II SA/Kr 945/17

PostanowienieWSA w Krakowie2017-10-20

Skład orzekający: Sędzia WSA Magda Froncisz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny może z urzędu sprostować oczywistą omyłkę pisarską w sentencji wyroku, polegającą na pominięciu słów "załącznika do"?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie lub inne oczywiste omyłki na posiedzeniu niejawnym, zgodnie z art. 156 § 1 i 2 PPSA. W niniejszej sprawie oczywista omyłka pisarska w sentencji wyroku polegała na pominięciu słów "załącznika do" po stwierdzeniu nieważności części uchwały, co wymagało sprostowania dla właściwego oznaczenia przedmiotu rozstrzygnięcia.
Stan faktyczny
Prokurator Rejonowy w W. wniósł skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Wieliczce dotyczącą programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wydał wyrok, w którym stwierdził nieważność części uchwały. W sentencji wyroku z dnia 6 października 2017 r. wystąpiła oczywista omyłka pisarska polegająca na pominięciu słów "załącznika do". Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym w celu sprostowania tej omyłki.
Rozstrzygnięcie
Sprostowano sentencję wyroku z dnia 6 października 2017 r. sygn. akt II SA/Kr 945/17 w ten sposób, że w tenorze po słowach "stwierdza nieważność § 1 ust. 2 pkt 1 – 8 oraz § 3", a przed słowami "zaskarżonej uchwały", wpisano słowa "załącznika do".

Pełny tekst orzeczenia

Kraków, dnia 20 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz po rozpoznaniu w dniu 20 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w W. na uchwałę Rady Miejskiej w Wieliczce z dnia 30 marca 2017 r. nr XXXIII/412/2017 w sprawie przyjęcia programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie gminy W. na rok 2017 postanawia: sprostować sentencję wyroku z dnia 6 października 2017 r. sygn. akt II SA/Kr 945/17 w ten sposób, że w tenorze po słowach "stwierdza nieważność § 1 ust. 2 pkt 1 – 8 oraz § 3", a przed słowami "zaskarżonej uchwały", wpisać słowa "załącznika do". Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – dalej w skrócie p.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki (§ 1). Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu (§ 2). W tenorze (rozstrzygnięciu) wyroku, na skutek oczywistej omyłki pisarskiej, po słowach "stwierdza nieważność § 1 ust. 2 pkt 1 – 8 oraz § 3", a przed słowami "zaskarżonej uchwały", nie wpisano słów "załącznika do". Nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie Sąd orzekł o stwierdzeniu nieważności § 1 ust. 2 pkt 1 – 8 oraz § 3 załącznika do zaskarżonej uchwały, jakim jest "Program opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie Gminy Wieliczka na rok 2017", a nie samej uchwały z dnia 30 marca 2017 r. przyjmującej ten program. Należy nadmienić, że sama uchwała w § 1, nie składającym się z ustępów i punktów, stanowi o przyjęciu programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na rok 2017 na terenie Gminy Wieliczka w brzmieniu określonym w załączniku do uchwały. Natomiast § 3 uchwały stanowi, że uchwała podlega ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego. Oczywistym jest więc, że rozstrzygnięcie wyroku, stwierdzające nieważność w części, dotyczyło treści załącznika do zaskarżonej uchwały, jakim jest "Program opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie Gminy Wieliczka na rok 2017", a nie samej uchwały z dnia 30 marca 2017 r., przyjmującej ten program. Wyrok w tym zakresie wymagał zatem sprostowania z urzędu celem właściwego oznaczenia przedmiotu rozstrzygnięcia. Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 166 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło