II SA/Kr 970/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka – Duda Sędziowie : Sędzia WSA Mariusz Kotulski Sędzia WSA Agnieszka Nawara – Dubiel (spr.) Protokolant : Justyna Owczarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2012 r. sprawy ze skargi Uniwersytetu [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia 25 stycznia 2000 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana. Sygnatura: II SA/Kr 970/12 UZASADNIENIE Burmistrz Miasta Z. decyzją dnia 9 listopada 1999r. znak [....] ustalił na wniosek R.C. i M.O. warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na dobudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego z usługami (wynajem pokoi) wraz z zapleczem gastronomicznym do istniejącego budynku pensjonatowego o powierzchni całkowitej do 400m2 (dotyczy dobudowy) dla obszaru objętego wnioskiem, położonego w Z. w rejonie ulicy [....] Integralną częścią decyzji jest załącznik nr 1 – fragment mapy ewidencyjnej z naniesionymi: wyrysem z miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta Z. oraz liniami rozgraniczającymi teren inwestycji. Z załącznika tego wynika, że w obszar terenu objętego wnioskiem jak i terenu inwestycji wchodzą działki [....] [....] oraz [....] obr. [....] . Obszar inwestycji znajduje się w niewielkiej części w obszarze oznaczonym w planie miejscowym 2KT/L (tereny ulic lokalnych) oraz w większości w obszarze oznaczonym 2 MN (tereny mieszkalnictwa o niskiej intensywności), przy czym teren inwestycji znajduje się wyłącznie w obszarze 2MN. Z wypisu z rejestru gruntów znajdującego się w aktach sprawy wynika, że właścicielem działki nr [....] jest M.J. , działki nr [....] C.R. , działki nr [....] C.R. I M.O. . Od decyzji tej odwołała się U.J. w K. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. decyzja z dnia 25 stycznia 2000r. znak [....] utrzymało zaskarżoną decyzję mocy, na uzasadnienie podając, że decyzja jest prawidłowa i nie narusza prawa, pozostaje w zgodzie z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, zatem w myśl przepisu art. 43 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym organ nie mógł odmówić ustalenia wnioskowanych warunków. Z decyzją tą nie zgodził się U.J. w K. i złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarzucając naruszenie prawa materialnego poprzez przyjęcie, że wniosek o ustalenie warunków zabudowy jest zgodny z obowiązującym planem miejscowym; niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy oraz sprzeczność decyzji z treścią zebranego w sprawie materiału i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I Instancji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. wniosło o jej oddalenie. W trakcie postępowania sądowoadministracyjnego, ze względu na jego zawieszenie, Sąd pozyskał akt zgonu R.C. , z którego wynika, że zmarł on w dniu 23 listopada 1999r. oraz akt zgonu M.J. , z którego wynika, że zmarła ona 31 sierpnia 1998r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje. Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz. U. nr 153 poz. 1271 ze zm.) Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tak więc Wojewódzki Sad Administracyjny w Krakowie jest właściwy do rozpoznania niniejszej sprawy. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 poz. 270), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związany granicami skargi (art. 134 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Zgodnie z przepisem art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a. Sąd uchyli zaskarżoną decyzję, jeżeli w wyniku rozpoznania sprawy ustali, że decyzja została wydana z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Przyczyny wznowienia postępowania określone zostały w art. 145 k.p.a. Zgodnie z § 1 pkt 4 tego przepisu, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Mając na uwadze dyspozycję powołanego przepisu i stan faktyczny niniejszej sprawy stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja zapadła w postępowaniu dotkniętym wadą określoną w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., skutkującą wznowieniem postępowania. Wskazać przy tym należy, że naruszenie prawa strony do czynnego udziału w postępowaniu jest podstawą do żądania wznowienia postępowania przez następców prawnych, niezależnie od tego, czy naruszenie to miało wpływ na treść decyzji, czy też takiego wpływu nie można stwierdzić. Z akt administracyjnych przedmiotowej sprawy wynika, że kwestionowana decyzja (jak i decyzja ją poprzedzająca) została wydana w postępowaniu, gdzie jako strona traktowana była nieżyjąca M.J. (zamieszkał poprzednio pod adresem [....] . M.J. była ponadto- jak wynika z odpisu z rejestru gruntów - właścicielką jednej z działek objętych wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W takiej sytuacji osobie tej nie mógł przysługiwać przymiot strony w toczącym się postępowaniu, bowiem z chwilą śmierci utraciła ona zdolność prawną. Organy prowadzące postępowanie powinny zatem ustalić następców prawnych zmarłej i zapewnić im czynny udział w toczącym się postępowaniu, czego zaniechały. Przesyłki zawierające zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji skierowane do ww. uczestniczki zostały zwrócone przez Pocztę do organów z adnotacją, że adresat zmarł. Z aktu zgonu M.J. wynika, ze zmarła ona 31 sierpnia 1998r. a zatem jeszcze przed wszczęciem postępowania przez organ I Instancji. Przed wydaniem decyzji przez organ II Instancji zmarł także R.C. (wnioskodawca), jednakże o tej akurat okoliczności organ mógł nie wiedzieć, gdyż korespondencję skierowaną do strony odebrał zięć zmarłego. Sytuacja zaś, w której strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu -stosownie do art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. - stanowi uchybienie dające podstawę do wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją niezależne od stopnia zawinienia organu czy też stanu jego wiedzy. Stwierdzając brak udziału strony w postępowaniu administracyjnym, koniecznym jest uchylenie decyzji organów administracji obu instancji, celem przeprowadzenia ponownego, prawidłowo podmiotowo ukształtowanego postępowania. Jednocześnie należy stwierdzić, że nie jest możliwe wyrażenie wiążącej oceny prawnej co do prawidłowości wydanych decyzji gdyż kontrola materialnoprawna decyzji administracyjnych powinna odbywać się przez Sądem z udziałem wszystkich zainteresowanych stron. Wobec powyższego orzeczono jak w pkt I sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit b ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.