II SA/Kr 947/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Joanna Tuszyńska SWSA Agnieszka Nawara – Dubiel (spr.) SWSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Wojewody z dnia 11 czerwca 2021r. znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala. Prezydent Miasta Krakowa decyzją z 8 października 2020 r. znak: [...] orzekł o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę dla J. Spółka z o.o. dla inwestycji pn. Budowa dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolno stojących dwulokalowych z garażem podziemnym w jednym z budynków, wewnętrznej instalacji elektrycznej, gazowej, wod.-kan., co., wentylacji mechanicznej, zewnętrznych instalacji elektrycznej, gazowej, wod.-kan., budowa dojazdu, dojścia i muru oporowego na działce nr [...], obr. [...], przy ul. [...] w K. Po rozpatrzeniu odwołania wniesionego od tej decyzji przez M. S. Wojewoda Małopolski decyzją z dnia 11 czerwca 2021r. znak: [...] I. uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej warunku określonego w pkt 1 lit. e decyzji, stanowiącego: "Z uwagi na położenie terenu inwestycji w strefie objętej nadzorem archeologicznym, podczas prowadzonych prac ziemnych należy zapewnić nadzór archeologa, na który wymagane jest uzyskanie wyprzedzającego pozwolenia konserwatorskiego w Wojewódzkim Urzędzie Ochrony Zabytków w Krakowie"; II. w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Uzasadniając to rozstrzygnięcie Wojewoda wskazał, że stawiane w odwołaniu zarzuty nie mają potwierdzenia w aktach sprawy. Przedmiotowa inwestycja polega na budowie dwóch wolnostojących budynków jednorodzinnych dwulokalowych, na działce nr [...], której szerokość jest mniejsza niż 16 m. Teren na którym znajduje się planowana inwestycja nie wymaga wyłączenia z produkcji rolnej, co potwierdza załączone do akt sprawy pismo UMK znak: [...] z 4 marca 2020 r. (strony 6-7 projektu budowlanego). Zarzut, że Prezydent Miasta Krakowa nie zażądał decyzji o wyłączeniu terenu inwestycji z produkcji rolnej jest zatem bezpodstawny. Organ odwoławczy przeanalizował treść aktualnej księgi wieczystej nr [...]. Z jej zapisów wynika, że jedynym właścicielem dz. ew. nr [...] jest podmiot, który złożył wniosek o pozwolenie na budowę przedmiotowej inwestycji tj.: J. Sp. z o.o. Przy piśmie z 3 grudnia 2020 r. Inwestor odpowiedział na zarzuty odwołania. W odpowiedzi wskazano, że: aby sanować braki i doprowadzić do stanu zgodnego z prawem ustalono przebieg i punkty w/w granicy w terenie, na podstawie zgodnego oświadczenia stron, tj. właścicieli sąsiadujących nieruchomości. Ustalony przez właścicieli zgodny przebieg granic ujawniono równocześnie w operacie ewidencji gruntów; w konsekwencji, powierzchnia działki nr [...] zmniejszyła się z 0.0586 ha do 0.0584 ha. Następnie, Wydział Geodezji UMK z urzędu przekazał tę informację Sądowi Wieczystoksięgowemu, wnosząc o dokonanie stosownego wpisu w księdze wieczystej. Taki stan potwierdzają także akta sprawy. Na projekcie zagospodarowania terenu przedstawiono bilans terenu, gdzie wskazano, że powierzchnia terenu objętego wnioskiem (dz. ew. nr [...]) wynosi 584 m2, co jest zgodne z powierzchnią działki ujawnioną w treści KW. Zatem, zapisy KW potwierdzają, że Inwestor posiada prawo dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a z projektu budowlanego wynika, że uwzględniono ustalony przebieg granic. Zarzuty dotyczące braku wyjaśnienia przez organ I instancji prawa do dysponowania terenem na cele budowlane nie mają potwierdzenia w aktach sprawy. Analiza wykazała, że w projekcie budowlanym znajduje się decyzja Prezydenta Miasta Krakowa znak [...] z 21 lutego 2020 r. zezwalająca na lokalizację zjazdu, opatrzona klauzulą prawomocności z 31 sierpnia 2020 r. (karta 8-9 proj. bud.). Zarzut dotyczący braku klauzuli prawomocności nie ma potwierdzenia w aktach sprawy. Ponadto, wyjaśnia się, że skoro wniosek o pozwolenie na budowę, nie obejmuje swoim zakresem budowy zjazdu, to decyzja o lokalizacji tego zjazdu nie jest dokumentem wymaganym przepisami prawa na etapie niniejszego postępowania. W odniesieniu do zarzutów dotyczących niezgodności inwestycji z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Łagiewniki" w Krakowie, zatwierdzonego Uchwałą nr CII/1556/14 Rady Miasta Krakowa z 9 kwietnia 2014 r. (Dz.U.Woj.Mał.2014.2319) - zwanego dalej MPZP, wyjaśniono, że przedmiotowa inwestycja zlokalizowana jest w jednostce strukturalnej oznaczonej w MPZP symbolem MN18 - zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna wolnostojąca oraz bliźniacza wraz z zielenią towarzyszącą. Jak wynika z akt, działka inwestycyjna jest działką istniejącą, nie powstałą w skutek wyodrębnienia, zatem zapisy MPZP dotyczące szerokości frontu nowowydzielanych działek określone w § 19 ust. 4 pkt 2 MPZP nie dotyczą planowanej inwestycji. Na projekcie zagospodarowania terenu przedstawiono, że w terenie oznaczonym w MPZP symbolem MN18 - zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna wolnostojąca oraz bliźniacza wraz z zielenią towarzyszącą - zaprojektowano zgodnie z przeznaczeniem terenu, dwa budynki mieszkalne jednorodzinne, w każdym z nich po dwa lokale mieszkalne. Zaprojektowanie dwóch lokali mieszkalnych w budynku mieszkalnym jednorodzinnym jest zgodne z przepisami art. 3 ust 2a) Pb i zarzuty w tym zakresie nie mają potwierdzenia w aktach sprawy. Z projektu budowlanego wynika, że w ramach inwestycji zaprojektowano 4 miejsca postojowe dla samochodów osobowych zlokalizowane w kondygnacji podziemnej budynku frontowego. W MPZP dla terenów zabudowy mieszkalnej jednorodzinnej (MN18) określono, że wymagane są 2 miejsca postojowe na 1 dom. W zatwierdzonym projekcie zaprojektowano 4 miejsca postojowe dla dwóch projektowanych budynków mieszkalnych jednorodzinnych, co jest zgodne z ustaleniami § 15 ust. 2 pkt 1 a MPZP i zarzuty odwołania w tym zakresie nie mają potwierdzenia w aktach sprawy. W § 10.1. ust 2e MPZP ustalono zakaz: wprowadzenia zmian w naturalnym ukształtowaniu terenu, za wyjątkiem prac ziemnych związanych z wprowadzaniem nowej zabudowy i obsługi komunikacyjnej. Jak wynika z akt (karta 42 proj. bud.), działka inwestycyjna jest niezabudowana. Projektowane zmiany naturalnego, ukształtowania terenu są związane z obsługą komunikacyjną planowanej inwestycji, co jest zgodne z zapisami MPZP. Na karcie 43 projektu budowlanego przedstawiono bilans terenu. Wskazano, że powierzchnia biologicznie czynna wynosi 234,6 m2, co stanowi 40,17 % terenu inwestycji. Na ww. bilans składa się 225,5 m2 terenu zielonego nieutwardzonego oraz 9,1 m2 tarasów zielonych liczonych jako 50% całej powierzchni tarasów. W projekcie przedstawiono także rozwiązania zapewniające naturalną wegetację roślin. Przyjęte rozwiązania w tym zakresie są zgodne z § 3,ust. 22 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U.2019.1065) - zwane dalej WT. Zgodnie z § 324 WT cyt.: Budynek, w którym ze względu na prowadzoną w nim działalność lub sposób eksploatacji mogą powstawać uciążliwe dla otoczenia hałasy lub drgania, należy kształtować i zabezpieczać tak, aby poziom hałasów i drgań przenikających z pomieszczeń tego budynku nie przekraczał wartości dopuszczalnych, określonych w przepisach odrębnych dotyczących ochrony środowiska. Na stronie 61-62 projektu budowlanego załączono analizę poziomów dźwięku na zewnątrz oraz wewnątrz budynku oraz w oparciu o ww. analizę, wskazano na sposób zabezpieczenia przed hałasem zewnętrznym, ochrony przed hałasem pochodzącym z instalacji i urządzeń stanowiących techniczne wyposażenie budynku, ochrony przed hałasem powietrznym i uderzeniowym oraz ochrony przed hałasem pogłosowym (m.in. poprzez zaprojektowanie przegród zewnętrznych i okien o odpowiedniej izolacyjności akustycznej). Wskaźniki izolacyjności akustycznej uzyskane poprzez zastosowanie przedstawionych rozwiązań projektowych zestawiono z wymaganymi wskaźnikami określonymi w Mapie akustycznej Miasta Krakowa, wykazując spełnienie wymagań. Z zapisów MPZP nie wynika, aby były określone inne wymagania, od których Inwestor powinien uzyskać odstępstwo. Na stronach 72, 73, 78 oraz 79 projektu budowlanego określono kolorystykę planowanych budynków odpowiadającą zapisom MPZP w tym zakresie. Tutaj należy wskazać, że organ architektoniczno-budowlany na etapie wydawania pozwolenia na budowę ocenia, między innymi, zgodność przedłożonego projektu budowlanego z zapisami MPZP. Nadzór nad późniejszymi działaniami Inwestora, w trakcie realizacji inwestycji zgodnie z udzielonym pozwoleniem na budowę, leży w gestii organów nadzoru budowlanego. Zatem, potwierdzić należy, co omówione zostało w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Prezydenta Miasta Krakowa, że projektowana inwestycja pozostaje w zgodzie z wiążącymi organ administracji budowlanej ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Łagiewniki" w Krakowie, zatwierdzonego Uchwałą nr CII/1556/14 Rady Miasta Krakowa z 9 kwietnia 2014 r. Wojewoda Małopolski nie potwierdził zarzutu stawianego w pkt 5 odwołania tj. naruszenia art. 6 w zw. z art. 8 § 1 w zw. z art. 10 § 1 kpa. Z akt sprawy wynika, że zawiadomieniem z 25 września 2020 r. na podstawie art. 10 § 1 kpa organ I instancji poinformował strony postępowania o możliwości zapoznania się z zebranym materiałem w sprawie w terminie 3 dni od odebrania zawiadomienia. Pełnomocnik skarżącej odebrał ww. zawiadomienie 15 października 2020 r. Przedmiotową decyzję wydano 8 października 2020 r., zatem przed terminem odebrania zawiadomienia. Należy stwierdzić, że takie działanie organu I instancji stanowi naruszenie zasad prowadzenia postępowania administracyjnego, niemniej jednak naruszenie to w przedmiotowej sprawie nie stanowi naruszenia art. 10 kpa. Dokonana przez organ odwoławczy weryfikacja materiału dowodowego, zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania wykazała, że wnoszący pismo z 19 października 2020 r. (data wpływu do organu - 23 października 2020 r.) byli stroną toczącego się postępowania oraz brali czynny udział w tym postępowaniu. W odpowiedzi na zawiadomienie z 25 września 2020 r., pełnomocnik skarżącej złożył uwagi dotyczące planowanej inwestycji. Organ odwoławczy dokonał także analizy uwag zawartych w piśmie z 25 września 2020 r. w celu zbadania, czy wniesione uwagi, nie uwzględnione przez organ I instancji, mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Analiza wykazała, że stawiane zarzuty, po pierwsze, nie mają potwierdzenia w aktach sprawy, a tym samym nie mają wpływu na prawidłowość rozstrzygnięcia, po drugie, wykraczają poza zakres oceny, do której jest uprawniony organ administracji architektoniczno-budowlanej. Zakres uprawnień kontrolnych organu administracji architektoniczno-budowlanej określony został w art. 35 ust. 1 Pb. Organ architektonicznobudowlany nie jest uprawniony do badania zgodności projektu budowlanego z przepisami techniczno-budowlanymi lub z innymi przepisami prawa poza przepisami określającymi wymogi ochrony środowiska. Wynika to także z treści art. 35 ust. 1 p.b. i faktu uchylenia przepisu art. 35 ust. 2 p.b. Jak wynika z akt sprawy Inwestor przedłożył wymagane prawem dokumenty, w tym oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz sporządzony przez uprawnioną osobę projekt budowlany. Projekt budowlany jest kompletny i zawiera wymagane prawem uzgodnienia, oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Kompetencje projektantów pełniących samodzielne funkcje techniczne w budownictwie (art. 12 Pb),zostały potwierdzone poprzez załączenie do projektu budowlanego odpisów uprawnień projektantów i ich zaświadczenia z właściwej izby samorządu zawodowego. Projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami WT, w szczególności z przepisem zawartym w § 12 ust. 1, ust. 4 pkt 1 (Jeden z zaprojektowanych budynków zostanie zlokalizowany ściana oddzielenia pożarowego w granicy z działką nr [...]) oraz § 271 ust. 1 ww. rozporządzenia, regulującymi odległości sytuowania obiektu względem granic działki. W projekcie budowlanym zawarto analizę zgodności inwestycji z przepisami dotyczącymi bezpieczeństwa pożarowego (karty 62-64), której wnioski należy uznać za poprawne. Należy również podkreślić, że przedmiotowa inwestycja nie jest zaliczona do przedsięwzięć mających wpływ na środowisko w myśl przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U.2019.1839 tj.) i nie oddziałuje na obszar natura 2000 w myśl przepisów art. 96 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U.2021.247 tj.). Podsumowując, żaden z zarzutów odwołania nie ma potwierdzenia w aktach sprawy, a przedłożony projekt budowlany jest kompletny i zgodny z przepisami. Z uwagi na uchylenie przez organ odwoławczy postanowienia organu I instancji, dotyczącego sprostowania decyzji o pozwoleniu na budowę, Wojewoda Małopolski uznał za zasadne zreformować decyzję Prezydenta Miasta Krakowa z 8 października znak: [...], poprzez uchylenie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej warunku określonego w pkt 1 lit. e decyzji, w pozostałym zakresie utrzymanie decyzji w mocy. Analiza dokonana podczas postępowania wykazała, że w części decyzji określającej warunki dla przedmiotowej decyzji, w pkt 1 lit. e decyzji, nałożono na Inwestora obowiązek: "Z uwagi na położenie terenu inwestycji w strefie objętej nadzorem archeologicznym, podczas prowadzonych prac ziemnych należy zapewnić nadzór archeologa, na który wymagane jest uzyskanie wyprzedzającego pozwolenia konserwatorskiego w Wojewódzkim Urzędzie Ochrony Zabytków w Krakowie". Z części rysunkowej MPZP wynika, że przedmiotowa inwestycja znajduje się poza strefą objętą nadzorem archeologicznym i zapisy MPZP w tym zakresie nie dotyczą terenu inwestycji. W związku z powyżej wskazanymi ustaleniami, należy stwierdzić, że w skarżonej decyzji znajduje się warunek nie dotyczący przedmiotowej inwestycji, ponieważ warunki decyzji administracyjnej, o których mowa w art. 36 Pb nie mogą odnosić się do stanu prawnego (w tym wypadku ustalenia MPZP) obowiązującego dla terenu innego, niż ten, objęty wnioskiem o pozwolenie na budowę. Wojewoda Małopolski zreformował przedmiotową decyzję, uchylając ją w zakresie obowiązku określonego w pkt 1 lit. e decyzji, a w pozostałym zakresie utrzymał ją w mocy, ponieważ decyzja ta jest prawidłowa. Opisaną wyżej decyzję zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie M. S., zarzucając jej naruszenie: a) art. 6 w zw. z art. 8 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 - dalej zwana również: k.p.a.) w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r. poz. 1186 – dalej zwana również: p.b.) w zw. z § 19 ust. 2 Uchwały nr CII/1556/14 Rady Miasta Krakowa z dnia 9 kwietnia 2014 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Łagiewniki" (dalej zwana również: planem zagospodarowania przestrzennego), poprzez utrzymanie w mocy decyzji zatwierdzającej projekt budowlany, stanowiącej o udzieleniu pozwolenia na budowę, a to pomimo że w ocenie Skarżącej projekt budowlany w istocie potwierdza, że Inwestor na terenach przeznaczonych pod zabudowę jednorodzinną wolnostojącą realizować ma zabudowę wielorodzinną pod pozorem wyodrębnienia samodzielnych lokali, pomimo że analiza projektu budowlanego