II SA/Kr 970/11

Kraków dnia 26 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w dniu 26 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z 8 kwietnia 2011 roku, znak: [...] w przedmiocie odmowy ponownego wszczęcia postępowania z wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia opłaty od skargi postanawia: odmówić skarżącemu przywrócenia terminu do uiszczenia opłaty od skargi Zgodnie z art 86 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, przy czym przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. W myśl art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W przedmiotowym wypadku, w dniu 14 lipca 2011 roku, skarżący uiszczając wpis od skargi, wniósł jednocześnie o przywrócenie terminu do uiszczenia opłaty. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że do 14 lipca 2011 roku przebywał na urlopie, a pismo w którym został wezwany do uiszczenia opłaty sądowej od skargi, przekazał mu w dniu 14 lipca 2011 roku dorosły domownik, który z nim zamieszkuje na ulicy [...] w K. Tymczasem jak wynika z akt sprawy, odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia opłaty został odebrany osobiście przez skarżącego w dniu 22 czerwca 2011 roku. Z adnotacji na odwrocie tzw. zwrotki oraz porównania podpisu osoby widniejącego na dowodzie doręczenia wezwania, z podpisem widniejącym pod skargą i pełnomocnictwem dla B. J. wynika, że wezwanie zostało odebrane osobiście przez skarżącego. Tym samym w świetle uzasadnienia wniosku, brak jest jakichkolwiek podstaw do przywracania skarżącemu terminu do uzupełnienia braków skargi. Mając zatem na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie w/w przepisów i art. 86 p.p.s.a.