznaczonej dla funkcji dopuszczalnej i jest o 772 m mniejsza od 40 % granicy możliwości określonej w § 16 i § 13 planu. To samo dotyczy zachowania minimum terenów zielonych dla strefy nr 19 ( d. bilans terenu wraz z załącznikiem graficznym k. 36- 46 akt adm.). Natomiast § 35 planu zawiera przykładowe wyliczenie urządzeń komunikacyjnych, w tym stacji benzynowych. Odnosząc się zaś do wymagań z zakresu ochrony środowiska , to na podstawie ustawy z dnia 27.04.2001 r. prawo ochrony środowiska ( Dz. U. nr 62 ,poz.627) oraz obowiązującego w okresie przejściowym rozporządzenia MOSZNiL z dnia 14.07.1998 r. w sprawie określenia rodzajów inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi albo mogących pogorszyć stan środowiska oraz wymagań, jakim powinny odpowiadać oceny oddziaływania na środowisko tych inwestycji ( Dz. U. z 1998 roku Nr 93 poz. 589,) został opracowany raport oddziaływania na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia. Raport szczegółowo określa: oddziaływanie stacji paliw na stan powietrza atmosferycznego, oddziaływanie stacji paliw na klimat akustyczny, wpływ przedsięwzięcia na wody powierzchniowe, gospodarkę wodno-ściekową , wpływ przedsięwzięcia na wody podziemne oraz grunty, warunki geologiczne, gospodarkę opadami , oddziaływanie przedsięwzięcia na pozostałe elementy jak szatę roślinną , zdrowie ludzi, wpływ projektowanego przedsięwzięcia na krajobraz. Ponadto zawiera określenie przewidywanego oddziaływania na środowisko i przewidywanych działań mających na celu zapobieganie, zmniejszanie lub kompensowanie szkodliwych oddziaływań na środowisko (dowód: raport oddziaływania tom III akt adm.). Raport ten został uzgodniony przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego decyzją z dnia [...].05.2002r. oraz został zaopiniowany w zakresie ochrony środowiska przez Wydział Gospodarki Komunalnej i Ochrony Środowiska Urzędu Miasta K. z dnia [...].04.2002 r. (dowód: decyzja k. 160 akt adm., opinia k. 156 akt adm.). Decyzja Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego nie została zaskarżona w administracyjnym toku instancji. Wnioski wynikające z tej oceny dowodzą , że zatwierdzony projekt budowlany stacji paliw przy spełnieniu nowoczesnych rozwiązań technicznych, które zostały w nim przedstawione nie ma istotnego wpływu na ludzi i otaczające środowisko. Strona zaś skarżąca oprócz tylko ogólnikowych stwierdzeń o uciążliwości inwestycji (hałas , wibracje, zapachy) nie wskazała, które wartości przedstawione w raporcie są nieprawidłowe. Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja wydana została na podstawie ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] października 2000 roku i stosownie do jej treści spełnia przedstawione w niej warunki tj: warunki przestrzenne, warunki w zakresie ochrony zieleni i środowiska, warunki obsługi komunikacyjnej , warunki techniczne dotyczące uzbrojenia terenu (dowód: decyzja k. 47-61 akt adm.). Wniosek zaś o wydanie pozwolenia na budowę został złożony w terminie ważności powyższej decyzji. Odnośnie podniesionego przez stronę skarżącą zarzutu, iż nie można wydać decyzji o pozwoleniu na budowę z uwagi na złożoną skargę do NSA na decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu należy podnieść, iż zgodnie z treścią art. 61 § l p.p.s.a wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie pociąga więc za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymania przez sąd zaskarżonego aktu lub czynności. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego została wyrażona teza, iż ostateczna decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, nawet zaskarżona do sądu administracyjnego nie pozwala organowi na odmowę lub wstrzymanie się od wydania decyzji w sprawie pozwolenia na budowę. ( NSA II SA /Gd 126/00 lex nr 7112). Sąd dokonał także kontroli zatwierdzonego projektu z przepisami technicznymi. I stosownie do treści rozporządzenia Ministra Przemysłu i Handlu z dnia 30.08.1996 r. o warunkach technicznych jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych , rurociągi dalekosiężne do transportu ropy naftowej i ich usytuowanie ( Dz. U. nr 122 poz. 576 z późn. zm.) Sąd uznał, iż spełnia on warunki w nim określone w szczególności dotyczące: odległości od innych obiektów budowlanych - 20 m (§ 102), łącznej pojemności zbiorników (§ 100), usytuowania zbiorników i rurociągów jak i ich odległości (§ 106 i § 107), stanowiska tankowania pojazdów (§ 133), oddzielenie od drogi publicznej , minimalne strefy zagrożenia wybuchem (§ 7). Ponadto Sąd dokonał kontroli pod względem zgodności z warunkami określonymi w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 3.11.1992r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków i innych obiektów budowlanych i terenów ( Dz. U. nr 92 poz. 46) jak i w rozporządzeniu Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Stosownie zaś do treści art. 34 ust. 3 prawa budowlanego, projekt budowlany jest kompletny i zawiera: 1) projekt zagospodarowania terenu , sporządzony na aktualnej mapie, 2) projekt architektoniczno - budowlany, 3) oświadczenia właściwych jednostek organizacyjnych o zapewnieniu dostaw energii ( umowa o korzystaniu z przyłącza linii energetycznej k. 21 akt adm., warunki przyłącza z ZE k.24a akt adm.), wody i odbiór ścieków ( oświadczenie MPWiK z [...].10.2002r. k. 23 akt adm.), ciepła (oświadczenie MPEC z dnia [...].07.2001 r. k. 25 akt adm.), przyłączenie do dróg lądowych ( oświadczenie z [...].08.2001 r. k. 27 akt adm.). W dniu [...].10.2001 r. Zespół Uzgadniania Dokumentacji Projektowej Urzędu Miasta K. uzgodnił szczegółową lokalizację obiektu w zakresie przyłącza kabla energetycznego i kanalizacji (uzgodnienie Z.U.D.P. k. 191 akt adm.). Ponadto pismem z dnia [...].12.2001r. Zarząd Dróg i Komunikacji wyraził zgodę na wejście w teren działki nr [...] obr. [...]- pasa drogowego ulicy A.. Projekt budowlany został sporządzony przez osoby posiadające przygotowanie zawodowe upoważniające do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (dowód: uprawnienia k. 1-15 akt adm.). Zgodnie z treścią art. 32 ust. 4 pkt 2 prawa budowlanego inwestor wykazał prawo dysponowania nieruchomością na cele budowlane (dowód: wypis z rejestru gruntów, wypis z księgi wieczystej k. 83 akt adm.) Odnosząc się do zarzutów strony skarżącej dotyczącej naruszenia przepisu art. 5 ust. 2 pkt. 2, 3 i 4 prawa budowlanego Sąd uznał , iż nie znajdują one uzasadnienia w świetle wyżej wskazanych wymogów jakie spełnia projekt budowlany, a to zarówno pod względem wymagań dotyczących ochrony środowiska jak i przepisów technicznych. Oprócz wskazania powyższego przepisu strona skarżąca nie przedstawiła konkretnych naruszeń projektu budowlanego i nieprawidłowości w przedstawionym raporcie oddziaływania inwestycji na środowisko. W związku z powyższym Sąd nie miał możliwości się do tego szczegółowo ustosunkować. Ponadto projekt budowlany przewiduje wykonanie zieleni izolacyjnej od strony budynku mieszkalnego należącego do skarżącej spółdzielni. Należy podkreślić, iż z reguły każda inwestycja prowadzona w pobliskiej zabudowie powoduje uciążliwości i utrudnienia dla sąsiedztwa, co jednak nie oznacza , że wydanie w takiej sytuacji pozwolenia na budowę narusza prawo (wyrok NSA z dnia 6.06.2001 r. sygn. akt IV SA 532/00). Reasumując Sąd stwierdza , iż projekt budowlany spełnia wymagania określone w ust. l i 2 art. 35 oraz w art. 32 ust. 4 prawa budowlanego i właściwy organ zgodnie z dyspozycja określoną w art. 35 ust. 4 prawa budowlanego nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Należy wobec powyższego stwierdzić , że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja I instancji nie naruszają prawa. Mając to na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny , na podstawie art.151 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.