II SA/Kr 959/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Czeluśniak Sędziowie WSA Małgorzata Brachel- Ziaja WSA Mariusz Kotulski ( spr.) Protokolant: Beata Stefańczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2009 r. sprawy ze skargi T.C. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 14 kwietnia 2009 r., znak [...] w przedmiocie odmowy wydania nakazu rozbiórki skargę oddala. W dniu 25.09.2006r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. wpłynął wniosek T.C. w sprawie rozbiórki i doprowadzenia do poprzedniego stanu, samowoli budowanych: dachu dwuspadowego na budynku mieszkalnym i budynku gospodarczego, położonych przy ul. [...] w C. Przeprowadzone w toku postępowania administracyjnego oględziny nieruchomości wskazały, iż budynek mieszkalny stanowiący własność Z.Z. przykryty jest dachem dwuspadowym (poszycie blacho-dachówka). Przebudowa dachu miała miejsce w latach 1988-1989. Poprzednio budynek posiadał stropodach (pozwolenie na budowę, znak: [...] z dnia [...] 1974r. wraz z zatwierdzonym projektem budowlanym). Decyzją z dnia [...] grudnia 2006r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w C. , znak: [...] orzekł o odmowie wydania nakazu rozbiórki i doprowadzenia do poprzedniego stanu dachu dwuspadowego na budynku mieszkalnym zlokalizowanym w C. przy ul. [...]. W uzasadnieniu decyzji podniesiono, iż z uwagi na okres przebudowy (lata 1988-1989) w niniejszej sprawie znajduje zastosowanie ustawa z dnia 24 października 1974r. Prawo budowlane. Organ I Instancji ustalił też, iż przebudowa w/w dachu była zgodna z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego. W dniu 4 grudnia 2006r. inwestor przedłożył opinię budowlaną sporządzoną przez uprawnionego architekta, z której wynika, że przedmiotowy dach jest w dobrym stanie technicznym oraz nie stwarza niebezpieczeństwa dla ludzi i mienia oraz nie powoduje niedopuszczalnego pogorszenia warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia. Od w/w decyzji odwołał się T.C. , podnosząc fakt samowolnego zburzenia jednospadowego stropodachu. Ponadto odwołujący wskazał, iż wykonano samowolnie dwuspadowe "poszycie" odprowadzając wody opadowe wraz z zanieczyszczeniami na sąsiednie, niżej położone działki w złej wierze. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. w trybie art. 136 k.p.a. wezwał organ I Instancji do uzupełnienia przesłanego materiału dowodowego tj. o uzupełnienie opinii budowlanej wykonanej w listopadzie 2006r. o inwentaryzację architektoniczną w/w budynku uwzględniającą konstrukcję dachu wraz z odprowadzeniem wód opadowych i parametrów budynku. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2009r., nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. z dnia [...] grudnia 2006r. Organ odwoławczy podzielił rozstrzygnięcie organu I instancji, stwierdzając, iż pomimo faktu, że przedmiotowy dach został przebudowany bez wymaganego pozwolenia na budowę, to w oparciu o przepisy art. 37 i 40 ustawa z dnia 24 października 1974r. Prawo budowlane nie zachodzą przesłanki do orzeczenia o jego rozbiórce. Na podstawie opinii budowlanych prawidłowo ustalono, że dach na budynku mieszkalnym jest w dobrym stanie technicznym, jak również nie stwarza niebezpieczeństwa dla ludzi i mienia lub niedopuszczalnego pogorszenia warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia. Z uzupełniającej opinii z kwietnia 2007r. wynika również, że rury spustowe przedmiotowego obiektu doprowadzają wody opadowe na teren działki inwestora . Skargę od powyższej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. do sądu administracyjnego wniósł T.C. , domagając się: oddalenia w/w decyzji w całości oraz zakazania odprowadzania wód opadowych z samowoli budowlanych zlokalizowanych przy ul. [...] w C. Organ II instancji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do dyspozycji art. 134 § 1 p.p.s.a. Zaskarżona decyzja jest prawidłowa, a zarzuty podniesione w skardze nie zasługują na uwzględnienie. Przedmiotowa sprawa dotyczyła ustalenia czy zachodzą przesłanki do nakazania rozbiórki dachu dwuspadowego na budynku mieszkalnym położonym przy ul. [...] w C. , zgodnie z żądaniem T.C. , sprecyzowanym we wniosku z dnia 25.09.2006r. Z dowodów przeprowadzonych w sprawie wynika, że przedmiotowy obiekt został przebudowany bez wymaganej przez prawo budowlane ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę - co jest niesporne. W takiej sytuacji, zgodnie z art. 48 ust. 1 cyt. ustawy właściwy organ nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu. Jednak z mocy art. 103 ust. 2 tej ustawy art. 48 nie stosuje się do obiektów, których budowa została zakończona przed dniem wejścia w życie ustawy, tj. przed dniem 1 stycznia 1995r. (art. 108). Do takich obiektów stosuje się przepisy dotychczasowe. Przepisami tymi są przepisy ustawy Prawo budowlane z 1974r. W świetle powyższych uwag oraz w związku z ustalonym przez organy administracyjne terminem przebudowy dachu na lata 1988-1989, do rozstrzygnięcia sprawy zastosowanie mają przepisy ustawy Prawo budowlane z 24 października 1974r. Przepis art. 40 w/w ustawy stanowi, iż "w wypadku wybudowania obiektu budowlanego niezgodnie z przepisami, jeżeli nie zachodzą okoliczności określone w art. 37, właściwy terenowy organ administracji państwowej wyda inwestorowi, właścicielowi lub zarządcy decyzję nakazującą wykonanie w oznaczonym terminie zmian lub przeróbek, niezbędnych do doprowadzenia obiektu budowlanego, terenu nieruchomości lub strefy ochronnej do stanu zgodnego z przepisami". Z powyższego wynika, iż warunkiem zastosowania powołanego przepisu jest wykazanie, ze nie zachodzą okoliczności określone w art. 37 cyt. ustawy, który w ust. 1 stanowi, iż obiekty budowlane lub ich części, będące w budowie lub wybudowane niezgodnie z przepisami obowiązującymi w okresie ich budowy, podlegają przymusowej rozbiórce albo przejęciu na własność Państwa bez odszkodowania i w stanie wolnym od obciążeń, gdy terenowy organ administracji państwowej stopnia powiatowego stwierdzi, że obiekt budowlany lub jego część: 1) znajduje się na terenie, który zgodnie z przepisami o planowaniu przestrzennym nie jest przeznaczony pod zabudowę albo przeznaczony jest pod innego rodzaju zabudowę, lub 2) powoduje bądź w razie wybudowania spowodowałby niebezpieczeństwo dla ludzi lub mienia albo niedopuszczalne pogorszenie warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia. W zaświadczeniu Urzędu Miejskiego w C. z dnia 23 listopada 2006r., wskazano, iż przedmiotowy budynek mieszkalny w latach 1988-1989, zgodnie z ówcześnie obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego osiedla domków jednorodzinnych "[...]" w C. - K. zatwierdzonym uchwałą prezydium Powiatowej Rady Narodowej w C. nr [...] z dnia [...] 1967r., znajdował się na terenie [...] - tereny mieszkalnictwa o niskiej intensywności. Z opinii budowlanej sporządzonej przez uprawnionego architekta M. A. w listopadzie 2006r., wynika, że dach na w/w budynku mieszkalnym jest w dobrym stanie technicznym, nie stwarza niebezpieczeństwa dla ludzi i mienia oraz niedopuszczalnego pogorszenia warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia. W uzupełniającej opinii tego samego autora z kwietnia 2007r. wynika również, że rury spustowe przedmiotowego obiektu odprowadzają wody opadowe na teren zielony działki inwestora i nie powodują zagrożenia zalewania działek sąsiednich. W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, iż przesłanki z art. 37 ustawy Prawo budowlane z dnia 24 października 1974r. do nakazania rozbiórki dachu budynku mieszkalnego, położonego przy ul. [...] w C. nie zachodzą. W świetle powyższych rozważań, nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w oparciu o art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.