II SA/Kr 983/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku J. D. o zwolnienie od kosztów sądowych po wniesieniu sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 maja 2012 r. w dniu 9 lipca 2012 r. w sprawie ze skargi J. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 15 lipca 2010 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia odmówić zwolnienia od kosztów sądowych. P O S T A N O W I E N I E Dnia 9 lipca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia J. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 marca 2012 r. w dniu 9 lipca 2012 r. w sprawie ze skargi J. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 15 lipca 2010 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia odrzucić zażalenie. W sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 15 lipca 2010r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania J. D. złożył kolejny, trzeci wniosek o zwolnienie go od kosztów sądowych. Referendarz sądowy WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 11 maja 2012r. oddalił wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych. J. D. wniósł sprzeciw od orzeczenia referendarza, podnosząc, że jego dochód jest zerowy w związku z tym żąda przydzielenia mądrego adwokata z urzędu i zwolnienia z wszelkich kosztów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie "ppsa", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje: 1) w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania; 2) w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z treści przytoczonego przepisu jednoznacznie wynika, że to osoba ubiegająca się o zwolnienie od kosztów sądowych powinna "wykazać", iż jej sytuacja majątkowa i rodzinna uzasadnia całkowite lub częściowe zwolnienie od kosztów. W tym celu strona zobowiązana jest do przedstawienia wiarygodnych i kompletnych informacji w tym zakresie, sąd zaś dokonuje oceny przedstawionych przez stronę danych. Jeżeli strona ubiegająca się o zwolnienie od kosztów opisuje swoją sytuację majątkową w sposób niewiarygodny lub nie podaje wszystkich istotnych danych, jest to podstawa do odmowy zwolnienia jej od kosztów. W ocenie Sądu w swoim kolejnym wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący ponownie przedstawił swoją sytuację materialną w sposób niekompletny, a ponadto nie starał się w jakikolwiek sposób uprawdopodobnić przytaczanych przez siebie okoliczności. Pomimo uznania za niewiarygodne twierdzeń skarżącego jakoby z posiadanej nieruchomości rolnej o łącznym areale 6,27 ha nie uzyskiwał żadnego dochodu i pomimo zwrócenia uwagi przez WSA w Krakowie i NSA w Warszawie, że informacje o sytuacji materialnej podawane przez skarżącego nie są pełne ani wystarczająco wiarygodne, skarżący nadal twierdzi, że są to ""banialuki", a "dla kosmetyki prawnej wymaga się pogorszenia sytuacji do minus zero"(k.199 a.s.) Wobec powyższego należało uznać, że skarżący nie wykazał, iż w stosunku do niego zachodzą przesłanki do udzielenia mu prawa pomocy. Orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 260, 243 § 1, 244 § 1, 245, 246 § 1 ppsa. Uzasadnienie Zgodnie z art.194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 1270), w skrócie "ppsa", zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, o czym skarżący został poinformowany (k.169 a.s.). J. D. wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 marca 2012 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej osobiście (k.173 a.s.). Wobec powyższego należało uznać zażalenie skarżącego za niedopuszczalne. Orzeczono zatem jak w sentencji na podstawie art. 178 ppsa w zw. z art.197 § 2 ppsa.