II SA/Kr 993/08

sygn. akt II SA/Kr 993/08 Kraków, dnia 28 stycznia 2009 roku POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka- Duda po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.B. na postanowienie [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 18 sierpnia 2008 roku, znak [ ] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: zwolnić skarżącego od kosztów sądowych. Niniejsza sprawa została wszczęta na skutek ze skargi K.B. na postanowienie [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 18 sierpnia 2008 roku, znak [....] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych, podnosząc, iż jest rencistą, a prowadzone przez niego gospodarstwo rolne przynosi niski dochód. Ze złożonego oświadczenia wynika, że K.B. prowadzi gospodarstwo domowe z dwoma synami- jeden z nich pomaga mu w gospodarstwie rolnym, zaś drugi jest uczniem gimnazjum. Z żoną skarżący pozostaje w faktycznej separacji, nie prowadząc wspólnego gospodarstwa domowego. Dochód rodziny stanowi renta z KRUS w wysokości [....] zł kwartalnie oraz dochód z prowadzenia gospodarstwa, wynoszący ok. [....] zł rocznie. Skarżący podał, że na lekarstwa wydaje miesięcznie ok. 200 zł, nie otrzymuje dotacji z Unii Europejskiej. Posiada dom o powierzchni 100 m2 oraz nieruchomość rolną o powierzchni 2,34 ha. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 28 listopada 2008 skarżący został zwolniony od - wpisu sądowego, w pozostałym zakresie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oddalono. We wniesionym sprzeciwie K.B. domagał się całkowitego zwolnienia od opłat sądowych, wskazując na niedostatek i choroby, a także iż z dwojga jego synów jeden jest bezrobotny, a drugi uczęszcza do gimnazjum. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 259 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami-oznaczona dalej jako p.p.s.a.)- od postanowień, wydanych przez referendarza sądowego przysługuje sprzeciw do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego. Z brzmienia art. 260 p.p.s.a. wynika natomiast, iż w wypadku wniesienia sprzeciwu postanowienie, przeciwko któremu został wniesiony traci moc (wobec czego żądanie jego uchylenia, podniesione przez skarżącego, jest bezprzedmiotowe), a sprawa podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. W myśl przepisu art. 245 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym, przy czym prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2 tego przepisu), natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.), zaś częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej (art. 245 § 4 p.p.s.a.) Natomiast zgodnie z przepisem art. 246 § 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej może nastąpić: w zakresie całkowitym- gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym- gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy jest instytucją, stworzoną z myślą o osobach, które z definicji nie są w stanie ponieść kosztów prowadzenia sprawy, nie rezygnując przy tym z koniecznego, niezbędnego dla egzystencji utrzymania, a odmowa przyznania tego prawa istotnie mogłaby zamknąć im drogę do sądu. Uznać należy, iż skarżący spełnia te przesłanki, a wobec kwoty osiąganych dochodów rodziny oraz okoliczności, iż niewysoki dochód z gospodarstwa musi wystarczyć na utrzymanie trzech osób, zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych w całości jest uzasadnione. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia, biorąc za podstawę art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 260 p.p.s.a.