II SA/Kr 994/16

Dnia 5 czerwca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 24 czerwca 2016 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić wniosek skarżącej M.B. o sprostowanie postanowienia z dnia 21 października 2016 r. oraz z dnia 30 listopada 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 994/16 w zakresie określenia przedmiotu zaskarżonego orzeczenia Decyzją z dnia 19 kwietnia 2016 r. (znak: [...]), na podstawie art. 157, art. 158 § 1 w zw. z art. 156 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 23 z późn. zm. – dalej jako: k.p.a.) w zw. z art. 6 ust. 10 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tekst jedn. Dz.U. z 2005 r. Nr 236, poz. 2008 z późn. zm. – stan aktualny na dzień wydania badanej decyzji Kolegium – dalej jako: ustawa o utrzymaniu czystości), po wszczęciu na wniosek M.B. postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 14 lutego 2011 r. (znak: [...]) utrzymującej w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy N. z dnia 6 grudnia 2010 r., nr [...] orzekającą o przedłużeniu na okres od 9 stycznia 2007 r. do 8 stycznia 2008 r. decyzji Burmistrza Miasta i Gminy N. z dnia 9 stycznia 2006 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. odmówiło stwierdzenia nieważności ww. decyzji. Decyzją z dnia 24 czerwca 2016 r. (znak: [...]), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 157, art. 158 § 1 k.p.a., po ponownym rozpatrzeniu sprawy zakończonej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 19 kwietnia 2016 r. (znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 14 lutego 2011 r. (znak: [...]) orzekającej o utrzymaniu w mocy decyzji Burmistrza Miasta i Gminy N. z dnia 6 grudnia 2010 r., nr [...] o przedłużeniu na okres od dnia 9 stycznia 2007 r. do dnia 8 stycznia 2008 r. decyzji Burmistrza Miasta i Gminy N. z dnia 9 stycznia 2006 r., nr [....], orzekającej o obowiązku ponoszenia przez M.B. opłat za opróżnianie zbiornika bezodpływowego usytuowanego na nieruchomości położonej w S. nr [...] i transport nieczystości ciekłych w ilości 3m3/miesiąc do punktu zlewnego – w kwocie 47,04 zł + VAT /miesiąc/, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 19 kwietnia 2016 r. (znak: [...]). Skargę na ww. decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżąca – M.B. , domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji. W skardze tej skarżąca zawarła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Postanowieniem z dnia 21 października 2016 r. Starszy Referendarz sądowy oddalił wniosek skarżącej M.B. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu, w następstwie czego skarżąca w dniu 18 listopada 2016 r. (data prezentaty na dokumencie) wniosła sprzeciw od ww. postanowienia. Postanowieniem z dnia 30 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie utrzymał w mocy postanowienie Starszego Referendarza sądowego z dnia 21 października 2016 r. oddalające wniosek M.B. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. W piśmie z dnia 10 kwietnia 2017 r. skarżąca wniosła o sprostowanie ww. postanowień z dnia 21 października 2016 r. oraz 30 listopada 2016 r. w zakresie określenia przedmiotu sprawy, tj. wskazanie, że zaskarżona decyzja dotyczy utrzymania w mocy własnej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 19 kwietna 2016 r. (znak: [...] ) odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 14 lutego 2011 r. (znak: [...]) utrzymującej w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy N. z dnia 6 grudnia 2010 r., nr [...] orzekającą o przedłużeniu na okres od 9 stycznia 2007 r. do 8 stycznia 2008 r. decyzji Burmistrza Miasta i Gminy N. z dnia 9 stycznia 2006 r., nr [...] . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm. – dalej jako: p.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu (§ 2). Stosownie zaś do treści art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Tym samym za dopuszczalne należy uznać również sprostowanie oczywistej omyłki zawartej w postanowieniu. W rozpoznawanej sprawie, w postanowieniach z dnia 21 października 2016 r. oraz 30 listopada 2016 r., których sprostowania domaga się skarżąca, wskazano jako przedmiot postępowania odmowę stwierdzenia nieważności decyzji. W ocenie Sądu – wbrew twierdzeniom skarżącej – przedmiot ten został określony w sposób prawidłowy, gdyż przy opisywaniu sprawy, w której zapadło zaskarżone rozstrzygnięcie (w omawianej sprawie decyzja) podaje się jedynie materię objętą zakresem rozpoznania organów administracji publicznej. W takim przypadku nie powołuje się natomiast rodzaju decyzji (uchylająca lub utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji) wydanej na skutek rozpatrzenia przez organ odwoławczy środka zaskarżenia, jako że jest to irrelewantne dla potrzeb opisu danej sprawy. Dlatego też, zdaniem Sądu, wniosek skarżącej dotyczący sprostowania ww. postanowień nie zasługiwał na uwzględnienie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 166 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.