II SA/Kr 944/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak Sędziowie : WSA Paweł Darmoń (spr.) WSA Mariusz Kotulski Protokolant : st. sekr. sąd. Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 października 2015 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej K. [...] w K. G.M.-W. sprawy ze skargi L.W. i B.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 11 czerwca 2015 r.; znak: [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia skargę oddala. Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2014 r. Burmistrz Gminy i Miasta zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie wszczętej na wniosek K. J. o ustalenie warunków zabudowy inwestycji polegającej na rozbudowie i przebudowie istniejącego budynku mieszkalnego z częścią usługową (remont parteru wraz ze zmianą sposobu użytkowania parteru na część usługową) na działce nr ewid. [...] położonej w P. przy ul. [...]. W następstwie wniesionego zażalenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia 4 grudnia 2014 r. nr [...] stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia zażalenia od tego postanowienia. Następnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia 11 czerwca 2015 r. znak [...] - po rozpatrzeniu wniosku L. W. i B. W. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Burmistrza Gminy i Miasta z dnia 4 czerwca 2014 r., znak: [...] - działając na podstawie art. 59 § 1 w zw. z art. 58 § 2 oraz art. 123 Kodeksu postępowania administracyjnego odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. W uzasadnieniu wskazano, że pismem z dnia 26 stycznia 2015 r. L. W. i B. W. złożyli wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie. W uzasadnieniu podniesiono, że w świetle posiadanych przez SKO dokumentów wygląda, iż zaskarżone postanowienie było prawidłowe, gdyż na zwrotnych potwierdzeniach odbioru przesyłki postanowienia z dnia 4 czerwca 2014 r. widniały te same daty 11 czerwca 2014 r., ale fakt odbioru przesyłek każdej ze stron był nieco inny. L. W. potwierdziła na poczcie odbiór przesyłki 11 czerwca 2014 r., a odbiór przesyłki do B. W. potwierdziła żona J. własnoręcznym podpisem w pozycji nr 20 na potwierdzeniu odbioru listów poleconych z dnia 9 czerwca 2014 r., natomiast na zwrotce potwierdzenia omyłkowo zapisała datę 11 czerwca 2014 r. Z kolei dnia 20 stycznia 2015 r. wydano następną kserokopię podobno tego samego oryginału co poprzednio, z potwierdzeniem zgodności z oryginałem, z zasadniczą jednak różnicą. Obok nazwiska odbiorcy w pozycji 20 pojawił się dopis 11 czerwca 2014 i pieczątka imienna gońca. Z kolei data 11 czerwca 2014 r. nie jest potwierdzeniem własnoręcznie wpisanej daty na zwrotce potwierdzającej odbiór, ale jest "ściągą" mylnie wpisanej daty przez odbiorcę pisma J. W.. To jest bardzo istotne w przedmiocie przywrócenia terminu liczonego od daty doręczenia. Skarżący uważają, że dzień 10 czerwca 2014 r. był pierwszym dniem siedmiodniowego terminu do wniesienia przez nich zażalenia. Ponieważ zażalenie wniesione zostało w dnia 10 czerwca 2014 r. tj. po doręczeniu dnia 9 czerwca 2014 r. postanowienia z dnia 4 czerwca 2014 r., w związku z tym wniesiono o uwzględnienie tej sytuacji. W ocenie Skarżących trudno pogodzić się ze stwierdzeniem SKO, że pismo dnia 10 czerwca 2014 r. nie ma charakteru zażalenia, czy to dlatego, że według SKO złożone było przed datą doręczenia postanowienia, czy dlatego, że w swej treści nie zawierało żadnego odniesienia do postanowienia. Tymczasem pismo z dnia 10 czerwca 2014 r., złożone w terminie, było wyrazem dezaprobaty na działanie urzędu na nieprawidłową interpretację rozwiązania sprawy. Było zażaleniem zgodnie z pouczeniem do Kolegium złożonym w terminie, ale skierowane nieprecyzyjnie do Burmistrza na Urząd Gminy do rozstrzygnięcia przez SKO. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] zaznaczyło, że ustawodawca przewidział - celem złagodzenia wymogów stawianych przez przepisy określające terminy do dokonania określonych czynności procesowych - możliwość przywrócenia uchybionego terminu na wniosek zainteresowanego. Zgodnie z art. 58 § 1 i 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Kwestionowane postanowienie zostało doręczone, zgodnie z adnotacją zawartą na zwrotnych potwierdzeniach odbioru korespondencji, pod podany przez strony adres w dniu 11 czerwca 2014 r., zaś fakt odbioru przesyłek został potwierdzony własnoręcznym podpisem: L. W. - w przypadku przesyłki do niej skierowanej i J. W. - w przypadku przesyłki adresowanej do B. W.. W związku z tym wskazana data decyduje o rozpoczęciu względem L. W. i B. W. biegu terminu do wniesienia zażalenia. Fakt odbioru przedmiotowego postanowienia został potwierdzony urzędowymi drukami potwierdzenia odbioru, na których uwidoczniono daty odbioru postanowienia oraz potwierdzenie ich odbioru poświadczone podpisem odbiorcy. Kolegium Odwoławcze nie znalazło jakichkolwiek podstaw do kwestionowania daty doręczenia postanowienia organu I instancji. W dniu 8 września 2014 r. B. W. złożył na dzienniku podawczym Urzędu Gminy i Miasta pismo, w którym wskazał na podtrzymanie swojego stanowiska w sprawie, wyrażonego w piśmie z dnia 9 czerwca 2014 r. oraz zanegował zasadność i zgodność z prawem postanowienia organu I instancji o zawieszeniu postępowania w przedmiotowej sprawie. Uzupełnił je w dniu 10 września 2014 r., przesyłając do akt oświadczenie strony E. L. o spadkobiercach jej zmarłego męża J. L.. W dniu 27 października 2014 r. L. W. i B. W. złożyli do Kolegium za pośrednictwem Burmistrza Gminy i Miasta pismo, opisując przebieg postępowania w sprawie i wskazując argumenty świadczące o niezgodności z prawem postanowienia o zawieszeniu postępowania. Jeśli chodzi o datę złożenia zażalenia nie budzi wątpliwości, że pismem stanowiącym zażalenie było pismo B. W., złożone w dniu 6 września 2014 r. i L. W. złożone w dniu 27 października 2014 r. Podzielono pogląd sformułowany już uprzednio w postanowieniu SKO w [...] z dnia 4 grudnia 2014 r., że wymienione pisma stron były pierwszymi pismami złożonymi w sprawie, w których strony w jakikolwiek sposób odniosły się do wydanego w sprawie postanowienia Organu I instancji o zawieszeniu postępowania. Wskazano też, że charakteru zażalenia na postanowienie tamujące bieg postępowania w sprawie prowadzonej z wniosku K. J. o ustalenie warunków zabudowy nie ma pismo B. W. opatrzone datą 9 czerwca 2014 r. W ocenie Kolegium zostało ono sporządzone i wniesione do Organu I instancji przed datą doręczenia tej Stronie zaskarżonego postanowienia z dnia 4 czerwca 2014 r. (w dniu 11 czerwca 2014 r.). W ocenie Kolegium bezspornym jest, że pismo z dnia 9 czerwca 2015 r. nie zawiera w swej treści żadnego odniesienia do postanowienia. Z jego treści jednoznacznie wynika, że skarżący skierowali je do organu I instancji w związku z zawiadomieniem o wszczęciu postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. W konsekwencji powyższych ustaleń 7 - dniowy termin do wniesienia zażalenia na postanowienie, ustanowiony w Kodeksie postępowania administracyjnego nie został dotrzymany. Mając na uwadze powyższe stwierdziono, że ostatnim dniem, w którym dopuszczalne byłoby złożenie zażalenia przez L. W. i B. W. był dzień 18 czerwca 2014 r. W rozpatrywanym przypadku nie budzi wątpliwości, że nie wystąpiła jakakolwiek szczególna okoliczność uniemożliwiająca złożenie zażalenia przez stronę w ustawowym terminie, a z kolei pismo z dnia 9 czerwca 2014 r. skierowane do Urzędu Gminy i Miasta nie stanowiło merytorycznie zażalenia na postanowienie organu I instancji doręczone zresztą już po złożeniu tego pisma. Postanowienie to zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie L. W. i B. W.. Podnieśli, że zaskarżone postanowienie SKO z dnia 4 grudnia 2014 r. nie powinno zaistnieć gdyby dokładnie przeanalizowano obieg załączonych do sprawy dokumentów - szczególnie pisma z dnia 9 czerwca 2014 r., które jest odwołaniem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego od postanowienia z dnia 4 czerwca 2014 r. W piśmie tym skarżący wyrażają protest i dezaprobatę na przedstawione we wniosku inwestora z dnia 5 maja 2014 r. warunki zabudowy i dobudowy, wyraźnie stwierdzając, że "na takie warunki zabudowy i rozbudowy zgodzić się nie możemy". Ponadto skarżący nie mogą zaakceptować załączonych do wniosku dokumentów sprzed 20 lat, co do których organ I instancji nie zajmuje żadnego stanowiska, a są to dokumenty ułomne. Zatem stwierdzenie SKO, że "pismo powyższe nie zawiera w swej treści żadnego odniesienia do w/w postanowienia" nie znajduje uzasadnienia. Ponadto nieuzasadnione jest stwierdzenie, że strony kwestionowane postanowienie odebrały w dniu 11 czerwca 2014 r. W tym zakresie strony podtrzymały swoje wcześniejsze twierdzenia, co do doręczenia B. W. przesyłki do rąk żony J. W. w dniu 9, a nie 11 czerwca 2014 r. W dalszej części skargi opisano stan zabudowania działki nr [...] będącej w bezpośredniej granicy z należącą do skarżących działką [...]. Zdaniem skarżących cała procedura związana z postanowieniem z dnia 4 czerwca 2014 r. i z zawieszeniem postępowania oraz uchybieniem terminu służy do celowego przedłużania istnienia wniosku o ustalenie warunków zabudowy z zamiarem pośrednio legalizacji samowoli budowlanej, a to jest niedopuszczalne. Na koniec skarżący wnieśli o wycofanie z obiegu wniosku inwestora z dnia 5 maja 2014 r. oraz ułomnego dokumentu, jakim jest postanowienie z dnia 4 czerwca 2014 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie i w całości podtrzymało stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonej decyzji (innego aktu lub czynności) z przepisami prawa materialnego, które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego, regulującymi tryb jej wydania lub podjęcia aktu albo czynności będącej przedmiotem zaskarżenia. Wiążące przy tym są przepisy obowiązujące w dacie wydania zaskarżonego aktu. Usunięcie z obrotu prawnego decyzji lub innego aktu może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy ich wydawaniu organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. - tj. w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mających istotny wpływ na wynik sprawy. Przede wszystkim należy podkreślić, że przedmiotem kontroli sądowej jest postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie o zawieszeniu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Argumenty dotyczące samej inwestycji, a w szczególności brak zgody skarżących na jej realizację pozostają poza granicami sprawy i na tym etapie postępowania nie mogą być wzięte pod uwagę. Poza kognicją Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie pozostaje również postanowienie o zawieszeniu postępowania administracyjnego. Kontrola sądowa obejmuje tylko prawidłowość wydania postanowienia o odmowie przywrócenia terminu, a więc zbadanie, czy postanowienie to nie narusza przepisów postępowania w sposób, który powoduje konieczność jego uchylenia. Ponieważ zaskarżone postanowienie dotyczy wyłącznie kwestii incydentalnej związanej z przepisami o charakterze proceduralnym, to ze swej istoty nie może naruszać przepisów prawa materialnego. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie jest prawidłowe. Samorządowe Kolegium Odwoławcze szczegółowo wyjaśniło motywy swojego rozstrzygnięcia, a Sąd całkowicie je podziela. Okoliczności doręczenia postanowienia o zawieszeniu postępowania w innej dacie niż 11 czerwca 2014 r. są gołosłowne i przedstawione wyłącznie na użytek niniejszej sprawy. Fakt doręczenia został dokonany na zwrotnych potwierdzeniach odbioru i poświadczony własnoręcznymi podpisami L. W. i J. W., jest to data 11 czerwca 2014 r. Brak jest podstaw do podważania daty doręczenia postanowienia. Ponadto - jak słusznie zauważyło Samorządowe Kolegium Odwoławcze - pismo z dnia 9 czerwca 2014 r. nie ma jakichkolwiek cech zażalenia na postanowienie o zawieszeniu postępowania. W piśmie tym w żaden sposób nie wspomina się o postanowieniu, nie kwestionuje wskazanych przesłanek zawieszenia (śmierć jednej ze stron postępowania). Samo pismo jest jedynie swobodną polemiką z dotychczasowym postępowaniem o ustalenie warunków zabudowy i wnioskiem, który to postępowanie zainicjował. Zażalenie zostało wniesione dopiero 6 września 2014 r. przez B. W. i 27 października 2014 r. przez L. W.. W pismach tych strony odniosły się do wydanego postanowienia o zawieszeniu postępowania. Przesłanki do przywrócenia terminu z art. 58 § 1 k.p.a. nie są spełnione. Może to nastąpić wyłącznie, gdy strona uprawdopodobni, że nie dopełniła obowiązku bez swojej winy. Skarżący nie uprawdopodobnili tej okoliczności. Nie wskazali na żadne przeszkody, które uniemożliwiły im zachowanie terminu do wniesienia środka zaskarżenia. W ocenie Sądu skarżący mogli wnieść zażalenie w przepisanym terminie ustawowym. Skarżący uchybili terminowi, nie dbając należycie o swoje interesy, co ma charakter zawiniony. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Pani L. W. i Pan B. W. nie kwestionują swojego zawinienia w dochowaniu terminu do wniesienia zażalenia - nie próbują tego racjonalnie wyjaśnić jakąś szczególną okolicznością np. błędem, chorobą itp. Jedynie jak piszą " doznali szoku studiując otrzymane w dniu 9.06.2014 r postanowienie z dnia 4.06.2014 r " a "trochę winy" kierują na organ I instancji, wskazując na "manipulację urzędniczą". Zarzuty te są jednak bezzasadne, bowiem postępowanie organu I instancji było prawidłowe. Burmistrz doręczył skarżącym postanowienie o zawieszeniu i prawidłowo nie dopatrzył się w piśmie B. W. z dnia 9 czerwca 2014 r. cech zażalenia na postanowienie o zawieszeniu postępowania. Trzeba również wskazać na inne środki prawne służące stronom zmierzające do nadania sprawie biegu. Skoro strony twierdzą, że nie było podstaw do zawieszenia postępowania bądź ustały przyczyny tego zawieszenia, powinny rozważyć złożenie wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania. Wniosek taki podlegać będzie formalnemu rozpoznaniu w postepowaniu administracyjnym, a w razie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania strony będą mogły wnieść zażalenie na to postanowienie (art. 101 § 3 k.p.a.). Jak wynika z powyższych rozważań zaskarżone postanowienie było prawidłowe, a zatem skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.