II SA/Kr 973/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 12 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 25 maja 2015 r., znak: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: oddalić wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji M. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium w [...] z 25 maja 2015 r., znak: [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta z 27 lutego 2015 r. ustalającą warunki zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: "budowa budynku jednorodzinnego wraz z garażem w bryle budynku (w parterze), niezbędnymi przyłączeniami i zagospodarowaniem terenu na działce nr [...] obr. [...] oraz zjazdem z ul. M. i niezbędnymi przyłączami na części działek nr [...], [...] obr. jw. przy ul. M. w K.". W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd. Na jego uzasadnienie podano, że jeżeli inwestor uzyska pozwolenie na budowę i przystąpi do realizacji inwestycji może dojść do sytuacji w której powstaną nieodwracalne skutki prawne, a ponieważ inwestycja jest planowana w takim kształcie, że dotyczy bezpośrednio nieruchomości skarżącej (chociażby z uwagi na konieczną dostawę mediów), to może to doprowadzić do znacznej szkody po stronie skarżącej i do trudnych do odwrócenia skutków prawnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Sąd może także wstrzymać wykonanie aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, które sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela, to wnioskodawca zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (por. postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2008 r., l FSK 983/08, postanowienie NSA z dnia 2 kwietnia 2008 r., l OZ 210/08). Skarżąca uzasadniając swój wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ograniczyła się jedynie do lakonicznego stwierdzenia, że wykonanie decyzji może spowodować nieodwracalne skutki prawne. Nie można uznać, by skarżąca – reprezentowana zresztą przez profesjonalnego pełnomocnika – wykazała spełnienie przesłanek ustawowych wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienia dla wstrzymania wykonania decyzji nie mogą stanowić niczym nie poparte obawy dotyczące powstania bliżej nieokreślonych "skutków prawnych" na skutek realizacji inwestycji, zwłaszcza, że pobieżna analiza przedmiotu wniosku wskazuje, że dotyczy on budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego, a w obszarze analizowanym znajdują się już budynki o takim charakterze. Należy zwrócić również uwagę na fakt, że zaskarżona decyzja dotyczy ustalenia warunków zabudowy, a więc zanim inwestor rozpocznie realizację przedsięwzięcia musi jeszcze uzyskać decyzję o pozwoleniu na budowę. Wreszcie to inwestor, decydując się na prowadzenie budowy na podstawie nieprawomocnych decyzji, ponosi ryzyko związane z ich ewentualnym uchyleniem na skutek kontroli sądu. Na marginesie warto zaznaczyć, że zgodnie z art. 152 § 1 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi, zaskarżona decyzja nie będzie wywoływała skutków prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku, chyba że sąd postanowi inaczej. Termin rozprawy wyznaczono na dzień 13 listopada 2015 r. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji.