II SA/Kr 947/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak Sędziowie : Sędzia WSA Mirosław Bator (spr.) Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz Protokolant : Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 października 2014 r. sprawy ze skargi J. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 9 kwietnia 2014 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącej J. D. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Burmistrz Gminy i Miasta [...] decyzją z dnia 20 stycznia 2014 r. nr [...] działając na podstawie art. 29 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne oraz art. 104 i art. 105 K.p.a. po rozpatrzeniu wniosku J. D. umorzył postępowanie w sprawie przywrócenia stanu poprzedniego na działce o nr [...] w miejscowości S., gmina [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, że w swoim piśmie J. D. wniosła o wydanie decyzji nakazującej W. R. przywrócenie stanu poprzedniego na działce nr [...] położonej w S.. Wyjaśniła, że na części działki nr [...] został wykonany staw o powierzchni 0,69 ha w którym to, utrzymanie wysokiego poziomu wody spowodowało infiltrację wody poprzez groblę i podłoże z działki nr [...]. Jej zdaniem utrzymanie takiego poziomu na stawie wpływa negatywnie na istniejący na działce nr [...] budynek mieszkalny. W wyniku zainicjowanego opisanym wnioskiem postępowania Burmistrz Gminy i Miasta [...] wydał decyzję z dnia 12 kwietnia 2012 r. odmawiającą nakazania J. i W. R. wykonania urządzeń zapobiegających szkodom na działce nr [...]. SKO w [...] utrzymało tą decyzję w mocy. Po rozpoznaniu skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 19 lutego 2013 r. sygn. akt II SA/Kr 1655/12 uchylił decyzję organu II instancji oraz decyzję organu I instancji. W ponownie przeprowadzonym postępowaniu ustalono, że właścicielem działki o nr [...] w miejscowości S. była, przed sprzedażą, J. D.. Obecnie właścicielami tej działki są J. R. i W. R.. Na działce nr [...] obecni właściciele, w roku 2007, wykonali staw rybny o powierzchni ok. 0.69 ha, który został odtworzony na podstawie istniejących tam grobli. Z oświadczenia J. D. wynika, że teren działki nr [...] przed 50 - laty był użytkowany przez jej matkę jako staw, który służył do napędu istniejącego wtedy młyna. Zgromadzona woda w stawie na działce nr [...], zdaniem J. D., infiltrowała na działkę [...] powodując niszczenie fundamentów oraz zalewanie piwnic budynku mieszkalnego o numerze ewidencyjnym [...]. Wielokrotnie wnioskowano o natychmiastowy upust wody ze stawu położonego na działce nr [...] w miejscowości S. do rzędnej rowu odwadniającego 246,4 m n.p.m. oraz o niwelację części zachodniej działki nr [...] w celu nie przelewania się wody przez murek ogrodzeniowy oraz usunięcie stopnia wodnego wykonanego na potoku R.. Na podstawie informacji uzyskanych od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. ustalono, że przeprowadzona w dniu 1 marca 2011 r. kontrola na działkach nr [...], [...] w miejscowości S. wykazała, że ich właściciele rozpoczęli wykonywanie przebudowy stawów rybnych pomimo, że decyzja o pozwoleniu na budowę z dnia 18.08.2008 r. wydana przez Starostę [...] była nieostateczna, a w końcu uchylona przez Wojewodę [...]. W wyniku przeprowadzonego postępowania decyzją z dnia 8.11.2011 r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, nakazał inwestorowi J. R. i W. R.: wykonanie uszczelnienia w szczególności od strony południowej obwałowania istniejącego stawu posadowionego na działce nr [...] w miejscowości S. graniczącego bezpośrednio z działką nr [...] poprzez: wykonanie w grobli stawu od strony południowej, ekranu wodoszczelnego z folii PCV gr. 2 mm, która zostanie dociążona do skarpy poprzez ułożenie na niej płyt betonowych typu krata lekka, na podsypce piaskowej: w celu wyeliminowania przecieków filtracyjnych wykonanie drenażu w grobli stawu, w formie przegrody pionowej o szerokości 0, 03 m, sięgającej do głębokości około 0,50 mb poniżej stopy grobli stawowej oraz odprowadzenie wody poprzez wykonanie na dnie przegrody rury