II SA/Kr 952/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie: Sędzia WSA Paweł Darmoń (spr.) Sędzia WSA Monika Niedźwiedź Protokolant: sekretarz sądowy Katarzyna Cyganik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2024 r. sprawy ze skarg A. F. i B. J. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 23 maja 2024 r., znak WI-I.7840.15.7.2023.EU w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Wojewody Małopolskiego na rzecz A. F. i B. J. kwoty po 500 zł (słownie: pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wojewoda Małopolski decyzją z dnia 23 kwietnia 2024 r., nr WI-I.7840.15.7.2023.EU, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 572; dalej: k.p.a.) i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 725), po rozpatrzeniu odwołania B. J., utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z 7 grudnia 2022 r. nr [...], zatwierdzającą projekt zagospodarowania działki oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę dla Inwestorów: E. H., E. H., R. H., B. H., dla zamierzenia budowlanego obejmującego: budowę budynku usługowego-pensjonatowego wraz z urządzeniami budowlanymi i infrastrukturą towarzyszącą obejmującą budowę: dojścia i dojazdy, miejsca postojowe, miejsca gromadzenia odpadów stałych, instalację kanalizacji deszczowej ze zbiornikiem szczelnym na wody opadowe, wewnętrzną instalację elektroenergetyczną wraz z oświetleniem terenu, na działce ewid. nr [...] obr. [...] w Z. Uzasadniając utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji Wojewoda stwierdził, że, uwzględniając usytuowanie projektowanego obiektu w odniesieniu do działek sąsiednich i innych obiektów budowlanych, ich funkcję, przeznaczenie, sposób zagospodarowania, a także sposób zabudowy terenów znajdujących się w otoczeniu projektowanej inwestycji oraz przepisy, prawa miejscowego oraz techniczno-budowlane, ustalony przez Starostę [...] krąg stron jest prawidłowy i pozostaje niezmieniony na etapie postępowania odwoławczego. Organ I instancji przymiot strony, przyznał inwestorowi i właścicielowi dz.ew.nr [...] - teren zajęty pod inwestycję oraz właścicielom działek, będących w obszarze oddziaływania inwestycji, tj. dz.ew.nr [...], [...], [...]. Wojewoda uwzględnił przy tym zmianę właściciela dz.ew.nr [...] (działka objęta zapisami KW nr [...]), która nastąpiła w toku prowadzonego postępowania odwoławczego. W tym zakresie Wojewoda wskazał na zapisy księgi wieczystej nr [...], Dział III - Prawa, Roszczenia i Ograniczenia: cyt.: ostrzeżenie o niezgodności treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym wobec zmiany właściciela nieruchomości w części dotyczącej S. C. s. S. i M.: S. A. C., S., B.; E. M. C. M., S., B. Podstawą wpisu jest postanowienie Sądu Rejonowego w Z. I Wydział Cywilny z 8 maja 2023 r., sygn. akt: [...]. Odpis tego postanowienia Sądu został przesłany do organu przez Sąd Rejonowy w Z. I Wydział Cywilny przy piśmie z 20 marca 2024 r., sygn. akt: [...]. Wobec zmiany danych właściciela dz.ew.nr [...], która nastąpiła już w toku toczącego się postępowania odwoławczego (postępowanie odwoławcze przed Wojewodą Małopolskim zostało wszczęte 9 lutego 2023 r., a postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku wydane zostało 8 maja 2023 r. - prawomocne 3 czerwca 2023 r.), organ uwzględnił powyższą okoliczność, i poinformował nowych uczestników postępowania odwoławczego o toczącym się postępowaniu administracyjnym (patrz pismo z 25 marca 2024 r.). Dalej, Wojewoda wyjaśnił, że zakres uprawnień kontrolnych organu administracji architektoniczno-budowlanej, w zakresie pozwolenia na budowę oraz tryb tego postępowania, jak również zakres kontroli projektu zagospodarowania terenu (zwany dalej PZT) oraz projektu architektoniczno- budowlanego (zwany dalej PAB) uregulowane zostały w art. 35 ust. 1 Pb. Z wyraźnego brzmienia tego artykułu oraz utrwalonej linii orzeczniczej sądów administracyjnych wynika, że w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W rozpoznawanej sprawie, PZT i PAB podlegały kontroli w zakresie treści Prawa budowlanego oraz przepisów techniczno-budowlanych, tj. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 1225 ze zm.; dalej: WT), rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 1679 ze zm.; dalej: rozporządzenie ws. PB), jak również ustaleń uchwały Nr [...] Rady Miasta Z. z dnia 31 marca 2011 r. w sprawie "Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...]" – dalej: m.p.z.p. W toku prowadzonego postępowania odwoławczego, w ramach postępowania uzupełniającego, Wojewoda dopuścił przy tym wprowadzenie korekty w PZT i PAB w zakresie wysokości okapu elewacji północnej budynku (dot. pisma z 5 lutego 2024 r.). Zakres korekty projektu obejmuje część opisową i rysunkową, w tym zmianę wielkości kubatury całego budynku. Wszystkie zmiany PZT i PAB wprowadzone zostały w trzech egzemplarzach projektu i – jak stwierdził organ odwoławczy - spełniają wymogi postępowania wyjaśniającego, w rozumieniu art. 136 k.p.a., a ich zakres nie wpływa na zmianę sytuacji prawnej pozostałych stron postępowania. O możliwości zapoznania się z tymi zmianami organ informował strony na każdym etapie tego postępowania. Wojewoda Małopolski nie stwierdził naruszenia przepisu art. 35 ust. 1 Pb. Zdaniem organu: I. inwestor spełnia warunki szczególne wynikające z art. 4 Pb, stanowiącego o prawie zabudowy nieruchomości, pod warunkiem wykazania prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W aktach organu I instancji znajduje się oświadczenie inwestora o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane obejmujące dz.ew.nr 825; II. PZT oraz PAB są zgodne z ustaleniami m.p.z.p. Działka inwestycyjna zlokalizowana jest w terenach oznaczonych symbolem 10.MN - Tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, zgodnie z m.p.z.p. Inwestycja nie narusza zapisów m.p.z.p. W ustaleniach szczegółowych zasad zabudowy i zagospodarowania terenu wskazano m.in.: - przeznaczenie podstawowe budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne; usługi komercyjne realizowane jako wynajem pokoi dla turystów w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych oraz w terenie oznaczonym symbolem 10.MN obejmującym działkę oznaczoną szrafom jako wynajem pokoi dla turystów w budynkach mieszkalnych; usługi hotelarskie, realizowane jako budownictwo pensjonatowe - budynki wolnostojące, na działkach o powierzchni nie mniejszej niż 1000 m2 i szerokości nie mniejszej niż 16 m, przy uwzględnieniu ustaleń § 4 ust.15 pkt 3 i 4 - warunek spełniony: projektowany budynek usługowy - pensjonatowy. Powierzchnia działki 1292 m2 (0,1292 ha). Projektowanym zamierzeniem objęta jest istniejąca działka, zatem zapisy dotyczące podziału nieruchomości nie podlegają kontroli w tym postępowaniu (dot. § 14 ust. 15 m.p.z.p.); - powierzchnia zabudowy nie może przekroczyć 50% powierzchni terenu inwestycji - warunek spełniony: projektowana powierzchnia zabudowy 17,8 % czyli 230,40 m2 (do obliczeń przyjęto powierzchnię działki wynoszącą 1292 m2); - zachowania terenów biologicznie czynnych na nie mniej niż 30% powierzchni terenu inwestycji - warunek spełniony: zachowano 45,40% (586,70 m2) powierzchni biologicznie czynnej (do obliczeń przyjęto powierzchnię działki wynoszącą 1292 m2); - realizacja nowych budynków mieszkalnych jednorodzinnych, pensjonatowych i domów wczasowych w zabudowie wolnostojącej lub zwartej w tym bliźniaczej. Dopuszcza się realizację zabudowy w granicach działki - warunek spełniony: projektowany budynek pensjonatowy w zabudowie wolnostojącej; - kubatura nadziemna budynku pensjonatowego, domu wczasowego i budynków realizujących usługi komercyjne jako wynajem pokoi dla turystów w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych do 3000 m3 - warunek spełniony: nadziemna kubatura projektowanego budynku wynosi 1989 m3, a kubatura całkowita 2613 m3; - maksymalna wysokość usytuowania okapu dachu nie może przekroczyć 5 m - warunek spełniony: projektowany okap dachu na wysokości (z uwagi na ukształtowanie terenu) nie większej niż 4,81 m (od terenu projektowanego) i 5 m (od terenu istniejącego); - szerokość okapu dachu nie może być mniejsza niż 80 cm - warunek spełniony: projektowany okap o szerokości 1,3 m; - wysokość budynków pensjonatowych, domów wczasowych oraz budynków realizujących usługi komercyjne jako wynajem pokoi dla turystów w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych nie może przekroczyć wysokości 13 metrów - warunek spełniony: projektowana wysokość 12,25 m; - realizacja jednej kondygnacji, której wszystkie cztery ściany znajdują się w całości powyżej istniejącego lub projektowanego terenu i nie więcej niż dwie kondygnacje w dachu - warunek spełniony: projektowany budynek, którego jedna kondygnacja częściowo znajduje się poniżej terenu, jedna kondygnacja nadziemna, której ściany w całości znajdują się powyżej terenu i dwie kondygnacje w dachu; - realizacja dachów jako dwuspadowych, o kącie nachylenia głównych połaci pomiędzy 45° - 54°. Dopuszcza się realizację dachów dwuspadowych z przyczółkami, dachów czteropołaciowych lub wielopołaciowych - warunek spełniony: projektowany dach dwuspadowy o kącie nachylenia głównych połaci dachowych 52°; - dopuszcza się otwarcia dachowe, przy czym szerokość jednej lukarny liczona w najszerszym jej miejscu (tzn. szerokość czołowej ściany lukarny bez okapów), nie może przekroczyć 1/2 długości całej połaci dachowej. Łączna szerokość lukarn nie może przekroczyć 2/3 długości całej połaci dachowej - warunek spełniony: projektowana długość połaci dachu 21,65 m (1/2 długości połaci dachu wynosi 10,83 m). Szerokość jednej lukarny wynosi 2,73 m (czyli mniej niż 1/2 długości połaci dachu). Łączna szerokość lukarn wynosi 5,46 m (2x2,73 m i wynosi mniej niż 2/3 długości połaci dachu); - dostosowanie architektury budynków do lokalnych tradycji budowlanych poprzez stosowanie miejscowych materiałów elewacyjnych (typu: tynk, drewno, gont, kamień oraz ich imitacje) i charakterystycznego dla regionu detalu (typu gzymsy, obramienia okienne itp.), tradycyjnej kamieniarki (z zakazem stosowania otoczaków) oraz wyrobów kowalskich. Zakaz stosowania na elewacjach sidingu z tworzyw - warunek spełniony: projekt zakłada budynek w stylu [...] z zastosowaniem drewna, blachy gontopodobnej, tynku, kamieni oraz z detalami charakterystycznymi dla tego regionu; - stosowanie kolorystyki pokrycia połaci dachowych takiej jak ciemnoczerwony, ciemnobrązowy, grafitowy, czarny matowy oraz imitującej drewniany gont - warunek spełniony: pokrycie dachowe koloru czarnego z imitacją gontu; - dostęp do terenów z wyznaczonych na rysunku planu dróg publicznych i wewnętrznych oraz poprzez wewnętrzne ciągi komunikacyjne, niewyznaczone na rysunku planu - warunek spełniony: dostęp do terenu inwestycyjnego bezpośrednio z drogi publicznej - ul. [...]; - realizacja nie mniej niż 4 miejsca postojowe. Do miejsc postojowych wlicza się miejsca w garażu - warunek spełniony: zaprojektowano, w ramach terenu inwestycyjnego, 8 miejsc postojowych, w tym jedno dla samochodu użytkowanego przez osoby niepełnosprawne; - ochrona przed hałasem: obowiązuje przestrzeganie dopuszczalnych wartości hałasu w środowisku jak dla terenów przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną - warunek spełniony: zabudowa pensjonatowa nie generująca hałasu w środowisku; III. teren objęty inwestycją nie podlega ochronie konserwatorskiej, nie jest wpisany do rejestru zabytków i nie podlega ochronie na podstawie ustaleń m.p.z.p.; IV. projekt zagospodarowania działki oraz projektu architektoniczno-budowlanego jest zgodny z wymaganiami ochrony środowiska: przedsięwzięcie nie należy do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko lub przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U.2019.1839 ze zm.) i nie wymaga decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, - inwestycja spełnia zapisy uchwały antysmogowej, tj. Uchwały Nr [...] Sejmiku Województwa Małopolskiego z 23 stycznia 2017 r. w sprawie wprowadzenia na obszarze województwa małopolskiego ograniczeń i zakazów w zakresie eksploatacji instalacji, w których następuje spalanie paliw (ogrzewanie za pomocą pompy ciepła); V. teren inwestycji położony jest w granicach obszaru górniczego i terenu górniczego wód termalnych "[...]". Brak oddziaływań górniczych na terenie objętym inwestycją. Z części opisowej PZT wynika, że prowadzona eksploatacja górnicza wód termalnych nie będzie miała szkodliwego wpływu na realizację inwestycji; VI. projekt zagospodarowania działki jest zgodny z przepisami techniczno- budowlanymi, w tym z przepisami WT: - § 8: budynek należy do grupy budynków średniowysokich (SW); - § 12 ust. 1: warunek spełniony: projekt zakłada lokalizację ściany budynku od sąsiedniej działki budowlanej w odległości min. 4,1 m (przepis dopuszcza nie mniej niż 4 m). - § 14: warunek spełniony: działka posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej - ul. [...] o kategorii drogi gminnej za pośrednictwem zjazdu o charakterze zjazdu publicznego. Inwestor jest w posiadaniu uzgodnienia budowy zjazdu z drogi publicznej na działkę inwestycyjną z zarządcą drogi - Burmistrzem Miasta Z. (dot. pisma z 6 kwietnia 2023 r. przedłożonego w postępowaniu odwoławczym przy piśmie z 14 czerwca 2023 r. Przebudowa zjazdu do warunków uzgodnionych z zarządcą drogi, stanowi przedmiot odrębnej procedury administracyjnej (zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 11 Pb, nie wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę oraz zgłoszenia, o którym mowa w art. 30, budowa zjazdów z dróg powiatowych i gminnych). Inwestor jest w posiadaniu zezwolenia zarządcy drogi publicznej, tj. Burmistrza Miasta Z. na lokalizację zjazdu z drogi publicznej gminnej - ul. [...] na teren działki ewid. nr [...]. W ramach działki inwestycyjnej szerokość dojazdu do budynku, pełniącego funkcję dojścia wynosi 4,89 m (przepis dopuszcza w takim przypadku nie mniej niż 4,5 m); - § 16: warunek spełniony: zapewniono utwardzone dojście o szerokości nie mniejszej niż 1,5 m (przepis dopuszcza nie mniej niż 1,5 m); - § 18: warunek spełniony: projektowanych łącznie 8 miejsc postojowych, zlokalizowanych w granicach terenu inwestycyjnego, w tym 1 miejsce dla samochodu użytkowanego przez osoby niepełnosprawne (dla samochodów zaopatrzonych w kartę parkingową). Liczba miejsc postojowych zgodna z ustaleniami m.p.z.p.; - § 19 ust. 1: warunek spełniony: miejsca postojowe projektowane w odległości nie mniejszej niż 10,2 m od okien pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi. Z treści mapy do celów projektowych nie wynika, aby w obszarze 10 m od projektowanych miejsc postojowych znajdował się plac zabaw dla dzieci, boiska dla dzieci i młodzieży; - § 19 ust. 2: warunek spełniony: projektowane miejsca postojowe dla samochodów osobowych w odległości od granicy działki nie mniszej niż 3,78 m (przepis dopuszcza nie mniej niż 3 m dla parkingu do 10 stanowisk); - § 21 ust. 1: warunek spełniony: wymiary stanowisk postojowych: 2,5m x 5m oraz 3,6m x 5m dla samochodów użytkowanych przez osoby niepełnosprawne; - § 22: warunek spełniony: zaprojektowano miejsce na pojemniki służące do czasowego gromadzenia odpadów stałych, z uwzględnieniem możliwości ich segregacji; - § 23: warunek spełniony: miejsce do gromadzenia odpadów stałych w odległości nie mniejszej niż 3 m od granicy działki i w odległości 13,10 m od budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi. Z treści mapy do celów projektowych nie wynika, aby w obszarze 10 m od miejsca gromadzenia odpadów stałych znajdował się plac zabaw dla dzieci, boiska oraz miejsca rekreacyjne, o których mowa w § 40 WT; - § 26 ust. 1: warunek spełniony: budynek przyłączony do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, elektroenergetycznej, gazowej; - § 13 i § 57, § 60: warunek spełniony: budynek nie generuje ponadnormatywnego oddziaływania na nieruchomości sąsiednie. Projektowany budynek nie przesłania zabudowy sąsiedniej. Ponadto, zapewniono min. 3 godzinny czas nasłonecznienia pokoi mieszkalnych w budynkach sąsiednich w dniach równonocy. Projektowany budynek nie uniemożliwia zabudowy działek sąsiednich; - § 28: warunek spełniony: wody opadowe oraz roztopowe z dachu budynku oraz terenów utwardzonych odprowadzane za pośrednictwem wewnętrznej instalacji kanalizacji deszczowej do projektowanego zbiornika szczelnego na wody opadowe, bez wpływu na nieruchomości sąsiednie; - budynek wyposażony w wodę (§ 45), kanalizację (§ 47), centralne ogrzewanie (§ 49), przewody kominowe (§ 50), wentylację (§ 51), gaz (§ 52), wewnętrzną instalację elektryczną (§ 53), dźwig (§ 54), instalację teletechniczną (§ 56); - § 34: warunek spełniony: projekt nie obejmuje budowy zbiornika na nieczystości ciekłe, założono odprowadzenie ścieków do sieci kanalizacji sanitarnej; - § 55: warunek spełniony: budynek przystosowany dla osób niepełnosprawnych: w budynku zapewniono miejsca parkingowe przeznaczone dla samochodu użytkowanego przez osoby niepełnosprawny. Dostęp do budynku bezpośrednio z terenu. Dostęp na poszczególne kondygnacje za pomocą dźwigu osobowego. Zapewniono pomieszczenie lokal mieszkalny z pomieszczeniem higieniczno-sanitarnym, spełniające wymogi przypisane temu pomieszczeniu użytkowanemu przez osoby niepełnosprawne; - § 271 - 272: warunek spełniony: projekt zakłada lokalizację budynku w odległości min. 13,13 m od istniejącego budynku na działce sąsiedniej. Zabudowania spełniają wymogi klasyfikacji do grupy budynków z elementami nierozprzestrzeniających ognia. Powyższa zgodność inwestycji z przepisami dotyczącymi ochrony przeciwpożarowej pozytywnie zaopiniowana przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, co zostało potwierdzone pieczęcią rzeczoznawcy na PZT i PAB; - § 323: warunek spełniony: eksploatacja budynku nie jest związana z emisją hałasu ani drgań, promieniowaniem, zakłóceniami elektromagnetycznymi. Przyjęte rozwiązania projektowe nie zakładają montażu urządzeń emitujących hałas. Zatem przyjąć należy, iż spełnione zostały warunki wynikające z rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (t.j. Dz.U.2014.112); VII. projekt spełnia warunki szczególne wynikające z przepisów szczególnych: 1. inwestor legitymuje się zgodą Małopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego (dot. decyzji z 15 lipca 2022 r., znak: [...]) na obniżenie poziomu podłogi poniżej otaczającego terenu w pomieszczeniu stałej pracy, tj. kuchni, oraz na odstępstwo od warunków technicznych i obniżenie wysokości pomieszczeń, tj. kuchni, sali konsumpcyjnej. Projektowany budynek spełnia wymogi wynikające z udzielonej zgody; 2. inwestor legitymuje się zgodą Małopolskiego Komendanta Wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej (dot. postanowienia z 19 lipca 2022 r., znak: [...]) na spełnienie wymagań w zakresie bezpieczeństwa pożarowego, w sposób inny niż podany w § 12 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych, z uwagi na niespełnienie wymagań bezpieczeństwa pożarowego w zakresie zapewnienia dostępu z drogi pożarowej do 30% obwodu zewnętrznego projektowanego budynku. Projektowany budynek spełnia wymogi wynikające z udzielonej zgody; VIII. projekt posiada pozytywne uzgodnienie z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, potwierdzając zgodność projektu z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej; IX. projekt uzgodniony pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych przez rzeczoznawcę do spraw sanitarno-higienicznych; X. projekt zagospodarowania terenu opracowany na mapie przyjętej do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej 1 grudnia 2021 r., spełniającej wymogi Prawa geodezyjnego i kartograficznego z 17 maja 1989 r. (t.j.: Dz.U.2023.1752 ze zm.); XI. działka objęta inwestycją posiada klasy bonitacyjne gleby: B, zatem nie jest wymagane uzyskanie decyzji o wyłączeniu gruntu zajmowanego na cele inwestycyjne z produkcji rolnej, o której mowa w ustawie z 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (tj. Dz.U.2022.2409 ze zm.); XII. projekt zagospodarowania działki oraz projekt architektoniczno-budowlany jest kompletny. Do projektu dołączone zostały zaświadczenia potwierdzające wpis projektantów na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego, aktualne na dzień sporządzania projektu. W załącznikach projektu zalega również oświadczenie projektantów i sprawdzającego o zgodności wykonania projektu budowlanego z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej; XIII. do projektu dołączono opinie, uzgodnienia, pozwolenia, tj. m.in.: 1. informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia; 2. decyzję Małopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z 15 lipca 2022 r., w sprawie wyrażenia zgody na obniżenie poziomu podłogi poniżej otaczającego terenu oraz obniżenie wysokości pomieszczeń w projektowanym budynku; 3. postanowienie Małopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z 19 lipca 2022 r., wraz z ekspertyzą zabezpieczenia przeciwpożarowego; 4. decyzję Burmistrza Miasta Z. z 19 kwietnia 2022 r., w sprawie zezwolenia na lokalizację zjazdu z drogi publicznej gminnej - ul. [...] a teren dz.ew.nr [...]; XIV. projektant i sprawdzający posiadają uprawnienia budowlane w odpowiedniej specjalności oraz są wpisani na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego, co zostało potwierdzone zaświadczeniem wydanym przez tę izbę. XV. projekt budowlany spełnia wymagania rozporządzenia Ministra Rozwoju w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego z dnia 11 września 2020 r. (t.j.: Dz.U.2022.1679 ze zm.): jest kompletny, opracowany został w czytelnej grafice, oprawiony został w okładkę przystosowaną do formatu A4. Projekt składa się z części opisowej i rysunkowej projektu zagospodarowania terenu, projektu architektoniczno-budowlanego i załączników projektu. W świetle powyższego, wskazać należy na zgodność wniosku i projektu budowlanego z prawem, w kontekście powołanego przepisu art. 35 ust. 1 Pb. Wojewoda Małopolski jednocześnie stwierdził, że zarzuty odwołania nie zasługują na uwzględnienie. I tak: W pierwszej kolejności wskazał, że przymiot strony w postępowaniu przyznano m.in. współwłaścicielom dz.ew.nr [...], objętej księgą wieczystą nr [...]. W związku z postanowieniem Sądu Rejonowego w Z. I Wydział Cywilny z 8 maja 2023 r. w sprawie stwierdzenia nabycia spadku po S. C. i B. C., Wojewoda zweryfikował krąg stron tego postępowania uwzględniając w nim następców prawnych ww. zmarłych. Decyzja Starosty [...] została wydana 7 grudnia 2022 r. Postępowanie odwoławcze wszczęte zostało 9 lutego 2023 r. Jak wyżej wskazano, spadek po S. C., któremu przyznano przymiot strony w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, został stwierdzony postanowieniem Sądu Rejonowego już po wydaniu zaskarżonej decyzji, tj. 8 maja 2023 r. Okoliczność ta zobowiązała organ do uwzględnienia treści tego postanowienia w prowadzonym postępowaniu odwoławczym. Ponadto treść wypisu z rejestru gruntów prowadzonego przez Starostwo Powiatowe w Z., na dzień wydawania decyzji uwzględnia treść ww. postanowienia Sądu Rejonowego w Z. Odnosząc się do zarzutów naruszenia art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a), pkt 2, pkt 3 Pb, art. 34 ust. 3 pkt 1 lit. d) Pb Wojewoda przypomniał, że w jego ocenie przeprowadzona analiza wykazała, że PZT i PAB jest kompletny - do projektu dołączone zostały kopie zaświadczeń, potwierdzających wpis projektantów i sprawdzającego na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego, o których mowa w art. 12 ust. 7 Pb. Ponadto, projekt jest zgodny z ustaleniami m.p.z.p. i przepisami techniczno-budowlanymi. Organ nie zgodził się, że projektowany budynek nie spełnia definicji pensjonatu, o której mowa w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach hotelarskich oraz usługach pilotów wycieczek i przewodników turystycznych (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 1944). Zgodnie z art. 36 pkt 3 tej ustawy, pensjonaty to obiekty posiadające co najmniej 7 pokoi, świadczące dla swoich klientów całodzienne wyżywienie. W spornym budynku projektowanych jest 8 apartamentów, w których zapewniono co najmniej jeden pokój na pobyt ludzi. Na pierwszej kondygnacji zaprojektowana została kuchnia z zapleczem oraz sala konsumpcyjna, co umożliwia całodzienne wyżywienie. Decydujące znaczenie przy ocenie spełnienia wymogów z zakresu higienicznych i zdrowotnych ma opinia właściwego rzeczoznawcy. Dopóki w obrocie prawnym pozostaje pozytywne uzgodnienie projektu budowlanego w zakresie warunków higienicznych i sanitarnych, to – jak ocenił Wojewoda - zarzut naruszenia przepisów w tym zakresie nie może być skutecznie podnoszony. Kompetencje organów administracji architektoniczno-budowlanej określone zostały w art. 35 ust. 1,2 i 3 Pb, a w zakresie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń odnoszą się do sprawdzenia ich kompletności, a nie ich merytorycznej oceny i ewentualnego podważania zawartych w nich ustaleń. Podlegający ocenie projekt posiada pozytywne uzgodnienie z rzeczoznawcą do spraw sanitarno-higienicznych, co potwierdza zgodność projektu z wymaganiami higienicznymi i zdrowotnymi. Odnosząc się do kwestii okapów dachu projektowanego budynku, organ odwoławczy stwierdził, że okap dachu projektowanego budynku jest na wysokości (z uwagi na ukształtowanie terenu) nie większej niż 4,81 m (od terenu projektowanego) i 5 m (od terenu istniejącego). Takie rozwiązanie jest zgodne z cytowanym powyżej § 8 ust. 2 pkt 6 lit. d) m.p.z.p., który zakłada, że maksymalna wysokość usytuowania okapu dachu nie może przekroczyć 5 m. Przy czym zapis ten jest spełniony zarówno dla terenu projektowanego, jak i terenu istniejącego. Ponadto, m.p.z.p. nie precyzuje pojęcia: okap dachu, niemniej jednak organ uznał, że wysokość okapu należy mierzyć do wysokości okapu głównych połaci dachowych. W przypadku rzutu prostokątnego budynku, przekrytego dachem dwuspadowym lub jego bardziej rozwiniętą formą - dachem dwuspadowym z lukarnami - główną połacią dachu pozostaje zawsze forma podstawowa - dwuspadowa zakończona kalenicą wzdłuż dłuższego boku bryły budynku. Niezależnie od tego, czy zostaje ona wzbogacona o dodatkowe elementy, nigdy nie traci charakteru bycia główną, gdyż to ona przede wszystkim charakteryzuje typ dachu, a nie jego elementy drugorzędne. Zatem, skoro Uchwałodawca w treści przepisu posługuje się pojęciem: maksymalna wysokość usytuowania okapu dachu, to – według Wojewody - oczywistym jest, że chodzi tu o okap głównych połaci dachu. Za takim rozumieniem przepisu przemawia również to, że m.p.z.p. dopuszcza, aby w połaci dachu mieściły się dwie kondygnacje (§ 8 ust. 2 pkt 6 lit. g) m.p.z.p.). W takim przypadku, dla zaprojektowanych otwarć zakończonych okapami, które doświetlałyby wyższą kondygnację w dachu (drugą, dopuszczoną planem) - ustawodawca musiałby przewidzieć odnośnie do wysokości okapu dużo większą wartość, aniżeli 5 m - bowiem w przeciwnym razie okapy otwarć umieszczone w drugiej dachowej kondygnacji przekraczałyby znacznie ustaloną planem wartość (o ok. wysokość jednej kondygnacji). Nie byłoby bowiem możliwe zaprojektowanie - dopuszczonych przecież planem - dwóch kondygnacji w dachu oraz jednoczesne traktowanie zwieńczenia przekrycia otwarć dachowych (doświetleń) w najwyższej kondygnacji, jako okapu całego dachu, którego wysokość nie może być większa niż 5 m. Wobec tego, zapis § 8 ust. 2 pkt 6 lit. d należy odnosić wyłącznie do okapu głównych połaci dachu. Odnosząc się do kwestii kondygnacji i zapisów § 8 ust. 2 pkt 6 lit. g) m.p.z.p., Wojewoda wyjaśnił, że zapisy m.p.z.p. nie zabraniają realizacji kondygnacji, której poziom posadzki, a więc i część ścian, znajdować się będzie poniżej istniejącego i projektowanego poziomu terenu. Jedyny warunek, jaki musi spełnić projektowany budynek w tym zakresie, jest aby posiadał on tylko jedną kondygnację, której wszystkie cztery ściany znajdują się w całości powyżej istniejącego lub projektowanego terenu i nie więcej niż dwie kondygnacje w dachu. Potwierdzeniem powyższego są kolejne zapisy m.p.z.p. odnoszące się do kubatury nadziemnej budynku zawarte w § 8 ust. 2 pkt 6 lit. c): Zgodnie z § 8 ust. 2 pkt 6 lit. c), kubatura nadziemna budynku mieszkalnego jednorodzinnego do 1500 m3 za wyjątkiem budynku realizowanego w terenie 7.MN oznaczonym pionowymi żółtymi szrafami, a budynku pensjonatowego, domu wczasowego i budynków realizujących usługi komercyjne jako wynajem pokoi dla turystów w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych do 3000 m3. Cytowany powyżej przepis jednoznacznie określa warunki, jakie ma spełniać nadziemna część budynku, a co za tym idzie ustalenia m.p.z.p. wprost dopuszczają również część budynku zagłębioną poniżej terenu (oprócz dopuszczonej jednej kondygnacji nadziemnej - w rozumieniu m.p.z.p. - oraz dwóch w dachu). Ustalenia m.p.z.p. odnoszą się do parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu. Skoro Inwestor wypełnił wszystkie ustalenia mpzp, w tym w szczególności dotyczące ilości kondygnacji - to brak jest podstaw, aby kwestionować przyjęte rozwiązania projektowe. Odnosząc się do kwestii braku przedstawienia i zwymiarowania układu komunikacyjnego (o odpowiednich parametrach dojścia i dojazdu), które spełniałyby przepisy techniczno-budowlane, a co za tym idzie - w ocenie skarżącej - nie został wykazany odpowiedni dostęp projektowanego budynku do drogi publicznej, Wojewoda wskazał, że na części rysunkowej PZT jednoznacznie wskazano projektowane nawierzchnie utwardzone (oznaczenie na PZT kolor jasno szary, ze szrafem kropki) oraz układ drogi pożarowej (oznaczenie na PZT szraf - kreski). Szerokość drogi dojazdowej, stanowiącej również dojście do budynku posiada szerokość 4,89 m - 5 m. Przepisy warunków technicznych dopuszczają w tym zakresie nie mniej niż 4,5 m (patrz § 14 ust. 3 WT). Wszystkie niezbędne w tym zakresie parametry technicznej wskazane zostały na części rysunkowej PZT i przedstawione zostały w sposób graficzny i opisowy. Zauważyć należy, iż w budynku nie został zaprojektowany garaż, aby wymagany był dojazd do tej części budynku. Na części rysunkowej PZT wskazano układ drogi pożarowej. Część ta uzgodniona została z rzeczoznawcą ds. przeciwpożarowych. Ponadto, działka inwestycyjna przylega bezpośrednio do drogi publicznej, a co za tym idzie dojście i dojazd do działki budowlanej (objętej inwestycją), o którym mowa w cytowanym powyżej § 14 ust. 1 i ust. 2 WT, zapewniony jest przez ul. Strążyską. Na str. 3 projektu, w pkt 3 wskazano cyt.: "Dojazd do terenu inwestycji poprzez istniejący zjazd do drogi publicznej ul. [...], który zostanie przebudowany według odrębnego postępowania zgodnie z warunkami zarządcy drogi". Do projektu dołączone zostało również zezwolenie zarządcy drogi na lokalizację zjazdu z drogi publicznej gminnej - ul. [...] - na teren działki ewidencyjnej nr [...] (dot. decyzji Burmistrza Miasta Z. z 19.04.2022 r., znak: [...]). Wojewoda zauważył, że jeśli prawo budowlane dopuszcza realizację danego obiektu/urządzenia na podstawie zgłoszenia (tzw. uproszczonego trybu) - jak budowa zjazdu (patrz art. 29 ust. 2 pkt 11 Pb) - organy administracji architektoniczno-budowlanej nie mają prawa zmuszać inwestora do objęcia ich wnioskiem, pod warunkiem jednak pokazania ich przebiegu/lokalizacji na PZT. Podlegający ocenie PZT spełnia warunki w tym zakresie. Odnosząc się do kwestii wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 17 stycznia 2005 r., sygn. akt II SA/Kr 1158/02, oraz podnoszonej okoliczności, że granice dz.ew.nr [...] są sporne, Wojewoda wyjaśnił, że projekt w sprawie został sporządzony na kopii mapy wpisanej do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego Starostwa Powiatowego w Z. 1 grudnia 2021 r., a zgodność treści mapy z oryginałem została potwierdzona przez projektanta, który ponosi pełną odpowiedzialność za projekt budowlany, w tym za aktualność map, którymi się posłużył. W tej sytuacji, Wojewoda uznał zarzuty kwestionujące wynikający z mapy przebieg granic działek za bezpodstawne. Ponadto, geodeta, wykonujący mapę do celów projektowych, która następnie została przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, wyraźnie wskazał na mapie, że odpowiada ona standardom z rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 18 sierpnia 2020 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (t.j. Dz.U.2022.1670), oraz że została ona opracowana w wyniku prac geodezyjnych i kartograficznych, których rezultat zawiera operat techniczny pozytywnie zweryfikowany przez Starostwo Powiatowe 1 grudnia 2021 r., a co za tym idzie może służyć do celów projektowych. Na powołanej mapie został wskazany przebieg granic pomiędzy nieruchomościami. Na tej mapie zawarta została również informacja cyt.: "granice zostały wykreślone na podstawie danych pozyskanych z PZGiK, określających położenie punktów granicznych z wymaganą dokładnością, co pozwala na projektowanie budynków sytuowanych w odległości mniejszej niż 4,00 m od granicy nieruchomości". Zapis ten został potwierdzony podpisem uprawnionego geodety. Podnoszona okoliczność, innego niż uwidoczniono na mapie przebiegu granic, może natomiast - zdaniem Wojewody - stanowić argumenty w ewentualnym postępowaniu rozgraniczeniowym. Organy architektoniczno-budowlane, w toku postępowania dot. zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę, nie są uprawnione do prowadzenia postępowania rozgraniczeniowego i ustalania przebiegu granic. Postępowanie rozgraniczeniowe zostało uregulowane w rozdziale 6 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz.U.2021.1990) oraz w przepisach ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t.j. Dz.U.2022.1360). Zgodnie z treścią art. 30 ust. 1 Prawa geodezyjnego i kartograficznego, organem przeprowadzającym rozgraniczenie jest wójt (burmistrz, prezydent miasta). Skarżący mają zatem możliwość realizacji swych uprawnień związanych z przebiegiem granicy we właściwym postępowaniu, przed właściwym organem. Organy administracji architektoniczno-budowlanej biorą natomiast pod uwagę stan faktyczny i prawny obowiązujący w czasie wydawania decyzji. Z dokumentów dołączonych do odwołania zdaniem Wojewody nie wynika, aby w dacie wydania zaskarżonej decyzji toczyło się postępowanie rozgraniczeniowe - ani przed organem administracji, ani przed sądem powszechnym. Wobec przedłożenia przez inwestora aktualnej mapy zasadniczej dla celów projektowych, nie ma podstaw do kwestionowania stanu, jaki ta mapa odzwierciedla. Twierdzenia skarżących, co do innego przebiegu granicy niż uwidoczniony na tej mapie, nie zostały poparte żadnymi dowodami. W czasie trwania postępowania o pozwolenie na budowę nie zostało więc wykazane, iż inwestor utracił tytuł prawny do nieruchomości objętej wnioskiem. Prawdziwość oświadczenia inwestora, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2 Pb nie została zatem skutecznie podważona. Jednobrzmiące skargi na powyższą decyzję wnieśli B. J. (II SA/Kr 952/24) i A. F. (II SA/Kr 953/24), zaskarżając ją w całości, zarzucając jej naruszenie: 1) art. 7 w zw. z art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez zaniechanie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego i brak jego oceny w oparciu o art. 80 k.p.a., a w konsekwencji niezawarcie w motywach rozstrzygnięcia istotnych dla sprawy ustaleń i wniosków. 2) art. 10 k.p.a. - przez niezawiadomienie skarżącego o wprowadzeniu przez inwestora/projektanta korekt w projekcie zagospodarowania terenu oraz w projekcie architektoniczno-budowlanym, niezawiadomienie skarżącego o zakończeniu przez Wojewodę Małopolskiego postępowania dowodowego i możliwości zapoznania się przez strony ze zgromadzonym materiałem dowodowym w sprawie oraz wypowiedzenia się co do jego treści. W konsekwencji skarżący nie miał możliwości ustosunkowania się do zaktualizowanego przedmiotu sprawy przed wydaniem decyzji przez Wojewodę Małopolskiego. 3) art. 28 ust. 2 Pb - przez wydanie decyzji wobec osób – S. A. C. oraz E. C. - tj. osób, które w chwili wydawania zaskarżonej decyzji nie były już stronami postępowania, albowiem wcześniej zbyły swoje udziały w prawie własności dz. ewid. nr [...] obręb [...] miasta Z., zgodnie z treścią księgi wieczystej nr [...] – o czym Wojewoda był informowany. 4) art. 28 ust. 2 w zw. z art. 3 pkt 20) Pb - przez nieprzyznanie statusu stron właścicielom działek ewid. nr [...] i [...] obręb [...] miasta Z., w sytuacji gdy nieruchomości te w sposób oczywisty znajdują się w obszarze oddziaływania obiektu. 5) art. 35 ust. 1 pkt 1) lit. a) Pb w związku z § 8 ust. 2 pkt 1) lit. c) w związku z § 3 ust. 1 pkt 6) m.p.z.p. poprzez zatwierdzenie projektu architektoniczno- budowlanego dla budynku nazywanego "pensjonatem" - budynek usługowo-pensjonatowy, podczas gdy jego charakterystyczne cechy, nazewnictwo (w tym pomieszczeń) oraz układ i liczba pomieszczeń wyraźnie wskazują, że budynek ten posiada charakter budynku wielorodzinnego, z wieloma samodzielnymi lokalami mieszkalnymi nadającymi się do prawnego wyodrębnienia jako odrębny przedmiot własności, względnie do wydzielenia w ramach podziału do korzystania. Projektowany budynek nie odpowiada definicji legalnej zabudowy pensjonatowej, która zawarta jest w § 3 ust. 1 pkt 6) obowiązującego planu miejscowego oraz definicji legalnej pensjonatu, która zawarta jest w art. 36 pkt 3) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach hotelarskich oraz usługach pilotów wycieczek i przewodników turystycznych. Projektowany budynek nie przewiduje wykonania co najmniej 7 pokoi na wynajem, lecz zawierać ma apartamenty. Nie przewiduje się również zapewnienia całodziennego wyżywienia dla jego klientów, a jedynie aneksy kuchenne w salonach apartamentów, co także jest charakterystycznym rozwiązaniem dla budownictwa wielorodzinnego. 6) art. 35 ust. 1 pkt 1) lit. a) Pb w związku z § 8 ust. 2 pkt 6) lit. d) m.p.z.p. poprzez zatwierdzenie projektu architektoniczno-budowlanego dla budynku, w którym projektuje się okapy dachu usytuowane na wysokości przekraczającej maksymalnie dopuszczalne 5 m. Zarzucone naruszenie jest jaskrawo widoczne na rysunkach przekroju A-A, przekroju B-B, rzutów poszczególnych elewacji. Wojewoda Małopolski nie dostrzegł, że przepis planu miejscowego dotyczy "okapu dachu", a więc każdego okapu, każdej połaci dachu w projektowanym budynku. Brak jest podstaw, aby pojęcie "okap dachu" zawężać do okapu głównej połaci dachu, jak to uczynił Wojewoda Małopolski, przypisując sobie wręcz kompetencje prawotwórcze. Organy obu instancji zignorowały fakt, że w projektowanym budynku zaplanowano wykonanie otwarć dachowych, które również przykryte są dachem, który wystaje poza obrys tych otwarć, a więc również posiada okap (fragment dachu pełniący taką funkcję). 7) art. 35 ust. 1 pkt 1) lit. a) Pb w związku z § 8 ust. 2 pkt 6) lit. g) m.p.z.p. poprzez zatwierdzenie projektu architektoniczno-budowlanego dla budynku, w którym projektuje się wykonanie 4 kondygnacji: przyziemia - którego wszystkie cztery ściany nie znajdują się w całości powyżej istniejącego lub projektowanego terenu, parteru - którego wszystkie cztery ściany znajdują się w całości powyżej istniejącego lub projektowanego terenu, 2 kondygnacje w dachu. Tymczasem ww. przepis planu miejscowego dopuszcza realizację maksymalnie 3 kondygnacji w budynku - jednej, której wszystkie cztery ściany znajdują się w całości powyżej istniejącego lub projektowanego terenu i nie więcej niż dwóch kondygnacji w dachu. W związku z tym nie jest dopuszczalne zaprojektowanie kondygnacji przyziemia, którego poziom posadzki a wiec i ściany) planuje się wykonać poniżej istniejącego i planowanego poziomu gruntu, jak również nie jest dopuszczalne zatwierdzenie projektu budynku o liczbie kondygnacji większej niż 3. 8) art. 35 ust. 1 pkt 2) Pb w związku z art. 34 ust. 3 pkt 1 lit. d) oraz § 14 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, polegające na zatwierdzeniu projektu zagospodarowania terenu i udzieleniu pozwolenia na budowę w sytuacji, gdy inwestor w projekcie zagospodarowania terenu nie zawarł zwymiarowanego układu komunikacyjnego (o odpowiednich parametrach dojścia i dojazdu), który spełniałby warunki rozporządzenia, a więc nie został wykazany odpowiedni dostęp projektowanego budynku do drogi publicznej. 9) art. 35 ust. 1 pkt 3 Pb w związku z § 15 ust. 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego polegające na wadliwym udzieleniu pozwolenia na budowę, w sytuacji gdy część rysunkowa projektu zagospodarowania terenu inwestycji nie określa układu dróg wewnętrznych, w tym dojazdów do budynku, a także nie zawiera wskazania charakterystycznych rzędnych i wymiarów dojść i dojazdów do projektowanego obiektu budowlanego. 10) art. 35 ust. 1 pkt 3 Pb w zw. z § 14 pkt 3) lit. d) rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego polegające na wadliwym udzieleniu pozwolenia na budowę w sytuacji, gdy w części opisowej projektu zagospodarowania terenu inwestor nie określił sposobu dostępu do drogi publicznej z projektowanego budynku. Wobec powyższego skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i poprzedzającej ją decyzji Starosty [...] i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargi Wojewoda Małopolski wniósł o oddalenie skarg. W pismach procesowych z dnia 23 sierpnia 2024 r. B. J. i A. F. przedstawili szerszą argumentację na poparcie swoich zarzutów. Uczestnicy R. H., E. H., B. H. oraz E. H. wnieśli o oddalenie skarg. Na rozprawie w dniu 8 listopada 2024 r zarządzono o połączeniu spraw II SA/Kr 953/24 i II SA/Kr 952/24 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia i dalszego prowadzenia pod sygnaturą II SA/Kr 952/24. Rozpoznając skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634; dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia jego nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd nie rozstrzyga sprawy administracyjnej merytorycznie, lecz ocenia zgodność aktu z przepisami prawa. Kontrolując zaskarżoną decyzję na podstawie wskazanych wyżej kryteriów, stwierdzić należy, że nie jest ona prawidłowa, a wywiedzione skargi są częściowo zasadne i prowadzą do uchylenia zaskarżonej decyzji wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji, choć nie wszystkie podniesione w skargach zarzuty są trafne. Zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r Prawo budowlane (Dz.U. Nr 89, poz. 414 ze zm.) w brzmieniu znajdującym zastosowanie w sprawie - przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z: ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu (pkt a), wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (pkt b), ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej (pkt c), 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno- budowlanego w tym dołączenie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego, oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust 2 pkt 9 i 10; (pkt a-d) 4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych oraz aktualność zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7. W myśl ust. 4 art. 35 w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Zgodnie z powołanym wyżej art. 32 ust. 4 tej ustawy pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto: 1) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym; 1a) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności pozwoleń, o których mowa w art. 23 ust. 1 i art. 26 ust. 1, oraz decyzji, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz. U. z 2018 r. poz. 2214 oraz z 2019 r. poz. 125 i 730), jeżeli są one wymagane; 2) złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Trafne są zarzuty skarg, że organy architektoniczno-budowlane błędnie zakwalifikowały obiekt budowlany jako pensjonat, w sytuacji gdy z projektu budowlanego jednoznacznie wynika, że jest to apartamentowiec. Brak wnikliwej analizy w tym względzie. Organy obu instancji nie zauważyły, że w terenie 10 MN, zgodnie z § 8 ust. 2 pkt 1 lit. c uchwały Nr [...] Rady Miasta Z. z dnia 31 marca 2011 r w sprawie "Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...]" - usługi hotelarskie mogą być realizowane jedynie jako budownictwo pensjonatowe (przeznaczenie podstawowe). Plan miejscowy w jednoznaczny sposób rozróżnia budownictwo pensjonatowe (§ 3 ust. 1 pkt 6) od apartamentów (§ 3 ust. 1 pkt 7). Według planu - użyte w ustaleniach planu określenia: budownictwo pensjonatowe, to obiekty posiadające co najmniej 7 pokoi na wynajem, świadczące dla swoich klientów całodzienne wyżywienie, a apartamenty to zespół mieszkalny składający się co najmniej z jednej lub kilku sypialni, salonu, zaplecza kuchennego i łazienki, realizowanych w obiekcie usług hotelarskich. Wykładnia tych definicji planu nie budzi wątpliwości. Zabudowa pensjonatowa to wynajem pokoi oraz świadczenie usługi w postaci codziennego wyżywienia. Z kolei apartamenty to mieszkania na wynajem, które składają się co najmniej z jednej lub kliku sypialni, salonu, zaplecza kuchennego i łazienki, realizowanych w obiekcie usług hotelarskich. Przyjęte w zatwierdzonym w niniejszej sprawie projekcie budowlanym rozwiązania projektowe jednoznacznie wskazują, że mamy do czynienia z apartamentami w rozumieniu przywołanej powyżej definicji. Sformułowana w planie definicja budownictwa pensjonatowego jest jasna, a określenie planowanej inwestycji jako "budynku usługowego - pensjonatowego" nie jest prawidłowe. W przedłożonym projekcie zagospodarowania terenu opisano, że zaprojektowano "budynek pensjonatowy" (str 5), a wbrew temu program użytkowy budynku zakłada, że na parterze i dwóch kondygnacjach poddasza zaprojektowano "jednostki na wynajem" ( łącznie 8) składające się z salonu z aneksem kuchennym, łazienki i sypialni (co najmniej jednej) każdy. Taka konfiguracja pomieszczeń jest charakterystyczna dla odrębnych apartamentów. Na apartamentowe, a nie pensjonatowe, przeznaczenie budynku wskazują również treści projektu architektoniczno – budowlanego, bowiem określenie apartament 1-8 w odniesieniu do lokali usługowych w budynku pensjonatowym znajduje się na rzutach : parteru, poddasza I i poddasza II (k – 28-30). Analogiczne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 23 stycznia 2024 r., sygn. II OSK 1296/22 (cbois). Z tej przyczyny, wobec braku zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego decyzje organów obu instancji zostały uchylone. Pozostałe zarzuty skarg nie zasługują na uwzględnienie. Zgodnie z § 8 ust. 2 pkt 6 lit. g planu na terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej o oznaczonych symbolach (m. inn 10 MN) obowiązują zasady zagospodarowania terenów, zgodnie z którymi realizacja nowych budynków pensjonatowych odbywa się na zasadzie realizacji jednej kondygnacji, której wszystkie cztery ściany znajdują się w całości powyżej istniejącego lub projektowanego terenu i nie więcej niż dwóch kondygnacji w dachu, co niewątpliwie stanowi nawiązanie do charakterystycznej zabudowy podhalańskiej. Te postanowienia planu dopuszczają budowę tylko jednej kondygnacji, której wszystkie cztery ściany znajdują się w całości powyżej istniejącego lub projektowanego terenu i nie więcej niż dwóch kondygnacji w dachu. W § 8 ust. 2 pkt 6 lit. f planu określono maksymalną wysokość budynków pensjonatowych na 13 m. Nie oznacza, to jednak że wystarczy spełnić tylko ten warunek, aby projektowany budynek pensjonatowy pozostawał w zgodzie z postanowieniami planu. Wysokość budynku jest jednym z decydujących wskaźników w zakresie zabudowy i kształtowania przestrzeni, ale wskazana w planie liczba kondygnacji stanowi jego doprecyzowanie. Zaprojektowanie kondygnacji częściowo zagłębionej w terenie (w warunkach jak w projekcie budowalnym) może stanowić kondygnację podziemną w rozumieniu i przy spełnieniu § 3 pkt 17 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Co istotne, plan miejscowy dopuszcza w nowych obiektach maksymalnie 3 kondygnacje nadziemne, określając sposób ich realizacji (jedna kondygnacja nad poziomem istniejącego terenu i maksymalnie dwie w dachu ). Zapisy m.p.z.p. nie zabraniają realizacji kondygnacji, której poziom posadzki, a więc i część ścian, znajdować się będzie poniżej istniejącego i projektowanego poziomu terenu. Jedyny warunek, jaki musi spełnić projektowany budynek w tym zakresie, jest taki aby budynek posiadał jedną kondygnację, której wszystkie cztery ściany znajdują się w całości powyżej istniejącego lub projektowanego terenu i nie więcej niż dwie kondygnacje w dachu. Ustalenia m.p.z.p. nie zabraniają projektowania części budynku zagłębionej poniżej terenu (kondygnacji podziemnej). Stosownie do § 3 pkt 17 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r w sprawie warunków technicznych , jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie przez kondygnację podziemną należy rozumieć kondygnację zagłębioną poniżej poziomu przylegającego do nie terenu, co najmniej w połowie jej wysokości w świetle, a także usytuowaną pod nią kondygnację. Wbrew twierdzeniom obu skarg - został przedstawiony i zwymiarowany na projekcie zagospodarowania terenu układ komunikacyjny o odpowiednich parametrach dojścia i dojazdu , który spełnia przepisy techniczno budowalne. W ten sposób został wykazy odpowiedni dostęp projektowanego budynku do drogi publicznej. Na stronie 3 projektu zagospodarowania terenu wskazano, że dojazd do terenu inwestycji nastąpi przez istniejący zjazd do drogi publicznej ul. [...], który zostanie przebudowany według odrębnego postępowania zgodnie z warunkami zarządcy drogi. Do projektu dołączono zezwolenie zarządcy drogi Burmistrza Miasta Z. z 19 kwietnia 2022 r na lokalizację na czas nieokreślony zjazdu z drogi publicznej gminnej – ul. [...] (działka ew. nr [...] obr. [...] ) – na teren działki ewidencyjnej nr [...] obr [...]. Projektowane roboty budowlane nie obejmują swym zakresem działek ew. nr [...] i [...] (powstałych z podziału działki nr [...]) , a projektowana przebudowa zjazdu objęta będzie odrębnym postępowaniem. Wysokość okapów dachu projektowanego budynku jest na wysokości nie większej niż 4,81 m (od terenu projektowanego) i 5 m (od terenu istniejącego). Wysokość okapu o której mowa w § 8 ust 2 pkt 6 lit d mpzp należy mierzyć do wysokości okapu głównych połaci dachowych budynku, co zostało w prawidłowy sposób uzasadnione w zaskarżonej decyzji. Skarżący B. J. i A. F. są współwłaścicielami działki [...], która przez projektanta została uwzględniona i określona jako obszar oddziaływania. Rzeczywiście Wojewoda Małopolski w trakcie postępowania nie zawiadamiał skarżących o wszystkich czynnościach jakie podejmowane były w sprawie : zmiany w projekcie na etapie postępowania odwoławczego, bądź kwestii dojazdu. Jednak skarżący nie podnoszą że wcześniejsza ich wiedza o tych okolicznościach mogłaby mieć jakikolwiek wpływ na podejmowane przez nich działania w trakcie postępowania administracyjnego. W postępowaniu administracyjnym obydwoje skarżący byli aktywni, a organ przy zawiadomieniach o zmianie terminów informował o możliwości zapoznania się z aktami sprawy. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym za utrwalony uznaje się pogląd, że dla skuteczności zarzutu naruszenia zasady czynnego udziału stron w toczącym się postępowaniu administracyjnym koniecznym jest wykazanie, iż zarzucane uchybienie uniemożliwiło stronie przeprowadzenie konkretnych czynności procesowych, a w następstwie realizację przysługujących jej praw i nie mogło być konwalidowane na późniejszych etapach tego postępowania (por. wyrok NSA z 29 czerwca 2023 r., II OSK 595/22; wyrok NSA z 18 października 2022 r., II OSK 2815/21). Taka sytuacja w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi. W skargach dodatkowo zarzucono nieuwzględnienie jako stron postępowania właścicieli innych działek, tj. nr [...] i [...]. Jednak ten zarzut mógłby zostać podniesiony wyłącznie przez tych właścicieli działek, a skarżący nie działają w ich imieniu i na ich rzecz. Na podsumowanie, Sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji wymagają uchylenia, wobec istotnego naruszenia przez organy orzekające przepisów prawa procesowego, tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a., polegającego na niewyjaśnieniu wszystkich istotnych okoliczności sprawy. Doszło przy tym również do naruszenia przepisów prawa materialnego - art. 35 ust 1 pkt 1 ustawy prawo budowlane, w zw. z § 8 ust. 2 pkt 1 lit. c uchwały planistycznej. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy obu instancji będą związane wyrażonym stanowiskiem Sądu i uwzględnią przedstawioną ocenę prawną. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 135 p.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a., przy czym na koszty postępowania składały się uiszczone przez skarżących wpisy (po 500 zł).