II SA/Kr 974/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Niedźwiedź po rozpoznaniu w dniu 4 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.sp. z o.o o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 7 kwietnia 2022 r. znak SKO/Oś/4170/119/2021 w przedmiocie negatywnego zaopiniowania zmiany decyzji udzielającej zezwolenia na przetwarzanie odpadów postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przekazana została skarga K.sp. z o.o o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 7 kwietnia 2022 r. znak SKO/Oś/4170/119/2021 w przedmiocie negatywnego zaopiniowania zmiany decyzji udzielającej zezwolenia na przetwarzanie odpadów. Z uwagi na to, że skarga zawierała braki formalne skarżąca spółka została wezwana do ich usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi (k. 13 sądowych akt sprawy). Wezwanie zostało skarżącej doręczone dnia 28 sierpnia 2022 r. (k. 14 sądowych akt sprawy). Zakreślony termin mijał zatem dnia 4 września 2022 r. Ponieważ była to niedziela, w istocie czynności należało dokonać do dnia 5 września 2022 r. W zakreślonym terminie czynności nie dokonano. Jednocześnie dnia 15 września 2022 r. do tut. Sądu wpłynął wniosek K.sp. z o.o o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków. Wniosek skarżąca uzasadnia chorobą, która trwała od 5 do 11 września 2022 r. (wirus SARS-COV-2 potwierdzony testem domowym). Na dowód powyższego przedłożył on zdjęcie otrzymanego scanem z biura wezwania do uzupełnienia braków wraz z pozytywnym wynikiem testu na obecność w/w wirusa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2022 r., poz. 329) - dalej określanej jako p.p.s.a. - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W orzecznictwie sądowym podkreśla się, że kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa w tym zakresie. Przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy (zob. wyrok NSA z dnia 11 maja 2022 r., sygn. I GZ 134/22, wyrok WSA w Lublinie z dnia 27 kwietnia 2022 r. sygn. III SA/Lu 660/21). Intencją bowiem ustawodawcy przy tworzeniu przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu było umożliwienie stronie obrony swoich praw czy interesów w sytuacji, gdy upływ terminów procesowych wywołał dla niej negatywne skutki prawne, przy jednoczesnym założeniu, że strona dołożyła wszelkich możliwych starań, aby takich negatywnych konsekwencji uniknąć. Pierwszorzędne znaczenie dla rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym ma zatem ustalenie, że fakt uchybienia przez stronę terminowi nie nastąpił z jej winy. Przy ocenie braku winy przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy, przy uwzględnieniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. O braku winy w uchybieniu terminu można zaś mówić jedynie wówczas, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (tak WSA w Gliwicach, wyrok z dnia 18 sierpnia 2020 r., sygn. III SA/Gl 261/20). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, co następuje. Skarżąca jest osobą prawną, reprezentowaną przez Prezesa Zarządu zgodnie z załączonym KRS. Zauważyć należy, że wezwanie zostało skarżącej doręczone na kilka dni przed chorobą Prezesa Zarządu. Spółka (jako osoba prawna) już począwszy od dnia 29 sierpnia 2022 r. miała wiedzę o konieczności uzupełnienia braków formalnych. Praktycznie cały okres wyznaczony na uzupełnienie braków nie był objęty przeszkodą, na którą powołuje się skarżący. Infekcja wystąpiła bowiem 5 września 2022 r., tymczasem termin upływał 4 września 2022 r. Ponieważ był to dzień wolny od pracy, termin upływał dopiero 5 września 2022 r., t.j. w dniu kiedy pojawiła się przeszkoda. Oceniając powyższy stan faktyczny przez pryzmat przesłanek przywrócenia terminu, z uwzględnieniem powołanego powyżej orzecznictwa, stwierdzić należy, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosując obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy, przy uwzględnieniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem, stwierdzić należy, że nie można w tym przypadku mówić o braku winy. W przypadku podmiotu gospodarczego zwlekanie do ostatniej chwili z dokonaniem czynności jest obarczone ryzykiem. Skarżąca miała możliwość uczynienia zadość wezwaniu przez sześć na siedem dni. Przez większość czasu na dokonanie czynności przeszkoda nie występowała. Dlatego też orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 86 i 87 p.p.s.a.