II SAB/Kr 10/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Aldona Gąsecka - Duda po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.C. na bezczynność organu administracji publicznej w postępowaniu prowadzonym przez Prezydenta Miasta K. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy: postanawia : umorzyć postępowanie. Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30.08.2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczana dalej jako p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę, cofnięcie skargi wiąże sąd, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Artykuł 161 § 1 pkt 1 p.s.a. stanowi natomiast o wydaniu przez sąd postanowienia o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte skargą A.C. na bezczynność organu administracji publicznej w postępowaniu prowadzonym przez Prezydenta Miasta K., w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pod nazwą - rozbudowa budynku mieszkalnego na cele mieszkalne na działce nr [...] obr. [...] przy W. w K. W piśmie procesowym z daty 4.10.2005 r. pełnomocnik skarżącego adwokat A.S. działając w imieniu mocodawcy złożył oświadczenie o cofnięciu skargi w niniejszej sprawie, motywowane zakończeniem postępowania będącego jej przedmiotem, przy czym jak wynika z akt administracyjnych w dniu 25.01.2005r. z upoważnienia Prezydenta Miasta K. została wydana decyzja nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pod nazwą - rozbudowa budynku mieszkalnego na cele mieszkalne na działce nr [...] obr. [...] przy W. w K. Mając powyższe na uwadze, uznając oświadczenie o cofnięciu skargi za skuteczne przy braku przesłanek negatywnych umorzenia postępowania sądowego, o których mowa w art. 60 p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny biorąc za podstawę art. 161 § 1 pkt 1 p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.