II SAB/Kr 100/16

sygn. akt II SAB/Kr 100/16 Kraków, dnia 20 września 2016 r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka- Duda po rozpoznaniu w dniu 20 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.M. i J.M. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w sprawie działki nr [...] w Z. postanawia: odrzucić zażalenie skarżących na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 sierpnia 2016 r., sygn. akt II SAB/Kr 100/16 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 4 lipca 2016r., sygn. akt II SAB/Kr 100/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę M.M. i J.M. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w sprawie działki nr [...] w Z . Postanowienie doręczono skarżącym z pouczeniem m. in. o tym, że skarga kasacyjna, pod rygorem odrzucenia, powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem albo radcą prawnym. M.M. i J.M. pismem z dnia 29 lipca 2016 r. wnieśli osobiście sporządzoną skargę kasacyjną na powyższe postanowienie. Postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił osobiście sporządzoną skargę kasacyjną M.M. i J.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 lipca 2016r., sygn. akt II SAB/Kr 100/16. Postanowienie zostało doręczone skarżącym z pouczeniem o zażaleniu, w tym z informacją, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Pismem z dnia 20 sierpnia 2016 r. skarżący wnieśli osobiście sporządzone zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 sierpnia 2016 r. Stosownie do art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.- dalej p.p.s.a.), do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. Odpowiednie zastosowanie znajduje zatem art. 178 p.p.s.a., w myśl którego odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio. Przymus adwokacko – radcowski w przypadku zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej winien być traktowany tak samo, jak ma to miejsce w odniesieniu do przymusu przy sporządzeniu samej skargi kasacyjnej. Przyjąć zatem należy, że takie zażalenie jest niedopuszczalne wówczas, gdy zażalenie nie zostało sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. W przypadku takiego zażalenia ma miejsce przypadek niedopuszczalności, tak samo jak wówczas, gdy skarga kasacyjna zostaje sporządzona przez stronę nie reprezentowaną przez adwokata, radcę prawnego albo podmiot wymieniony w art. 175 § 2 lub § 3 p.p.s.a., przy czym zażalenie podlega odrzuceniu bez wzywania skarżącego o uzupełnienie braków formalnych (odnośnie niedopuszczalności osobiście sporządzonej skargi kasacyjnej: H. Knysiak- Molczyk [w:] T. Woś (redakcja), H. Knysiak- Molczyk, M. Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis 2005, teza 3 do art. 178 i powołane tam orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, a także B. Gruszczyński [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka- Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2005, teza 6 do art. 178). W przedmiotowej sprawie uczestnik, pomimo pouczenia o wymogu sporządzenia zażalenia przez osobę do tego uprawnioną i konsekwencjach jego niezachowania, wniósł zażalenie sporządzone osobiście, nie posiadając przy tym kwalifikacji ani nie zajmując stanowiska wymienionego w art. 175 § 2 p.p.s.a., co przesądza o konieczności odrzucenia środka zaskarżenia. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę biorąc art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.