II SA/Kr 952/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Anna Szkodzińska SNSA Joanna Tuszyńska SWSA Paweł Darmoń (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 października 2018 r. sprawy ze skargi [...] Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami z siedzibą w [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2018 r, znak : [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania skargę oddala Postanowieniem z dnia 4 maja 2018 r , [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze , działając na podstawie art. 134 w związku z art. 127 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r kodeks postępowania administracyjnego stwierdziło niedopuszczalność odwołania Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami w Z. od pisma wójta Gminy R. z dnia 19 marca 2018 r , znak : [...] Na uzasadnienie wskazano, że pismem z dnia 19 marca 2018 r Wójt Gminy R. powołując się na prawomocną decyzję Wójta Gminy R. z dnia 27 września 2016 r znak : [...] o czasowym odebraniu psa rasy cocker – spaniel Pani T. J. poinformował, że odebrany przez Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami w Z. pies rasy cocker – spaniel powinien zostać zwrócony właścicielce T. J.. Od powyższego pisma Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami w Z. złożyło do SKO w N. S. odwołanie z dnia 28 marca 2018 r wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W wydanym postanowieniu wyjaśniono, że pismo z dnia 19 marca 2018 r miało charakter jedynie informacyjny i wskazywano w nim jedynie o powinności zwrotu psa, a zatem nie podlega ono zaskarżeniu. Na obecnym etapie sprawy zamiarem Wójta Gminy R. nie było wydanie żadnej decyzji administracyjnej w zakończonym już ostateczną decyzją postępowaniu administracyjnym a jedynie poinformowanie o konieczności zwrotu psa. Niedopuszczalne jest odwołanie od czynności organu administracji publicznej, która nie jest decyzją administracyjną w rozumieniu art. 104 i 107 k.p.a. Pismo z dnia 19 marca 2018 r nie zawiera wyraźnie określonego rozstrzygnięcia. Z treści pisma wynika, że stanowi ono jedynie informację udzieloną przez Wójta Gminy R. o powinności zwrotu psa właścicielce i możliwości nałożenia na właściciela przez organ obowiązku zwrotu kosztów transportu i koniecznego leczenia, po przedłożeniu stosownej dokumentacji, potwierdzającej poniesione nakłady finansowe. Okoliczność tę potwierdza jednoznacznie treść pisma Wójta Gminy R. z dnia 6 kwietnia 2018 r. W szczególności Wójt wyjaśnił, że decyzja z dnia 27 września 2016 r o czasowym odebraniu psa ma charakter ograniczony w czasie i w związku z tym organ I instancji poinformował o treści art. 7 ust 6 ustawy o ochronie zwierząt. Organ II instancji ostatecznie stwierdza, że brak przedmiotu zaskarżenia, bo decyzja w sprawie nie została wydana, wobec tego nie przysługuje prawo do wniesienia odwołania. To postanowienie zaskarżyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami w Z., wnosząc o jego uchylenie w całości i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. Zarzucono naruszenie art. 104 k.p.a. i art. 107 §1 k.p.a. przez przyjęcie, że pismo Wójta Gminy R. nie jest decyzją administracyjną, a także naruszenie art. 134 k.p.a. przez bezzasadne zastosowanie tego przepisu i naruszenie art. 127 §1 k.p.a. przez pozbawienie strony możliwości skutecznego wniesienia odwołania. Strona skarżąca wskazuje, że treść pisma (poinformowanie o obowiązku zwrotu psa i możliwości obciążenia właściciela psa kosztami utrzymania) mogło być przedmiotem decyzji, bowiem zarówno wskazanie daty końcowej czasowego odbioru psa jak i wskazanie daty, od której mogą zostać naliczone koszty - mogą być przedmiotem decyzji Wójta. Wójt w swoim piśmie zdaniem strony skarżącej wyraźnie wskazuje, że końcowa data czasowego odbioru i końcowa data okresu, za jaki mogą zostać naliczone koszty już się ziściła, czemu zaprzecza ZTOZ. Pismo to spełnia minimalne wymogi stawiane decyzjom administracyjnym, bowiem zawiera oznaczenie organu wydającego akt, wskazanie adresata aktu, rozstrzygnięcie o istocie sprawy oraz podpis osoby reprezentującej organ administracji. Wszystkie te elementy, zdaniem strony skarżącej zostały zawarte w piśmie Wójta Gminy R. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i w całości podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Niniejsza sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) - dalej określanej jako "p.p.s.a." - sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym kończące postępowanie. Do tej właśnie kategorii należy zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie, a zatem sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym, bez wyznaczania rozprawy. Zaskarżone postanowienie jest prawidłowe, a zarzuty skargi nie mogą odnieść skutku. Zgodnie z art. 107 § 1 - 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r kodeks postepowania administracyjnego ( t.j. Dz. U. z 2017, poz. 1257 ze zm.) Decyzja administracyjna zawiera: 1) oznaczenie organu administracji publicznej; 2) datę wydania; 3) oznaczenie strony lub stron; 4) powołanie podstawy prawnej; 5) rozstrzygnięcie; 6) uzasadnienie faktyczne i prawne; 7) pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie oraz o prawie do zrzeczenia się odwołania i skutkach zrzeczenia się odwołania; 8) podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego pracownika organu upoważnionego do wydania decyzji, a jeżeli decyzja wydana została w formie dokumentu elektronicznego - kwalifikowany podpis elektroniczny; 9) w przypadku decyzji, w stosunku do której może być wniesione powództwo do sądu powszechnego, sprzeciw od decyzji lub skarga do sądu administracyjnego - pouczenie o dopuszczalności wniesienia powództwa, sprzeciwu od decyzji lub skargi oraz wysokości opłaty od powództwa lub wpisu od skargi lub sprzeciwu od decyzji, jeżeli mają one charakter stały, albo podstawie do wyliczenia opłaty lub wpisu o charakterze stosunkowym, a także możliwości ubiegania się przez stronę o zwolnienie od kosztów albo przyznanie prawa pomocy. Przepisy szczególne mogą określać także inne składniki, które powinna zawierać decyzja ( § 2). Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa ( § 3). Pismo Wójta Gminy R. z dnia 19 marca 2018 r , znak ; [...] ( k – 1247 akt adm.) nie zawiera cech decyzji administracyjnej, co prawidłowo ocenił organ II instancji wydając zaskarżone postanowienie. W piśmie brak wyraźnego rozstrzygnięcia (osnowy - sentencji), które jest kluczowym elementem każdej decyzji administracyjnej. Z jednoznacznej treści pisma wynika, że stanowi ono jedynie informację udzieloną przez Wójta Gminy R. - [...] Towarzystwu Opieki nad Zwierzętami, o powinności zwrotu psa właścicielce z uwagi na brak toczących się postępowań karnych przeciwko właścicielce oraz brak orzeczenia sądu w sprawie przepadku psa w związku z art. 7 ust 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r o ochronie zwierząt. Poinformowano również, o możliwości nałożenia na właściciela psa przez organ obowiązku zwrotu kosztów transportu i koniecznego leczenia, przy przedłożeniu stosownej dokumentacji potwierdzającej poniesione nakłady finansowe. W piśmie powołano prawomocną decyzję z dnia 27 września 2016 r o czasowym odebraniu psa wydaną do czasu rozstrzygnięcia sprawy przed sądem karnym. W zaskarżonym piśmie nie występuje charakterystyczne dla decyzji administracyjnej nałożenie na adresata obowiązku określonego zachowania bądź konkretyzacja uprawnień, będące rezultatem stosowania normy prawa materialnego do konkretnego przypadku. Brak również stosownego uzasadnienia faktycznego i prawnego. Rozstrzygnięcia nie można domniemywać. W piśmie wyjaśniającym z dnia 6 kwietnia 2018 r skierowanym do SKO w N. - Wójt Gminy R. jednoznacznie stwierdza, że wystosowane do ZTOZ pismo z dnia 19 marca 2018 r miało jedynie charakter informacyjny. W tych okolicznościach trafnie zauważa organ II instancji, że skoro w sprawie nie została wydana decyzja, to stronie nie przysługuje prawo wniesienia odwołania z uwagi na brak przedmiotu zaskarżenia. Organ odwoławczy może dokonać merytorycznej oceny rozstrzygnięcia wydanego przez organ I instancji jedynie wtedy, gdy na taki akt przysługuje środek zaskarżenia Organ odwoławczy nie mógł rozpoznać odwołania i prawidłowo stwierdził jego niedopuszczalność na podstawie art. 134 k.p.a., który stanowi, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Wbrew stanowisku strony skarżącej Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie naruszył tego przepisu, lecz zastosowało go właściwie. Zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 104 k.p.a., art. 107 § 1 k.p.a i art. 127 §1 k.p.a. są całkowicie bezzasadne. Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a.