II SA/Kr 945/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.T.-Ł. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 23 kwietnia 2012 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: przywrócić skarżącej termin do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 1 marca 2013 r., sygn. akt II SA/Kr 945/12. Wyrokiem z 1 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę A.T.-Ł. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z [...] kwietnia 2012 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki Wyrok z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu 27 marca 2012 r. W dniu 1 marca 2013 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie postanowieniem z 10 maja 2013 r. ustanowił dla A.T.-Ł. radcę prawnego. Dziekan Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. w wykonaniu opisanego wyżej postanowienia wyznaczył dla skarżącej pełnomocnika w osobie r. pr.A.K. , o czym powiadomił go w piśmie z 27 maja 2013 r. W dniu 4 czerwca 2013r. r.pr. A.K. jako pełnomocnik skarżącej przedłożył skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że pismo Dziekana Okręgowej Izby Radców Prawnych o wyznaczeniu pełnomocnikiem zostało mu doręczone w dniu 29 maja 2013 r. zatem wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został złożony w terminie. Pełnomocnik podniósł, że skarżąca nie jest osobą uprawnioną do samodzielnego sporządzenia skargi kasacyjnej, natomiast w odpowiednim czasie złożyła wniosek o ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Nie dochowała więc terminu bez swojej winy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej "Ppsa", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanawia o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie art. 87 § 2 i § 4 Ppsa nakłada na stronę obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu oraz równoczesnego z wnioskiem dokonania czynności, której nie dokonała w terminie. Przepis art. 175 § 1 Ppsa wprowadza wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego. Zgodnie z art. 177 § 1 Ppsa termin do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 30 dni od doręczenia stronie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. W związku z doręczeniem skarżącej wyroku wraz z uzasadnieniem w dniu 27 marca 2013 r. termin do złożenia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 26 kwietnia 2013 r. Nie ulega zatem wątpliwości, że skarga kasacyjna sporządzona przez radcę prawnego została złożona po upływie ustawowego terminu. Należy jednak zauważyć, że skarżąca jeszcze przed doręczeniem jej wyroku z uzasadnieniem złożyła wniosek o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Jakkolwiek okoliczność ta nie wpływa na bieg terminu do złożenia skargi kasacyjnej to jednak czynności podjęte w celu ustanowienia radcy prawnego w celu sporządzenia zgodnie z ustawowym wymogiem przez niego skargi kasacyjnej stanowią przyczynę uzasadniającą wniosek o przywrócenie terminu do jej złożenia. Skoro bowiem strona nie posiadała pełnomocnika do sporządzenia skargi kasacyjnej należy uznać, że uchybienie terminu do złożenia skargi kasacyjnej nastąpiło bez jej winy. Nie do przyjęcia byłaby sytuacja w której strona ponosiłaby ujemne konsekwencje wynikające z długotrwałej procedury ustanowienia jej pełnomocnika w ramach pomocy prawnej. Ponadto wniosek o przywrócenie terminu został złożony z zachowaniem wymaganego w art. 87 § 1 Ppsa 7- dniowego terminu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 86 § 1 Ppsa, należało orzec jak w sentencji.