II SAB/Kr 1/04

II SAB/Kr 1/04 POSTANOWIENIE Dnia 26 maja 2004r Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2004 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J.W. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie z dnia 4.11.2003 r. sygn. II SAB/Kr 144/03 postanawia odrzucić skargę o wznowienie II SAB/Kr 1/04 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 4.11.2003r Sąd odrzucił skargę J.W. złożoną na bezczynność Gminy Z. w sprawie sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Odpis postanowienia został skarżącemu doręczony w dniu 27.11.2003r. Pismem z dnia 26.01.2004r J.W., skarżący zażądał "wszczęcia postępowania wznowieniowego w sprawie do sygn. II SA/Kr 3415/02", zarejestrowanej następnie do sygn. II SAB/Kr 144/03. Wezwany do uzupełnienia braków skargi przez podanie podstawy wznowienia i jej uzasadnienie stwierdził, że domaga się wznowienia Postępowania "w oparciu o dowody wskazujące na popełnienie przestępstwa". Podał, że "plan w skali l : 2880 został sporządzony dla potrzeb wydanych w drodze przestępstwa decyzji" oraz, że "przestępstwo - pomówienie winno być udowodnione w drodze wyroku sądu". Wobec powyższego, należało ocenić kwestię dopuszczalności skargi o wznowienie w niniejszej sprawie. Zgodnie z przepisami art. 270 i następnych ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem, na następujących podstawach: - jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; - jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe, - gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, - orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; - orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa, - w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu, - w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. - z powodu przestępstwa, gdy czyn został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że postępowanie karne nie może być wszczęte lub że zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów. Żadna ze wskazanych przez skarżącego podstaw wznowienia nie jest jedną z podstaw ustawowych, wyżej przytoczonych. Zgodnie z treścią art. 280 § 1 omawianej ustawy, Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W razie ustalenia, że skarga nie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, sąd wniosek odrzuci. Dlatego też orzeczono jak w sentencji.