II SAB/Kr 10/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Szkodzińska, po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2005 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.L. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. i [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanawia: skargę odrzucić. II SAB/Kr 10/04 Uzasadnienie W skardze z dnia 16 lutego 2004 r. E.L. zarzuciła Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w K. i Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w [...] bezczynność "w sprawie [...] z dnia [...] lipca 2001 r." Podała, że wieloletnia jej korespondencja napotyka na mur milczenia. Tymczasem od 4 maja 1999 r. lokal, którego jest współwłaścicielką, pozbawiony jest gazu. Ustalenia PINB w powołanym piśmie winny być skierowane do strony, która sprawę wszczęła. Przewlekłość postępowania, zdaniem skarżącej, jest tak duża, że skarga jest w pełni uzasadniona. Do skargi dołączona została kopia pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego skierowanego do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 lipca 2001 r. znak [...]. Pismo to stanowi "odpowiedź w sprawie skargi E.L. na opieszałość w załatwieniu sprawy dotyczącej eksploatacji urządzeń gazowych w mieszkaniu przy ul. S. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. - Powiat [...], wniósł o oddalenie skargi wyjaśniając co następuje: Skarga dotyczy sprawy zakończonej ostatecznie i prawomocnie. W dniu [...] stycznia 1999 r. na wniosek skarżącej zostało wszczęte postępowanie w sprawie stanu sprawności technicznej przewodów kominowych w mieszkaniu nr "11" w budynku przy ul. S. w K. W dniu [...] lutego 1999 r. w sprawie tej została wydana decyzja znak [...] nakazująca zarządcy budynku tj. [...] przeprowadzenie kontroli polegającej na sprawdzeniu stanu sprawności technicznej przewodów kominowych w mieszkaniu nr "11". Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] czerwca 1999 r. /znak [...]/, po rozpatrzeniu odwołania E.L., decyzję organu I instancji utrzymał w mocy. Wyrokiem z dnia 17 grudnia 2003 r. sygn. II SA/Kr 1397/99 Naczelny Sąd Administracyjny - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie oddalił skargę E.L. na tę decyzję. W trakcie postępowania administracyjnego oraz podczas podejmowanych przez zobowiązanego prób wykonania nałożonego obowiązku była również rozważana kwestia eksploatacji urządzeń gazowych w lokalu nr "11". Wiązało się to z dokonanym na wniosek zarządcy odcięciem dopływu gazu do kamienicy z powodu niesprawności przewodów kominowych. Kwestia ta jednak nie była przedmiotem odrębnego postępowania. Pismem z dnia 20 grudnia 2002 r. E.L. złożyła do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w trybie art. 37 kpa skargę na opieszałość organu I instancji w załatwieniu sprawy dotyczącej eksploatacji urządzeń gazowych w mieszkaniu nr "11", wniesionej, zdaniem skarżącej, pismem z dnia 8 listopada 2000 r. Ustalono jednak, że w tym dniu /8 listopada 2000 r./ wpłynęło jedynie pismo E.L. będące zażaleniem na postanowienie wydane w sprawie [...] dotyczącej stanu technicznego budynku przy ul. K. w K. /skarżąca jest stroną wielu postępowań/. W dniu 27 grudnia 2000 r. natomiast E.L. doręczyła do Inspektoratu kserokopię opinii technicznej z dnia 29 października 2000 r. dotyczącej prawidłowości podłączenia przyborów gazowych w mieszkaniu nr "11". Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego skargę E.L. na opieszałość w załatwieniu sprawy dotyczącej urządzeń gazowych w mieszkaniu nr "11" w budynku przy ul. S. uznał za bezzasadną. W przedłożonych aktach administracyjnych nie ma pisma E.L. z 8 listopada 2000 r. dotyczącego instalacji gazowej, czy też odcięcia dopływu gazu, a sama skarżąca odpisu takiego pisma nie przedłożyła . Znajdujące się zaś dokumenty potwierdzają informacje przedstawione w odpowiedzi na skargę: rzeczywiście w dniu 5 lutego 1999 r. zapadła decyzja nakazująca zarządcy budynku przy ul. S. przeprowadzenie kontroli przewodów kominowych w mieszkaniu nr "11" stanowiącym współwłasność skarżącej, decyzja ta została utrzymana w mocy przez organ II instancji i wreszcie była poddana kontroli sądowej, w wyniku której skarga E.L. została oddalona. W aktach znajduje się też szereg dokumentów, z których wynika, iż dopływ gazu do budynku został odcięty na żądanie zarządcy budynku, a nie w wykonaniu jakiejkolwiek decyzji organu nadzoru budowlanego. Ponadto z kwestią dopływu gazu związane są: 1 - pismo E.L. z dnia 24 listopada 2000 r. adresowane imiennie do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...], w którym skarżąca, w związku z zawiadomieniem przez zarząd o rozpoczęciu robót związanych z przewodami kominowymi, informuje o wykonaniu na własny koszt ekspertyzy i formułuje żądania: 1/ podjęcia stosownych działań w stosunku do zarządcy, który nie wykonał przed złożeniem projektu i przystąpieniem do prac weryfikacji stanu istniejącego; 2/ wydania zarządcy stosownych dyspozycji celem zakończenia bezprawnych wobec skarżącej działań, pozbawiających dopływu gazu; 3/ przedłożenia dokumentacji technicznej decyzji z dnia [...] lipca 2000 r. która stała się podstawą wydania polecenia wykonania przebudowy w lokalu skarżącej. Załącznikami do tego pisma są: kopia opinii technicznej z dnia 29 października 2000 r. dotycząca prawidłowości podłączenia przyborów gazowych w mieszkaniu nr "11", kopia pisma zarządu budynku z dnia 11 listopada 2000 r., oraz kopia faktury wystawionej na nazwisko skarżącej datowana 8 listopada 2000 r. Pismo to przedłożono w kserokopii, na której nie ma prezentaty organu. 2 - pismo skarżącej z dnia 20 grudnia 2000 r. adresowane do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nazwane "skargą w trybie art. 37 kpa", dotyczące "braku odpowiedzi i wydania stosownej decyzji w sprawie ekspertyzy urządzeń gazowych w mieszkaniu nr "11" - dotyczy pisma z 08.11.2000 r.", w którym skarżąca twierdzi, iż " PINB dotąd nie zajął stanowiska w sprawie złożonego doń pisma jak też nie skierował pisma do gazowni, o co wnosiłam, w związku z przedstawieniem ekspertyzy dla mojego mieszkania i znajdujących się w nim podłączeń. Pismo kierowałam wprost do Insp. [...]..." To pismo również przedłożono w kserokopii, na której widnieje prezentata WINB 5 stycznia 2001 r., 3 - pismo PINB kierowane do WINB z dnia 25 lipca 2001 r., którego kopię dołączono do skargi, 4 - pismo Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2004 r. adresowane do skarżącej, a stanowiące odpowiedź na jej "skargę", w którym organ zaprezentował stanowisko identyczne z przedstawionym w odpowiedzi na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Skarga skierowana do Sądu jest niezwykle lakoniczna, nie zawiera żadnej innej, niż opisana powyżej, treści. Na podstawie tej skargi nie jest możliwe ustalenie, jakiego postępowania zarzucana bezczynność organu dotyczy. Podany w skardze znak i data - to znak i data pisma związanego z załatwieniem "skargi" E.L. wniesionej do WINB w dniu 5 stycznia 2001 r. /opisanej w pkt.2/. W związku z tą skargą WINB w dniu 9 stycznia 2001 r. zażądał od PINB przedłożenia stosownych wyjaśnień. Polecenie to PINB wykonał w dniu 25 lipca 2001 r. /pkt. 3/. Odpowiedź na "skargę" z dnia [...] stycznia 2001 r. została skierowana do E.L. w lutym 2004 r. i prawdopodobnie doręczona została już po wniesieniu przez nią skargi do Sądu. Nie ulega żadnej kwestii, że w załatwieniu opisanej "skargi" organy wykazały niezwykłą opieszałość. Treść skargi skierowanej do Sądu zdaje się wskazywać na tę właśnie opieszałość. Rzecz jednak w tym, że - stosownie do przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /ppsa/ - skarga na bezczynność organu w udzieleniu odpowiedzi na zażalenie składane w trybie art. 37 kpa jest niedopuszczalna. Ani dostarczone dokumenty, ani treść odpowiedzi na skargę, ani wreszcie zawartość akt administracyjnych nie pozwalają na jednoznaczne stwierdzenie czy zarzut bezczynności dotyczy także innego /i jakiego/ przedmiotu. Jednoznaczne określenie przedmiotu skargi należy do skarżącego, a nie do Sądu rozpatrującego skargę. Brak takiego wskazania stanowi, w świetle art. 57 § 1 ppsa brak formalny skargi. Skarżąca w dniu 21 marca 2005 r. została wezwana do usunięcia tego braku, ale zarządzenia tego nie wykonała. Dlatego też, na podstawie art. 58 § 1 ust. 1 pkt 3 ppsa, jej skargę należało odrzucić.