II SA/Kr 977/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz Sędziowie : SWSA Joanna Człowiekowska SWSA Sebastian Pietrzyk (spr.) po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi R. B. na postanowienie nr 535/2025 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 20 czerwca 2025 roku, znak: WOB.7722.116.2025.MULE w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę. Przedmiotem skargi R. B. jest postanowienie nr 535/2025 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 20 czerwca 2025 roku, znak: WOB.7721.116.2025.MULE utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie - Powiat Grodzki z dnia 11 marca 2025 r., znak: [...], w którym odmówiono "wznowienia, na wniosek R. B. postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem ostatecznej decyzji z dnia 18.12.2023 r., znak: [...]". Powyższe postanowienie zostało wydane w następujących okolicznościach. W decyzji z dnia 18 grudnia 2023 r., znak: ROIK 1.5160.243.2023.IGR, PINB nakazał R. B. właścicielowi wyodrębnionego lokalu nr [...] przy ul. M. i jednocześnie inwestorowi robót, doprowadzenie do stanu poprzedniego przebudowanego tarasu przynależnego do lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. M. tj. robót zrealizowanych bez decyzji pozwolenia na budowę z organu administracji architektoniczno-budowlanej oraz bez zgody wspólnoty mieszkaniowej na przebudowę tarasu, w zakresie części wspólnej budynku przy ul. M., tj. konstrukcji przedmiotowego tarasu trwale połączonej z budynkiem, tj. do stanu zgodnego projektem budowlanym zatwierdzonym Decyzją Prezydenta Miasta Krakowa nr 458/6740.2/2022 z dnia 19 sierpnia 2022 r., znak: AU-01-2.6740.2.245.2022.MSR ustalonym na karcie ww. projektu nr A1A pn.: Rzut pietra VII - Stan docelowy wykonany przez mgr inż. arch. J. R.. W piśmie z dnia 3 czerwca 2024 r. P. R. B., reprezentowany przez radcę prawnego A. A., złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji PINB z dnia 18 grudnia 2023 r., znak: ROIK 1.5160.243.2023.IGR. W tym samym piśmie zawarte było również odwołanie od ww. decyzji. Po rozpatrzeniu wniosku o przywrócenie terminu MWINB wydał postanowienie nr 36/2025 z dnia 20 stycznia 2025 r., znak: WOB.7721.216.2024.MULE, w którym odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji PINB z dnia 18 grudnia 2023 r., znak: ROIK 1.5160.243.2023.IGR. Odrębnym postanowieniem nr 37/2025 z dnia 20 stycznia 2025 r., znak: WOB.7721.216.2024.MULE, tut. Organ działając na podstawie art. 134 K.p.a. stwierdził, że odwołanie P. R. B., reprezentowanego przez radcę prawnego A. A., z dnia 3 czerwca 2024 r. wniesione zostało z uchybieniem terminu przewidzianego dla jego wniesienia w art. 129 § 2 K.p.a. Na żadne z ww. postanowień nie została wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W piśmie z dnia 1 kwietnia 2025 r. P. R. B., reprezentowany przez radcę prawnego R. B., kolejny raz złożył odwołanie od decyzji PINB z dnia 18 grudnia 2023 r., znak: ROIK 1.5160.243.2023.IGR. Postanowieniem nr 532/2025 z dnia 18 czerwca 2025 r., znak: WOB.7721.113.2025.MULE, tut. Organ działając na podstawie art. 134 K.p.a. stwierdził, że odwołanie R. B., reprezentowanego przez radcę prawnego A. A., z dnia 1 kwietnia 2025 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego dla jego wniesienia w art. 129 § 2 K.p.a. W piśmie z dnia 12 lutego 2025 r. P. R. B., reprezentowany przez radcę prawnego A. A., wniósł o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją PINB z dnia 18 grudnia 2023 r., znak: ROIK 1.5160.243.2023.IGR, powołując art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. Postanowieniem z dnia 11 marca 2025 r., znak: RPA.5140.2.2025.ASA, PINB działając na podstawie art. 149 § 3 K.p.a. odmówił "wznowienia, na wniosek R. B. postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem ostatecznej decyzji z dnia 18.12.2023 r., znak: ROiK.l.5160.243.2023.IGR". Zażalenie na to postanowienie złożył R. B., reprezentowany przez radcę prawnego A. A., w piśmie z dnia 24 marca 2025 r. Po rozpoznaniu zażalenia MWINB postanowieniem nr 535/2025 z dnia 20 czerwca 2025 roku utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie - Powiat Grodzki z dnia 11 marca 2025 r. W uzasadnieniu MWINB wskazał, że kwestia doręczenia decyzji PINB z dnia 18 grudnia 2023 r., znak: ROIK 1.5160.243.2023.IGR, P. R. B. wyjaśniona została iw postanowieniu tut. Organu nr 37/2025 z dnia 20 stycznia 2025 r., znak: WOB.7721.216.2024.MULE. postanowienia tego wynika, że na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego nie można przyjąć skuteczności doręczenia P. R. B. decyzji PINB z dnia 18 grudnia 2023 r., znak: ROIK 1.5160.243.2023.IGR, w trybie art. 44 K.p.a. Jednak w postępowaniu zakończonym decyzją PINB z dnia 18 grudnia 2023 r., znak: ROIK 1.5160.243.2023.IGR, stroną postępowania był nie tylko P. R. B., ale również Wspólnota Mieszkaniowa "[...]". Nawet jeżeli nie da się potwierdzić skuteczności doręczenia decyzji PINB z dnia 18 grudnia 2023 r., znak: ROIK 1.5160.243.2023.IGR, P. R. B., to jednak doręczenie tej decyzji dla drugiej strony postępowania, tj. Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]", nie budzi żadnych wątpliwości. W postępowaniu tym Wspólnota Mieszkaniowa "[...]" reprezentowana była przez zarządcę, spółkę [...] Sp. z o.o., w imieniu której działa adwokat F. M.. Przesyłka zawierająca decyzję PINB z dnia 18 grudnia 2023 r" znak: ROIK I.5160.243.2023.IGR, skierowana została do adwokata F. M., który odebrał ją osobiście w dniu 4 stycznia 2024 r" co wynika z potwierdzenia odbioru. Wraz z doręczeniem decyzji PINB z dnia 18 grudnia 2023 r" znak: ROIK 1.5160.243.2023.IGR, adwokatowi F. M., działającemu w imieniu strony postępowania, decyzja weszła do obrotu prawnego. Termin do wniesienia odwołania od ww. decyzji - liczony od dnia 4 stycznia 2024 r. - mijał z dniem 18 stycznia 2024 r. W tym terminie nie zostało wniesione odwołanie od decyzji PINB z dnia 18 grudnia 2023 r" znak: ROIK 1.5160.243.2023.IGR. W związku z tym, że termin do wniesienia odwołania minął bezskutecznie, tzn. w terminie do dnia 18 stycznia 2024 r. odwołanie nie zostało złożone, decyzja PINB z dnia 18 grudnia 2023 r" znak: ROIK 1.5160.243.2023.IGR, stała się ostateczna. Dalej MWINB wskazał, że PINB w zaskarżonym postanowieniu słusznie odmówił wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją PINB z dnia 18 grudnia 2023 r" znak: ROIK 1.5160.243.2023.IGR, ale powodem odmowy wznowienia powinny być inne okoliczności niż te, które przywołane zostały w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Rozpatrując wniosek o wznowienie postępowania organ administracji publicznej zobowiązany jest zbadać zachowanie jednomiesięcznego terminu określonego w art. 148 K.p.a. Wniosek R. B., reprezentowanego przez radcę prawnego A. A., z dnia 12 lutego 2025 r. oparty został na przesłance z art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., który stanowi, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. to jeden miesiąc liczony od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 2 K.p.a.). Dalej MWINB wskazał, że nie ulega żadnej wątpliwości, że w chwili składania pisma z dnia 3 czerwca 2024 r. P. R. B. wiedział o decyzji PINB z dnia 18 grudnia 2023 r., znak: ROIK 1.5160.243.2023.IGR, skoro skarżył ją do organu drugiej instancji. A z treści ww. pisma wynika dodatkowo, że o decyzji PINB z dnia 18 grudnia 2023 r., znak: ROIK 1.5160.243.2023.IGR, wiedział jeszcze wcześniej, tj. od 27 maja 2024 r. Wniosek P. R. B., reprezentowanego przez radcę prawnego A. A., o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją PINB z dnia 18 grudnia 2023 r., znak: ROIK 1.5160.243.2023.IGR, wniesiony został w dniu 12 lutego 2025 r. (data nadania w polskiej placówce pocztowej). Zatem wniosek ten złożony został dużo później niż jeden miesiąc licząc od dnia, w którym P. R. B. dowiedział się o ww. decyzji. Organ podkreślił, że okoliczności przedmiotowej sprawy nie pozwalają przyjąć, że termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania dla R. B. liczony powinien być od dnia 23 stycznia 2025 r., tj. od dnia doręczenia radcy prawnemu A. A. postanowienia MWINB nr 36/2025 z dnia 20 stycznia 2025 r., znak: WOB.7721.216.2024.MULE, i postanowienia MWINB nr 372025 z dnia 20 stycznia 2025 r., znak: WOB.7721.216.2024.MULE. Postanowienia te wydane były w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania i stwierdzenia wniesienia odwołania z uchybieniem terminu. Przedmiotem wniosku z dnia 12 lutego 2025 r. jest wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją PINB z dnia 18 grudnia 2023 r., znak: ROIK 1.5160.243.2023.IGR. Wnoszący twierdzi, że bez własnej winy nie brał udziału W postępowaniu zakończonym wydaniem przez PINB ww. decyzji. R. B. dowiedział się o decyzji PINB z dnia 18 grudnia 2023 r., znak: RO 1.5160.243.2023.IGR, a nie od dnia w którym dowiedział się o tym, że jego odwołanie wniesione zostało z uchybieniem terminu, a termin ten nie został przywrócony. W art. 148 § 2 K.p.a. mowa jest o dniu, w którym strona dowiedziała się o decyzji, a nie o dniu, w którym strona dowiedziała się, że decyzja jest ostateczna. Okoliczności przedmiotowej sprawy wskazują na to, że R. B. dowiedział się o decyzji PINB z dnia 18 grudnia 2023 r., znak: ROIK I.5160.243.2023.IGR, dużo wcześniej niż jeden miesiąc przed złożeniem wniosku z dnia 12 lutego 2025 r. o wznowienie postępowania zakończonego tą decyzją. Zatem wniosek ten złożony został z przekroczeniem terminu określonego w art. 148 § 2 K.p.a. Skargę na powyższą decyzję wniósł R. B., podnosząc zarzuty naruszenia 1. art. 149 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (dalej jako "k.p.a.") w zw. z art. 148 § 1 i § 2 k.p.a. poprzez jego zastosowanie i wydanie Zaskarżonego Postanowienia na skutek stwierdzenia przez Organ II instancji wniesienia wniosku o wznowienie postępowania z uchybieniem terminu, pomimo, że Skarżący wniósł odwołanie w terminie miesiąca od dnia dowiedzenia się o ostateczności Decyzji, które miało miejsce w dniu 23 stycznia 2025 roku, a więc przed upływem terminu do wniesienia odwołania; 2. art. 6, art. 8 § 1 k.p.a. w zw. z art. 10 § 1 k.p.a. poprzez naruszenie zasady zaufania do władzy publicznej na skutek wydania przez Organ II instancji Zaskarżonego Postanowienia oraz uniemożliwienie Skarżącemu udziału w postępowaniu nie z jego winy. Powołując się na powyższe wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz uchylenie postanowienia Organu I instancji w całości. W uzasadnieniu wskazał m.in., że w dniu 20 maja 2024 roku, Skarżący stawił się w siedzibie Organu w celu zapoznania się z aktami postępowania. Wówczas Skarżący uzyskał wiedzę o Decyzji, jednakże nie miał możliwości zapoznania się z jej treścią oraz przeglądnięcia akt postępowania. W celu zapoznania się z całością akt, w tym z treścią Decyzji, umówiony został drugi termin w dniu 27 maja 2024 roku - co wynika z protokołu przyjęcia stron znajdującego się w aktach sprawy. W dniu 20 czerwca 2024 roku Skarżący złożył do Organu I instancji pierwszy wniosek o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Postanowieniem z dnia 10 lipca 2024 roku Organ I instancji odmówił wznowienia postępowania z uwagi na wniesienie przez Skarżącego odwołania od Decyzji. Postanowieniami nr 36/2025 i nr 37/2025 z dnia 20 stycznia 2024 roku Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie najpierw odmówił przywrócenia Skarżącemu terminu do wniesienia odwołania, a następnie stwierdził, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego dla jego wniesienia w art. 129 § 2 k.p.a. Jednocześnie, w związku z powyższym, Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie wskazał, że właściwą ścieżka prawną w zaistniałej sytuacji jest kwestionowanie Zaskarżonej Decyzji w postępowaniu wznowieniowym, a zatem złożenie przez Skarżącego wniosku o wznowienie postępowania do Organu I instancji. Skarżący wskazuje, że w dniu 20 czerwca 2024 roku złożył pierwszy wniosek o wznowienie przedmiotowego postępowania administracyjnego, lecz Organ I instancji postanowieniem z dnia 10 lipca 2024 roku, znak RPA.5140.8.2024.ASA, odmówił wznowienia postępowania, powołując się na brak ostateczności Decyzji, na skutek wniesienia przez Skarżącego odwołania - Organ I instancji wskazał, że decyzja ta nie jest ostateczna, aż do momentu zajęcia przez organ odwoławczy stanowiska odnośnie zasadności złożonego odwołania''. W związku z wydaniem postanowień przez Organ II instancji oraz finalną ostatecznością Decyzji, możliwe było wystąpienie przez Skarżącego z podaniem o wznowienie postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z racji jej bezzasadności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.), dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi Sąd oddala skargę w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Przedmiotem skargi jest postanowienie nr 535/2025 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 20 czerwca 2025 roku, znak: WOB.7721.116.2025.MULE utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie - Powiat Grodzki z dnia 11 marca 2025 r., znak: RPA.5140.2.2025.ASA Powodem orzeczenia o odmowie wznowienia postępowania było niedochowanie przez Skarżącego miesięcznego terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania przewidzianego w art. 148 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572) - dalej jako "k.p.a.". Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a., w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. W myśl natomiast art. 148 k.p.a: § 1. Podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. § 2. Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Stosownie do art. 149 k.p.a: § 1. Wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia. § 2. Postanowienie stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. § 3.Odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze postanowienia. § 4. Na postanowienie, o którym mowa w § 3, służy zażalenie. Z powyższych przepisów, a ściślej z art. 148 § 2 k.p.a., wynika, że strona wnosi podanie o wznowienia w terminie miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o decyzji. Przy czym bieg terminu rozpoczyna się od dnia uzyskania informacji o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, a nie od dnia, w którym strona powzięła informację, że okoliczność ta może stanowić podstawę wszczęcia takiego postępowania (por. np. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 10 sierpnia 2023 r., sygn. II OSK 2683/20). Oznacza to, że świadomość prawnego znaczenia okoliczności faktycznych jako podstawy wznowienia, nie ma wpływu dla oceny zachowania terminu przewidzianego w art. 148 § 1 k.p.a. Zarówno w akt sprawy, jak i wyjaśnień samego Skarżącego wynika, że o decyzji PINBV z dnia 18 grudnia 2023 r. dowiedział się 27 maja 2024 r. w trakcie przeglądania całości akt sprawy w organie I instancji (por. protokół przyjęcia stron z dnia 27 maja 2024r.; por. też pkt 6 str. 3 skargi). W tym też dniu (27 maja 2024 roku) rozpoczął bieg miesięczny termin na wniesienie podania o wznowienie postępowania (art. 148 § 1 k.p.a.). Tymczasem Skarżący wniósł podanie wznowienie za pismem z dnia 12 lutego 2025, a więc z uchybieniem wskazanego miesięcznego terminu. Do podnoszonych przez Skarżącego argumentów, co do rozpoczęcia biegu terminu, o którym mowa w art. 148 § 2 k.p.a. Sąd się nie przychyla i podziela w tym zakresie stanowisko wyrażone przez organy. Skarżący podnosi, że cyt.: "Skarżący złożył wniosek o wznowienie postępowania w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedział się o ostateczności Decyzji, tj. w momencie doręczenia mu postanowień nr 36/2025 i 37/2025 wydanych w dniu 20 stycznia 2025 roku przez Organ II instancji, w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz stwierdzenia, że odwołanie zostało wniesione z uchybienie terminu przewidzianego dla jego wniesienia. Wspomniane powyżej postanowienia zostały doręczone Skarżącemu w dniu 23 stycznia 2025 roku" (por. pkt. 18 i 19 skargi). Trzeba jednak zauważyć, że termin do wniesienia podania o wznowienie jest liczony od dnia w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 2 k.p.a.). Przepis ten precyzuje moment rozpoczęcia biegu miesięcznego terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania z przyczyn wymienionych w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Z jego dosłownego brzemienia wynika, że dniem, w którym termin ten się rozpoczyna jest dzień, w którym strona "dowiedziała się o decyzji". Kierując się podstawową dyrektywą wykładni językowej, zgodnie z którą poszczególnym słowom i zwrotom użytym w tekście prawnym należy nadawać znaczenie właściwe dla języka potocznego - należy stwierdzić, że "dowiedzieć się" znaczy tyle, co: powziąć wiadomość o danym fakcie; uzyskać o nim informację. W kontekście "dowiedzenia się o decyzji" chodzi zatem o stan, w którym do wiadomości strony dociera informacja o fakcie wydania decyzji. Precyzując ten zwrot, należy dodać, że należy go rozumieć w ten sposób, że stronie znany jest nie tylko fakt wydania owej decyzji, ale również jej numer, dane organu, który ją wydał, jak również sposób rozstrzygnięcia sprawy. Jeśli chodzi o tę ostatnią informację, to nie jest tu konieczne aby strona dokładnie poznała treść rozstrzygnięcia, wystarczy jeśli posiadała informację czego dana decyzja dotyczy. To bowiem pozwala na prawidłowe zidentyfikowanie aktu administracyjnego oraz nadaje mu konkretne cechy, które odróżniają go od innych aktów - a następnie złożenie podania o wznowienie postępowania. Poza zakresem znaczeniowym omawianego zwrotu leży zaś kwestia zapoznania się przez stronę z motywami decyzji, czy też przyczynami leżącymi u podstaw tego, że wiadomość o jej wydaniu nie dotarła do strony wcześniej. Takie rozumienie art. 148 § 2 k.p.a. jest jednolicie przyjmowane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, a sąd w składzie rozpoznającym niniejszą skargę w pełni je podziela (por. wyroki NSA z: 12 czerwca 2025 r., sygn. akt III OSK 3294/23; 21 lutego 2025 r., sygn. akt I OSK 113/22; 18 grudnia 2024 r., sygn. akt II OSK 872/22; 13 czerwca 2024 r., sygn. akt III OSK 2324/22; 9 kwietnia 2024 r., sygn. akt II OSK 336/23; 21 listopada 2023 r., sygn. akt III OSK 3/23). Odnosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy zgodzić się z organami, które trafnie przyjęły, że datą, o której Skarżący dowiedział się o przedmiotowej decyzji (w rozumieniu art. 148 § 2 k.p.a.) był 27 maja 2024 r. w trakcie przeglądania całości akt sprawy w organie I instancji (por. protokół przyjęcia stron z dnia 27 maja 2024r.; por. też pkt 6 str. 3 skargi). Od tego też dnia rozpoczął bieg termin na wniesienie podania o wznowienie postępowania. Jednocześnie w kontekście zarzutów i argumentów skargi, Sąd w pełni podziela i przychyla się do stanowiska organu, który wskazał, że na gruncie obowiązujących przepisów nie można się zgodzić z taką interpretacją art. 148 § 2 K.p.a., która zakładałaby, że miesięczny termin na złożenie wniosku o wznowienie postępowania podlega reaktywacji za każdym razem, gdy strona złoży odwołanie od decyzji będącej przedmiotem wniosku o wznowienie. Istnienie tego terminu pozbawione byłoby sensu, gdyby przyjąć, że strona w każdej chwili może złożyć odwołanie od decyzji lub odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, a wtedy termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania liczy się na nowo, tzn. liczy się od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie tego odwołania lub wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Wpływ na określenie terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. ma tylko jedna okoliczność i jest nią ustalenie, kiedy strona dowiedziała się o decyzji. Na gruncie art. 148 § 2 K.p.a. brak jest podstaw do twierdzenia, że w przypadku wniosku o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. termin do wniesienia wniosku powinien być liczony od dnia, w którym strona dowiedziała się, że jej wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania został rozpatrzony negatywnie i stwierdzone zostało uchybienie terminu przy wniesieniu odwołania od decyzji. Trafnie przyjęły zatem organy, że w tym stanie rzeczy złożony w dniu 12 lutego 2025 roku wniosek o wznowienie postępowania był spóźniony. W kontekście natomiast zarzutu naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. na marginesie należy wskazać, że dotyczy on w istocie postępowania, które zakończyło się wydaniem decyzji PINB z dnia 18 grudnia 2023 roku, a nie zaskarżonego postanowienia, co czyni ten zarzut pozbawionym uzasadnionych podstaw. Z tych względów Sąd na zasadzie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.