II SA/Kr 956/00

WyrokWSA w Krakowie2004-01-23

Skład orzekający: Stanisław Biernat, Grażyna Danielec, Anna Szkodzińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja o sprzeciwie wobec zamiaru wykonania robót budowlanych (budowy ogrodzenia) może zostać wydana bez wskazania konkretnych ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, które narusza planowana inwestycja, oraz bez uzasadnienia przewidywanych ujemnych skutków realizacji tej inwestycji?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, uznając, że organy nie wskazały, na czym polega naruszenie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przez planowaną budowę ogrodzenia, ani nie podały, którego konkretnie planu dotyczy naruszenie. Brak ten uniemożliwia ocenę legalności decyzji i narusza przepisy dotyczące uzasadnienia decyzji administracyjnej.
Stan faktyczny
M.W. dokonała zgłoszenia zamiaru wykonania ogrodzenia swojej posesji. Prezydent Miasta nałożył postanowieniem obowiązek uzupełnienia dokumentacji. Następnie wydał decyzję o sprzeciwie wobec zamiaru wykonania robót budowlanych, wskazując na naruszenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wojewoda utrzymał tę decyzję w mocy. Skarżący zarzucili, że brak jest przeszkód dla wykonania tymczasowego ogrodzenia.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Wojewody oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta K. Zasądzono od Wojewody na rzecz skarżących zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II SA/ Kr 956/ 00 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 stycznia 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Stanisław Biernat Sędziowie NSA : Grażyna Danielec ( spr.) Anna Szkodzińska Protokolant : Karina Lutyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 stycznia 2004r. sprawy ze skargi M. W. i D. W. na decyzję Wojewody z dnia [...] 2000r., Nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec zamiaru wykonania robót budowlanych I. u c h y l a zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą j ą decyzję organu I instancji, II. z a s ą d z a od Wojewody na rzecz skarżących zwrot kosztów postępowania w kwocie 10 ( dziesięć ) złotych. Pismem z dnia [...] 01.2000r M.W. dokonała zgłoszenia zamiaru wykonania ogrodzenia swojej posesji zlokalizowanej na działce nr [...] obręb [...] przy ul. [...] w K. , z gotowych elementów betonowych. Postanowieniem z dnia [...].01.2000r, na podstawie art.30 ust. l a) ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, Prezydent Miasta K. nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia dokumentacji o dokumenty: -decyzję o podziale działki lub aktualny wyry s z mapy ewidencyjnej, -uzgodnienie lokalizacji ogrodzenia w Zespole Uzgadniania Dokumentacji Projektowej, -uzgodnienie lokalizacji ogrodzenia w Wydziale Gospodarki Komunalnej i Ochrony Środowiska UM, -szkice i rysunki ogrodzenia w terminie do 11.02.2000 r. Decyzją z dnia [...].02.2000 r., na podstawie art.30 ustawy z dnia 7 lipca 1994r Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz.414 z późn. zm.) oraz art.104 kpa Prezydent Miasta K. zgłosił sprzeciw wobec zamiaru wykonania robót budowlanych przez M.W. polegających na budowie ogrodzenia działki nr [...] obręb [...] na odcinku od strony ulic [...], [...] i [...] i orzekł o konieczności uzyskania decyzji pozwolenia na wykonanie robót budowlanych w oparciu o art.28 prawa budowlanego. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że proponowana przez inwestora linia przebiegu ogrodzenia działki nr [...] obr.[...] na odcinku od strony ulic: [...], [...] i [...] narusza ustalenia obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zatem zgodnie z art.30 ust.3 prawa budowlanego, proponowane przez inwestora roboty budowlane wymagaj ą uzyskania pozwolenia na budowę. W odwołaniu M.W. zarzuciła, że zamierza postawić ogrodzenie nietrwałe, a Wydział Gospodarki Komunalnej i Ochrony Środowiska UM zezwolił jej na postawienie ogrodzenia do momentu regulacji stanu prawnego ulicy [...]. Decyzją z dnia [...] marca 2000r znak: [...], wydaną na podstawie art. 138 § l pkt l kpa, Wojewoda utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W jej uzasadnieniu podtrzymano argumentację organu I instancji. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na tę decyzję M. i D.W. zarzucili, że do czasu realizacji inwestycji poszerzającej ulicę [...]. brak jest przeszkód dla wykonania tymczasowego ogrodzenia ich posesji, tym bardziej, że zgodę na to wyraził Wydział Gospodarki Komunalnej i Ochrony Środowiska UM. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W związku z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2004 r. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), z mocy z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) do rozpoznania skargi wniesionej przed 1 stycznia 2004 r. właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd Administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego, nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi (art. 134 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W myśl art.30 ust. l a) prawa budowlanego, w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania zaskarżonej decyzji w zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót oraz termin ich rozpoczęcia. Do zgłoszenia należy dołączyć dowód stwierdzający prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz, w zależności od potrzeb, odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenia wymagane odrębnymi przepisami. W razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia, właściwy organ nakłada w drodze postanowienia, na zgłaszającego obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nie uzupełnienia -wnosi sprzeciw, w drodze decyzji. Zgodnie z art.30 ust.3 prawa budowlanego właściwy organ może nałożyć, w drodze decyzji, obowiązek uzyskania pozwolenia na wykonanie określonego obiektu lub robót budowlanych, objętych obowiązkiem zgłoszenia, o którym mowa w ust. l, jeżeli ich realizacja może naruszać ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Organy obydwu instancji ustalając, że budowa przedmiotowego ogrodzenia narusza ustalenia obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie wskazały, na czym naruszenie to polega. Nie podały również o naruszenia ustaleń, którego planu zagospodarowania chodzi. Z pisma UM z dnia [...].09.1999r wynika, że działka nr [...] objęta jest ustaleniami Miejscowego Planu Szczegółowego Zagospodarowania- Przestrzennego os. [...] (również bez podania daty planu), który przewiduje, że ul. [...]. to ulica lokalna o szerokości w liniach rozgraniczających 10,0 m, a linie te stanowią nieprzekraczalne linie ogrodzenia stałego. W aktach znajduje się kserokopia rysunku planu bez wskazania nazwy i daty planu. Przedłożone akta nie zawierają tekstu planu. Dlatego też uznać należy, że zaskarżona decyzja nie określa przesłanek rozstrzygnięcia. Przesłanki te powinny nawiązywać do przewidywanych ujemnych skutków realizacji inwestycji, o których mowa w art. 30 ust.3 i je uprawdopodabniać. Brak wyraźnych motywów rozstrzygnięcia powoduje, że zaskarżona decyzja narusza przepisy art. 7 i 104 § 3 kpa. Naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Dlatego też, na podstawie art. 145 § 1 pkt l c) ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 97 § l ustawy przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach orzeczono na podstawie art. 55 ust. I ustawy o NSA w zw. z art. 97 § 2 powołanej ustawy przepisy wprowadzające.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło