II SA/Kr 980/06
PostanowienieWSA w Krakowie2007-11-21
Skład orzekający: Barbara Pasternak, Krystyna Daniel, Kazimierz Bandrzewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą jest wiążące dla sądu administracyjnego, gdy decyzja organu nie zawiera wad powodujących jej nieważność?Ratio decidendi
Cofnięcie skargi przez stronę skarżącą jest wiążące dla sądu administracyjnego, jeśli nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. W przypadku skutecznego cofnięcia skargi, postępowanie sądowe staje się bezprzedmiotowe, co skutkuje jego umorzeniem.Stan faktyczny
Zarząd Dróg Wojewódzkich w K. złożył skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji o nałożeniu opłaty za wydanie opinii dotyczącej raportu oddziaływania na środowisko dla inwestycji drogowej. Następnie strona skarżąca cofnęła skargę. Sąd uznał, że decyzja organu nie zawiera wad nieważności i tym samym cofnięcie skargi jest wiążące.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe i zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz strony skarżącej zwrot połowy uiszczonego wpisu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Pasternak Sędziowie WSA Krystyna Daniel AWSA Kazimierz Bandrzewski (spr.) Protokolant Edyta Domagalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2007 r. sprawy ze skargi Zarządu Dróg Wojewódzkich w K. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. [ ] w przedmiocie nałożenia opłaty za wydanie postanowienia postanawia I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zasądza od Skarbu Państwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz Zarządu Dróg Wojewódzkich w K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu połowy uiszczonego wpisu.
Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w N. decyzją z dnia [...]., działając na podstawie art. 36 ust. 1-4 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, nałożył na Zarząd Dróg Wojewódzkich w K. opłatę w wysokości [ ...] zł za wydanie opinii konieczności sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko dla inwestycji pod nazwą "przebudowa drogi wojewódzkiej nr [...] [...] na całej długości".
W uzasadnieniu tej decyzji podniesiono, że pobiera się opłatę za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane w związku ze sprawowaniem zapobiegawczego nadzoru sanitarnego.
Z zachowaniem ustawowego 14-dniowego terminu Zarząd Dróg Wojewódzkich wniósł od tej decyzji odwołanie, domagając się uchylenia w całości lub w części zaskarżonej decyzji i umorzenia postępowania względnie uchylenia jej i przekazania organowi I-instancji zarzucając naruszenie art. 36 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz art. 6, art. 7, art. 9, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a.
W uzasadnieniu odwołania podniesiono, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny był zobowiązany z mocy prawa do współdziałania w trybie art. 106 k.p.a. i z tego tytułu nie można pobierać opłat.
Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. decyzją z dnia [...]. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu tej decyzji podniesiono, że wydanie postanowienia w sprawie uzgodnienia środowiskowych uwarunkowań na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia stanowi zakres nadzoru zapobiegawczego organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Przedsięwzięcie to jest przy tym zaliczane do mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Tym samym zasadnie organ I-instancji mógł nałożyć na stronę opłatę.
Od decyzji tej skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł Zarząd Dróg Wojewódzkich, domagając się stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I-instancji lub uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I-instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi podniesiono, że niedopuszczalnym było utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji I-instancyjnej, skoro stan sprawy uzasadniał stwierdzenie jej nieważności. Podniesiono, że art. 36 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej nie ma zastosowania w tej sprawie i tym samym zaskarżona decyzja została wydana bez podstawy prawnej, bowiem nudzi wątpliwość obciążenia strony kosztami sporządzenia w tej sprawie opinii.
Dokonana przez organ I-instancji ocena zasadności sporządzenia raportu odbywa się w drodze postanowienia na podstawie art. 106 k.p.a. Stanowi to formę współdziałania organów i był to ustawowy obowiązek organu inspekcji sanitarnej. Nawet w tym zakresie nie można uznać opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego za mieszczącą się w zakresie nadzoru bieżącego i zapobiegawczego. Ponadto z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika wprost, że działania Inspekcji Sanitarnej mieściły się w katalogu określonym w art. 5 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej.
Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując zawartą w zaskarżonej decyzji argumentację.
Sprawę do rozstrzygnięcia skierowano na rozprawę na dzień [...] listopada 2007 r.
W dniu [...] listopada 2007 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym) strona skarżąca przedłożyła pismo, z treści którego wynika cofnięcie skargi w tej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Zarząd Dróg Wojewódzkich w K. wniósł skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...]. utrzymującą w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] o nałożeniu na ww. Zarząd Dróg opłaty w wysokości [...] zł za wydanie opinii konieczności sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko dla inwestycji pod nazwą "przebudowa drogi wojewódzkiej nr [...] na całej długości".
W dniu [...] listopada 2007 r. strona skarżąca cofnęła swoją skargę. Pismo to doręczono Sądowi w dniu [...] listopada 2007 r. na 7 dni przed wyznaczonym terminem rozprawy.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest wiążące dla Sądu, poza przypadkiem, gdy zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. Oznacza to, że w przypadku złożenia przez stronę skarżącą wniosku o cofnięcie skargi, obowiązkiem Sądu jest zbadanie, czy uznanie cofnięcia skargi za skuteczne nie spowodowałoby bądź to obejścia prawa bądź utrzymania w mocy decyzji zawierającej przynajmniej jedną z wad określonych w art. 156 § l k.p.a.
W rozpatrywanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że zaskarżona decyzja Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] nie zawiera żadnej z wad wymienionych art. 156 § l k.p.a. Decyzja ta została wydana przez właściwy miejscowo i rzeczowo organ administracyjny, na podstawie obowiązujących przepisów, nie dotyczy sprawy uprzednio rozstrzygniętej innym aktem administracyjnym, została prawidłowo skierowana do stron postępowania, była wykonalna w dniu jej wydania, nie wywołała czynu zagrożonego karą w razie jej wykonania i nie zawiera wady powodującej jej nieważność z mocy prawa (art. 156 § 1 pkt 1 - 7 k.p.a.).
Decyzja objęta skargą Zarządu Dróg Wojewódzkich nie zmierza również do obejścia prawa.
Mając powyższe na uwadze należy uznać, że w tej sprawie cofnięcie skargi jest wiążące dla Sądu.
Taka zaś sytuacja oznacza, że bezprzedmiotowym stało się również samo postępowanie sądowe, co z kolei nakłada obowiązek umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Stosownie bowiem do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę.
W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny nie może - poza zakresem wyznaczonym art. 60 p.p.s.a. - prowadzić dalszej kontroli i oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego. Ponieważ w tej sprawie nie ma podstaw do merytorycznej kontroli zaskarżonej decyzji, tym samym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nie odniósł się do zasadności zarzutów Podniesionych w skardze.
Mając powyższe na uwadze należało, na podstawie art. 161 § 1pkt 1 p.p.s.a., orzec jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło