II SA/Kr 986/09

sygn. akt II SA/Kr 986/09 Kraków, dnia 28 sierpnia 2009 roku POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka - Duda po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 14 kwietnia 2008 roku, znak [...] w przedmiocie nakazania przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania postanawia odrzucić skargę. Stosownie do treści art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153,poz. 1270 z późn. zm. - oznaczana dalej jako p.p.s.a.) do uiszczania kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Artykuł 220 § 1 zdanie pierwsze i drugie p.p.s.a. stanowi, że - sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata; w tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W sytuacji nieopłacenia skargi § 3 art. 220 p.p.s.a. przewiduje jako skutek powyższego jej odrzucenie. Siedmiodniowy termin określony w art. 220§1 p.p.s.a. dla wykonania obowiązku opłacenia skargi jest terminem ustawowym, którego niezachowanie powoduje w myśl art. 85 p.p.s.a. bezskuteczność dokonanej po terminie czynności, co także prowadzi do odrzucenia skargi. W niniejszej sprawie, wszczętej na skutek skargi B.M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 14 kwietnia 2008 roku, znak [...], w wykonaniu zarządzenia z dnia [...] czerwca 2009 roku, wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu w wysokości 500 zł - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone B.M. w dniu 2 lipca 2009 roku, przy czym do dnia 21 sierpnia 2009 roku żądana kwota nie wpłynęła na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji postanowienia, biorąc za podstawę art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a.