II SA/Kr 990/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sebastian Pietrzyk (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Sędzia WSA Małgorzata Łoboz Protokolant: sekretarz sądowy Katarzyna Opiłka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 października 2025 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Komendanta Straży Miejskiej Miasta K. z dnia 27 czerwca 2025 r. nr 6/2025 w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej I. umarza postępowanie; II. zasądza od Komendanta Straży Miejskiej Miasta K. na rzecz skarżącego M. S. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Skarżący M. S. złożył skargę na decyzję Komendanta Straży Miejskiej Miasta K. nr 6/2025 z dnia 16 czerwca 2025 roku, którą utrzymano decyzję Komendanta Straży Miejskiej Miasta K. nr 5/2025 z dnia 17.05.2025 o odmowie udostępnienia informacji ze względu na ochronę prywatności osoby fizycznej. W odpowiedzi na skargę Komendant Straży Miejskiej Miasta K. wskazał, że uwzględnił tę skargę w całości i podjął działania zmierzające do uchylenia zaskarżonej decyzji oraz udzielenia Skarżącemu wnioskowanej informacji. Następnie za pismem z dnia 4 września 2025 roku Komendant Straży Miejskiej Miasta K. poinformował, że zaskarżona decyzja nr 6/2025 oraz poprzedzająca ją decyzja nr 5/2025 zostały uchylone decyzją nr 7/2025 z dnia 29 sierpnia 2025 roku (k. 68 akt), a wnioskowana informacja została udostępniona Skarżącemu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.), dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). W myśl art. 161 § 1 pkt. 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. będziemy mieć do czynienia, kiedy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku zaistnieją zdarzenia, które uniemożliwiają osiągnięcie jego celu albo spowodują, że kontrola zaskarżonego aktu lub czynności stała się zbędna, przy czym owo zdarzenie skutkujące bezprzedmiotowością postępowania musi zaistnieć dopiero w toku postępowania, albowiem jego zaistnienie przed datą wniesienia skargi powinno skutkować jej odrzuceniem (por.: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. Tadeusza Wosia, Warszawa 2005, s. 495.). Innymi słowy postępowanie przed sądem staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego trakcie wystąpiły zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. W powołanym przepisie chodzi o przeszkodę mającą charakter trwały, uniemożliwiającą prowadzenie dalszego postępowania w sprawie. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. będziemy mieć do czynienia m.in. wtedy, gdy w toku tego postępowania, przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Jest bowiem zasadą, że "zniknięcie" przedmiotu kontroli sądowej przed dniem wyrokowania przez sąd administracyjny skutkuje bezprzedmiotowością postępowania sądowego, uzasadniającą jego umorzenie. Z taką sytuacją będziemy mieć do czynienia w szczególności wówczas, gdy zaskarżona decyzja zostanie pozbawiona bytu prawnego (uchylona) w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja została zaskarżona, z uprawnień "autokontrolnych" przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. (por. np. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 16 stycznia 2024 roku, sygn. III OSK 2769/22). Na gruncie niniejszej sprawy zaskarżona decyzja Komendanta Straży Miejskiej Miasta K. nr 6/2025 z dnia 16 czerwca 2025 roku, którą utrzymano decyzję Komendanta Straży Miejskiej Miasta K. nr 5/2025 z dnia 17.05.2025 o odmowie udostępnienia informacji ze względu na ochronę prywatności osoby fizycznej, jak i decyzja nr 5/2025 zostały uchylone decyzją Komendanta Straży Miejskiej Miasta K. nr 7/2025 z dnia 29 sierpnia 2025 roku. To oznacza, że nie istnieje przedmiot kontroli sądowej przed dniem wyrokowania przez sąd administracyjny, w związku z tym postępowanie należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., gdyż stało się bezprzedmiotowe Zasadne jest jednak w tej sytuacji uwzględnienie wniosku skarżącego o zasądzenie od organu na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania, niezbędnych do celowego dochodzenia jej praw, o czym orzeczono na podstawie art. 200, art. 201 § 1 i art. 205 § 2 p.p.s.a. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że w ramach zasądzonych na rzecz skarżącego kosztów postępowania uwzględniono uiszczony wpis od skargi w wysokości 200 zł. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł, jak w sentencji wyroku.