II SA/Kr 991/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Zimmermann (spr.) Sędziowie: WSA Małgorzata Brachel-Ziaja WSA Ewa Rynczak Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2010 r. sprawy ze skargi "[....] " [....] Spółdzielni [....] w O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 7 czerwca 2010 r. nr [....] w przedmiocie ponownego rozpatrzenia sprawy dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala. II SA/Kr 991/10 UZASADNIENIE Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w O. decyzją z dnia [...] lipca 1964 r. przekazało odpłatnie Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w O. działkę Nr 1 o pow. 2439 m2 w . O. z przeznaczeniem na założenie targowicy nabiałowo-koszykowej. W dniu 22 października 2009 r. Powszechna Spółdzielnia Spożywców "[...]" w O. skierowała do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. wniosek o stwierdzenie nieważności w/w decyzji. W uzasadnieniu wniosku napisano, że działka Nr 1 była własnością Spółdzielni "[...]", a Spółdzielnia ta nie wyraziła zgody na jej przekazanie, czego wymagały przepisy § 11 i § 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 31 maja 1962 r. w sprawie przekazywania terenów w miastach i osiedlach (Dz. U. Nr 35, póz. 159). Zamiast niej zgodę taką wyraził Związek Spółdzielni Spożywców w W. , Oddział Okręgowy w K. Podczas rozprawy przed Kolegium pełnomocnik wnioskodawców podniósł, że PSS "[...]" wcześniej użytkowała działkę Nr 1 a nabyła ją na własność w drodze zasiedzenia 1 października 2005 r. Wcześniej była ona wpisana w księdze wieczystej na rzecz Skarbu Państwa. Ponadto wskazał on, że rozporządzenie będące podstawą kwestionowanej decyzji było wydane bez delegacji ustawowej, gdyż przepisy ustawy o radach narodowych u ustawy o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości nie stanowiły podstawy do przekazywania na własność jednostce państwowej terenów stanowiących własność organizacji społecznych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. odmówiło stwierdzenia nieważności w/w decyzji. W uzasadnieniu tej decyzji napisano, że kwestionowana decyzja nie zawiera żadnej z wad, wymienionych w art. 156 k.p.a. Wskazano, że przepisy cyt. rozporządzenia stanowiły, że w braku zgody organizacji społecznej na przekazanie terenu jednostką wnioskującą w porozumieniu z jednostką nadrzędną nad organizacją społeczną. W analizowanej sprawie zgodę wyraził Związek PSS "[...]" w W. - Oddział w K. a samo przekazanie nieruchomości nastąpiło przez PSS w O. Ponadto Kolegium zauważyło, że cyt. rozporządzenie posiadało delegację ustawową w art. 81 ustawy z dnia 25 stycznia 1958 r. o radach narodowych. Kolegium nie jest zresztą władne oceniać zgodności rozporządzeń z ustawami. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy PSS "[...]" w O. podało poprzednią argumentację a Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy, również uzasadniając ja w sposób identyczny, jak poprzednią. Na decyzję SKO w K. z dnia [...] czerwca 2010 r. PSS "[...]" w O. wniosła 20 lipca 2010 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Zarzucono naruszenie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Napisano, że decyzja z dnia [...] lipca 1964 r. została wydana bez podstawy prawnej, gdyż obowiązujące wówczas rozporządzenie przewidywało przekazywanie terenów jedynie przez jednostki państwowe oraz organizacje społeczne, nie dotyczyły więc spółdzielni. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Instytucja stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej ma charakter wyjątkowy i jest realizowana poprzez tryb nadzwyczajny, w oparciu o zamknięty katalog przesłanek, które powinny być interpretowane ścieśniające (art. 156 § 1 k.p.a.). W postępowaniu administracyjnym dominuje bowiem zasada odwrotna, która oznacza trwałość decyzji ostatecznych (art. 16 § 1 k.p.a.), motywowana wymogiem stabilności obrotu prawnego. Z tych powodów stwierdzenie nieważności decyzji może nastąpić tylko wtedy, gdy bez wątpliwości zaistniała jedna z sytuacji, wymienionych w art. 156 § 1 k.p.a. W analizowanej sprawie taka sytuacja nie zachodzi, a wręcz przeciwnie, kwestionowana decyzja Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w O. z dnia [...] lipca 1964 r. była zgodna z prawem obowiązującym w dacie jej wydania, a to właśnie prawo jest miarodajne dla oceny jej legalności. Po pierwsze bowiem § 11 obowiązującego wówczas cyt. rozporządzenia RM z dnia 31 maja 1962 r. stanowił, że w razie braku zgody organizacji społecznej na przekazanie terenu, o przekazaniu rozstrzyga się w porozumieniu z organizacją nadrzędną nad organizacją społeczną. W niniejszej sprawie taka właśnie jednostka nadrzędna, którą był Związek Spółdzielni Spożywców W. , wyraziła zgodę na przekazanie nieruchomości i tym samym zrealizowano dyspozycję § 11 cyt. rozporządzenia. Po drugie, błędne jest stwierdzenie skargi, że cyt, rozporządzenie nie miało umocowania ustawowego. Umocowanie takie znajdowało się w art. 81 ustawy z dnia 25 stycznia 1958 r. o radach narodowych. Kwestia ta jednak i tak nie ma tu decydującego znaczenia, gdyż organy administracyjne nie mają i nie miały kompetencji do kwestionowania zgodności rozporządzeń z ustawami. Po trzecie wreszcie, błędne jest stwierdzenie skargi, jakoby organizacje spółdzielcze nie były organizacjami społecznymi. Pojęcie organizacji społecznej, zwłaszcza to używane w postępowaniu administracyjnym (art. 5 § 2 pkt 5 k.p.a.) jest bardzo pojemne i expressis verbis obejmuje organizacje spółdzielcze. W rezultacie więc Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że organy orzekające w niniejszej sprawie trafnie odmówiły stwierdzenia nieważności decyzji PPRN w O. z dnia [...] lipca 1964 r. Ich decyzja nie narusza prawa, toteż skargę należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).