prowadzi do wniosku o sprzeczności zastosowanego rozwiązania z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego, czego nie dostrzegł Wojewoda Małopolski, b) art. 6 w zw. z art. 8 § 1 k.p.a. w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 3 p.b. w zw. z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1161) poprzez przyjęcie założenia, zgodnie z którym przedłożony projekt budowlany jest kompletny, gdyż Inwestor nie był obowiązany do załączenia decyzji o wyłączeniu gruntu z produkcji rolnej, a to pomimo że poczynione założenie jest wprost niezgodne z przepisami prawa, stąd powyższe rzutuje na legalność wydanej decyzji administracyjnej, c) art. 6 w zw. z art. 8 § 1 k.p.a., w zw. z art. 33 ust. 2 pkt 3 w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 3 p.b. w zw. z art. 10 ust. p w zw. z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz. U z 2019 r. poz. 2204), poprzez przyjęcie w sposób nieuzasadniony, iż Inwestor posiada prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a to pomimo że w księdze wieczystej zostało wpisane ostrzeżenie o niezgodności oznaczenia działki, obszaru działki, w istocie oznacza, że Wojewoda Małopolskie w sposób nieuprawniony wszedł w rolę Sądu Wieczystoksięgowego, czym naruszył przepisy postępowania, gdyż winien zawiesić prowadzone postępowanie do czasu rozstrzygnięcia postępowania przez właściwy organ a dopiero po jego zakończeniu wydać decyzję administracyjną w sprawie, d) art. 6 w zw. art. 8 § 1 k.p.a. w zw. z art. 33 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 35 ust 1 pkt 4 p.b. poprzez utrzymanie w mocy decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę, a to pomimo że zarówno na etapie postępowania prowadzonego przed Prezydentem Miasta Krakowa, jak i Wojewodą Małopolskim podnoszone były zastrzeżenia dotyczące utraty aktualności zaświadczeń przedłożonych wraz z projektem budowlanym potwierdzającym istnienie uprawnienia do sporządzenia projektu przez wskazane, jako autorzy projektu budowlanego, e) art.6 w zw. z art. 8 § 1 k.p.a. w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 2 w zw. z § 28 ust. 1 i 2 i § 122 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z dnia 12 kwietnia 2002 r. (Dz. U. z 2019 r. poz. 1065 - dalej zwane również: Rozporządzeniem), poprzez wydanie decyzji o utrzymaniu w mocy rozstrzygnięcia zatwierdzającego projekt budowlany i udzielającego pozwolenia na budowę, a to pomimo niezgodności w zakresie zastosowanych rozwiązań w zakresie odpływu kanalizacji deszczowej, kanalizacji sanitarnej, czego nie dostrzegł w sprawie organ I instancji, jak i Wojewoda Małopolski. Na podstawie tych zarzutów strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w zakresie jej pkt II oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że na mocy § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz. U. poz. 491 z późn. zm.) w okresie od dnia 20 marca 2020 r. do odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej ogłoszono stan epidemii w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2. Do dnia wyrokowania stan epidemii nie został odwołany. Zgodnie z art. 15zzs4 ust.2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 ze zmianami) w brzmieniu obowiązującym od dnia 3 lipca 2021 r., wprowadzonym art. 4 pkt 3 ustawy z dnia 28 maja 2021 r. (Dz.U.2021.1090), w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID -19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich, wojewódzkie sądy administracyjne przeprowadzają rozprawę wyłącznie przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających prowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, z tym, że osoby w niej uczestniczące nie muszą przebywać w budynku sądu. W myśl art. 15zzs4 ust.3 ustawy Przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. W rozpoznawanej sprawie strony postępowania zostały wezwane o podanie, czy wnoszą o przeprowadzenie rozprawy zdalnej, a jeżeli tak – to o wskazanie adresu elektronicznego na platformie ePUAP - w terminie 7 dni od dnia doręczenia - pod rygorem przyjęcia, że strona nie ma możliwości technicznych uczestniczenia w rozprawie zdalnej. Powyższe wezwanie wykonała pełnomocnik skarżącej (wskazując adres na platformie ePUAP), zaś pozostali uczestnicy zarządzenia nie wykonali, zatem zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału sprawa została skierowana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2021 r. poz. 137 z późn. zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), dalej zwana p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji. Nadto zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Skarga jest nieuzasadniona Nie są uzasadnione zarzuty skargi, dotyczące braku zgodności zamierzenia inwestycyjnego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, albowiem Inwestor na terenach przeznaczonych pod zabudowę jednorodzinną wolnostojącą realizować ma zabudowę wielorodzinną. Zgodnie z art. 3 pkt. 2a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1333), budynek mieszkalny jednorodzinny to budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku. Z zaskarżonej decyzji o pozwoleniu na budowę jednoznacznie wynika, że udzielono pozwolenia na wybudowanie dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych, z dwoma lokalami mieszkalnymi w każdym z nich. Oznacza to, że w każdym z dwóch budynków mogą znaleźć się tylko dwa lokale mieszkalne. Na wypadek gdyby w rzeczywistości realizacja inwestycji odbiegałaby od zatwierdzonego projektu, to ustawa prawo budowlane przewiduje odpowiednie procedury i kompetencje organów nadzoru budowlanego, zmierzające do doprowadzenie obiektów budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Natomiast na etapie projektowania budynku organ administracji architektoniczno – budowlanej opiera się na oświadczeniu inwestora. Żeby było inaczej, tytuł inwestycji musiałby pozostawać w oczywistej i rażącej sprzeczności z projektem. Taka sytuacja w niniejszej sprawie nie występuje. Nadto, zgodnie z art. 2 ust. 1a ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1048), ustanowienie odrębnej własności samodzielnego lokalu następuje zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo treścią decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu albo uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej oraz zgodnie z pozwoleniem na budowę albo skutecznie dokonanym zgłoszeniem, i zgodnie z pozwoleniem na użytkowanie albo skutecznie dokonanym zawiadomieniem o zakończeniu budowy. Innymi słowy, w niniejszej sprawie nie istnieje możliwość otrzymania zaświadczeń o samodzielności lokalu w domu jednorodzinnym w liczbie większej niż tylko dla dwóch lokali mieszkalnych, w każdym z budynków. Nie jest też uzasadniony zarzut, dotyczący braku załączenia do wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, decyzji o wyłączeniu gruntu z produkcji rolnej. Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1326 z późn. zm.), wyłączenie z produkcji użytków rolnych wytworzonych z gleb pochodzenia mineralnego i organicznego, zaliczonych do klas I, II, III, IIIa, IIIb, oraz użytków rolnych klas IV, IVa, IVb, V i VI wytworzonych z gleb pochodzenia organicznego, a także gruntów, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2-10, oraz gruntów leśnych, przeznaczonych na cele nierolnicze i nieleśne - może nastąpić po wydaniu decyzji zezwalających na takie wyłączenie. Jak wynika z akt sprawy, Wydział Geodezji Urzędu Miasta Krakowa poinformował inwestora, (k. 6 projektu budowlanego) że działka ta jest użytkiem rolnym V klasy bonitacyjnej (RV), na gruncie wytworzonym z gleb pochodzenia mineralnego, zatem decyzja zezwalająca na wyłączeniu z produkcji rolnej nie jest wymagana dla innego niż rolnicze jej użytkowania. Jak już wyżej wskazano, wyłączenie z produkcji użytków rolnych wytworzonych z gleb pochodzenia mineralnego i organicznego, konieczne jest tylko w przypadku gleb zaliczonych do klas I, II, III, IIIa, IIIb. Nie jest zaś wymagane dla takiej gleby klasy V. Nie są też uzasadnione zarzuty skargi, dotyczące nieuprawnionego przyjęcia przez organy, że inwestor posiada prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Jak słusznie podnosi inwestor w piśmie z dnia 30 listopada 2021 r., w Księdze Wieczystej o nr [...] jako jedyny właściciel działki inwestycyjnej nr [...] wpisany jest J. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością - czyli inwestor. Sąd okoliczność tę potwierdził również z urzędu, badając ww. księgę wieczystą, na publicznie dostępnej stronie EUKW - strona główna (ms.gov.pl), prowadzonej przez Ministerstwo Sprawiedliwości. Prawdą jest również i to, że aktualna na dzień orzekania treść ww. księgi wieczystej żadnej wzmianki nie ujawnia, musiałaby to zresztą być wzmianka wpływająca na domniemanie związane z prawem własności, nie zaś ze stanem faktycznym nieruchomości. Nie jest także uzasadniony zarzut dotyczący utraty aktualności zaświadczeń przedłożonych wraz z projektem budowlanym, potwierdzających istnienie uprawnienia do sporządzenia projektu przez jego autorów. Zgodnie z art. 33 ust. 2 pkt. 1 ustawy prawo budowlane (w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 19 września 2020 roku), do wniosku o pozwolenie na budowę należy załączyć cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z (...) zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu. Zgodnie natomiast z art. 12 ust 7 ustawy prawo budowlane, podstawę do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie stanowi wpis, w drodze decyzji, do centralnego rejestru, o którym mowa w art. 88a ust. 1 pkt 3 lit. a, oraz - zgodnie z odrębnymi przepisami - wpis na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego, potwierdzony zaświadczeniem wydanym przez tę izbę, z określonym w nim terminem ważności. Tym samym nie ma znaczenia czy termin ważności zaświadczenia wydanego przez konkretna izbę (Izbę Architektów, Polską Izbę Inżynierów Budownictwa, Małopolską Izbę Inżynierów Budownictwa) jest aktualny na dzień wydawania decyzji o pozwoleniu na budowę, ale czy jest on aktualny na dzień sporządzania projektu budowlanego. Zawarte w projekcie budowlanym zaświadczenia i decyzje o uprawnieniach projektantów aktualne wg. stanu na dzień opracowania projektu (str. 41, 119, 133, 189) i spełniają wyczerpują wymóg zagwarantowania przez osoby projektujące bezpieczeństwa procesu budowlanego. Nie są też uzasadnione zarzuty dotyczące zatwierdzenia projektu budowlanego pomimo niezgodności w zakresie zastosowanych rozwiązań w zakresie odpływu kanalizacji deszczowej i kanalizacji sanitarnej. Zgodnie bowiem ze znajdującą się na k. 31 projektu budowlanego informacją techniczną Wodociągów Miasta Krakowa z dnia 7 stycznia 2020 r., na terenie objętym zamierzeniem inwestycyjnym obowiązuje system kanalizacji ogólnospławnej (układ centralny); zaś odprowadzenie ścieków bytowych oraz wód opadowych powinno zostać rozwiązane poprzez budowę wspólnego przyłącza do sieci kanalizacji ogólnospławnej znajdującej się w ul. [...]. Zgodnie z tymi wytycznymi, w projekcie budowlanym zaprojektowano odprowadzania ścieków sanitarnych jak i wód opadowych do kanalizacji ogólnospławnej. Rozwiązania te znajdują się zarówno w części opisowej projektu jak i w jego części rysunkowej (np. str. 43,49, 67, 68, 69, 135, 136 projektu). Wobec powyższego skarga jako nieuzasadniona została oddalona na zasadzie art. 151 p.p.s.a.