II SA/Kr 99/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 13 listopada 2012 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia, że naliczona decyzją kara za usunięcie drzew nie podlega umorzeniu postanawia: zawiesić postępowanie sądowe Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z [...] listopada 2012 r., znak: [...] , utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Gminy S. z [...] lipca 2012 r., w której stwierdzono, że naliczona decyzją Burmistrza Gminy S. z 6 października 2008 r. kara pieniężna za usunięcie drzew wymierzona A.C. nie podlega umorzeniu. W skardze wniesionej na ww. decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżący A.C. wniósł o zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny skargi konstytucyjnej złożonej przez niego o stwierdzenie niezgodności art. 88 ust. 1 pkt 2 ust. 3, 4, 5 oraz art. 89 ust. 1 ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (DZ.U. Nr 92, poz. 880 ze zm.) z Konstytucją RP– sprawa zarejestrowana pod sygn. SK 6/12. W odpowiedzi na wezwanie sądu, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w piśmie z dnia 30 stycznia 2013 r. wyraziło stanowisko, że nie widzi przeszkód do zawieszenia postępowania sądowego w trybie art. 126 ustawy Prawo przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. W niniejszej sprawie tego rodzaju zgodność stanowisk stron występuje, gdyż obie strony wyraziły jednakową wolę, zwracając uwagę na potrzebę zawieszenia postępowania do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny o zgodności przepisów ustawy o ochronie przyrody z Konstytucją RP, tj. wydania rozstrzygnięcia w sprawie do sygn. SK 6/12. W ocenie Sądu powyższa okoliczność nie uzasadnia natomiast zastosowania art. 125 § 1 p.p.s.a., w myśl którego sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zawieszenie postępowanie na tej podstawie wymaga bowiem bezpośredniego związku między sprawami, ścisłego na tyle, by rozstrzygniecie w jednej sprawie zależało od orzeczenia prejudycjalnego w sprawie drugiej, wobec czego nie można tego uczynić, jeśli sąd może samodzielnie dokonać ustaleń koniecznych do rozstrzygnięcia sprawy (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 29 listopada 2011 r., sygn. akt II GSK 1176/10, LEX nr 1151563). A contrario zawieszenie z urzędu wchodzi w rachubę wówczas, gdy sąd orzekający nie jest władny samodzielnie rozstrzygnąć zagadnienia wstępnego, jakie wyłoniło się lub powstało w toku postępowania sądowego (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 października 2010 r., sygn. akt II FSK 1127/10, LEX nr 742258). Nie ulega wątpliwości, że tego rodzaju stan rzeczy zaś w niniejszej sprawie nie zachodzi. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 126 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji.