II SA/Kr 943/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel Sędziowie : Sędzia WSA Jacek Bursa (spr.) Sędzia WSA Ewa Rynczak Protokolant : Justyna Owczarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 października 2012 r. sprawy ze skargi A.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 16 kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana. wyroku z dnia 8 października 2012 r. Prezydent Miasta K. działając na wniosek K.K. wydał w dniu 21 września 2011 r. decyzję nr: [...] (znak:....) ustalającą warunki zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn. "Budowa dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych z garażami na działce nr [...] obr. [...] jedn. ewid. [...] wraz z infrastrukturą techniczną, obsługą komunikacyjną oraz wjazdami na działkach nr nr [...] obr. [...] jedn. ewid. [...] przy ul. [...] w K". W uzasadnieniu organ l instancji przedstawił przebieg postępowania administracyjnego oraz podał, że decyzję wydano w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy w związku z uchyleniem przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia 20 grudnia 2010 r. sygn. akt: [...] poprzedniego rozstrzygnięcia organu l instancji (decyzji nr: [...] z dnia 31 sierpnia 2010 r.). Organ wyjaśnił ponadto, że wykonano wszystkie zalecenia Kolegium, a w trakcie ponownego postępowania w szczególności sporządzono aneks do analizy urbanistyczno-architektonicznej, która wykazała, że przedmiotowe przedsięwzięcie zarówno pod względem funkcji w obszarze analizowanym, jak i formy spełnia warunki określone w art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz wymogi Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Organ l instancji opisał przeprowadzone postępowanie dowodowe i podał, że w toku ponownie prowadzonego postępowania strony nie wniosły skarg czy zarzutów. W załączniku nr 1 do decyzji poinformowano inwestora, że inwestycja nie może powodować ograniczenia dostępu do drogi publicznej, ograniczenia możliwości korzystania z energii elektrycznej, wody, kanalizacji, energii cieplnej oraz środków łączności, a także dostępu do światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi. Organ l instancji wyjaśnił ponadto, że decyzja o warunkach zabudowy nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. Organ podał, że w toku postępowania uzyskane zostały wymagane opinie i uzgodnienia w trybie art. 53 ust. 4 i 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym , jak również podniesiono, iż stwierdzone zostały łącznie przesłanki opisane przepisem art. 61 ust. 1 w/w ustawy, a planowane zamierzenie jest zgodne z przepisami odrębnymi. Wskazano, iż projekt decyzji sporządzony został przez osobę wpisaną na listę izby samorządu zawodowego architektów. Odwołanie od powyższej decyzji złożyli A.S. i U.S. , wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, z uwagi na nieprzeprowadzenie przez organ rzetelnej analizy zagospodarowania terenu. Podano w szczególności, że wszystkie ustalenia odnośnie parametrów dla nowej zabudowy, w tym także wysokości elewacji jak i kształtu dachu odbiegają w zupełności od budynku odwołujących się. W uzasadnieniu odwołania podniesiono, że wskaźnik wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do terenu objętego wnioskiem ustalono w decyzji w wysokości 13-18%, a z poprzedniej decyzji Kolegium, z dnia 20 października 2010 r. sygn. akt: [...] wynikało, że zabudowę na działce nr [...] winno się kształtować na poziomie wskaźnika średniego - w wysokości 13%. W dalszej części odwołania podniesiono, że w decyzji nr [...] z dnia 19 lipca 2011 r. w sprawie udzielenia pozwolenia na rozbiórkę dla [...] S.A. Oddział [...] - rozbiórki dwóch odcinków napowietrznej linii 110 kV, nie ujęto lokalizacji działki inwestora tj. nr [...] , na której wg przedłożonych wcześniej przez strony map sytuacyjno-wysokościowych znajdował się - w części centralnej - jeden ze słupów wysokiego napięcia, który na dzień 26 października 2011 r. "stoi - jak podano w odwołaniu - tam nadal", co uwidoczniono także na fotografiach dołączonych do odwołania. Nadto w odwołaniu podniesiono zarzut, dlaczego dopuszczono budowę dwóch budynków na działce skoro na działce sąsiedniej - nr [...] znajduje się tylko jeden budynek, co narusza kontynuację zabudowy. Ponadto zadaniem składających odwołanie nie powinna być wyrażona zgoda na zjazd na działkę nr [...] ponieważ jej szerokość, ok. 3 m, nie spełnia wymogów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2001 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Dalej podniesiono, że nie podano uzasadnienia faktycznego dlaczego nie dopuszcza się zjazdu na działkę ul. [...] oraz wskazano, że inwestor nie miał zgody na dysponowanie działką nr [...] od jej współwłaścicieli. W odwołaniu poddano wątpliwości zasadność wydania w latach wcześniejszych warunków zabudowy dla inwestorów (właścicieli) na działce nr [...] , gdzie wybudowano już dawno temu budynek mieszkalny (obecnie stan zamknięty) pod linią wysokiego napięcia oraz stwierdzono konieczność sprawdzenia, czy dokumentacja w celu wydania decyzji pozwolenia na budowę na tej działce była sporządzona zgodnie ze stanem faktycznym w tym okresie. Według treści odwołania nie wyjaśniono też w dalszym ciągu dlaczego dopuszczono budowę studni dla budynków (bez analizy czy lokalizacja studni jest możliwa ze względu na odległości) i szamba, a nie wymagano przedstawienia warunków przyłączenia się do sieci wodociągowej i kanalizacyjnej. Wcześniej wydawane decyzje pozwoleń na budowę z takimi przyłączami miały miejsce na tym obszarze w latach sześćdziesiątych i dziewięćdziesiątych XX wieku, gdzie było zagęszczenie zabudową. Odwołujący się podali, że w przypadku dalszych decyzji wydawanych dla planowanej inwestycji będą zmuszeni złożyć skargę w Okręgowej [...] Izbie Architektów. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia 16 kwietnia 2012 r. sygn. akt: [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 21 września 2011 r. W uzasadnieniu Kolegium stwierdziło, że zarzuty podniesione w odwołaniu nie są zasadne lub też odnoszą się do takich okoliczności, które nie decydują o słuszności i poprawności decyzji, częściowo są też tożsame z zarzutami zgłoszonymi w odwołaniu od poprzedniej decyzji wydanej w tej sprawie. Dalej napisano, iż zaskarżona decyzja organu l instancji z dnia 21 września 2011 r., jak i poprzedzające ją postępowanie przygotowawcze, które były przedmiotem badania Kolegium, są prawidłowe, nie naruszono przepisów postępowania i brak jest podstaw do zmiany bądź uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia. Dodano, że organ odwoławczy dokonał oceny prawidłowość zaskarżonej decyzji nie tylko w granicach zarzutów przedstawionych w odwołaniu, lecz także pod kątem przepisów prawa materialnego i procesowego, które mają zastosowanie w sprawie rozstrzygniętej zaskarżoną decyzją. SKO zaznaczyło w tym miejscu, że zaskarżoną decyzję z dnia 21 września 2011 r. wydano wykonując zalecenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. zawarte w decyzji z dnia 20 grudnia 2010 r. sygn. akt: [...] uchylającej poprzednie rozstrzygnięcie organu l instancji i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia. W szczególności organ l instancji ponownie rozpatrując sprawę wykonał aneks do analizy urbanistyczno-architektonicznej oraz projekt warunków zabudowy uwzględniający zalecenia organu odwoławczego, podający konkretne wartości ustalonych parametrów dla planowanej zabudowy. Kolegium dodało, że uzyskano także aktualne warunki dostawy mediów - dołączone do akt przez pełnomocnika inwestora wraz z pismem z dnia [...] marca 2011 r. Następnie Kolegium stwierdziło, że nie znalazły potwierdzenia zarzuty zgłoszone w odwołaniu. Kwestia braku zgody (wyrażona przez odwołujących się) na użytkowanie drogi na dz. nr [...] , na "obecnym" etapie postępowania nie stanowiła, w ocenie organu odwoławczego, przesłanki skutkującej wydanie odmownej decyzji o warunkach zabudowy, dopiero na etapie wydawania pozwolenia na budowę będą rozpatrywane te kwestie. Zdaniem SKO, jak wynika z materiałów sprawy, organ l instancji uzyskał wymaganą opinię w zakresie obsługi komunikacyjnej planowanej inwestycji oraz możliwości połączenia z drogą publiczną, uwzględniającą fakt, że teren inwestycji posiadał dostęp do drogi publicznej tj. ulicy [...] jedynie poprzez drogę wewnętrzną. W piśmie Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. z dnia 26 marca 2011 r. (k.: 118 tom 1 akt) wskazano warunki, które zostały następnie ujęte przez organ l instancji w zaskarżonej decyzji o ustaleniu warunków zabudowy (Załącznik Nr 1 do decyzji pkt II ppkt 4 d,e): teren inwestycji ma dostęp do drogi publicznej, która stanowi ul. [...] poprzez drogę wewnętrzną - ul. [...] oraz drogę dojazdową na działach nr nr [...] obr. [...] (zgodnie z art. 61 ust. 1 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym); istniejące uzbrojenie terenu jest wystarczające dla zamierzenie budowlanego (zgodnie z art. 61 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy); obsługa komunikacyjna planowanej inwestycji od drogi publicznej jaką jest ul. [...] poprzez drogę wewnętrzną - ul. [...] (działka nr...) oraz drogę dojazdową, przebiegającą po terenie działek nr nr [...] obr. j.w. Przy czym odnosząc się do zarzutów odwołania dotyczących obsługi komunikacyjnej, Kolegium podkreśliło, że w badanej decyzji nie dopuszcza się obsługi komunikacyjnej planowanej inwestycji poprzez zjazd z ulicy [...] na drogę dojazdową na działce nr [...] obr. j.w. w oparciu o § 9 oraz § 77 Rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 43 poz. 430 z poźn. zm.). Dalej Kolegium wskazało, że użytkowanie drogi dojazdowej na działce nr [...] obr. [...] , co wskazano w zaskarżonej decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 21 września 2011 r., należy uzgodnić z właścicielami w/w nieruchomości, a trasy mediów przechodzących przez pas drogowy ul. [...] celem zasilania przedmiotowej inwestycji, należy uzgodnić w Zarządzie Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. przed złożeniem dokumentacji projektowej w Zespole koordynującym Usytuowanie Projektowych Sieci Uzbrojenia. W ocenie organu odwoławczego podnoszone w tym zakresie zarzuty uznać należało za niezasadne i przedwczesne, dodając, że ewentualne sporne kwestie będą regulowane i rozpatrywane przy następnym etapie związanym z realizacją inwestycji – tj. uzyskaniem pozwolenia na budowę, podczas którego strony postępowania będą mogły składać swoje uwagi i zastrzeżenia. Ponadto zdaniem organu II instancji w zaskarżonej decyzji zawarto szczegółowe wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich i podano, że przed wystąpieniem o decyzję o pozwoleniu na budowę może być wymagane uzyskanie odrębnej decyzji, o której mowa w art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym na elementy sieci infrastruktury, które nie są objęte zaskarżoną decyzją. W dalszej kolejności Kolegium odnosząc się do zarzutów odwołania dotyczących kolizji z napowietrzną linią energetyczną i udzielenia pozwolenia na rozbiórkę dla [...] S.A. Oddział [...] wskazało, że wykraczają one poza zakres przedmiotowy sprawy, która dotyczy ustalenia warunków zabudowy odnośnie wymienionej na wstępie inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych wraz z infrastrukturą techniczną oraz wjazdami przy ul. [...] w K. SKO stwierdziło, iż w badanej decyzji organ l instancji poinformował, że w przypadku nie uzyskania uzgodnień, zezwoleń lub pozwoleń wymaganych na podstawie przepisów prawnych, decyzja o warunkach zabudowy może nie mieć kontynuacji w wydanym pozwoleniu na budowę. Dotyczy to usunięcia kolizji lokalizacji przedmiotowej inwestycji w stosunku do przebiegu sieci energetycznej niskiego i wysokiego