II SAB/Kr 10/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi A. P. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania zażalenia postanawia odrzucić skargę. Skarżący A. P. wniósł w dniu 3.12.2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Zarzucana bezczynność dotyczyć miała nierozpoznania przez Kolegium Odwoławcze zażalenia skarżącego na postanowienie Prezydenta Miasta z dnia 4.04.2014 r. (nr [...]) orzekającego o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej wydaniem przez Prezydenta Miasta decyzji z dnia 2.10.2013 r. o ustaleniu lokalizacji celu publicznego dla zamierzenia inwestycyjnego o nazwie "[...] przy ul. G. w K. (...)." W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] podało, że w dniu 29.12.2014 r. wydało postanowienie (znak: [...]) utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta z dnia 4.04.2014 r. Kolegium twierdziło, że w przedstawionej sytuacji skarga na bezczynność jest bezprzedmiotowa, a postępowanie sądowe winno zostać umorzone. Nadto podniosło, że skarżący A. P. przed wniesieniem skargi nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 20.01.2015 r. wezwano A. P. aby w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi wykazał, czy przed wniesieniem skargi na bezczynność wyczerpał tryb określony w art. 37 par. 1 K.p.a. tj. czy wezwał Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] do usunięcia naruszenia prawa. Jak wynika z akt sprawy, opisane wyżej zarządzenie A. P. odebrał osobiście w dniu 28.01.2015 r. Mimo upływu zakreślonego terminu, nie zostały przedłożone do akt żadne dokumenty wykazujące, że skarżący przed wniesieniem skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wezwał ten organ do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 par. 1 ustawy z dnia 30.08.2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej ustawa powoływana jako p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie z par. 2 wymienionej ustawy, przez wyczerpanie środków zaskarżenia, należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Zauważyć należy, iż zawarte w powołanym przepisie wyliczenie środków zaskarżenia jest jedynie przykładowe. Zgodnie z art. 37 par. 1 K.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania - stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Podkreślić trzeba, że samorządowe kolegia odwoławcze, są organami wyższego stopnia, w rozumieniu przepisów K.p.a. w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej należących do właściwości jednostek samorządu terytorialnego (art. 1 ustawy z dnia 12.10.1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych; Dz. U. 2001 r. Nr 78, poz. 856 ze zm.). Względem Kolegium Odwoławczego nie ma więc organu wyższego stopnia. Zaskarżenie zatem bezczynności tego organu, polegającej na niezałatwieniu sprawy w terminie, wymaga uprzedniego wyczerpania trybu, przewidzianego cytowanym przepisem art. 37 par. 1 K.p.a., tj. poprzedzone winno zostać wezwaniem Kolegium do usunięcia naruszenia prawa, wywołanego zarzucaną temu organowi bezczynnością. Jak wynika z nadesłanych przez organ administracji akt sprawy, skarżący nie skierował takiego wezwania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Nadto, skarżący nie wykazał tej okoliczności, na wezwanie Przewodniczącego Wydziału z dnia 20.01.2015 r. Z uwagi na powyższe Sąd uznał, iż skarżący przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie nie wyczerpał służących mu środków zaskarżenia. Powyższe zaś, czyni skargę niedopuszczalną. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi.