II SAB/Kr 107/19
PostanowienieWSA w Krakowie2019-05-27
Skład orzekający: Sędzia WSA Magda Froncisz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej podlega odrzuceniu, jeśli żądany dokument nie istnieje?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej podlega odrzuceniu, jeżeli żądany dokument nie istnieje, ponieważ w takiej sytuacji organ nie dopuścił się bezczynności w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, a przedmiot skargi jest niedopuszczalny.Stan faktyczny
Skarżący A. F. wniósł skargę na bezczynność Starosty w przedmiocie udzielenia informacji publicznej, domagając się wydania kopii decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Starosta w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że żądana decyzja nie istnieje, a sprawa została skarżącemu wyjaśniona wcześniej. Skarżący domagał się również kontroli postępowania, przyznania sumy pieniężnej i zwrotu kosztów.Rozstrzygnięcie
Skargę odrzucono.Pełny tekst orzeczenia
Kraków, dnia 27 maja 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na bezczynność Starosty w przedmiocie udzielenia informacji publicznej na wniosek z dnia 12 marca 2019 r. znak [...] o wydanie kopii z oryginału decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dotyczącej inwestycji przy ul. [...] w Z. postanawia: skargę odrzucić.
A. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie datowaną na dzień 4 kwietnia 2019 r. skargę na bezczynność Starosty w przedmiocie udzielenia informacji publicznej na wniosek z dnia 12 marca 2019 r. znak [...] o wydanie kopii z oryginału decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dotyczącej inwestycji przy ul. [...] w Z.. W skardze A. F. zarzucił Staroście brak realizacji jego pisma z 12 marca 2019 r. znak [...] o wydanie kopii z oryginału dokumentu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (...) w związku z planowaną realizacja przedsięwzięcia robót budowlanych w obrębie ul. [...] w Z. w świetle decyzji Starosty z dn. 21 lutego 2011 r., Nr [...] znak [...] (...).
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżący zażądał również dokonania kontroli postępowania, którego dotyczy skarga; orzeczenia czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa; przyznanie skarżącemu sumy pieniężnej; zwrot kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi skarżący zawarł obszerne wywody dotyczące zastosowania ustawy o dostępie do informacji publicznej, jak i bezczynności organu w świetle przepisów P.p.s.a. Jako podstawę prawną swego żądania skarżący wskazał m.in. art. 1 ust. 1, art. 2 ust. 1, art. 3, art. 4 ust. 1 pkt 1 i pkt 3, art. 5, art. 6 ust. 1 pkt 2 i pkt 5, art. 10 ustawy o dostępie do informacji publicznej z dnia 6 września 2001 r. (Dz.U. z 2016 r., poz. 1764), dalej "u.d.i.p." oraz Konstytucję RP.
W odpowiedzi na skargę Starosta wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że odpowiedzi na pismo znak [...] udzielono skarżącemu w piśmie z 21 marca 2019 r. znak [...] Organ podkreślił, że żądanie dotyczy nieistniejącej decyzji środowiskowej, co zostało skarżącemu wyjaśnione w piśmie Urzędu Miasta Z. z 25 kwietnia 2018 r. znak [...] Wobec powyższego z uwagi na brak przedmiotu skargi (skarżący wnosi o wydanie kopii nieistniejącej decyzji) oraz niewłaściwy organ (Starosta nie jest organem właściwym do wydania decyzji środowiskowej) skarga jest bezzasadna.
Skarżony organ wyjaśnił także, że sprawa niedoręczenia skarżącemu kopii decyzji środowiskowej była już przedmiotem skargi do sądu i skarga została odrzucona w postanowieniu sygn. akt II SAB/Kr 248/18.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
W świetle obowiązujących przepisów, w szczególności zgodnie z regulacją art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", sąd administracyjny w zakresie swojej kognicji orzeka między innymi w przedmiocie skarg na bezczynność organów administracji publicznej lub przewlekłe prowadzenie przez nich postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a, kontrolując postępowanie tych organów z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego.
Z kolei stosownie do art. 3 § 2 pkt 9 P.p.s.a. do kognicji sądu administracyjnego należą sprawy bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Zgodnie z art. 1 P.p.s.a. ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowoadministracyjne).
Na wstępie należy wskazać, że w rozpoznawanej sprawie skarżący jednoznacznie i stanowczo określił przedmiot swoich żądań w sprawie jako żądanie udostępnienia informacji publicznej i wskazywał jako podstawę prawną swoich żądań ustawę o dostępie do informacji publicznej (wniosek skarżącego z dnia 12 marca 2019 r.).
W niniejszej sprawie, z uwagi na przedmiot zaskarżenia, należy mieć na uwadze przepisy u.d.i.p., która kształtuje prawo do informacji publicznej, a także określa zasady i tryb jej udostępniania oraz ponownego wykorzystania (art. 1 - 2a u.d.i.p.). Kognicja sądów administracyjnych do rozpoznania skarg na bezczynność w takich sprawach wynika z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., zaś potwierdza ją dodatkowo brzmienie art. 21 u.d.i.p.
Jak wynika z odpowiedzi na skargę i akt nadesłanych przez organ pismem z 21 marca 2019 r. znak [...] skarżony organ, w odpowiedzi na wnioski o udostępnienie informacji publicznej:
* z dnia 12 marca 2019 r. (data wpływu: 13 marca 2019 r.) znak [...]
* z dnia 12 marca 2019 r. (data wpływu: 13 marca 2019 r.) znak [...]
* z dnia 14 marca 2019 r. (data wpływu: 15 marca 2019 r.) znak [...]
z dnia 15 marca 2019 r. (data wpływu: 15 marca 2019 r.) znak [...],
poinformował skarżącego, że zgodnie z posiadanymi informacjami, akta sprawy znak: [...] dotyczącej wydanego pozwolenia na budowę znajdują się w Głównym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego. W celu uzyskania wnioskowanych informacji należy się zwrócić do organu, który jest w posiadaniu akt ww. postępowania. Zwrócono uwagę, że sprawa decyzji środowiskowej została skarżącemu wyjaśniona w piśmie Urzędu Miasta Z. znak [...] z 25 kwietnia 2018 r.
Ponadto organ w odpowiedzi na skargę wskazał, że żądanie dotyczy nieistniejącej decyzji środowiskowej, co zostało skarżącemu wyjaśnione w piśmie Urzędu Miasta Z. znak [...] Ponadto brak jest przedmiotu skargi (skarżący wnosi o wydanie kopii nieistniejącej decyzji) oraz skarga jest kierowana do niewłaściwego organu (Starosta nie jest organem właściwym do wydania decyzji środowiskowej).
Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że przedmiot skargi nie istnieje (skarżący wnosi o wydanie kopii nieistniejącej decyzji), zatem skarżony organ takim dokumentem nie dysponuje. W rozpoznawanej sprawie organ nie dopuścił się również uchybienia polegającego na nieudzieleniu odpowiedzi na wniosek z 12 marca 2019 r. (odpowiedź organu w piśmie z 21 marca 2019 r.).
W związku z powyższym Sąd nie mógł merytorycznie rozpoznać skargi złożonej w niniejszej sprawie. Sąd nie mógł również dokonać kontroli postępowania, którego dotyczy skarga.
Podsumowując, skoro w niniejszej sprawie przedmiotem żądania skarżącego był nieistniejący dokument, to kwestia jego udostępnienia lub nieudostępnienia w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej nie może podlegać kontroli sądowej Sądu Administracyjnego. Mając powyższe na uwadze skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlegała odrzuceniu, o czym Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 ust. 1 pkt 6 P.p.s.a., zgodnie z którym Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło