II SA/Kr 977/09
PostanowienieWSA w Krakowie2010-04-19
Skład orzekający: Renata Czeluśniak, Jacek Bursa, Wojciech Jakimowicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą w sytuacji, gdy zaskarżona decyzja nie jest dotknięta wadą nieważności, a cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa, skutkuje umorzeniem postępowania sądowego?Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie sądowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 PPSA, ponieważ strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zmierza do obejścia prawa lub powoduje utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W niniejszej sprawie brak było podstaw do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji ani do uznania, że cofnięcie skargi miało na celu obejście prawa.Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Starosty zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę. Zarzuciła naruszenie przepisów Prawa budowlanego i KPA. Następnie, w piśmie złożonym przed rozprawą, skarżący cofnął skargę i wniósł o umorzenie postępowania. Strona przeciwna wniosła o oddalenie skargi, a uczestnicy postępowania o jej uwzględnienie.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak Sędziowie: WSA Jacek Bursa (spr.) WSA Wojciech Jakimowicz Protokolant: Maciej Żelazny po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi A.M. na decyzję Wojewody [....] z dnia 20 lutego 2009 r. nr [....] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: umorzyć postępowanie sądowe.
II SA/Kr 977/09
UZASADNIENIE
postanowienia z dnia 19 kwietnia 2010 roku.
W dniu 17 kwietnia 2009 roku A.M. wniósł skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] lutego 2009 roku ( znak: [...]) utrzymującą w mocy decyzję Starosty M. z dnia [...] grudnia 2008 r., znak: ([...] ) zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia budowę.
Przedmiotowej decyzji zarzucił:
- naruszenie art. 35 ust. l pkt l ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, poprzez niewłaściwe jego zastosowanie, wyrażające się w przyjęciu przez organ orzekający, iż projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,
- naruszenie art. 77 § l w związku z art. 7 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego, polegające na uchybieniu przez organu orzekający obowiązkowi wynikającemu z w/w przepisów w zakresie zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący pełnego materiału dowodowego w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego w przedmiotowej sprawie,
- naruszenie § 19 w związku z § 20 - Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia l października 1993 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy w oczyszczalni ścieków poprzez jego niezastosowanie w sprawie, skutkujące brakiem właściwej dokumentacji określającej kategorie zagrożenia wybuchem pomieszczeń.
Przy takich zarzutach wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty M. z dnia [...] grudnia 2008 r., a ponadto o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Strona przeciwna do skarżącej wniosła o oddalenie skargi, wskazując, że podniesione w skardze zarzuty są bezzasadne.
Uczestnicy postępowania M.B. i A.B. w piśmie z dnia 24 marca 2010 roku wnieśli o uwzględnienie skargi.
W piśmie złożonym w dniu 15 kwietnia 2010 roku, skarżący cofnął w całości skargę i wniósł o umorzenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje:
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( dalej: ppsa), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl art. 145 § l pkt 2 ppsa, Sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Art. 156 § 1. Kodeksu postępowania administracyjnego stanowi natomiast, że nieważność decyzji zachodzi, jeśli decyzja:
1) wydana została z naruszeniem przepisów o właściwości,
2) wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa,
3) dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną,
4) została skierowana do osoby nie będącej stroną w sprawie,
5) była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały,
6) w razie jej wykonania wywołałaby czyn zagrożony karą,
7) zawiera wadę powodującą jej nieważność z mocy prawa.
Jak wynika z akt niniejszego postępowania, jak również z zarzutów podniesionych w skardze oraz okoliczności przytoczonych na ich uzasadnienie, w przedmiotowym wypadku brak jest podstaw do przyjęcia, że zaskarżona decyzja dotknięta jest sankcją nieważności. Z okoliczności sprawy nie wynika również aby cofnięcie skargi miało na celu obejście prawa.
Mając na uwadze powyższe, należy uznać, że skarżący skutecznie cofnął skargę, w związku z czym niniejsze postępowanie sądowe podlegało umorzeniu, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia na zasadzie art. 161 § l pkt l ppsa.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło