II SA/Kr 946/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Pasternak Sędziowie WSA Krystyna Daniel AWSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) Protokolant Edyta Domagalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2007 r. sprawy ze skargi D.P. na postanowienie Wojewody [ ] w przedmiocie zawieszenia postępowania postanawia I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zasądza od Skarbu Państwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz skarżącej D.P. kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu połowy uiszczonego wpisu. W dniu........2005 r. D.P. złożyła wniosek o wydanie pozwolenia na budowę inwestycji pod nazwą rozbudowa kiosku handlowo-gastronomicznego na działce nr ............. w K. Do wniosku dołączono, między innymi, oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, w którym wnioskodawczyni podała, że przysługujący jej tytuł prawny w postaci prawa dzierżawy wynika z umowy z dnia .................. Prezydent Miasta K. decyzją z dnia ............2005 r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę ww. inwestycji na działce nr ........ Postanowieniem z dnia...........2006 r. Prezydent Miasta K. z urzędu wznowił postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją z dnia .......2005 r. udzielającą pozwolenia na budowę przedmiotowego kiosku. Jako podstawę wznowienia podano art. 145 § l pkt l k.p.a. W uzasadnieniu tego postanowienia podano, że organ I-instancyjny z urzędu powziął wątpliwość o posiadaniu przez inwestora prawa do terenu inwestycji. Tym samym zasadnym było wznowienie postępowania i ustalenie, czy inwestor taki tytuł prawny posiada. Pismem z dnia ........2006 r. Prezydent Miasta K. zawiadomił Prokuraturę Rejonową o popełnieniu przez inwestora przestępstwa polegającego na złożeniu niezgodnego z prawdą oświadczenia. W tym stanie sprawy Prezydent Miasta K. postanowieniem z dnia ......2006 r. zawiesił, działając na podstawie art. 97 § l pkt 4 k.p.a., postępowanie w tej sprawie. W uzasadnieniu tego postanowienia podniesiono, że w tej sprawie zagadnieniem wstępnym będzie zajęcie przez Prokuraturę stanowiska w sprawie popełnienia przestępstwa przez D.P. i to będzie miało istotny wpływ na wydanie decyzji kończącej postępowanie. Postanowienie to doręczono D.P. 29.05.2006 r. i dnia 2.06.2006 r. wniosła ona na to postanowienie zażalenie. W zażaleniu podniesiono, że pierwsze umowy dzierżawy działki nr ........... zostały zawarte w 1991 r. W późniejszym okresie były zawierane nowe umowy. Składająca zażalenie wskazała, że musiała zgromadzić dużą liczbę koniecznych dokumentów i przez niedopatrzenie podała posiadanie prawa dzierżawy terenu inwestycji. Jednocześnie podniosła, że już w 2004 r. zwróciła się o zawarcie umowy dzierżawy na tą część działki, która jest objęta inwestycją, ale z uwagi na długotrwałą procedurę nie została jeszcze zawarta umowa dzierżawy. Składająca zażalenie podniosła, że rozbudowa swojego baru wynika z obowiązku dostosowania do wymogów Unii Europejskiej. W dniu ..........2006 r. zawarto aneks do umowy dzierżawy z dnia ........2003 r., zgodnie z którym rozszerzono zakres dzierżawy na część działki nr .......o powierzchni 13,5 m2. Postępowanie w sprawie złożenia fałszywego oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane zakończyło się jego umorzeniem w dniu............2006 r. Po rozpoznaniu zażalenia, Wojewoda ........... postanowieniem z dnia .........2006 r. utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. W uzasadnieniu tego postanowienia podano, że rozstrzygnięcie przez Prokuraturę Rejonową okoliczności popełnienia przestępstwa polegającego na podaniu nieprawdziwych informacji będzie stanowiło zagadnienie wstępne w tej sprawie. Organy administracji nie są Sygn. akt II SA/Kr 946/06 uprawnione do ustalania, czy inwestor podał fałszywe informacje w oświadczeniu o posiadanym prawie do terenu inwestycji. Na to postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła D.P. W skardze zarzucono, że bez żadnej podstawy przyjęto popełnienie przez skarżącą przestępstwa, mimo że w zakresie zawarcia umowy dzierżawy zawinili pracownicy Urzędu Miasta K. Skarżąca podniosła, że zawarła umowę dzierżawy na teren objęty planowaną inwestycją na okres od .........2003 r. Dodała, że musiała zgromadzić bardzo dużą liczę dokumentów związanych z otrzymaniem pozwolenia na rozbudowę kiosku. Podniosła, że organy administracji nie szanują zwykłego obywatela i zamiast załatwiać sprawy, podają jedynie przepisy i paragrafy. Skarżąca wskazała na swoje zaangażowanie społeczne, które musi ograniczyć w związku z sytuacją związaną z rozbudową j ej kiosku. Wojewoda ........ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Sprawę do rozstrzygnięcia skierowano na rozprawę na dzień ...... listopada 2007 r. W dniu ........ listopada 2007 r. (data wniesienia pisma do Sądu) strona skarżąca przedłożyła pismo, z treści którego wynika cofnięcie skargi w tej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarżąca D.P. wniosła skargę na postanowienie Wojewody .......... z dnia ......... 2006 r. utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia ........2006 r. zawieszające postępowanie wznowienie we w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Prezydenta Miasta K. z dnia ........2005 r. udzielającą pozwolenia na budowę przedmiotowego kiosku. W dniu ...... listopada 2007 r. strona skarżąca cofnęła swoją skargę. Pismo to doręczono Sądowi na 2 dni przed wyznaczonym terminem rozprawy. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., strona skarżąca może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest wiążące dla Sądu, poza przypadkiem, gdy zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. Oznacza to, że w przypadku złożenia przez stronę skarżącą wniosku o cofnięcie skargi, obowiązkiem Sądu jest zbadanie, czy uznanie cofnięcia skargi za skuteczne nie spowodowałoby bądź to obejścia prawa bądź utrzymania w mocy postanowienia zawierającego przynajmniej jedną z wad określonych w art. 156 § l k.p.a. W rozpatrywanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że zaskarżone postanowienie Wojewody .........z dnia .........2006 r. nie zawiera żadnej z wad wymienionych art. 156 § l k.p.a. Postanowienie objęte skargą skarżącej nie zmierza również do obejścia prawa. Mając powyższe na uwadze należy uznać, że w tej sprawie cofnięcie skargi jest wiążące dla Sądu. Taka zaś sytuacja oznacza, że bezprzedmiotowym stało się również samo postępowanie sądowe, co z kolei nakłada obowiązek umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § l pkt l P.p.s.a. Stosownie bowiem do art. 161 § l pkt l P.p.s.a Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę. W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny nie może - poza zakresem wyznaczonym art. 60 P.p.s.a. - prowadzić dalszej kontroli i oceny zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia Wojewody .......... Ponieważ w tej sprawie nie ma Sygn. akt II SA/Kr 946/06 podstaw do merytorycznej kontroli zaskarżonego postanowienia, tym samym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nie odniósł się do zasadności zarzutów podniesionych w skardze. Mając powyższe na uwadze należało, na podstawie art. 161 § l pkt l P.p.s.a., orzec jak w sentencji postanowienia. O zwrocie połowy uiszczonego wpisu orzeczono zgodnie z art. 232 § l pkt 2 P.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie połowę wpisu od pisma cofniętego (w tym skargi) przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana.