II SA/Kr 958/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi kasacyjnej J.Z. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 września 2011 r., sygn. akt II SA/Kr 958/11 odrzucającego skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 29 marca 2011 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia odrzucić skargę kasacyjną. P O S T A N O W I E N I E Dnia 7 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J.Z, o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 września 2011 r., sygn. akt II SA/Kr 958/11 odrzucające skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 29 marca 2011 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia wniosek oddalić. W dniu 21 listopada 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła skarga kasacyjna J.Z. od postanowienia tutejszego Sądu z dnia 30 września 2011 r., sygn. akt II SA/Kr 958/11, którym to postanowieniem Sąd odrzucił skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] marca 2011 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania. Zgodnie z brzmieniem art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 z późn. zm.) skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Z obowiązku tego zwolnione są jedynie osoby enumeratywnie wyliczone w § 2 cyt. przepisu, tj. sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem. Przepisu § 1 art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie stosuje się również, gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. O powyższym wymaganiu sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika – adwokata lub radcę prawnego skarżąca J.Z. została poinformowana w pouczeniu, jakie skierowano do niej wraz z odpisem postanowienia WSA w Krakowie z dnia 30 września 2011 r. (dowód prawidłowego doręczenia w aktach sprawy). Pomimo brzmienia art. 175 cytowanej ustawy skarżąca sporządziła i wniosła skargę kasacyjną osobiście, mimo że nie mieści się w kategorii podmiotów określonych w powyższym przepisie. Z uwagi na powyższe skarga taka, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu w oparciu o art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270z późn. zm.), który stanowi, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną (a z taką sytuacją mamy niewątpliwie do czynienia w przypadku sporządzenia jej przez podmiot nieuprawniony), jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. UZASADNIENIE W dniu 21 listopada 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła skarga kasacyjna J.Z. od postanowienia tutejszego Sądu z dnia 30 września 2011 r., sygn. akt II SA/Kr 958/11, którym to postanowieniem Sąd odrzucił skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] marca 2011 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania. W skardze kasacyjnej sporządzonej i wniesionej osobiście przez skarżącą zawarty został wniosek o przywrócenie terminu do jej złożenia. Jako przyczynę uchybienia terminowi skarżąca podała chorobę, na dowód czego przedłożyła kserokopię zwolnienia lekarskiego dokumentującego niezdolność do pracy w dniach od 11.11.2011 r. do 14.11.2011 r. Wojewódzki Sąd administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 z późn. zm.) przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym możliwe jest wówczas, gdy strona nie dokonała tej czynności bez swojej winy. Zgodnie zaś z art. 87 § 2 cytowanej ustawy w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Zgodnie z ugruntowanymi poglądami doktryny i orzecznictwa, brak winy strony w dokonaniu czynności procesowej ma miejsce wtedy, gdy istnieje przeszkoda uniemożliwiająca zachowanie terminu i gdy strona nie może usunąć tej przeszkody przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się zatem z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw, w tym przy dokonywaniu czynności procesowych. Przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa, przy przyjęciu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje interesy. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nagłej, niezależnej od woli skarżącego i nie dającej się przezwyciężyć (np. przerwa w komunikacji, nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp.). Jako chybiony należy zatem uznać argument skarżącej, że uchybiła terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej z uwagi na chorobę. Wskazać bowiem należy, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał skarżącej w dniu 14 listopada 2011 r. (poniedziałek). Skarga została nadana w Urzędzie Pocztowym [...] dzień po upływie terminu – 15 listopada 2011 r., co wynika z odcisku stempla pocztowego znajdującego się na kopercie, która zawierała przesyłkę. Z przedłożonego przez skarżącą zwolnienia lekarskiego dokumentującego niezdolność do pracy w dniach od 11.11.2011 r. do 14.11.2011 r. wynika, że skarżąca mogła chodzić, na co wskazuje kod [...] "Wskazania lekarskie". W związku z powyższym należy stwierdzić, że skarżąca miała możliwość i czas, przy zachowaniu minimum staranności i dbałości o swoje interesy, by nadać przesyłkę osobiście na poczcie, w razie zaś złego samopoczucia mogła tak zorganizować swoje sprawy, aby zachować termin poprzez wyręczenie się osobą trzecią, czy to domownikiem, czy też sąsiadami. Ponadto skarga kasacyjna skarżącej, niezależnie od tego czy uchybiono terminowi do jej wniesienia, i tak podlega odrzuceniu z uwagi na niezachowanie przymusu adwokacko – radcowskiego. Działania skarżącej należy ocenić więc w kategoriach zawinionego zaniedbania, które nie może stanowić przesłanki przywrócenia terminu. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ((Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 z późn. zm.).