II SA/Kr 959/12
PostanowienieWSA w Krakowie2012-06-26
Skład orzekający: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez wszystkich skarżących, w tym następców prawnych zmarłego skarżącego, jest dopuszczalne i skuteczne, prowadząc do umorzenia postępowania?Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie, uznając cofnięcie skargi za dopuszczalne i skuteczne. Cofnięcie skargi przez wszystkich skarżących, w tym następców prawnych zmarłego uczestnika postępowania, nie naruszało przepisów prawa ani nie zmierzało do obejścia prawa, co zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 PPSA uzasadnia umorzenie postępowania na podstawie art. 60 PPSA.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. W trakcie postępowania jeden ze skarżących zmarł, a w jego miejsce wstąpili następcy prawni. Następnie, kolejni skarżący (w tym następcy prawni zmarłego) złożyli oświadczenia o cofnięciu skargi. Jeden z następców prawnych zmarłego również zmarł, nie pozostawiając spadkobierców.Rozstrzygnięcie
Postanowiono umorzyć postępowanie sądowe.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 26 czerwca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. B., H. S., D. J., R. J. i S. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 29 maja 1996 r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu postanawia umorzyć postępowanie sądowe.
H. B., H. S. i K. J. wnieśli w 8 lipca 1996 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 29 maja 1996 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.
K. J. zmarł w toku postępowania, a w jego miejsce wstąpili następcy prawni: S. T., D. J. i R. J..
Pismem z dnia 3 stycznia 2012 r. skarżąca H. B. oświadczyła, iż przedmiotowa skarga jest już nieaktualna. Skarżący H. S. w piśmie z dnia 26 marca 2012 r. oświadczył, iż cofa swoją skargę w przedmiotowej sprawie. S. T. i D. J. pismami z dnia 11 czerwca 2012 r. i 22 marca 2012 r. również cofnęli skargę złożoną przez ich poprzednika prawnego K. J.. Natomiast, jak ustalono, R. J. – następczyni prawna K. J., zmarła nie pozostawiając żadnych następców prawnych.
W niniejszej sprawie jako wniesionej i nie zakończonej przed dniem 1 stycznia 2004 r. zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – przepisy wprowadzające ustawę o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ((t. jedn.: Dz. U. z 2012 r., nr 270).
Zgodnie z art. 60 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt. 1 powołanej wyżej ustawy sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W niniejszej spawie żadna z wyżej wymienionych negatywnych przesłanek nie zachodzi. Sąd nie dopatrzył się uchybień skutkujących nieważnością kwestionowanego aktu ani nie stwierdził, by cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa. Zatem cofnięcie skargi przez skarżących należy uznać za dopuszczalne i skuteczne.
W związku z powyższym biorąc za podstawę rozstrzygnięcia art. 161 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło