II SA/Kr 966/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Zimmermann Sędziowie : Sędzia WSA Jacek Bursa (spr.) Sędzia WSA Mirosław Bator Protokolant : Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2011 r. sprawy ze skargi Towarzystwa [...] w K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 11 marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania skargę oddala. II SA/Kr 966/11 UZASADNIENIE Dnia 16 sierpnia 2010r. Prezydent Miasta K. wydał postanowienie, nr [...], o odmowie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: "Przebudowa i rozbudowa istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z garażem wbudowanym, wewnętrzną infrastrukturą techniczną oraz zagospodarowaniem terenu na dzidce nr "1’ oraz zjazdem z działki nr "2" obr. [...] wraz z budową chodnika na działce "1" obr. j.w. przy ul. [...] w K.". Jako uzasadnienie w/w orzeczenia podano, że w sprawie nie zachodzą przesłanki do zawieszenia postępowania zarówno w oparciu o art. 98 § 1 k.p.a. jak i art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Organ wskazał również, iż w przedmiotowej sprawie nie istnieje zagadnienie wstępne, które wymagałoby wcześniejszego wyjaśnienia przez inny organ niż organ prowadzący postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Odwołanie od w/w postanowienia wniosło pismem z dnia 30 sierpnia 2010r. Towarzystwo [...], podnosząc, że z decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 11 czerwca 2010r. wynika, ze Spółka "A" sp. z o.o. nie jest stroną postępowania , gdyż nie jest w posiadaniu działki stanowiącej teren inwestycji, a w przedmiotowej sprawie prowadzonych jest szereg postępowań przez organy administracyjne i sądy. W wyniku rozpatrzenia powyższego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] swym postanowieniem z dnia 11 marca 2011r., nr [...] utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia 16 sierpnia 2010r., nr [...] orzekające o odmowie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: "Przebudowa i rozbudowa istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z garażem wbudowanym, wewnętrzną infrastrukturą techniczną oraz zagospodarowaniem terenu na dzidce nr "1" oraz zjazdem z działki nr "2" obr. [...] wraz z budową chodnika na działce "1" obr. j.w. przy ul. [...] w K.", wyrażając analogiczny pogląd prawny jak organ I instancji. Skargę na powyższe postanowienie wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Towarzystwo [...] oraz Pani E. S., podnosząc, że w przypadku spornej inwestycji brak możliwości stosowania w drodze analogii przepisów art. 48 ust. 2 pkt 1 lit. b, ust. 3 pkt 1 lub art. 49b ust. 2 ustawy Prawo budowlane, które to pozwalają na wydanie decyzji o warunkach zabudowy po wybudowaniu obiektu budowlanego, a dla obiektu już istniejącego nie jest możliwe wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Wskazano, że w sprawie toczyło się już postępowanie administracyjne i sądowe – wyrokiem WSA w Krakowie z dnia 11 stycznia 2010r., sygn. akt II SA/Kr 1693/09 decyzja o warunkach zabudowy została uchylona, wobec czego nie mam możliwości przywrócenia jej do obrotu prawnego. Podniesiono, iż warunki zabudowy, o które ubiegał się inwestor dotyczyły obiektu już wybudowanego na podstawie decyzji wydanych z rażącym naruszeniem prawa: decyzji Prezydenta Miasta K. nr [...] z dnia 21 stycznia 2010r., znak [...], nr [...] z dnia 18 września 2009r., znak [...], nr 2020 z dnia 15 września 2009r. Dodano, że bez wymaganego zezwolenia administracyjnego został wybudowany również garaż podziemny, jedynie za zgodą Inspektora Budowlanego. Powołano się na stanowisko Trybunału Konstytucyjnego, zgodnie z którym decyzja powinna być uzgodniona z sąsiadami a później dopiero następuje budowa obiektu. Wskazano także, że wystąpiło zjawisko czynnego osuwiska na terenie którego znajdowała się inwestycja oraz że prace ziemne naruszyły strukturę hydrogeologiczną zbocza [...]. W odpowiedzi na skargę SKO w [...], podtrzymało w całości swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia, twierdząc że skarga jest bezpodstawna. Zauważono, że argumenty zawarte w skardze nie mogły zostać uwzględnione z uwagi na fakt, iż odnoszą się one do rezultatu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: "Przebudowa i rozbudowa istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z garażem wbudowanym, wewnętrzną infrastrukturą techniczną oraz zagospodarowaniem terenu na działce nr "1" oraz zjazdem z działki nr "3" obr. [...] wraz z budową chodnika na działce "1" obr. j.w. przy ul. [...] w K.", a więc rozstrzygnięcia, które w dacie wydania przez Kolegium zaskarżonego postanowienia jeszcze nie zapadło. Wyjaśniono, że przedmiotem postępowania prowadzonego przez SKO w [...] pod sygn. nr [...] była bowiem wyłącznie kwestia procesowa sprowadzająca się do tego, czy zasadnie odmówiono zawieszenia postępowania w sprawie dla inwestycji pn.: "Przebudowa i rozbudowa istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z garażem wbudowanym, wewnętrzną infrastrukturą techniczną oraz zagospodarowaniem terenu na działce nr "1" oraz zjazdem z działki nr "2" obr. [...] wraz z budową chodnika na działce "1" obr. j.w. przy ul. [...] w K.". Wskazano, że na gruncie przepisów procedury administracyjnej, postępowanie administracyjne zawieszane jest z urzędu, bądź na żądanie strony. Ponieważ stroną, na żądnie której wszczęto postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji pn.: "Przebudowa i rozbudowa istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z garażem wbudowanym, wewnętrzną infrastrukturą techniczną oraz zagospodarowaniem terenu na działce nr "1" oraz zjazdem z działki nr "3" obr. [...] wraz z budową chodnika na działce "1" obr. j.w. przy ul. [...] w K.", była Spółka "A" Sp. z o.o. w K., to po stronie odwołujących się ewidentnie brak było legitymacji procesowej do żądanie zawieszenia tego postępowania. Dalej nadmieniono, iż z pism złożonych, na zażalenie Skarżących, przez Inwestora – wynikało, że nie zgadzał się on na zawieszenie postępowania (pismo pełnomocnika Inwestora arch. P. K. z dnia 13 września 2010r. oraz 2 lutego 2011r.). Podtrzymano stanowisko dotyczące braku przesłanek do zawieszenia postępowania z urzędu, opisanych w art. 97 § 1 pkt 1-4 k.p.a., a na podstawie tego właśnie przepisu Skarżący domagali się zawieszenia przedmiotowego postępowania. Raz jeszcze podkreślono, że wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji objętej wnioskiem Spółki "A" Sp. z o.o. w żadnym wypadku nie zależało od rozstrzygnięcia sprawy ewentualnej samowoli budowlanej, jaka miała miejsce na działce nr "1" przy ul. [...], wyburzenia istniejącego tam budynku ani też ewentualnego popełnienia przestępstwa opisanego w art. 231 § 1 kodeksu karnego. Na koniec wyjaśniono, że złożenie w dniu 7 listopada 2007r. przez Spółkę "A" SP. z o.o. wniosku o ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji pn.: "Przebudowa i rozbudowa istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z garażem wbudowanym, wewnętrzną infrastrukturą techniczną oraz zagospodarowaniem terenu na działce nr "1" oraz zjazdem z działki nr "2" obr. [...] wraz z budową chodnika na działce "1" obr. j.w. przy ul. [...] w K.", spowodowało wszczęcie postępowania w odrębnej sprawie administracyjnej , o innym przedmiotowo zakresie, co sprawa zakończona orzeczeniem WSA w Krakowie z dnia 11 stycznia 2010r., sygn. akt II SA/Kr 1693/09. Wojewódzki Sad Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 poz. 1269 z póz. zm.) sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przedmiotem więc dokonywanej przez niego kontroli jest zbadanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonej decyzji. W myśl zaś art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 z późn. zm. zwaną dalej w skrócie p.p.s.a ) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie zasługuje na uznanie, gdyż jest bezzasadna. Na wstępie zaznaczyć należy, że w przedmiotowej sprawie nie występuje żadna z przesłanek zawieszenia postępowania z urzędu, o jakich stanowi art. 97 k.p.a. Wobec treści skargi podkreślić należy, że nie zostały spełnione również przesłanki zawieszenia postępowania z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. odnoszące się do obligatoryjnego zawieszenia postępowania, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zauważyć bowiem należy, iż z zagadnieniem wstępnym mamy do czynienia w sytuacji gdy wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie toczącej się przed właściwym organem uzależnione jest od uprzedniego rozstrzygnięcia wstępnego zagadnienia prawnego i należy ona do kompetencji innego organu administracji publicznej (względnie tego samego organu, ale działającego na podstawie innej normy kompetencyjnej). Jest to zagadnienie otwarte, tzn. takie, które nie było wcześniej prawomocnie przesądzone na właściwej drodze. Treść jego może stanowić wypowiedź co do uprawnienia lub obowiązku, stosunku lub zdarzenia prawnego albo też inne jeszcze okoliczności mające znaczenie prawne (por. B. Graczyk, "O niektórych zagadnieniach prejudycjalności w orzecznictwie administracyjnym", ZNUŁ, Nauki Humanistyczno-Społ., seria I, 1965, Nr 38, s. 91-92; za: B. Adamiak, J. Borkowski, "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", Warszawa 2006, s. 447). W związku z powyższym stwierdzić należy, że kwestia postępowania przygotowawczego prowadzonego przez prokuraturę, a dotyczącego nieruchomości objętej wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, nie stanowi zagadnienia prawnego i nie może stanowić zagadnienia wstępnego, o którym jest mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. i w związku z tym brak było możliwości zawieszenia postępowania w oparciu o ten przepis. Wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji objętej wnioskiem Spółki "A" Sp. z o.o. nie jest uzależnione od rozstrzygnięcia w przedmiocie ewentualnej samowoli budowlanej, która miała miejsce na działce nr "1" przy ul. [...], wyburzenia istniejącego tam budynku ani też ewentualnego popełnienia przestępstwa opisanego w art. 231 § 1 Kodeksu karnego. Ponadto wskazać należy, że zgodnie z art. 98 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej może zawiesić postępowanie administracyjne, jeżeli wystąpi o to strona, na której żądnie postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz nie zagraża to interesowi społecznemu. W przedmiotowej sprawie stroną, na żądanie której zostało wszczęte postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy pn.: "Przebudowa i rozbudowa istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z garażem wbudowanym, wewnętrzną infrastrukturą techniczną oraz zagospodarowaniem terenu na działce nr "1" oraz zjazdem z działki nr "2" obr. [...] wraz z budową chodnika na działce "1" obr. j.w. przy ul. [...] w K.", była Spółka "A" Sp. z o.o. i tylko w przypadku złożenia przez nią wniosku o zawieszeniu postępowania oraz braku sprzeciwu pozostałych stron postępowania, zawieszenie w oparciu o art. 98 § 1 k.p.a. byłoby dopuszczalne. Ponieważ skarżący nie są stroną na żądanie, której przedmiotowe postępowanie zostało wszczęte, brak zatem po ich stronie legitymacji do żądania zawieszenia postępowania na podstawie art. 98 § 1 k.p.a. Podsumowując powyższe rozważania wskazać należy, iż zaskarżone postanowienia Prezydenta Miasta K. z dnia 16 lipca 2010r., nr [...] oraz Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 11 marca 2001r., nr [...] były prawidłowe, a ich wydanie nastąpiło na podstawie oraz w ramach obowiązującego prawa. Zatem wobec braku podstaw do uwzględnienie skargi, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzeczono o jej oddaleniu.