II SAB/Kr 101/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Irla Sędziowie: NSA Andrzej Niecikowski AWSA Anna Znamiec ( spr. ) Protokolant Karina Lutyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2004r. sprawy ze skargi M.K. na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w Ł. postanawia - skargę odrzucić - Zgodnie z brzmieniem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga Pani M.K. na bezczynność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ł. wpłynęła do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie w dniu 09.08.2001 r., a więc przed dniem 1 stycznia 2004 r. W konsekwencji podlega rozpoznaniu zgodnie z wyżej wskazana zasadą. Podstawową kwestią w przedmiotowej sprawie jest zagadnienie dopuszczalności wniesienia skargi przez Panią M.K. na bezczynność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ł. Zgodnie z brzmieniem art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Ze znajdującego się w aktach sprawy pisma Pani M.K. (pismo z dnia [...] lipca 2003 r.) wynika, ze przed wniesieniem skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego Pani M.K. nie występowała do organu wyższego stopnia jakim jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. z zażaleniem przewidzianym w przepisie art. 37 par. 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w obowiązującym terminie. Uznać zatem należy, iż skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, przysługujących jej w toku postępowania administracyjnego z mocy art. 37 par. 1 k.p.a., przed wniesieniem skargi do Sądu. Niezłożenie przez skarżącą zażalenia w trybie przepisu art. 37 par. 1 k.p.a stanowi brak formalny skargi, skutkujący jej odrzucenie. Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę na podstawie art.58 par. 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270), który mówi, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.