drenarskiej do dnia 30 czerwca 2012 r. Do czasu wykonania tego uszczelnienia nakazano opróżnić nieckę stawu w celu zapobieżenia zalewania nieruchomości sąsiednich. W sporządzonej przez biegłego opinii geologicznej stwierdzono, że nie można wykluczyć, że w części zachodniej działek [...] i [...] osady madowe są niewielkiej miąższości, a pod nimi występują gliniasto kamieniste deluwia, podobnie jak na wschodnim brzegu potoku R.. Lokalne warunki hydrogeologiczne, zgodnie z opinią, występujące w rejonie działek objętych opracowaniem charakteryzują się sączeniem wody podziemnej w gruntach antropogenicznych Mg (przemieszany materiał naturalny) oraz w gruntach organicznych (Or). Swobodne zwierciadło wody według przeprowadzonych oględzin w terenie w dniu 16.12.2013 r. w rejonie podnóża wału znajdowało się na głębokości 65 cm, a w studzience usytuowanej od południowej strony budynku mieszkalnego poziom wód gruntowych w miesiącu lipcu wynosił ok. 98 cm ppt, a w miesiącu grudniu 55 cm ppt. Zwierciadło wody ulega dużym wahaniom w zależności od opadów. W momencie, gdy omawiany staw był napełniony wodą, według przedstawionych dokumentów poziom wody znacznie się podniósł i woda pojawiła się w piwnicy państwa D., skąd wypompowywana była pompą ze znajdującego się tam rząpia. Zgodnie z oświadczeniem J. D. staw usytuowany na działce o numerze [...] opróżniono w dniach 8-10.04.2012 r. W trakcie oględzin stwierdzono, że woda ze stawu jest spuszczona, tafla wody nie pokrywa całkowicie dna stawu. Prawdopodobnie zgromadzona woda pochodzi z opadów atmosferycznych. W chwili obecnej nie zaobserwowano przesiąkania wody przez groblę stawu. Stosownie do art. 29 Prawa wodnego właściciel gruntu nie może zmieniać stanu wody na gruncie, a zwłaszcza kierunku odpływu znajdującej się na jego gruncie wody opadowej ani kierunku odpływu ze źródeł - ze szkodą dla gruntów sąsiednich, nie może również odprowadzać wód oraz ścieków na grunty sąsiednie. Na właścicielu gruntu ciąży obowiązek usunięcia przeszkód oraz zmian w odpływie wody, powstałych na jego gruncie wskutek przypadku lub działania osób trzecich, ze szkodą dla gruntów sąsiednich. Natomiast, jeżeli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie, właściwy organ może, w drodze decyzji, nakazać właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom. W wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego i dowodowego uznano, że działania właścicieli J. R. i W. R. na działce o numerze ewidencyjnym [...] w miejscowości S. nie doprowadziły do naruszenia stanu wody na gruncie. Wniosek J. D., nie znajduje odzwierciedlenia w zastosowaniu obowiązujących przepisów prawnych. Opróżnienie niecki stawu na działce o numerze ewidencyjnym [...] zlikwidowało problem przesiąkania wody przez groblę, wpłynęło na brak obecności wody w piwnicy budynku mieszkalnym o numerze [...] w miejscowości S.. Ponadto działka, na której usytuowany jest niniejszy budynek charakteryzuje się wysokim zwierciadłem wody, uzależnionym od ilości opadów atmosferycznych. Na podstawie niestwierdzenia szkód na działce o numerze ewidencyjnym [...] w miejscowości S., stanowiącej własność J. D. niemożliwym jest zastosowanie art. 29 ust. 3 wymienionej ustawy. W następstwie tego, stwierdzono brak przedmiotu postępowania. Od tej decyzji odwołanie wniosła J. D.. Podniosła, że nie przystąpiono do uszczelnienia grobli stawu, wskazując jednocześnie na szkody powstałe z powodu naruszania stosunków wodnych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia 9 kwietnia 2014 r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ podał, że dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy konieczna jest ocena relacji przepisów art. 29 oraz art. 77 Prawa wodnego. Nie budzi wątpliwości, że że przebudowany staw rybny znajdujący się na działce nr [...] w miejscowości S. jest urządzeniem melioracji wodnej szczegółowej w rozumieniu art. 73 ust. 1 pkt 4 Prawa wodnego, zgodnie z którym ziemne stawy rybne zalicza się do urządzeń melioracji wodnych szczegółowych, a w takim przypadku zastosowanie ma przepis