II SA/Kr 975/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Z. na działanie Burmistrza Gminy [...] postanawia: odrzucić skargę W dniu 9 maja 2014 r. J. Z. wniósł za pośrednictwem Burmistrza Miasta i Gminy skargę "na łamanie prawa administracyjnego RP i UE niewyłapywanie bezpańskich psów, nieusuwanie odchodów po bezpańskich psach w centrum [...]" przez ww. organ. Skarżący domagał się wypłaty odszkodowania w wysokości 30 mln złotych. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta i Gminy wniósł o odrzucenie skargi ze względu na fakt, że zgodnie z art. 229 pkt 3 kpa skargi na działanie jak i brak działań Burmistrza rozpatruje Rada Gminy, natomiast w zakresie roszczeń odszkodowanych sądy powszechne. Organ wyjaśnił, że nie toczy się żadne postępowanie, którego stroną byłaby Gmina bądź Burmistrz obejmująca swoim przedmiotem podniesione w skardze zastrzeżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu na zasadzie 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. DZ. U. z 2012 r., opz. 270 ze zm.) bowiem sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Jak wynika z art. 3 § 1 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone powyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach: 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Ponadto zgodnie z § 3 wskazanego przepisu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. Skarga wniesiona przez J. Z. nie mieści się w ww. katalogu spraw poddanych kognicji sądów administracyjnych. W ocenie Sądu skarga na opisane "łamanie prawa" i zaniechania Burmistrza Miasta i Gminy, została złożona w tzw. trybie postępowania skargowego, uregulowanego przepisami działu VIII K.p.a. Wniesienie w tym trybie skargi uruchamia jednoinstancyjne postępowanie administracyjne, które kończy się zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi, będącym czynnością materialno-techniczną. Zgodnie z art. 229 pkt 3 kpa jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) jest co do zasady rada gminy. Zatem skarga wniesiona za pośrednictwem organu do tut. sądu została złożona do organu niewłaściwego, albowiem skarga winna zostać złożona do właściwej rady gminy. Na marginesie należy zaznaczyć, że również zawiadomienie o załatwieniu skargi przez radę gminy nie daje podstaw do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, gdyż działanie administracji publicznej w trybie skargowym, opartym o przepisy działu VIII k.p.a. nie podlega kontroli sądów administracyjnych. Poza kognicją sądu pozostają także roszczenia skarżącego o wypłatę odszkodowania, gdyż te zostały zastrzeżone do właściwości sądów powszechnych. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd orzekł jak w sentencji.