II SA/Kr 973/08

sygn. akt II SA/Kr 973/08 Kraków, dnia 27 października 2008 roku POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Firek po rozpoznaniu w dniu 27 października 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.H. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 sierpnia 2007 roku, sygn. akt II SA/Kr 1046/05 postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego. Wyrokiem z dnia 7 sierpnia 2007 roku, sygn. akt II SA/Kr 1046/05, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę S.H. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki. Wyrok ten stał się prawomocny z dniem 7 września 2007 roku. W dniu [...] października 2008 roku S.H. zwrócił się o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, uchylenie powyższego wyroku jak i obu decyzji organów nadzoru budowlanego. W skardze o wznowienie postępowania podniósł, iż obiekt, który ma obowiązek rozebrać, nie jest "gankiem", jak określają go organy administracji, a składa się jedynie z dwóch ścianek, osłaniających schody przed wiatrem. Organy nadzoru budowlanego niesłusznie uznały, że konstrukcja ta objęta jest obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę. i Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153,poz. 1270 z późn. zm. -oznaczana dalej jako p.p.s:a.), w przypadkach, określonych w dziale VII p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Ustawa enumeratywnie wylicza przesłanki, mogące stanowić podstawę wznowienia postępowania sądowego. Są to przypadki, gdy: w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia (art. 271 pkt 1 p.p.s.a.), strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe (art. 271 pkt 2 p.p.s.a.), Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 p.p.s.a.), orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym (art. 273 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 pkt 2 p.p.s.a.), w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2 p.p.s.a.) oraz w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (art. 273 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a., sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Wnoszący skargę o wznowienie postępowania sądowego nie powołuje się w niej wprost na żadną z przytoczonych podstaw wznowienia. Analiza treści samej skargi o wznowienie prowadzi zaś do wniosku, iż zawarta w niej została wyłącznie polemika z ustaleniami faktycznymi i oceną prawną, dokonaną przez organy nadzoru budowlanego. Działanie tych organów i powzięte przez nie decyzje były już przedmiotem kontroli sądowej w postępowaniu zwykłym, a skarżący powołuje się na okoliczności, które już wcześniej wskazywał w toku sprawy. Skarga o wznowienie nie została zatem oparta na żadnej z podstaw, o jakich mowa w art. 271- 273 p.p.s.a., w szczególności zaś z jej treści nie wynika, aby miały ujawnić się jakiekolwiek nowe okoliczności faktyczne czy środki dowodowe, których skarżący nie mógł wcześniej wykorzystać. Ponieważ wznowienie postępowania sądowego stanowi nadzwyczajny, wyjątkowy tryb weryfikacji orzeczeń prawomocnych, przesłanki wznowienia muszą być interpretowane rygorystycznie i ściśle. W niniejszej sprawie żadna z nich nie została spełniona. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę przyjmując art. 280 p.p.s.a.