art. 77 Prawa wodnego. Nadto z regulacji art. 64b ustawy wynika, że "w przypadku nienależytego utrzymywania urządzenia wodnego, powodującego zmianę jego funkcji lub szkodliwe oddziaływanie na grunty, organ właściwy do wydania pozwolenia wodnoprawnego może, w drodze decyzji, nakazać przywrócenie poprzedniej funkcji urządzenia wodnego lub likwidację szkód, określając warunki i termin wykonania tych czynności". W stanie prawnym i faktycznym tej sprawy zarówno art. 64b jak i art. 77 Prawa wodnego są lex specialis wobec art. 29 tejże ustawy. Wynika to z tego, że działanie właściciela gruntu zmieniające stosunki wodne na jego gruncie dotyczy funkcjonowania urządzenia melioracji wodnej szczegółowej. Natomiast ratio legis unormowania art. 77 ust. 2 Prawa wodnego polega na tym, że jeżeli obowiązek utrzymania w należytym stanie danego urządzenia melioracji wodnej szczegółowej nie jest realizowany, to wyłącznie właściwy organ do wydania pozwolenia wodnoprawnego, tj. w tej sprawie Starosta [...], jest zobowiązany nałożyć w formie decyzji stosowne obowiązki, biorąc pod uwagę także treść pozwolenia wodnoprawnego. Ponadto są one ustalane proporcjonalnie do odnoszonych korzyści przez właścicieli gruntu oraz są ustalane przez ten organ zakresy i terminy ich wykonania. Natomiast z art. 64b wynika, iż w przypadku nienależytego utrzymywania urządzenia wodnego, powodującego zmianę jego funkcji lub szkodliwe oddziaływanie na grunty, organ właściwy do wydania pozwolenia wodnoprawnego może wydać decyzję nakazującą przywrócenie poprzedniej funkcji urządzenia wodnego lub likwidację szkód. Jest więc oczywiste, że nie jest to kompetencja wójta (burmistrza), o której stanowi art. 29 Prawa wodnego. Ponadto, należy podkreślić, że urządzenia melioracji wodnej szczegółowej są inwestycją o charakterze liniowym, które przebiegają na dłuższym odcinku niż tylko jedna nieruchomość, stąd wszelkie działania muszą być skoordynowane z utrzymaniem jego drożności na całej długości. W przeciwnym przypadku nakładane przez właściwych wójtów (burmistrzów, prezydentów), na podstawie art. 29 Prawa wodnego, stosowne nakazy dotyczyłyby z jednej strony urządzenia melioracji wodnej szczegółowej, czego nie reguluje to unormowanie, a z drugiej strony w żaden sposób nie mogłoby zapewnić prawidłowej, tj. skoordynowanej jego drożności, tj. właściwego utrzymania na całej jego długości. Dlatego też unormowanie z art. 29 ust. 3 Prawa wodnego w tym stanie prawnym i faktycznym nie tworzy normy kompetencyjnej dla Burmistrza Gminy i Miasta [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wskazało, iż zasadne jest umorzenie postępowania prowadzonego przez Burmistrza Gminy i Miasta [...], ponieważ w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z naruszeniem stosunków wodnych, które reguluje art. 29 ust. 3 Prawa wodnego, a ewentualne szkody, podtopienia mogą być efektem nierealizowania obowiązku utrzymania w należytym stanie stawu rybnego, który jest urządzeniem melioracji wodnej, względnie szkodliwego oddziaływania na grunty urządzenia wodnego objętego pozwoleniem wodnoprawnym. W takiej sytuacji właściwy organ do wydania pozwolenia wodnoprawnego jest zobowiązany nałożyć w formie decyzji stosowne obowiązki, biorąc pod uwagę także treść pozwolenia wodnoprawnego. Burmistrz Gminy i Miasta [...] uzasadnił umorzenie postępowania brakiem naruszenia stosunków wodnych, gdy tymczasem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uzasadniło umorzenie postępowania okolicznością, iż w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania przepis art. 29 Prawa wodnego (jak to wyżej wyjaśniono). Jednakże z uwagi na zasadność umorzenia postępowania prowadzonego przez Burmistrza Gminy i Miasta [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy umarzającą postępowanie decyzję organu I instancji. Od tej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła J. D., domagając się jej uchylenia. Podniosła, że istnieje oczywista zależność poziomu wód gruntowych na działce nr [...] nie tylko od opadów atmosferycznych i czasu ich trwania. Istniejący staw spowodował wiele szkód i w obrocie prawnym nie może ostać się decyzja umarzająca postępowanie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie, podtrzymując przy tym argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) w związku z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- zwanej dalej "P.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie zaś do art. 135 P.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Przeprowadzona przez Sąd, w granicach tak określonej kognicji, kontrola legalności zaskarżonej decyzji, wykazała, że skarga zasługuje na uwzględnienie gdyż decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] narusza prawo w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie jej z obrotu prawnego. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Gminy i Miasta [...] z dnia 20 stycznia 2014 r. o umorzeniu postępowania w sprawie przywrócenia stanu poprzedniego na działce nr [...] w miejscowości S.. Organ odwoławczy uznał, że przebudowany staw rybny znajdujący się na działce nr [...] w miejscowości S. jest urządzeniem melioracji wodnej szczegółowej w rozumieniu art. 73 ust. 1 pkt 4 Prawa wodnego. W tym miejscu należy podkreślić, że organy orzekające w sprawie były związane prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 lutego 2013 r. sygn. akt II SA/Kr 1655/12. W wyroku tym sąd wyraził pogląd, że materialnoprawny zakres niniejszej sprawy wyznacza art. 29 Prawa wodnego. Zgodnie z ust.1 przywołanego przepisu właściciel gruntu, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, nie może: 1) zmieniać stanu wody na gruncie, a zwłaszcza kierunku odpływu znajdującej się na jego gruncie wody opadowej ani kierunku odpływu ze źródeł - ze szkodą dla gruntów sąsiednich; 2) odprowadzać wód oraz ścieków na grunty sąsiednie. Z kolei zgodnie z ust. 2 przywołanego artykułu na właścicielu gruntu ciąży obowiązek usunięcia przeszkód oraz zmian w odpływie wody, powstałych na jego gruncie wskutek przypadku lub działania osób trzecich, ze szkodą dla gruntów sąsiednich. Równocześnie zgodnie z dyspozycją ust.3 tego przepisu jeżeli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie, wójt, burmistrz lub prezydent miasta może, w drodze decyzji, nakazać właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom. Jak wywiódł WSA w Krakowie zastosowanie unormowania art. 29 ust. 3 Prawa wodnego wymagało ustalenia czy J. R. i W. R. swoim działaniem lub zaniechaniem spowodowali zmianę stanu wody na gruncie, szkodliwie wpływającą na grunty sąsiednie w szczególności na należącą do skarżącej nieruchomość. Tym samym z powyższego jednoznacznie wynika, że w sprawie ma zastosowanie art. 29 Prawa wodnego. Zgodnie z art. 153 P.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Ocena prawna dotyczyć może w szczególności stanu faktycznego sprawy, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego oraz kwestii zastosowania określonego przepisu prawa materialnego lub procesowego do wydania danego rozstrzygnięcia. Związanie, w rozumieniu tego przepisu, oznacza, że organ nie może formułować nowych ocen prawnych, sprzecznych z wyrażonym poglądem sądu, lecz zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie. Z kolei między oceną prawną, a wskazaniami co do dalszego postępowania zachodzi ścisły związek. Stanowią one bowiem konsekwencję oceny prawnej, zwłaszcza oceny przebiegu postępowania przed organami administracji i rezultatu tego postępowania w postaci materiału dowodowego zebranego w danej sprawie. Wskazania co do dalszego postępowania wytyczają kierunek działania organu przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, określając sposób jego postępowania w przyszłości. Zmierzają do uniknięcia błędów już popełnionych oraz wskazują kierunek, w którym powinno zmierzać przyszłe postępowanie dla uniknięcia jego wadliwości. Kontrola rozstrzygnięcia wydanego po ponownym rozpatrzeniu sprawy w pierwszej kolejności sprowadza się do oceny, czy organ podporządkował się wskazanym wytycznym i ocenie prawnej wyrażonej przez sąd oraz oceny ewentualnych nowych okoliczności, które zaistniały już po jego wydaniu, gdyż jest to główne kryterium poprawności nowowydanej decyzji. Natomiast te kwestie, które były już przedmiotem oceny sądu i co do których sąd nie dopatrzył się uchybień w działaniu organu administracji, ponownie oceniane być nie mogą (wyrok NSA z dnia 25 października 2006 r. sygn. akt I OSK 1377/05, wyrok NSA z dnia 25 października 2011 r. sygn. akt II OSK 1501/10, wyrok WSA w Gdańsku z dnia 14 grudnia 2011 r. sygn. akt I SA/Gd 857/11, wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 15 września 2011 r. sygn. akt I SA/Go 599/11). W orzecznictwie przyjęto pogląd, iż wyłączenie obowiązku podporządkowania się ocenie prawnej oraz zaleceniom, co do dalszego postępowania może mieć miejsce tylko i wyłącznie w przypadku zmiany stanu prawnego lub faktycznego, czyniącego pogląd wyrażony w tym wyroku nieaktualnym. (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 28 lutego 2013 r. sygn. akt I SA/Wa 2053/12, wyrok WSA w Warszawie z dnia 28 listopada 2012 r., sygn. akt VIII SA/Wa 606/12.). Tymczasem w realiach niniejszej sprawy organ II instancji przyjął nieuprawniony pogląd, że staw rybny jest urządzeniem melioracji wodnej w rozumieniu art. 73 ust. 1 pkt 4 Prawa wodnego. Wskazać należy, że zgodnie z art. 70 ust. 1 Prawa wodnego melioracje wodne polegają na regulacji stosunków wodnych w celu polepszenia zdolności produkcyjnej gleby, ułatwienia jej uprawy oraz na ochronie użytków rolnych przed powodziami. W myśl art. 73 ust. 1 pkt 4 do urządzeń melioracji wodnych szczegółowych zalicza się ziemne stawy rybne. Jednak w okolicznościach niniejszej sprawy uszło uwadze organu II instancji, że ażeby obiekt budowany m.in. wymieniony w pkt. 4 ust. 1 art. 71 - Prawa wodnego mógł być zaliczony do urządzeń melioracji wodnych podstawowych jego realizacja musi mieć na celu polepszenie zdolności produkcyjnej gleby, ułatwienie jej uprawy oraz służyć ochronie użytków rolnych przed powodziami. (vide; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 21 maja 2009 r. VII SA/Wa 867/09 LEX nr 602859). Z akt niniejszego postępowania nie wynika ażeby realizacja obiektu służyła któremuś z wyżej wskazanych celów. Organ odwoławczy nie przeprowadził żadnej analizy tego pojęcia, co czyni dodatkowo niemożliwym dokonanie jakiejkolwiek oceny prawidłowości ustaleń organu przez Sąd. Poza tym skoro WSA w Krakowie w swoim wyroku zwarł wyraźną opinię prawną i wskazania co do dalszego postępowania, to organ administracyjny orzekający w sprawie nie jest uprawniony do polemizowania z prawomocnym orzeczeniem sądu. Ponadto stwierdzić należy, że organ II instancji utrzymał w mocy decyzję Burmistrza Gminy i Miasta [...] z dnia 20 stycznia 2014 r., ale z całkowicie odmiennym uzasadnieniem. Jeżeli organ II instancji uznał, że sprawa w I instancji została rozpoznana przez niewłaściwy organ to zgodnie z przepisami kodeksu postępowania administracyjnego powinien ją uchylić i przekazać do ponownego rozpoznania, a nie utrzymywać w mocy. Takie postępowanie jest niezgodne z podstawowymi zasadami K.p.a., a w szczególności z wyrażoną w art. 6 zasadą, zgodnie z którą organy administracyjne działają na podstawie przepisów prawa według których powinno być prowadzone postępowanie administracyjne. Ogólna właściwość organów w sprawach z zakresu prawa wodnego została określona w art. 4 ustawy Prawo wodne. W treści ust. 3 art. 29 wyraźnie postanowiono, że jeśli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie, wójt, burmistrz lub prezydent miasta może, w drodze decyzji, nakazać właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom. W tym przypadku nie ma żadnych wątpliwości jaki organ powinien działać w postępowaniu jako organ I instancji. Mając wszystko to na uwadze Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c P.p.s.a., orzekł jak w punkcie pierwszym wyroku. O kosztach postępowania (pkt 2 wyroku) orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a. Ponownie rozpoznając sprawę organ II instancji zastosuje się do wskazań zawartych w niniejszym orzeczeniu.