napięcia. Uzgodnienie lokalizacji obiektu inwestor winien uzyskać u zarządcy sieci. Natomiast zgodnie z treścią przedłożonych przez inwestora warunków przyłączenia planowanego obiektu do sieci [...] przedstawionych przez Grupę [...] jako miejsce przyłączenia - wskazano [...] , słup sieci napowietrznej nn. Stąd w opinii organu odwoławczego - wszelkie wątpliwości i uwagi dotyczące napowietrznej linii 110kV i słupów wysokiego napięcia odwołujący się winni zgłosić u wskazanego zarządcy sieci oraz w postępowaniu dotyczącym pozwolenia na rozbiórkę dla [...] S.A. Dalej Kolegium napisało, że nie zasługują na uwzględnienia także zarzuty dotyczące nierzetelności wykonanej analizy i braku wykazania kontynuacji parametrów dla planowanej zabudowy. Organ odwoławczy wyjaśnił, że jak wynika z materiałów sprawy, w tym z aneksu do analizy z dnia 6 maja 2011 r. (k.: 209-211 tom II akt) i dokumentacji mapowej, organ l instancji odniósł się w swych ustaleniach i wyznaczonych w zaskarżonej decyzji parametrach dla nowej zabudowy do wyników analizy przeprowadzonej dla terenu sąsiadującego z działką nr [...] obr. [...] objętego analizą urbanistyczno-architektoniczną przeprowadzoną zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164 poz. 1588), a także z uwzględnieniem treści wcześniejszych zarzutów odwołujących się oraz wskazań Kolegium. Ponadto zdaniem SKO - wbrew twierdzeniom odwołania - organ I instancji nie wskazał w zaskarżonej decyzji konkretnej lokalizacji planowanych dwóch budynków jednorodzinnych na działce nr [...] obr. [...] . W opinii organu odwoławczego takie działanie organu byłoby nieuprawnione na obecnym etapie inwestycyjnym, będzie to dopiero przedmiotem postępowania na etapie uzyskania pozwolenia na budowę. Kwestie zgodności rozwiązań projektowych z obowiązującymi warunkami technicznymi oraz z warunkami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy - będą przedmiotem rozstrzygnięć w decyzji o pozwoleniu na budowę. Ponadto wykonując zalecenia Kolegium zawarte w decyzji z dnia 20 grudnia 2010 r. sygn. akt: [...] , po ponownym rozpatrzeniu sprawy, ustalono w zaskarżonej decyzji prawidłową wartość wskaźnika powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki: "13-18%" - stosownie do wyników analizy (§ 5 ust. 2 cyt. wyżej rozporządzenia). Nadto organ odwoławczy stwierdził, że odnośnie geometrii dachu dla planowanej zabudowy poprawnie ustalono zasady kształtowania dachu, które - jak podano w analizie - wynikają z charakterystyki dachu połaciowego, wielospadowego budynku sąsiedniego na działce nr [...] . Kolegium odnosząc się do zgłoszonych zarzutów wyjaśniło ponadto, że wbrew oczekiwaniom odwołujących obszar analizy nie mógł zostać zawężony w ten sposób, by ograniczał się jedynie do analizy funkcji i cech zabudowy i zagospodarowania terenu działki nr [...] należącej do odwołujących (bezpośrednio sąsiadującej z terenem działki objętej wnioskiem). Nieuzasadnione było też oczekiwanie, by wskaźniki i parametry dla planowanej zabudowy były ustalane jedynie na podstawie parametrów zabudowy znajdującej się na działce nr [...] i stanowiły ich bezwzględną kontynuację. Dodatkowo w opinii organu II instancji, zaskarżona decyzja, w załączniku nr 1, określa między innymi rodzaj inwestycji stwierdzając, iż ma ona polegać - zgodnie z terminologią ustaloną rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie oznaczeń i nazewnictwa stosowanych w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz w decyzji o warunkach zabudowy (Dz. U. Nr 164, poz. 1589) - na zabudowie mieszkaniowej jednorodzinnej i infrastrukturze technicznej oraz drogach, która stanowić będzie kontynuację funkcji zabudowy i zagospodarowania terenu na działkach sąsiednich nr [...] i [...] - obręb [...] jednostka ewidencyjna [...] w Krakowie, znajdujących się w obszarze analizowanym i - jak wynika z załącznika mapowego (k.: 238 tom II akt) - dostępnych z tej samej drogi publicznej, co teren planowanej inwestycji. Dlatego też Kolegium uznało ustalenia dokonane w tym zakresie w zaskarżonej decyzji, za prawidłowe. W ocenie Kolegium dla przedmiotowej inwestycji prawidłowo wyznaczono prawidłowo obowiązującą linię nowej zabudowy, a także w zaskarżonej decyzji zawarto (Załącznik Nr 1 pkt II ppkt 4) warunki dotyczące ochrony wód i gospodarki wodnej oraz sposób odprowadzania ścieków i gospodarowania odpadami. W opinii SKO, rozpoznając sprawę organ l instancji wykazał po przeprowadzeniu ponownej i uzupełniającej analizy urbanistyczno-architektonicznej (aneks z dnia 6 maja 2011 r. k.: 209-211 tom II akt), że planowana zabudowa - wbrew twierdzeniom odwołania - stanowić będzie kontynuację funkcji zabudowy i zagospodarowania terenu na działkach sąsiednich, dostępnych z tej samej drogi publicznej, na których znajduje się zabudowa mieszkalna jednorodzinna, tj. na działkach nr: nr [...] obr. [...] , obiekty infrastruktury technicznej i drogi wewnętrzne. Zdaniem organu odwoławczego prawidłowo wskazano w kwestionowanej decyzji z Prezydenta Miasta K. z dnia 21 września 2011 r., że planowana inwestycja mieści się w istniejącej w obszarze funkcji, którą jest dla obszaru objętego analizą funkcja mieszkalna jednorodzinna, infrastruktura techniczna, drogi. W załączniku nr 1 do decyzji o warunkach zabudowy wskazano również warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy, a także sporządzono załącznik mapowy, na którym zaznaczono linie rozgraniczające teren inwestycji oraz obowiązującą linię zabudowy. Zarówno sposób przeprowadzenia analizy, jak i jej wyniki ocenić należy zdaniem SKO jako wiarygodne i rzetelne, a sama analiza wraz z aneksem przeprowadzona powtórnie i uzupełniona, została sporządzona w sposób prawidłowy i zgodny z przepisami wykonawczymi. Część graficzną decyzji o warunkach zabudowy oraz część graficzną analizy, o której mowa w § 3 ust. 1 rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie oznaczeń i nazewnictwa stosowanych w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz w decyzji o warunkach zabudowy (Dz. U. Nr 164, poz. 1589), sporządzono na kopiach mapy, o której mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w czytelnej technice graficznej zapewniającej możliwość wykonywania ich kopii. Wyniki analizy urbanistyczno-architektonicznej przedstawiono zawarto w osobnym dokumencie, a także zawarto je jako odrębny załącznik tekstowy - nr 3 - do decyzji. Prawidłowo został też sporządzony i podpisany przez osobę uprawnioną projekt decyzji. Kolegium napisało również, że nie jest możliwe uwzględnienie zarzutów odwołania i uchylenie zaskarżonej decyzji z uwagi na brak zgody odwołujących się na realizację wnioskowanego przedsięwzięcia. Organ l instancji w zaskarżonej decyzji, odnosząc się do kwestii praw do terenu inwestycji, prawidłowo bowiem wyjaśnił, iż w myśl art. 63 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, decyzja o warunkach zabudowy nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich (lub uprawnień wynikających z prawa użytkowania wieczystego). Decyzja ustalająca warunki zabudowy dla określonej inwestycji nie jest albowiem równoznaczna ani z pozwoleniem na budowę, ani nie daje inwestorowi tytułu do wejścia na teren budowy, ani tym bardziej do rozpoczęcia prac budowlanych, lecz pozwala dopiero wnioskodawcy ubiegać się o wydanie pozwolenia na budowę. Oznacza to w rezultacie, iż w postępowaniu w sprawie warunków zabudowy nie mają istotnego znaczenia stosunki własnościowe panujące na gruncie stanowiącym teren przyszłej inwestycji. W konkluzji Kolegium stwierdziło, że wobec zgromadzonych w postępowaniu dowodów - wydana w dniu 21 września 2011 r. decyzja odpowiadała prawu i istniały przesłanki dla ustalenia warunków zabudowy dla wnioskowanego zamierzenia. A.S. pismem nadanym w dniu 2 czerwca 2012 r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję SKO w K. z dnia 16 kwietnia 2012 r. sygn. akt: [...] . W uzasadnieniu skarżący napisał, że nie zgadza się z w/w decyzją utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 21 września 2011 r. ustalającą warunki zabudowy. Skarżący stwierdził, że nie wyrażał zgody na zjazd na działkę nr [...] , dodatkowo - jego zdaniem - inwestor nie miał zgody na dysponowanie wspomnianą działką. Zdaniem skarżącego naruszono art. 63 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Poza tym w ocenie A.S. działka nr [...] ma charakter cyt.: "gruntów pozostałych i współwłasności", nie ma więc charakteru drogi jak zostało to określone w decyzji ("złocieniowa boczna"). Skarżący podniósł także, iż w jego ocenie analiza urbanistyczna została przedstawiona nierzetelnie – tzn. w jego ocenie brak jest mowy o kolizji lokalizacji na przedmiotowej działce inwestycji w stosunku do istniejącej sieci energetycznej niskiego i wysokiego napięcia. A.S. wskazuje przy tym na wydanie w latach wcześniejszych decyzji o warunkach zabudowy dl właścicieli działki nr [...] znajdującej się pod linią wysokiego napięcia. W końcowej części skargi skarżący wskazał na swoje wątpliwości co do prawidłowości określenie kwestii kontynuacji zabudowy planowanej inwestycji. W odpowiedzi Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, przy czym nie z powodu zarzutów w niej podniesionych. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania powyższej decyzji. Sąd administracyjny nie ocenia decyzji organu pod kątem jej słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Stosownie jednak do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 - dalej zwaną p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, gdy jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie jej przez sąd administracyjny następuje w przypadku: uchybienia przepisom prawa materialnego, jeżeli uchybienie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 par. 1 pkt 1 lit. "a" p.p.s.a.), w przypadku rozstrzygnięcia dotkniętego wadą uzasadniającą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. "b"), jak również w przypadku wad postępowania, jeżeli mogły one mieć istotny wpływ na wynik sprawy lit. "c"). Takie właśnie uchybienia wystąpiły w niniejszym postępowaniu administracyjnym. W pierwszej kolejności wskazać należy, że tak decyzja organu I, jak i II instancji, rozstrzyga o inwestycji na działkach nr nr [...] obr. [...] jedn. ewid. [...] przy ul. [...] w K. Tymczasem jak wynika z opinii ZIKiT z 27.08.2009 roku, nie dopuszczono obsługi komunikacyjnej planowanej inwestycji poprzez zjazd z ul. [...] na drogę dojazdową na działce nr [...]. W związku z tym inwestor w dniu 1.03.2010 roku (k.104 a.a.) zmienił wniosek, wskazując że drogą publiczną, do której ma dostęp działka inwestora jest ul. [...] . Dojazd z tej ulicy odbywał się będzie poprzez drogę wewnętrzną (dz. nr....) i drogę dojazdową (dz. nr....). Wskazana przez inwestora zmieniona obsługa komunikacyjna została następnie pozytywnie zaopiniowana przez ZIKiT w opinii z 26.03.2010 roku. Powyższe okoliczności zostały natomiast przeoczone przez organy obu instancji, a wydana decyzja o warunkach zabudowy - wbrew opinii ZIKiT z 27.08.2009 roku i niezgodnie ze zmodyfikowanym wnioskiem inwestora - dopuściła obsługę komunikacyjną z ul. [...] poprzez działkę nr [...] , pomijając natomiast działki, po których miał się odbywać dojazd do działki inwestora po zmianie wniosku. To naruszenie prawa z jednej strony obliguje Sąd do uchylenia decyzji obydwu organów, a z drugiej strony spowodowało, że organ nie ustalił należycie istotnego dla sprawy stanu faktycznego. Jak bowiem wynika z akt administracyjnych, organ nie przeprowadził postępowania dowodowego w przedmiocie, kto jest właścicielem lub użytkownikiem wieczystym działki drogowej nr [...] . Z części tekstowej załącznika do decyzji organu I instancji (pkt 4d) wynika jedynie, że teren planowanej inwestycji nie posiada bezpośredniego dostępu do drogi publicznej jaką jest ul. [...] . W innych warunkach w zakresie komunikacji (pkt 4e) wskazano, że dostęp do ul. [...] ma się odbywać przez drogę wewnętrzną – ul. [...] oraz dojazdową na działkach [...] i [...] obr. [...] . Wskazać natomiast należy, że w świetle przepisów ustawy o drogach publicznych (art. 1 w zw. z art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 1) droga wewnętrzna nie jest drogą publiczną i nie zmienia tego również okoliczność, że posiada ona nazwę, gdyż w myśl art. 8 ust. 1a ustawy o drogach publicznych, nazwa może być nadana również drodze wewnętrznej. W tym stanie rzeczy, w ponownie prowadzonym postępowaniu, organ zobowiązany będzie ustalić kto jest właścicielem lub użytkownikiem wieczystym działki drogowej nr [...] . Jeśli będzie to Gmina lub też jeśli jej współwłaścicielem będzie inwestor, nie będzie przeszkód do wydania decyzji o warunkach zabudowy, przy czym decyzja winna dotyczyć zamiaru inwestycyjnego wskazanego w zmodyfikowanym, a nie pierwotnie określonym wniosku. Jeśli natomiast inwestor nie będzie współwłaścicielem tej działki, a będzie ona stanowić własność, czy też współwłasność (bądź przedmiot użytkowania wieczystego) podmiotu prywatnego, warunkiem wydania decyzji o warunkach zabudowy, będzie uprzednie uzyskanie przez inwestora tytułu prawnego do korzystania z tej drogi, a ponadto zweryfikowanie kręgu stron postępowania. Brak takiego tytułu oznacza bowiem, że teren nie ma dostępu do drogi publicznej, a zatem nie spełnia przesłanki z art. 61 ust. 1 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W tej części rozważań odnieść się należy do zarzutu skargi nawiązującego do braku prawa po stronie inwestora, do korzystania z działki drogowej nr [...] . Jak już wcześniej wspomniano zarzut ten jest bezzasadny. W przedmiotowym postępowaniu, obowiązkiem organu jest ustalenie, czy teren planowanej inwestycji ma dostęp do drogi publicznej, a nie czy droga ta odpowiada określonym w rozporządzeniu warunkom technicznym. Podkreślić też należy, że inwestor jest współwłaścicielem działki drogowej nr [...] , a zatem w myśl art. 206 k.c. jest uprawniony do współposiadania rzeczy wspólnej oraz do korzystania z niej w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez pozostałych współwłaścicieli. Na dojazd tą droga do swojej działki nie musi zatem uzyskiwać zgody żadnego innego współwłaściciela. Co się natomiast tyczy istnienia w pobliżu sieci średniego i wysokiego napięcia, to trafnie zauważa organ, że ta kwestia będzie mieć znaczenie w toku postępowania o pozwolenie na budowę. Wskazać bowiem należy, że postępowanie w przedmiocie wydania decyzji o warunkach zabudowy jest jedynie pierwszym etapem realizacji inwestycji i służy m.in. temu, aby wnioskodawca uzyskał informację, czy planowane przez niego zamierzenie inwestycyjne jest dopuszczalna na terenie, na którym ma zamiar je zrealizować. Postępowanie w tym przedmiocie prowadzone jest w oparciu o inne przepisy, niż postępowanie o udzielenie pozwolenia na budowę, postępowania te zasadniczo są też od siebie niezależne, również inne organy właściwe są do wydania decyzji o warunkach zabudowy, a inne decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. W myśl art. 61 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, warunkiem wydania decyzji o warunkach zabudowy jest łączne spełnienie warunków dotyczących tego, aby co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, była zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu, teren miał dostęp do drogi publicznej, istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, było wystarczające dla zamierzenia budowlanego, teren nie wymagał uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo był objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1, a decyzja była zgodna z przepisami odrębnymi. Mając zatem na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a i 1c p.p.s.a oraz art. 135 i 152 p.p.s.a.